O Jimi Hendrix στο Woodstock: Μία επισφαλής στροφή σε μια ένδοξη στιγμή...

«Ζούσα σε ένα δωμάτιο γεμάτο καθρέφτες. Το μόνο που έβλεπα ήταν ο εαυτός μου. Με τη δύναμη του πνεύματος έσπασα τους καθρέφτες και τώρα μπορεί να με δει ολόκληρος ο κόσμος». (Jimi Hendrix)

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Στις 11 Απριλίου του 1969 οι Experience του Jimi Hendrix εγκαινίασαν την τελευταία τους περιοδεία. Οι σχέσεις του Hendrix με τον Noel Redding ήταν ήδη τεταμένες και όλα έδειχναν ότι τα ψωμιά του Βρετανού μπασίστα στο συγκρότημα ήταν πολύ λίγα. Πριν ακόμα ολοκληρωθεί η περιοδεία ο Jimi, εν αγνοία του Redding, είχε έρθει σε επαφή με τον Billy Cox, τον παλιό του φίλο από το στρατό και συνεργάτη του στους King Casuals (1962-1963), ώστε να είναι έτοιμος για να αναλάβει το μπάσο αμέσως μετά το τέλος της. Ο Jimi ήθελε να στρέψει τη μουσική του προς νέα κατεύθυνση αλλά για να το κάνει αυτό έπρεπε πρώτα να ξεφορτωθεί τον μάνατζέρ του, Michael Jeffrey, ο οποίος του δημιουργούσε διάφορα εμπόδια (υπήρξαν ανεπιβεβαίωτες φήμες ότι ο Jeffrey είχε «φυτέψει» την ηρωίνη που ανακάλυψαν οι αστυνομικοί στις αποσκευές του Hendrix στο αεροδρόμιο του Τορόντο στις 3 Μαΐου, με αποτέλεσμα να τον συλλάβουν και να οριστεί δικάσιμος για τις 8 Δεκεμβρίου 1969. H τελική απόφαση του δικαστηρίου ήταν αθωωτική).

Read more ...

TALL POPPIES 2: “Spare a dollar for the maker, music doesn’t play itself”

Γράφει ο ΣΠΥΡΟΣ ΚΟΡΔΟΠΑΤΗΣ
Συνήθως, θαυμάζουμε τους Αυστραλούς μουσικούς, για την εργατικότητά τους, την άρρηκτη ενότητα των μελών της μουσικής τους κοινότητας, τις τεχνικές τους ικανότητες, τον (στα όρια του cult) έμμονο δογματισμό τους με τις “αρχές του rock and roll μέχρι τέλους”.
Στη συνέχεια του αφιερώματος του Merlin’s στους Αυστραλούς ήρωες, σειρά έχει μία μορφή που έχει όλα τα παραπάνω γνωρίσματα , μα και κάτι παραπάνω, κάτι που μόνο ο Nick Cave κατάφερε. Ο λόγος για τον Kim Salmon και το χάρισμά του να εξελίσσει τη μουσική του επιδρώντας , κυριολεκτικά, σε γενιές και μουσικές τάσεις.
Ο 60ρης πιά Salmon , ξεκίνησε από τα μέσα της δεκαετίας του 70 με διάφορα συγκροτήματα, αλλά η πενταετία 1978-1983 ήταν εκείνη που, με τους θρυλικούς Scientists, κυκλοφόρησε :
Α) Το single “ Swampland” , που σκόραρε στις ψυχές τύπων όπως ο Jon Spencer, οι Chrome Cranks και όσοι έκτοτε χώθηκαν στο υβρίδιο του swamp punk.
Β) Το single “We Had Love” που απλά γέννησε το… grunge. «Παραξενεύτηκα την πρώτη φορά που άκουσα τον όρο grunge και σκέφτηκα τι στα κομμάτια σημαίνει η λέξη αυτή. Μου είπαν πως κάποιοι τύποι που λέγονται Mudhoney κι ένας φίλος τους ονόματι Kurt Cobain με ανέφεραν ως βασική τους επιρροή. Ε, ναι, λοιπόν, εγώ έγραψα τη Βίβλο του grunge. Είναι ωραίο να αναφέρεται στο βιογραφικό μου», θα δήλωνε μετά από χρόνια ο ίδιος ο Salmon.

Read more ...

Μόνιμος πλους σε ημερομηνία λήξης

TOY ANTΩΝΗ ΖΗΒΑ

(Εικονογράφηση: Abies Sylos)

Στο παζάρι με τα μεταχειρισμένα
φορεμένες ζωές καρτερούν νέους ένοικους
Η σιωπή ,η ερημιά ,
το ηλεκτρικό φως των δρόμων
η απώλεια που γεννά τη θλίψη
δεν είναι βίζες για τον θάνατο
Το χάος είναι η γεωγραφία της αγάπης
Το όνομα δεν είναι παρά καπνός και αντάρα.
 

