Μικρά πορτρέτα σημαντικών ανθρώπων: Scotty Moore, η κιθάρα του Elvis (Winfield Scott Moore III, 27 Δεκεμβρίου 1931 – 28 Ιουνίου 2016)
- Details
- Published: Sunday, 28 June 2026 14:40
- Written by Γιάννης Καστανάρας
Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας
Inception (2010): Μια ιδέα αρκεί για να αλλάξει την πραγματικότητα, ή να τη διαλύσει... (Αφιέρωμα στον Christopher Nolan #6)
- Details
- Published: Sunday, 28 June 2026 11:27
- Written by Χρήστος Κορναράκης
Μια ιδέα αρκεί για να αλλάξει την πραγματικότητα, ή να τη διαλύσει.
Η ταινία Inception του Christopher Nolan (2010) παραμένει, ακόμη και σήμερα, ένα από τα πιο απαιτητικά αλλά και πιο μελετημένα δείγματα σύγχρονου εμπορικού κινηματογράφου. Δεν πρόκειται απλώς για μια ιστορία ληστείας, αλλά για μια πολυεπίπεδη κατασκευή αφήγησης όπου η ίδια η πράξη της αφήγησης μετατρέπεται σε αντικείμενο ανάλυσης. Το σενάριο, γραμμένο από τον ίδιο τον Nolan, χτίζει έναν κόσμο όπου η είσοδος στα όνειρα είναι τεχνολογικά εφικτή, και η εξαγωγή ή η τοποθέτηση ιδεών στο υποσυνείδητο αποτελεί βιομηχανία υψηλού ρίσκου. Στο κέντρο βρίσκεται ο Dom Cobb του Leonardo DiCaprio, ένας “extractor” στοιχειωμένος από την προσωπική του απώλεια, που αναλαμβάνει μια αποστολή inception: να εμφυτεύσει μια ιδέα αντί να την κλέψει.
Kαι αυτό το καλοκαίρι το Merlin's Music Box στηρίζει το Pulsar Festival GR που θα πραγματοποιηθεί για δέκατη χρονιά στις 6, 7, 8 & 9 Αυγούστου στην υπέροχη Σαμοθράκη!
- Details
- Published: Sunday, 21 June 2026 10:10
- Written by Merlin's Music Box
Φέτος κλείνουμε 10 Pulsar Samothraki Art Festivals!!
Εγκαινιάζουμε έτσι τη διοργάνωση με μία παράδοση που οδηγεί στις απαρχές της Τέχνης του Κινηματογράφου, αυτή της ζωντανής μουσικής συνοδείας της ταινίας: Το εμβληματικό «Νοσφεράτου: Μία Συμφωνία Τρόμου» του Φρίντριχ Μουρνάου (1922) επενδύει επί σκηνής με την πρωτότυπη μουσική που έγραψε ειδικά γι’ αυτό, ο Νίκος Βελιώτης, την Πέμπτη 6 Αυγούστου. H ταινία προβάλλεται με ελληνικούς υπότιτλους.*
«Δεν υπάρχουν πολλές ανάσες στον δίσκο - όπως δεν υπάρχουν και στη ζωή»: Η Κατερίνα Λιάκη μιλά για το Midnight Sun
- Details
- Published: Saturday, 20 June 2026 10:46
- Written by Χρήστος Κορναράκης
Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη
Με επιρροές από GoGo Penguin, Roert Glasper και Alt-J, η Κατερίνα Λιάκη ενώνει nu jazz, σύγχρονη jazz και indie αισθητική σε έναν δίσκο συνεχούς ροής
Η Κατερίνα Λιάκη συστήνεται μέσα από το Midnight Sun με έναν δίσκο που δίνει μεγαλύτερη σημασία στη ροή και την ατμόσφαιρα παρά στις σαφείς μουσικές κατηγορίες. Με αφετηρία το πιάνο και μια αισθητική που ακουμπά τη σύγχρονη jazz, τη nu jazz και πιο κινηματογραφικές φόρμες σύνθεσης, οι συνθέσεις αναπτύσσονται διαρκώς, χωρίς έντονες παύσεις, σαν μια ενιαία διαδρομή που αλλάζει μορφή όσο προχωρά.
