Η θέση του Merlin’s Music Box αναφορικά με την έκθεση GR80s που διοργανώνεται στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων με τίτλο «Η Ελλάδα του Ογδόντα» και τη θεματική της περί υποκουλτούρας όπου εκτίθενται και παλιά τεύχη του Merlin’s…

Εμείς δεν χρειάζεται να πούμε κάτι περισσότερο… Δεδομένου ότι έχουμε υπόψη μας τη σχετική ανακοίνωση που ανάρτησαν πρόσφατα οι ΑΔΙΕΞΟΔΟ, αλλά και τη δήλωση του συνεργάτη μας Αντώνη Ζήβα, ως ομάδα συντακτών και συνεργατών του Merlin’s Music Box, δηλώνουμε ότι και τα δυο κείμενα μας βρίσκουν απολύτως σύμφωνους και τα αναδημοσιεύουμε αυτούσια.

 

H ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ "ΑΔΙΕΞΟΔΟ"

Σχετικά με την λαϊκή εμποροπανήγυρη «τέχνης και πολιτισμού», την οποία διοργανώνει η Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων με παράλληλο πρόγραμμα δράσεων της στέγης του ιδρύματος Ωνάση, υπό τον ευφάνταστο και νταλκαδοπιασάρικο, χαζονοσταλγικό, τίτλο «GR80S — Η Ελλάδα του Ογδόντα στην Τεχνόπολη».

Όπως φαίνεται με μια απλή ματιά στους δεκάδες «συντελεστές» και χορηγούς της έκθεσης το πανηγυράκι είναι σουπερλούξ, και έξτραλαρντζ και έχει ορισθεί το «ευτελές» αντίτιμο των 5€, για όποιον αναξιοπαθούντα θέλει να το δει. Αλήθεια σε εποχές με τόση μνημονιακή στέρηση, τόση πρεμούρα για την διαφάνεια και τόση αλτρουιστική αγωνία για τον πολιτισμό μας, πως και δεν υπάρχει πουθενά στην σχετική ιστοσελίδα ο συνολικός προϋπολογισμός των εκδηλώσεων ; Θα ήταν άκρως ενδιαφέρον να μάθουμε πόσο πάει το ταξιδάκι – αναδρομή στα 80s και πόσο κοστολογούνται οι «υπηρεσίες πολιτισμού».

Σε κάθε περίπτωση είναι εμφανές πως η «πρωτότυπη ιστορική και πολιτισμική αναδρομή στην δεκαετία του ’80 η οποία έχει στόχο να προσφέρει στον επισκέπτη μια μοναδική αναβιωτική εμπειρία», εμπεριέχει ένα σύνολο πληρωμένων υπηρεσιών σε διάφορους «συντελεστές» και σαφώς δεν είναι μια δωρεάν πολιτιστική προσφορά στον πολίτη. Παράγει κέρδος μέσω της «παροχής εργασίας» των συντελεστών και μέσω της υπεραξίας του «αέρα» ο οποίος, στην περίπτωση αυτή, είναι τα «εκθέματα» όσων τα παραχωρούν ή όσων τα χορηγούν, ή όσων εν πάση περίπτωσή για τους δικούς τους λόγους και επιδιώξεις επιθυμούν να … «εκτεθούν» στο πανηγύρι.

Read more ...

“Supernatural Strategies for Making a Rock ’n’ Roll Group” – Η μοναδικότητα του Ian Svenonius (του Σπύρου Κορδοπάτη)

 Ιδιαίτερη και ιντριγκαδόρικη περίπτωση, ο Ian Svenonius. Ειδικά για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, τόσα μαζεμένα  παράδοξα σχεδόν ξαφνιάζουν ή (συνηθέστερα)  προκαλούν καχυποψία.