Η απώλεια μας συντρίβει. Μπορεί να κάνει και τον πιο δυνατό άνθρωπο να στροβιλίζεται χωρίς προορισμό όπως τα κίτρινα φύλλα που τα χορεύει ο άνεμος. Μοιάζει με τη κήρυξη ενός λυσσασμένου πολέμου, όπου θύματα και θύτες είμαστε ανακατεμένοι χωρίς να ξεχωρίζουμε  ο ένας από τον άλλο, βουτηγμένοι στο αίμα από τη κορφή ως τα νύχια. Ίδιοι και απαράλλαχτοι στο τέλος, σαν τα σφαχτά που κρέμονται από το τσιγκέλι του χασάπη. Ρόλοι που συνεχώς εναλλάσσονται σε μία θεατρική παράσταση με πρωταγωνιστές το συναίσθημα με το παράλογο, η ζέστη, η επιθυμία με την απογοήτευση, το ασφαλές λιμάνι με το τσακισμένο στα βράχια ναυάγιο.

Όλο το φαντασιακό μέσα στο οποίο πλέουμε, δεν είναι παρά ένα ταξίδι στο χρόνο με βάρκα το σώμα μας. Ξεκινάμε ρίχνοντας το στα νερά της ζωής νέο, άφθαρτο, χωρίς ζημιές και αβαρίες. Μπορεί να ονειρευόμαστε τη γαλήνη των ήρεμων θαλασσών, αλλά υπάρχει περισσότερη αγαλλίαση όταν πλέουμε μέσα στις καταιγίδες προσπαθώντας να τις κατευνάσουμε εξαντλώντας τη λύσσα τους – και αυτό είναι η δική μας οδύσσεια.
Είναι η οδύσσεια της επιθυμίας να ανακαλύψουμε νέα λιμάνια, τη πολυμορφία νέων κόσμων.

Το σώμα μας γερνά, όπως κάθε σκαρί που η αρμύρα της θάλασσας και τα χτυπήματα των κυμάτων με το πέρασμα του χρόνου του καταφέρνουν απώλειες και ζημιές. Είμαστε όμως χαμένοι, ταξιδιώτες χωρίς πυξίδα καταμεσής στον ωκεανό της ζωής. Προσπαθώντας να δαμάσουμε τις καταιγίδες και τα κύματα, έχουμε ξεχάσει προς τα πού είναι ο αρχικός μας προορισμός.

Ωστόσο θα ήταν υπέροχο να καταλάβουμε τι καιρό κάνει μέσα μας και πόσο χρόνο χάνουμε στον πλου μας, μην έχοντας μάθει πότε και πώς να τον αλλάξουμε.

Πόσα θα είχαμε να κερδίσουμε από τις απορίες της παιδικής μας ηλικίας για το χρώμα του ουρανού, την απαλότητα του αέρα, την καταιγίδα, τη θύελλα, αφού είναι παραδεκτό ότι η γνώση της γης είναι αδιαχώριστη από τη γνώση του σώματος; Αντί να πατάμε στις βεβαιότητες που μας εκπαίδευσε να πιστεύουμε ο υπάρχων κόσμος; Αντί να είμαστε χαμένα παιδιά στην ώριμη ηλικία με μόνιμη προσμονή τη λήψη μίας απάντησης σε μία σειρά από ατελείς ερωτήσεις;

Για πόσο ακόμη θα συνεχίσουμε να ζούμε σ’ έναν κόσμο όπου τα πάντα αγοράζονται και πληρώνονται; Ο πληρωμένος χρόνος δεν επιστρέφει τίποτε πίσω. Η νεότητα θανατώνεται από τον χαμένο χρόνο με κυμαινόμενο επιτόκιο.

Ο παλιός κόσμος που ψυχορραγεί μπροστά στα μάτια μας απονεκρωμένος από το χρήμα, θέλει να μας κάνει να πιστέψουμε ότι η εξαφάνισή του θα σημάνει το τέλος του κόσμου για όλους και όλες μας.

Όμως αυτός ο κόσμος που πεθαίνει κάτω από τον παράλογο ζυγό της ετοιμοθάνατης οικονομίας δεν είναι ο δικός μας. Ο κόσμος που καταρρέει γύρω μας δεν είναι ο δικός μας. Ο δικός μας κόσμος είναι αυτός των ατόμων και των κοινωνιών που προσδοκούν τη ζωή. Ο άλλος δεν έχει τίποτα κοινό με μας.