Nick Drake: Μια σύντομη ζωή που πρόλαβε να δημιουργήσει, να επηρεάσει, να αποσυρθεί και να περάσει στον μύθο...
- Details
- Published: Friday, 19 June 2026 19:46
- Written by Προκόπης Σαμαρτζής
Γράφει ο Προκόπης Σαμαρτζής
«Μια αμφίβολη θεραπεία για έναν ταραγμένο νου»...
O Nick Drake γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1948, έζησε μόλις 26 χρόνια και εξακολουθεί να παραμένει ένα αίνιγμα. Είναι δύσκολο να βρει κανείς ένα πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα μουσικού καλλιτέχνη που έφυγε πρόωρα από εκείνο του Nick Drake. Το 1969, σε ηλικία μόλις 20 ετών, ο νεαρός Βρετανός τραγουδοποιός υπέγραψε συμβόλαιο με την περίφημη δισκογραφική εταιρεία του Λονδίνου, την Island Records και μέσα στα επόμενα χρόνια δημιούργησε τρία άλμπουμ που έμελλε να αφήσουν ανεξίτηλο αποτύπωμα στη σύγχρονη μουσική. Συνδυάζοντας τη folk, τη jazz και τα blues με έναν τρόπο απολύτως προσωπικό, παρέδωσε έργα εξαιρετικής ομορφιάς και καλλιτεχνικής ακεραιότητας, οι οποίοι, παρά τη συμμετοχή σπουδαίων μουσικών και παραγωγών, γνώρισαν εμπορική αποτυχία κατά την εποχή της κυκλοφορίας τους, πουλώντας συνολικά λιγότερα από 15.000 αντίτυπα.
TSO: «Για τους underground είμαι pop και για τους pop είμαι underground...»
- Details
- Published: Thursday, 18 June 2026 10:58
- Written by Χρήστος Κορναράκης
Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης
Συνέντευξη με τον TSO για το νέο άλμπουμ KINI YI, την προσωπική εξομολόγηση και τη σύγχρονη ελληνική pop, τη σύγκρουση ανάμεσα στην pop και την underground κουλτούρα, την queer εμπειρία, την KIKI MUSIC και τη δημιουργική ανάγκη να παραμένει έξω από κάθε ταμπέλα.
Υπάρχουν δίσκοι που λειτουργούν ως συλλογές τραγουδιών και δίσκοι που μοιάζουν περισσότερο με προσωπικά ημερολόγια. Το KINI YI του TSO ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Αυτή η δουλειά κινείται ανάμεσα στην εξομολόγηση και την τελετουργία. Εκεί, τα εκκλησιαστικά φωνητικά συναντούν τους ρυθμούς club, η pop συνυπάρχει με το underground, και η ανάγκη για αποδοχή συγκρούεται με την ανάγκη για αλήθεια.
The Sences: "Can't Beat The Sences" (LP, Lost in Tyme Records)
- Details
- Published: Wednesday, 17 June 2026 11:07
- Written by Γιάννης Καστανάρας
Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας
Τις περισσότερες φορές η ακρόαση ενός garage δίσκου μπορεί να είναι μία πνοή δροσερού αέρα μετά από μία δύσκολη μέρα ή όταν θέλεις να ξεδώσεις παρακολουθώντας ζωντανά μια μπάντα του είδους να ξεσαλώνει πάνω στη σκηνή, όσο κι αν κάποιοι σνομπάρουν με διάφορα επιχειρήματα του στυλ, «εντάξει, όλο τα ίδια και τα ίδια» ή «σιγά τα ωά, αυτά τα έχουμε ξανακούσει» – και λοιπόν; Επανάληψις μήτηρ πάσης μαθήσεως και, ενίοτε, πασών των απολαύσεων. Και το Can’t Beat The Sences είναι ακριβώς αυτός ο δροσερός αέρας. Πιο κλασικό και τίμιο garage δεν γίνεται. Ούτε πιο... σέξι.