Πρωτοεμφανίστηκε στο μουσικό στερέωμα με τους cult noise-punk Nation Of Ulysses (NOU), οι οποίοι «δεν ήταν ένα rock ’n’ roll group, μα ένα πολιτικό κόμμα που δεν έφτιαχνε δίσκους, αλλά όπλα». Μια μπάντα που ηχογραφούσε στη μυθική Dischord Records του Ian MacKaye αλλά τα μέλη της, σε αντίθεση με τη φιλοσοφία των Fugazi (και των άλλων hardcore θρύλων της εποχής – Black Flag, Henry Rollins κλπ.), φορούσαν κοστούμια, δεν ήταν χορτοφάγοι, δεν έκαναν push-ups, διατυμπάνιζαν τις jazz επιρροές τους, συστήνονταν ως οπαδοί του Μάο και χαρακτήριζαν το rock ’n’ roll  όπλο του καπιταλισμού!

Πιστός στις δυο βασικές του αρχές ότι «κάθε γκρουπ είναι ένα μανιφέστο» και ότι «κάθε μπάντα πρέπει να υπάρχει για πέντε μόνο χρόνια», ο Svenonius, διαλύει τους Nation of Ulysses και φτιάχνει τους Make Up, επεξηγώντας ότι πρόκειται για «ένα group με βασικές του επιρροές  τα gospel, τον James Brown, και τη ριζοσπαστική αριστερά». Με τους Make Up παντρεύει ηχητικά τη μαύρη μουσική με garage θόρυβο, οι στίχοι πέρα από τη CIA, το FBI και τη soul , αναφέρονται πλέον στην «παγκόσμια θλίψη» που προκαλεί η εξαΰλωση της Σοβιετικής Ένωσης, ενώ η σκηνική του παρουσία χαρακτηρίζεται ως “υβρίδιο ανάμεσα σε  Prince  και Iggy Pop». Ως performer, ο Svenonius  είναι έτσι και αλλιώς εντυπωσιακός. Ήδη από την εποχή των NOU έως σήμερα κινείται συνεχώς, μοιράζεται το μικρόφωνο  με το κοινό, τους ζητά να συμμετέχουν, ανεβαίνει στους ώμους τους έχοντας πάντα το μικρόφωνο στο στόμα σαν σήμα κατατεθέν. (Έχει καταγράψει  κατάγματα σε χέρια και πόδια, έχει ανοίξει το κεφάλι του, έχει υποφέρει διασείσεις.)

Read more ...

Merlin's Sunday Picks (22-01-2017)

LISTEN UP!

THE LIST...

01. Mr. Highway Band - Open The Door (feat. Jennie Kapadai)
02. Kemerov - Species
03. Gypsy Chief Goliath -Got no Soul
04. Reignwolf - Lonely Sunday
05. The Winery Dogs - Hot Streak
06. Monk - Zoltan Hypnotic Power
07. Mother Desert - Caravan
08. Black Casino and The Ghost - Boogeyman
09. Volbeat - The Devils Bleeding Crown
10. The Cruel Intentions - Accidentally Intoxicated
11. Mick Harvey - Ich Liebe Dich... Ich Dich Auch Nicht

I' ve hiked and hiked...

(κείμενο - εικονογράφηση: Aylos Abies Sylos)