Τι μας μένει; Τίποτε περισσότερο από το να ζήσουμε σαν παιδιά τις ανολοκλήρωτες περιπέτειες μας.


image

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Ο Αντώνης Ζήβας είναι D.J. ραδιοφωνικός παραγωγός και record sellector εδώ και 28 έτη. Παράλληλα έχει υπάρξει μπασίστας σε διάφορες γνωστές-άγνωστες Punk και Alternative μπάντες από τη δεκαετία του '80 ως τις μέρες μας, ενώ ανήκει στο απροστάτευτο υπό εξαφάνιση είδος των δισκοπωλών. Γεννήθηκε στη Πάτρα, αλλά διάλεξε να ζήσει για πάρα πολλά χρόνια στη Κρήτη, όπου και απέκτησε τη Κρητική υπηκοότητα, την οποία διατηρεί ακόμη με πείσμα. Τα τελευταία χρόνια κατοικεί στη κοιλιά του τέρατος που ονόμασαν Αθήνα, περιφέροντας το σάρκιον του σε διάφορα Booth της Αθηναϊκής νύχτας και μία φορά την εβδομάδα τα μεσημέρια των Σαββάτων, ξαποστένει στο μικρόφωνο του metadeftero.gr, μέσα από την εκπομπή Reclaim The Music
 
 
 
image

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Ο Αντώνης Ζήβας είναι D.J. ραδιοφωνικός παραγωγός και record sellector εδώ και 28 έτη. Παράλληλα έχει υπάρξει μπασίστας σε διάφορες γνωστές-άγνωστες Punk και Alternative μπάντες από τη δεκαετία του '80 ως τις μέρες μας, ενώ ανήκει στο απροστάτευτο υπό εξαφάνιση είδος των δισκοπωλών. Γεννήθηκε στη Πάτρα, αλλά διάλεξε να ζήσει για πάρα πολλά χρόνια στη Κρήτη, όπου και απέκτησε τη Κρητική υπηκοότητα, την οποία διατηρεί ακόμη με πείσμα. Τα τελευταία χρόνια κατοικεί στη κοιλιά του τέρατος που ονόμασαν Αθήνα, περιφέροντας το σάρκιον του σε διάφορα Booth της Αθηναϊκής νύχτας και μία φορά την εβδομάδα τα μεσημέρια των Σαββάτων, ξαποστένει στο μικρόφωνο του metadeftero.gr, μέσα από την εκπομπή Reclaim The Music
 
 
 


image

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

H Abies S. a.k.a. Γεωργία έχει μάθει να ζωγραφίζει, να γράφει μουσική και να διδάσκει κάτι από τα δύο. Τραβάει πολλές φωτογραφίες με φτηνές φωτογραφικές μηχανές. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μέρη που μετά έγιναν τα πιο βρώμικα και έρημα αυτής τη πολης. Ακόμα ζει στο κέντρο της.
 
 
 
image

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

H Abies S. a.k.a. Γεωργία έχει μάθει να ζωγραφίζει, να γράφει μουσική και να διδάσκει κάτι από τα δύο. Τραβάει πολλές φωτογραφίες με φτηνές φωτογραφικές μηχανές. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μέρη που μετά έγιναν τα πιο βρώμικα και έρημα αυτής τη πολης. Ακόμα ζει στο κέντρο της.
 
 
 

Οι Αthenian Phanerothyme Concpiracy και οι Bog Art στο ΙΛΙΟΝ plus, 16 Νοεμβρίου 2007 (φωτο: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος)

 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (QoQ Photos)

Την Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου οι Athenian Phanerothyme Conspiracy και οι BogArt επιφύλαξαν μια μοναδική βραδιά στους φίλους τους, οι οποίοι αψήφισαν την καταιγίδα αλλά και τον...Nick Cave προκειμένου να παρακολουθήσουν ένα ψυχεδελικό ταξίδι από τους πρώτους και το στακάτο, ρυθμικό... container rock των δεύτερων. Ο Τηλέμαχος Παπαδόπουλος ήταν εκεί (όπως πάντα) με τη φωτογραφική του μηχανή για να απαθανατίσει μερικές από τις μαγικές στιγμές του gig... 

Read more ...

THE LAST DRIVE: Λονδίνο, "The Garage", Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017, αποκλειστικές φωτογραφίες της MONIKA PIOTROWSKA για το Merlin's Music Box

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: MONIKA PIOTROWSKA (PhotoMonia)

Την περασμένη Κυριακή 19 Νοεμβρίου οι Last Drive έπαιξαν στο κλαμπ Garage του Λονδίνου με καλεσμένους τους Θεσσαλονικιούς Roundlights. Η Monika Piotrowska βρέθηκε εκεί και ιδού μερικές θαυμάσιες εικόνες που κατέγραψε ο φακός της.