Oι As Never Before μιλούν για το "To the End of Beyond", τον σκοτεινό post-folk ήχο τους, τον φόβο, την αβεβαιότητα της εποχής και τη μουσική πέρα από αλγόριθμους και γρήγορη κατανάλωση...
- Details
- Published: Wednesday, 10 June 2026 13:31
- Written by Χρήστος Κορναράκης
Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης
Φωτογραφίες: Βασίλης Γκογκίδης
«Running to the end, it will get you nowhere»
Με οδηγό το folk storytelling, τις μίνιμαλ ηχητικές φόρμες και μια σχεδόν τελετουργική αίσθηση στον τρόπο που στήνουν τα τραγούδια τους, οι As Never Before αφήνουν χώρο στη σιωπή, στις παύσεις και στις εικόνες που γεννά ο ίδιος ο ακροατής όσο ακούει τον δίσκο.
Στο To the End of Beyond η μουσική λειτουργεί περισσότερο σαν διαδρομή παρά σαν αφήγηση με σαφές τέλος. Οι ήχοι κινούνται αργά, σχεδόν υπνωτικά, ενώ οι στίχοι μοιάζουν να καταγράφουν μικρές ρωγμές της καθημερινότητας, φόβους και σκέψεις που δύσκολα λέγονται ευθέως. Στη συνέντευξη που ακολουθεί μου μιλούν για τη ρευστότητα της εποχής, τη δημιουργία του δίσκου, τη σχέση τους με το live και την επιλογή να κάνουν μουσική έξω από τη λογική της γρήγορης κατανάλωσης.
Fats Domino: Mελωδίες γραμμένες σε αποκόμματα...
- Details
- Published: Tuesday, 09 June 2026 20:14
- Written by Γιάννης Καστανάρας
Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας
"They call me the Fat Man / 'Cause I weigh 200 pounds"
Πριν γίνει ένας από τους πυλώνες της αμερικανικής μουσικής, ο Antoine Domino, Jr., διάσημος ως Fats Domino λόγω του όγκου του, δούλευε πολλές ώρες σε ένα εργοστάσιο κατά τη διάρκεια της ημέρας και το βράδυ έπαιζε σε κλαμπ της γειτονιάς του, κάπου στη Νέα Ορλεάνη. Οι φίλοι του τον θυμούνται να φτάνει με τις τσέπες γεμάτες με αποσπάσματα μελωδιών γραμμένα σε αποκόμματα. Ένα από τα αυτά που σώθηκε, με ημερομηνία Φεβρουάριος 1948, περιέχει το πρώιμο ρυθμικό μοτίβο που αργότερα θα διαμόρφωνε το «The Fat Man», το τραγούδι που ηχογραφήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1949 στο J and M Studio του Cosimo Matassa.
Εύα Πολιτάκη - NTISNEY (self-released album)
- Details
- Published: Tuesday, 09 June 2026 10:01
- Written by Χρήστος Κορναράκης
Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης
φωτό: Εβίτα Νικοθώδη
Ο δίσκος NTISNEY της Εύας Πολιτάκη είναι μια εσωτερική εξερεύνηση της αλήθειας και της απώλειας, μια βουτιά στον κόσμο της ελληνικής indie μουσικής που δεν φοβάται να αντικρίσει το κενό με γυμνό βλέμμα. Από τα πρώτα δευτερόλεπτα, η φωνή της Εύας, λεπτή αλλά γεμάτη υφή, ανοίγει ένα παράθυρο στο προσωπικό της σύμπαν: οι λέξεις δεν γεμίζουν απλώς τον χρόνο, αλλά δημιουργούν χώρο για σιωπή, ανάσα και ταυτόχρονα σύγκρουση.
Το πρώτο jukebox...
- Details
- Published: Monday, 08 June 2026 11:23
- Written by Γιάννης Καστανάρας
Moondog: «Ο σκύλος που αλυχτούσε στο φεγγάρι»
- Details
- Published: Saturday, 06 June 2026 11:02
- Written by Προκόπης Σαμαρτζής
Γράφει ο Προκόπης Σαμαρτζης
Ένας μικρός φόρος τιμής σε έναν σπουδαίο εικονοκλάστη της τέχνης, που γεννήθηκε πριν από 110 χρόνια.