Περπάτησα, περπάτησα και ξαναπερπάτησα. Έλεγα  ιστορίες.  Τραγουδιστά. Έβρισκα ιστορίες και μετά τις τραγουδούσα με ό,τι όργανο μου βρισκόταν.  Άρπα, λαούτο... Λαούτο καλύτερα. Έλεγα ιστορίες, κυρίως για αγάπη. Για στρατιώτες που αγαπούσαν την κυρά και για θανάτους . Και περπατώντας πήγαινα σε άλλα μέρη να τραγουδήσω τις ιστορίες μου, ανέβαινα σε κάρα και άκουγα και τις ιστορίες των άλλων στα χάνια. Και μετά έπαιρνα τα χαρτιά με τις ιστορίες που πουλάγαν στα πανηγύρια και τις έλεγα και αυτές και καμιά φορά διάβαζα μέσα και τις ιστορίες που έφτιαχνα εγώ. Όλο αγάπες, θάνατο με κυράδες και ανάμεσα στις αγάπες είχε και νέα αληθινά τι λαοί μένουν στην Αμερική και πόσο μαύροι είναι οι μαύροι και γίγαντες που μέναν στην Ινδία. Και πραγματικοί σκοτωμοί που μοιάζαν πιο ωραίες οι ιστορίες τους απ αυτές που έλεγα με τις κυράδες  και τα ’κανα και αυτά τραγούδια περπατώντας. Και είπα και τις ιστορίες απ’ τα λιμάνια για την Αυστράλια και για την Αμέρικα. Για αυτόν που τον βρήκε η μπάλα από το κανόνι και του ’κοψε τα πόδια, και για το γκρόγκ είπα ιστορίες και για το τζίν και για το ρούμι. Και πως ξυπνάει ο ναυτικός την άλλη μέρα από το μεθύσι. Και για τις γυναίκες στα λιμάνια με τα ονόματά τους μία μία που είναι όλες όμορφες. Και πήγα στην Αμερική. Και εκεί περπάτησα πολύ, βρήκα μαντολίνα και κιθάρες να λέω τα τραγούδια.  Στα μεγάλα πανηγύρια πήγα να τραγουδήσω που είχε κάτι κουτιά  που έβαζες το μάτι σε μια τρύπα και έβλεπες ζωγραφιές να κουνιούνται μέχρι που βγήκαν από το κουτί και λέγαν ιστορίες σαν τις δικιές μου με αγάπες και θάνατο και κλάματα στους τοίχους, και την ιστορία τη δικιά μου είδα μια μέρα σε ένα πανί που με χάιδευε στο μάγουλο μια τυφλή όμορφη κοπέλα σαν αυτές που τραγούδαγα.

 Κοιμήθηκα στα βαγόνια. Μακριά απ’ το σταθμάρχη όσο μπορούσα και μέσα τα βαγόνια άκουγα και άλλες ιστορίες και διάβασα και στις φυλλάδες πολλά εγκλήματα. Φρικτά.  Πολλά από αγάπη και πολλά από φτώχια. Αλλά τα πιο φρικτά ήταν και  από τα δυο μαζί. Και με την κιθάρα είπα όλες τις ιστορίες του κόσμου. Αυτού που  αγαπούσε και μετά ζήλευε και σκότωνε και τις ιστορίες για τους ληστές που δεν τους έπιανε κανείς. Αλλά και για αυτούς που πιάσανε είπα και τους κρέμαγαν.  Και για αυτούς που στρώναν τις γραμμές και για εργάτες και για τα συνδικάτα τους. Ταξιδεύαμε μαζί στα τραίνα. Άκουσα  τα τραγούδια των μαύρων και τις ιστορίες τους.  Άκουσα και τραγούδια από άσπρους που παριστάναν τους μαύρους βαμμένοι με φούμο. Είδα και το σταυροδρόμι  που πουλάς την ψυχή σου για να παίξεις κιθάρα αλλά δεν την πούλησα. Ήξερα όση χρειαζόμουν.  Είπα όμως την ιστορία του. Και την ιστορία του φίλου του φίλου του διαβόλου που έτρεχε όλη μέρα είπα. 