To SET LIST  της συναυλίας

• Final Kick 
• Bite 
• Outlaw 
• Overloaded 
• Glass of Broken Dreams 
• Desert Rose 
• Snake Charmer 
• White Knuckles 
• Always the Sun
• Valley of Death 
• Holy War 
• Russian Roulette 
• Devil May Care 
• Have Mercy
• Blood from a Stone 
• Baby, it’s Real 
• Killhead Therapy
• Bad Roads / Gone Gone Gone
• I love Cindy

Read more ...

"Captain Death": Ακούστε το πρώτο κομμάτι μέσα από το νέο άλμπουμ των Grey River & The Smoky Mountain που κυκλοφορεί στις αρχές Νοεμβρίου. Δείτε τους live στο ΙΛΙΟΝ plus με ελεύθερη είσοδο την Κυριακή 17 Δεκεμβρίου από το Merlin's Music Box

Οι Grey River & The Smoky Mountain, το μοναδικό folk κουαρτέτο έχει έτοιμο τον πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ του με τίτλο Captain Death που κυκλοφορεί σε λίγες μέρες από την Ikaros Records. Την Κυριακή 17 Δεκεμβρίου οι Grey River θα παρουσιάσουν τη δουλειά τους στο ΙΛΙΟΝ plus (event) με καλεσμένους τους Manos Six & The Muddy Devils. Ακούστε το ομώνυμο κομμάτι μέσα από το δίσκο.

(φωτο: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος)

 

 

Το "Troublegum" των Therapy? (1994): ένα άλμπουμ σημείο αναφοράς για τη δεκαετία του '90

Από τον ΓΙΩΡΓΟ ΧΟΥΛΛΗ

(Οι Therapy? εμφανίζονται την Παρασκευή 24 Νοεμβρίου στο Gagarin 205 παρέα με τους Cellar Dogs και τους One Block Society)

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το Troublegum ήταν η κορυφαία δισκογραφική στιγμή των Ιρλανδών Therapy? Εκτός αυτού, ήταν η μεγάλη ευκαιρία να διασχίσουν τη μεγάλη πόρτα του mainstream, μια πόρτα που τελικά δεν πέρασαν. Δεν το ήθελαν; Δεν το τόλμησαν; Μόνο οι ίδιοι ξέρουν. Το μόνο που είναι γνωστό είναι ότι το συγκρότημα συνεχίζει μέχρι τις μέρες μας να κυκλοφορεί αξιόλογους έως εξαιρετικούς δίσκους, να κάνει εκρηκτικές live εμφανίσεις και να διατηρεί έναν πυρήνα πιστών οπαδών που δεν προδίδει ποτέ.

Read more ...

Με τα λουλούδια ή με τους βάλτους;

Του Γιάννη Αφένδρα

Ένα λουλούδι έχει κάνει την εμφάνισή του και ανθίζει τα τελευταία χρόνια, κυρίως τα καλοκαίρια, στη χώρα μας. Ένα λουλούδι που η ομορφιά του συνεπαίρνει χιλιάδες ανθρώπους και τους ωθεί στην αναζήτησή του. Ένας ανθός που ξεχωρίζει με το χρώμα και την ευωδιά του και φωτίζει λίγο το δυσώδες μαύρο που επικρατεί, όπως παντού σχεδόν, και στις πολιτιστικές ξέρες αυτής της χώρας.
Ο λόγος για το φαινόμενο των μουσικών φεστιβάλ, ένα θεσμό με μεγάλη ιστορία, ο οποίος τα τελευταία χρόνια γνωρίζει αξιοσημείωτη έξαρση και αναπτύσσεται με διαρκώς αυξανόμενους ρυθμούς, προσφέροντας ηχηρές μελωδίες σε ένα εν πολλοίς βουβό πολιτισμικό τοπίο. Πρόκειται για εγχειρήματα που στις περισσότερες των περιπτώσεων ξεπηδούν από τη βασική ανάγκη των ανθρώπων (διοργανωτών, καλλιτεχνών και επισκεπτών), ανεξαρτήτου ηλικίας μα πάντα νέων στην καρδιά, για έναν εναλλακτικό τρόπο ψυχαγωγίας, για μια διαφορετική μορφή συνάντησης μεταξύ ανθρώπου – τέχνης – φύσης, για μια ακηδεμόνευτη και ελεύθερη πρωτοβουλία, για μια διέξοδο από τις κατεστημένες, μαζικές αλλά ταυτόχρονα χωρίς καμία έννοια συλλογικότητας, αντιαισθητικές και αποβλακωτικές πολιτιστικές συνταγές. Αυτό που χαρακτηρίζει τις περισσότερες από αυτές τις προσπάθειες είναι η θέληση για το νέο και το διαφορετικό, η επιθυμία διαφυγής από τη μονοτονία και την επανάληψη. Ιδέες και προτάσεις που συχνά ξεφεύγουν από το λεγόμενο mainstream, μουσικές και καλλιτέχνες που δε θα ακούσει κανείς εύκολα αλλού, χώροι και αντιμετώπιση με πρώτιστο κριτήριο το σεβασμό όλων των εμπλεκόμενων, χαμηλά ή ανύπαρκτα εισιτήρια, οργανωτικές δομές που απομακρύνονται από τα καθιερωμένα ιεραρχικά μοντέλα και πλησιάζουν πιο άμεσες δημοκρατικές μορφές, σχέσεις μεταξύ διοργανωτών και θεατών που δεν είναι καθαρά εμπορικές σχέσεις εκμετάλλευσης, αλλά σχέσεις αλληλοσεβασμού και συμμετοχής, διάθεση αποκέντρωσης και πλησιάσματος προς τη φύση.