Ο Louis Thomas Hardin γεννήθηκε το 1916 στο Κάνσας των Ηνωμένων Πολιτειών. Από την ηλικία των πέντε ετών άρχισε να παίζει μουσική χρησιμοποιώντας αυτοσχέδια ντραμς που είχε κατασκευάσει μόνος του. Λίγα χρόνια αργότερα, όταν η οικογένειά του μετακόμισε στο Ουαϊόμινγκ, ο πατέρας του τον πήγε σε μια τελετή ιθαγενών Αμερικανών. Εκεί, καθισμένος στα πόδια του αρχηγού της φυλής, έπαιξε ένα τύμπανο tom-tom. Η εμπειρία αυτή, και κυρίως η επαφή του με τους ρυθμούς και τα όργανα των Ινδιάνων, άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη μουσική του αντίληψη. Στα δεκαέξι του χρόνια έχασε την όρασή του έπειτα από ατύχημα...
Paul Gray: Η φιλοσοφία πίσω από τη μάσκα...
- Details
- Published: Wednesday, 03 June 2026 20:00
- Written by Αντώνης Λάσκαρης
Viceroy: «Εμείς απλά ανοίγουμε μια πόρτα κι αν ο άλλος το θέλει, μπαίνει μέσα» - Η νέα φωνή της noise rock σκηνής της Θεσσαλονίκης...
- Details
- Published: Monday, 01 June 2026 11:02
- Written by Χρήστος Κορναράκης
Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης
Φωτογραφίες: Στέλλα Ιωαννίδου
Οι Viceroy μιλούν για το Freedom Tastes Like Breakfast, τις επιρροές από Sonic Youth και Τρύπες, τη Θεσσαλονίκη, τη λογοτεχνία και τον θόρυβο που μετατρέπεται σε συναίσθημα
Υπάρχουν μπάντες που χτίζονται πάνω σε σχέδιο και άλλες που γεννιούνται σχεδόν οργανικά, μέσα από πρόβες, κοινές εμμονές και τη σιωπηλή αίσθηση πως κάτι αρχίζει να αποκτά δική του ζωή. Οι Viceroy ανήκουν ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Ξεκινώντας από ένα αφιέρωμα στους Joy Division και φτάνοντας σήμερα σε έναν ήχο που ισορροπεί ανάμεσα στο noise rock, το post-punk και τη μελαγχολική ελληνική αστική ποίηση, η μπάντα από τη Θεσσαλονίκη μοιάζει να μετατρέπει το χάος, τις ατέλειες και την ένταση σε κάτι βαθιά προσωπικό.
The Darts (US): «Τα τραγούδια μας είναι σαν φωτογραφίες αυτού που συμβαίνει στη ζωή μας τη στιγμή που τα γράφουμε...» (Αποκλειστική συνέντευξη με τις νέες ιέρειες του garage rock)
- Details
- Published: Friday, 29 May 2026 15:20
- Written by Γιάννης Καστανάρας
Συνέντευξη: Γιάννης Καστανάρας
H Nicole Laurenne στριφογυρίζει σαν μαινάδα στο δάπεδο της σκηνής, ένας σύγχρονος δαίμονας που ουρλιάζει στο μικρόφωνο καθώς πίσω της η farfisa της έχει πάρει φωτιά, ενώ η Rebecca Davidson βασανίζει την κιθάρα της και η rhythm section της Lindsay Scarey και της Rikki Styxx, στο μπάσο και τα τύμπανα αντίστοιχα, χτίζουν ένα αδιαπέραστο ογκώδες τείχος εκτοξεύοντας μαζικά πυροτεχνήματα προς το έξαλλο πλήθος που προσπαθεί να ακολουθήσει τους καταιγιστικούς garage ρυθμούς πλημμυρίζοντας με ιδρώτα τον χώρο μπροστά από τα τέσσερα κορίτσια...