Πήγα στη φυλακή και είπα στους φυλακισμένους τη δικιά τους ιστορία που μου την είχαν πει πιο πριν οι ίδιοι και ήταν εξάλλου ίδια με όλες τις άλλες. Και τις ήξερα όλες  μία και μία τις ιστορίες και μπορώ να τις τραγουδήσω κάθε φορά που θα χρειαστεί.  Λέω και τη δικιά μου που και που αλλά όχι συχνά:

"I've hiked and hiked till my feet are sore 

And I'll be damned if I hike any more 

To be buggered sore like a hobo's whore".


image

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

H Abies S. a.k.a. Γεωργία έχει μάθει να ζωγραφίζει, να γράφει μουσική και να διδάσκει κάτι από τα δύο. Τραβάει πολλές φωτογραφίες με φτηνές φωτογραφικές μηχανές. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μέρη που μετά έγιναν τα πιο βρώμικα και έρημα αυτής τη πολης. Ακόμα ζει στο κέντρο της.
 
 
 
image

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

H Abies S. a.k.a. Γεωργία έχει μάθει να ζωγραφίζει, να γράφει μουσική και να διδάσκει κάτι από τα δύο. Τραβάει πολλές φωτογραφίες με φτηνές φωτογραφικές μηχανές. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μέρη που μετά έγιναν τα πιο βρώμικα και έρημα αυτής τη πολης. Ακόμα ζει στο κέντρο της.
 
 
 

Με αφορμή τις φωτογραφίες του Γιώργου Νικολαΐδη από το live στο ανοιχτό θεατράκι του Παπάγου τον Ιούνιο του 1985

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Γιώργος Νικολαΐδης

ΚΕΙΜΕΝΟ: Βασίλης Τσόνογλου

Όλο το σπίτι ανάστα ο Κύριος για μια γαμωκασέτα τριάντα δύο και μισό, χρόνων.

Κοιτάζω πρόσωπα εποχής στις φωτογραφίες του. 

Κάποιοι απ’ την κερκίδα δεν υπάρχουν πια. Μετωπικές σε δρόμους ή, εσωτερικές διαδρομές. Κάποιοι άλλοι υπάρχουν αλλιώς πλέον και μερικοί, οι λιγότεροι, γίναν ακόμη περισσότερο ο «εαυτός τους» που έδειχναν και τότε. Όλα καλά. Δεν λείπει τίποτα…

Μόνον ότι δεν βιώθηκε στο βάθος του, προκαλεί αναπόληση. 

Ήταν αρχές καλοκαιριού κι έτσι η αισιοδοξία που πρέπει να ξεγελά τις ηλικίες εκείνες ήταν στα ύψη. Ο ήλιος πίσω απ’ τα δέντρα.

Τα 343 Κιλά Κρέας κατέβηκαν. 

Ο ήλιος κρύφτηκε κι άφησε ένα κόντρα φως σαν ζαχαρωτό.

Read more ...

Merlin's Two Days Of Thunder 27 & 28 Γενάρη στο ΙΛΙΟΝ plus (video teaser)

Merlin's Two Days Of Thunder @ ΙΛΙΟΝ plus

Merlin’s Two Days Of Thunder!!!

Δυο εκρηκτικές βραδιές στο ΙΛΙΟΝ plus από το Merlin’s Music Box.

Την Παρασκευή 27 Γενάρη οι ψυχεδελικοί stoners Birthday Kicks κατηφορίζουν από τη Λάρισα για να κάψουν το μαγαζί παρέα με τους μανιακούς γκαραζιέρηδες Snails και τους Youth In Outer Space, τα νέα φυντάνια του instrumental noise, ενώ την επόμενη μέρα Σάββατο 28 Γενάρη οι drone fuzzers Craang επελαύνουν από τη Θεσσαλονίκη για να ολοκληρώσουν την καταστροφή με τη βοήθεια των Πατρινών desert heavies Fuel Eater και των Αθηναίων hard rockers Golden Nugget. Την Παρασκευή 27 και το Σάββατο 28 Γενάρη η Αθήνα ροκάρει με το Merlin’s Music Box στο ΙΛΙΟΝ plus, Πατησίων και Κορδιγκτώνος 17.

Ώρα έναρξης 9.30.

(Many Thanks to Loukia Soupouli for lending us her magificent voice !!!)