Read more ...

Monika Piotrowska: Φωτογραφίζοντας μπάντες...

Η Monika Piotrowska είναι φωτογράφος και ζει στο Λονδίνο. Ειδικεύεται σε πορτρέτα, ρεπορτάζ και στη φωτογράφηση συναυλιών. Aπό το 2010 φωτογραφίζει φεστιβάλ και συναυλιακούς χώρους στην Πολωνία και τη Μεγάλη Βρετανία. Στην Αγγλία έχει φωτογραφίσει καλλιτέχνες όπως οι Interpol, οι Vaccines, οι Lamb, οι Kaiser Chiefs, καθώς και ανερχόμενα ταλέντα όπως οι Haelos. Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που έχει φωτογραφίσει στην Πολωνία είναι progressive rock συγκροτήματα όπως οι Riverside και οι Collage, καθώς και οι post-punks Tides From Nebula.
Πέρα από την ενασχόλησή της με τη φωτογράφηση μουσικών events, η Monika έχει κάνει μια σειρά από πορτρέτα, ρεπορτάζ και εμπορικές φωτογραφήσεις για ένα ευρύ πελατολόγιο. 
Η Monika έστειλε στο Merlin’s μερικές εξαιρετικές φωτογραφίες της, τις οποίες και δημοσιεύουμε με τις ευχαριστίες μας. 
Μπορείτε να πάρετε μια ιδέα από τις φωτογραφήσεις της συναυλιών και όχι μόνον ΕΔΩ.

Read more ...

Ανέκδοτη αποκλειστική συνέντευξη του Fred και της Toody Cole από την τελευταία τους επίσκεψη στην Αθήνα (Δεκέμβριος 2013) στον Θάνο Τσάντα και τον Πέτρο Ευσταθόπουλο (με υπότιλους στα ελληνικά)

Τον Δεκέμβριο του 2013, ο Fred και η Toody Cole επισκέφτηκαν την Αθήνα προσκεκλημένοι των Last Drive, προκειμένου να συμμετάσχουν στο διήμερο που πραγματοποιήθηκε για τα 30χρονα της αθηναϊκής μπάντας στο Gagarin 205.

Ο Θάνος Τσάντας (Funhouse) και ο Πέτρος Ευσταθόπουλος με την κάμερά τους είχαν την ευκαιρία να συνομιλήσουν μαζί τους και να καταγράψουν μερικές to the point απόψεις των δυο μουσικών. Και μπορεί ο Fred να ξεκίνησε μόλις πρόσφατα το αιώνιο ταξίδι του στο υπερπέραν του rock and roll, αλλά είναι βέβαιο ότι θα μείνει ολοζώντανος στη μνήμη όσων είχαν την τύχει να τον γνωρίσουν από κοντά, να παρακολουθήσουν τις συναυλίες των Dead Moon και των Pierced Arrows ή απλώς να απολαύσουν μέσω ηχοσυστημάτων τα ακατέργαστα διαμαντάκια που άφησε πίσω ο Αμερικανός δημιουργός. Ένα απλό σεφάρισμα στο διαδίκτυο τις τελευταίες μέρες αρκεί για να διαπιστώσει κανείς τη θλίψη που διακατέχει τους φίλους του, ενώ τα μηνύματα προς την Toody και την οικογένειά του και τα δημοσιεύματα από κάθε γωνιά του πλανήτη είναι άκρως συγκινητικά. 

Ο Fred και η Toody παραχώρησαν τη συνέντευξη στις 22 Δεκεμβρίου 2013, την επομένη της συναυλίας (ολόκληρο το σετΕΔΩ), στο ξενοδοχείο Εξάρχειον όπου διέμεναν. Τον υποτιτλισμό έκανε η Ειρήνη Πολίτου

(για τους ελληνικούς υπότιτλους πατήστε CC κάτω δεξιά στο βίντεο)

Read more ...

Rosewood Brothers: Soul Blossom (Ikaros Records, vinyl LP w. digital code for download)

Κείμενο: Γιάννης Καστανάρας

Φωτογραφίες: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (QοQ photos)

Μολονότι θεωρώ ότι έχω παρακολουθήσει την εξέλιξη του πρώτου (στην ουσία) ολοκληρωμένου άλμπουμ των Rosewood σχεδόν από τις πρώτες νότες, οφείλω να ομολογήσω ότι το τελικό αποτέλεσμα με εξέπληξε και εξακολουθεί να με εκπλήσσει σε κάθε νέο άκουσμα. Η παραγωγή του Soul Blossom είναι τέτοιου επιπέδου, που κυριολεκτικά κάνει τα ηχεία να «μιλούν». Έχουμε να κάνουμε με ένα πραγματικό πετράδι, η λάμψη του οποίου είναι εκτυφλωτική, τόσο εκτυφλωτική που η όποια περιγραφή μοιάζει περιττή.

Read more ...

Bog Αrt W/ the Athenian Phanerothyme Conspiracy @ΙΛΙΟΝ plus Πέμπτη 16 Νοεμβρίου, είσοδος ελεύθερη...

Οι Athenian Phanerothyme Conspiracy είναι Αθηναίοι, είναι συνωμότες, είναι φανεροθυμικοί και φανερώνουν εκτός από το θυμικό τους μια βαθύτερη rock and roll ουσία. Μυημένη μέσα σε πολλές χορδές, αρκετές του σιτάρ.

Οι Bog Art, ένα κουαρτέτο που καθιέρωσε και υπηρετεί το container rock, θα συνωμοτήσει με τους προηγούμενους και το Merlins Music Box την Πέμπτη 16 Νοεμβρίου, στον ζεστό χώρο του ΙΛΙΟΝ plus, κάπου ανάμεσα στην πλατεία Βικτωρίας, την Aγίου Μελετίου, κάτω από τον Πανελλήνιο, για ένα καθηλωτικό live.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟΣ

event

Συνέντευξη Athenian Phanerothyme Conspiracy

Συνέντευξη Bog Art

Athenian Phanerothyme Conspiracy

Bog Art

Athenian Phanerothyme Conspiracy

Bog Art

Γιώργος Νικολαΐδης: «Είμαστε τρελοί κι ευτυχισμένοι»... Φωτογραφίζοντας την άγρια πλευρά της δεκαετίας του ’80 (εκδόσεις Στο Περιθώριο)

Αν η δεκαετία του ’70 ήταν το πρόταγμα μιας επανάστασης, η δεκαετία του ’80 ήταν μια ζωντανή και διαρκώς ανανεούμενη διαδικασία εξέγερσης. Είναι η εποχή που η μαζική κουλτούρα αποικίζεται από ένα σαφώς αντιεξουσιαστικό πρόταγμα – όχι όμως με την έννοια μιας ορισμένης πολιτικής ταυτότητας, αλλά ως μια διάχυτη άρνηση σχεδόν αποκλειστικά της νεολαίας. Η μητρόπολη της Αθήνας είναι το πεδίο όπου νέες υποκουλτούρες (αδιανόητες τότε για τον συντηρητισμό του Έλληνα) βρίσκουν έδαφος για να αναπτυχθούν, ώστε λίγο αργότερα να εξυψωθούν συνειδησιακά μέσα από μια πολεμική σύγκρουση που κηρύσσει  το Κράτος και οι πρόθυμοι σύμμαχοί του, τα Μ.Μ.Ε. εναντίον τους. Τα Εξάρχεια, ως το κεντρικό σημείο αναφοράς στον πόλεμο για το έδαφος που κήρυξε η εξουσία, γίνονται το σημείο εκείνο όπου οι αυτόνομες νεανικές ταυτότητες συντίθενται για να δημιουργήσουν όχι μόνο το σύγχρονο αντιεξουσιαστικό/αναρχικό χώρο, αλλά και «υπόγειες» μουσικές  υποκουλτούρες όπως το punk, το new και το dark wave, αλλά και το garage-punk.

Το 1984, οι εφημερίδες της εποχής «ανακαλύπτουν» το «νέο εσωτερικό εχθρό»: τους punks. «Αφορμή» τα επεισόδια έξω από το Πολυτεχνείο, το οποίο η Πανσπουδαστική, η φοιτητική οργάνωση του ΚΚΕ, αποφάσισε ξαφνικά να «περιφρουρήσει» προκειμένου να μην πραγματοποιηθεί μια punk συναυλία αλληλεγγύης σε πολιτικούς κρατούμενους. Την επόμενη μέρα ενδεικτικά είναι τα ρεπορτάζ του τύπου («οι πανκς τα σπάνε», «πανκς καίνε την Αθήνα» κ.α.), τα οποία στην ουσία προανήγγειλαν την αστυνομική επιχείρηση «Αρετή» σε βάρος του αναρχικού/ακροαριστερού χώρου.