 

Birthday Kicks, Snails, Youth In Outer Space / Craang, Fuel Eater, Golden Nugget 27 & 28 Γενάρη @ ΙΛΙΟΝ plus 

Τα Events στο Facebook:

Birthday Kicks,The Snails,Youth In Outer Space 27/1/17

Craang, Fuel Eater & Golden Nugget 28/1/17

Read more ...

Μάτια εθελοντικά τυφλά... (του Αντώνη Ζήβα)

 

Ένας άπορος αργοπεθαίνει σε ένα παγκάκι, σε μία πυλωτή πολυκατοικίας ή μέσα σε μία χαρτόκουτα.  Ένας άνεργος μόνος και σε απόγνωση αυτοκτονεί απ τα αδιέξοδα. Κάποιοι άλλοι που σήκωσαν κεφάλι και αντιστάθηκαν λιώνουν στις φυλακές σαν τρομοκράτες και νούμερο ένα εχθροί της καθεστηκυίας τάξης,  καθώς  μερικά μέτρα μακρυά από τους εξωτερικούς τοίχους της φυλακής, ένα τζάνκι λιώνει μονάχο στην γωνιά από φτηνιάρικη σίσα κι ένα χουλιγκάνι εκτελεί το παρόν του άφραγκο αλλά κρεμασμένο στα κάγκελα δοξάζοντας κάποιους συνομήλικους του που αμείβονται με εκατομμύρια επειδή μόνο και μόνο κλωτσάνε ένα κομμάτι δέρμα γεμισμένο με αέρα.

 Ένα παιδί που πεινάει, ένας άνθρωπος που πονάει...

Read more ...

Ο θάνατος του βουλώνει το στόμα την τρίτη μέρα…

Μια νύχτα ακούμε κραυγές, σαν να υποφέρει κάποιος άνθρωπος από φριχτούς πόνους, έπειτα σιγή. Μάλλον κάποιος χτυπήθηκε θανάσιμα, σκεφτόμαστε. Μετά μια ώρα οι κραυγές επανέρχονται. Αυτή τη φορά δεν σταματούν. Όχι αυτήν τη νύχτα. Ούτε την άλλη νύχτα. Γυμνή και άναρθρη σιγοκλαίει η κραυγή, δεν ξέρουμε αν βγαίνει από το λαρύγγι ενός Γερμανού ή ενός Γάλλου. Η κραυγή ζει για τον εαυτό της, κατηγορεί τη Γη και τον ουρανό. Πιέζουμε τις γροθιές στα αυτιά μας για να μην ακούμε το κλαψούρισμα, δεν γίνεται τίποτα, η κραυγή γυρνά σαν σβούρα στα κεφάλια μας, ξεχειλώνει τα λεπτά σε ώρες, τις ώρες σε χρόνια. Στεγνώνουμε και γερνάμε από φωνή σε φωνή…

Μάθαμε ποιος φωνάζει, ένας από τους δικούς μας, κρέμεται στο αγκαθωτό συρματόπλεγμα, κανείς δεν μπορεί να τον βοηθήσει, δυο προσπάθησαν, σκοτώθηκαν, καποιανής μανούλας γιος αντιστέκεται απελπισμένα ενάντια στον ίδιο του τον θάνατο, στο διάολο, κάνει τόσο μεγάλο σαματά, θα τρελαθούμε αν συνεχίσει να φωνάζει για πολύ.