Αυτή η εποχή αποτυπώνεται γυμνή και άγρια όπως ήταν και χωρίς κανένα ίχνος «εφηβικής νοσταλγίας» (και κατασκευασμένα αναδρομικής «έκθεσης-memorabilia») της δεκαετίας του ’80,   στο βιβλίο του φωτογράφου Γιώργου Νικολαΐδη Είμαστε τρελοί κι ευτυχισμένοι.* - Φωτογραφίζοντας την άγρια πλευρά της δεκαετίας του ’80.

Ο Γιώργος είναι η ματιά πίσω από την εικόνα ,η οποία στέκεται πίσω από τη σωστή πλευρά των οδοφραγμάτων -άνθρωπος του κινήματος και ο ίδιος, εκτός από φωτορεπόρτερ- καταγράφοντας την ιστορία μίας εποχής και μίας γενιάς για την οποία η κυριαρχία της εποχής και οι φωνές των μέσων της δεν φειδόταν χαρακτηρισμών. Μια  γενιά, τα μέλη της οποίας χαρακτηρίστηκαν «ρεμάλια, αλήτες, πρεζάκηδες, υπόκοσμος, πούστηδες, πουτάνες και άπλυτοι».  Μια γενιά την οποία προσπάθησαν να τη τσακίσουν με κάθε μέσο και τρόπο που είχαν στη διάθεσή τους.

Την ιστορία αυτής της γενιάς διηγείται ο Γιώργος Νικολαΐδης μέσα από τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες του, οι οποίες δεν αποτελούν συνοδευτικά τεκμήρια μιας ιστορικής αφήγησης που μένει να γραφτεί και σε καμία περίπτωση δεν συγκροτούν ένα αναμνηστικό λεύκωμα της νεότητας κάποιων. Μέσα από τον ρεαλισμό και την ωμότητά τους γίνονται οι ίδιες η αφήγηση μαζί με μερικά κείμενα-μαρτυρίες, σκιαγραφώντας εκείνες τις πολύ ζωντανές μέρες και νύχτες επιθυμίας και δράσης. Από τις punk και new wave συναυλίες σε πανεπιστημιακά ιδρύματα και σχολικά κτήρια, το Rock in Athens τον Ιούλη του ’85, τους θαμώνες της πλατείας Εξαρχείων, τους punks και την αντικουλτούρα τους, μέχρι τις μεγαλειώδεις και λυσσασμένες συγκρούσεις: στο Χημείο το Μάη του ’85 και στην Επιχείρηση «Αρετή»,  στο Κάραβελ το ’84 ενάντια στην επίσκεψη του Γάλλου φασίστα Λεπέν, αμέσως μετά τη δολοφονία του 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά τον Νοέμβρη του ’85… Όλον αυτό τον «άγριο χορό του ονείρου των εγκλωβισμένων» ** που στηνόταν τελετουργικά στους γκρίζους και βρώμικους δρόμους της Αθηναϊκής μητρόπολης, οι οποίοι με το παραμικρό μεταμορφώνονταν σε θαλάμους αερίων από τα δακρυγόνα και τις φλεγόμενες τράπεζες. Και για να τελειώνω, καθώς εδώ δεν γράφω κανένα μνημονικό λόγο που θα απαγγελθεί σε κάποιο γκαλά διανοουμενίστικης αφήγησης, η ιστορία της δεκαετίας του’ 80 στην Ελλάδα, όπως γράφει και στον πρόλογο του βιβλίου ο Γιάννης Κολοβός, δεν είναι επ’ ουδενί «pop». Είναι η εικονογραφημένη ιστορία κάποιων ανθρώπων που προσπάθησαν να διαχειριστούν το όραμά τους και ταυτόχρονα η πολιτική ιστορία του Κράτους και της κυβέρνησής του, που προσπάθησε να τους καταστείλει και να τους ποδοπατήσει. Ο θόρυβος από τις τζαμαρίες που σπάνε και οι φωτιές που τυφλώνουν ενίοτε τον φακό είναι οι λεπτομέρειες. Η ουσία βρίσκεται μέσα στο ίδιο το άγριο και εντυπωσιακό σκηνικό της σύγκρουσης, με «λύσσα και συνείδηση» ενάντια στη βαρβαρότητα του Κράτους και του συντηρητισμού του Έλληνα μικροαστού. Είναι η αφήγηση μιας γενιάς, της δικής μου γενιάς, η οποία κραυγάζει και αντιστέκεται ως το πιο «ζωντανό» κομμάτι του πολεοδομικού ιστού της Αθήνας. Και όπου υπάρχει ζωή, «ο θάνατος δεν θα έχει πια εξουσία».

* Ιστορικό σύνθημα που καταγράφηκε σε προκήρυξη των καταληψιών του Χημείου τον Μάη του 1985

** Στίχος από το τραγούδι «Ο Χορός της Σιωπής» της punk μπάντας Γενιά του Χάους


image

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Ο Αντώνης Ζήβας είναι D.J. ραδιοφωνικός παραγωγός και record sellector εδώ και 28 έτη. Παράλληλα έχει υπάρξει μπασίστας σε διάφορες γνωστές-άγνωστες Punk και Alternative μπάντες από τη δεκαετία του '80 ως τις μέρες μας, ενώ ανήκει στο απροστάτευτο υπό εξαφάνιση είδος των δισκοπωλών. Γεννήθηκε στη Πάτρα, αλλά διάλεξε να ζήσει για πάρα πολλά χρόνια στη Κρήτη, όπου και απέκτησε τη Κρητική υπηκοότητα, την οποία διατηρεί ακόμη με πείσμα. Τα τελευταία χρόνια κατοικεί στη κοιλιά του τέρατος που ονόμασαν Αθήνα, περιφέροντας το σάρκιον του σε διάφορα Booth της Αθηναϊκής νύχτας και μία φορά την εβδομάδα τα μεσημέρια των Σαββάτων, ξαποστένει στο μικρόφωνο του metadeftero.gr, μέσα από την εκπομπή Reclaim The Music
 
 
 
image

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Ο Αντώνης Ζήβας είναι D.J. ραδιοφωνικός παραγωγός και record sellector εδώ και 28 έτη. Παράλληλα έχει υπάρξει μπασίστας σε διάφορες γνωστές-άγνωστες Punk και Alternative μπάντες από τη δεκαετία του '80 ως τις μέρες μας, ενώ ανήκει στο απροστάτευτο υπό εξαφάνιση είδος των δισκοπωλών. Γεννήθηκε στη Πάτρα, αλλά διάλεξε να ζήσει για πάρα πολλά χρόνια στη Κρήτη, όπου και απέκτησε τη Κρητική υπηκοότητα, την οποία διατηρεί ακόμη με πείσμα. Τα τελευταία χρόνια κατοικεί στη κοιλιά του τέρατος που ονόμασαν Αθήνα, περιφέροντας το σάρκιον του σε διάφορα Booth της Αθηναϊκής νύχτας και μία φορά την εβδομάδα τα μεσημέρια των Σαββάτων, ξαποστένει στο μικρόφωνο του metadeftero.gr, μέσα από την εκπομπή Reclaim The Music
 
 
 

 

Bog Art: περί container rock, μπασογραμμών, Κομπλεξικού, και άλλων συναφών λίγο πριν την εμφάνισή τους την Πέμπτη 16 Νοεμβρίου στο ΙΛΙΟΝ plus...

Την Πέμπτη 16 Νοεμβρίου οι Bog Art, το container rock κουαρτέτο από την Αθήνα, εμφανίζεται στη σκηνή του ΙΛΙΟΝ plus, μαζί με τους έξοχους ψυχεδελικούς underground αστέρες The Athenian Phanerothyme Conspiracy. O μπασίστας της μπάντας Αχιλλέας Νασιάδης (aka Achilles III) μπήκε σε ένα αφηγηματικό ταξίδι και μίλησε στο Merlin's για την μπάντα του αλλά και για το Κομπλεξικό, το βιβλίο του που προκάλεσε αίσθηση χάρη στα εξωφρενικά, πλην όμως άκρως διασκεδαστικά, σουρεαλιστικά λήμματα που περιέχει. Το ταξίδιτου Αχιλλέα παρακολούθησαν άναυδοι η Abies Sylos και ο Γιάννης Καστανάρας...

Read more ...

Φωτογραφικά στιγμιότυπα από το έξοχο live των Maximum High και των Dead Sidewalkers στο ΙΛΙΟΝ plus από τον Τηλέμαχο Παπαδόπουλο (Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017)

Φωτογραφίες: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (QoQ photos)

Την Παρασκευή 10 Νοεμβρίου παρακολουθήσαμε άναυδοι να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας ένα διπλό, καταιγιστικό live από τους Maximum High και τους Dead Sidewalkers. Φοβερή γκρούβα από τους πρώτους, ξέφρενο punk από τους δεύτερους, σε μια μαγική βραδιά που ενθουσίασε με το παραπάνω το κοινό.

Read more ...

FEATURED VIDEOS

  • 1