Ο θάνατος του βουλώνει το στόμα την τρίτη μέρα… 

(από το βιβλίο του Ερνστ Τόλλερ Ήμουν Ένας Γερμανός – Η αυτοβιογραφία ενός επαναστάτη που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ερατώ σε μετάφραση Μιλτιάδη Αργυρόπουλου)

The Dismissers: «Σε κάθε μορφή πάλης όλοι οι στρατιώτες είναι χρήσιμοι και ο καθένας στο είδος του να δίνει το καλύτερο που μπορεί. Αυτό που θέλουμε είναι ουσιαστικές σχέσεις, ανθρώπινες, με αρχή και τέλος την άμεση επαφή»

 

Οι Dismissers ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2012, αρχικά σαν κουαρτέτο με τον Νίκο Τσουλούφη στη φωνή και στην κιθάρα. Άρχισαν να γράφουν κομμάτια και το 2015 προστέθηκε στην παρέα τους ο κιθαρίστας και παλιός συνεργάτης των Outsiders, των Dustbowl και των Duo Jet Band Ίωνας Νικολάου, οπότε ο Νίκος ανέλαβε αποκλειστικά το ρόλο του τραγουδιστή. Η πρώτη μπάντα του Νίκου ήταν οι Αδιέξοδο για να ακολουθήσει η θητεία του στους Deus X Machina και, στη συνέχεια, στους Bad Luck Souls, ενώ παράλληλα με τους Dismissers παίζει μπάσο στους ANFO. Ο κιθαρίστας Δημήτρης Βάσσης έπαιζε σε διάφορες punk μπάντες όπως οι Shackle Me Not, οι Healthy Drain, και οι 3 Chord Sinners, ο μπασίστας Γιώργος Καρβουνίδης υπήρξε μέλος των Red Out, των Άρνηση Eκτέλεσης Kαθήκοντος, και των Bad Luck Souls και ο ντράμερ Νίκος Βάσσης επίσης προέρχεται από τους punks Shackle Me Not, και τους 3 Chord Sinners, έχοντας συμμετάσχει σε σχήματα που πειραματίστηκαν με το funk και τη reggae όπως οι Paranga Sound System.

Ο Νίκος μίλησε στον Αντώνη Ζήβα και στον Γιάννη Καστανάρα και ιδού το αποτέλεσμα…

φωτογραφίες: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (QoQ Photography)

Read more ...

Συγκλονιστικό βίντεο και κομμάτι για τους πρόσφυγες από τους Mr. Highway Band

 

(Φωτο: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος - QoQ Photography)

Σε λίγες εβδομάδες οι Mr. Highway Band, ένα συγκρότημα που επανειλημμένα έχει αποδείξει την ευαισθησία του για τα κοινωνικά προβλήματα και το προσφυγικό, κυκλοφορούν το νέο τους άλμπουμ με τίτλο The Rebel Artist από την Los Almiros Records. Στο μεταξύ, το κομμάτι τους με τον χαρακτηριστικό τίτλο "Open The Door" (με τη συμμετοχή της Τζένης Καπάδαη)  έγινε βίντεο και μέσα σε κάτι περισσότερο από τρία λεπτά τα λέει όλα... Η σκηνοθεσία και το μοντάζ είναι της ίδιας της μπάντας.

The Monks: Punk φιλοσοφία και avant-garde πειραματισμός στα χρόνια του '60 (του Αντώνη Ζήβα)

 

Τους «Δυτικογερμανούς» Monks δεν τους γνωρίζει πολύς κόσμος. Αρκετοί στο άκουσμα του ονόματος θεωρούν ότι πρόκειται για τη βρετανική new wave/pop punk μπάντα του 1979. Ωστόσο, οι «Μοναχοί» της ιστορίας μας υπήρξαν δεκαεννέα χρόνια πριν τους Βρετανούς. Ήταν στη πραγματικότητα  μια «σαλεμένη» σύμπραξη πέντε νεαρών Αμερικάνων από μια αεροπορική βάση της Δυτικής Γερμανίας που υπηρετούσαν τη στρατιωτική τους θητεία στο Γκελνχάουζεν της Φρανκφούρτης.  Σχηματίστηκαν το 1963, αρχικά σαν Τhe Five Torquays, παίζοντας, μάλλον με μετριότητα διασκευές γνωστών fifties rock’ n’ roll κομματιών της εποχής και μερικά δικά τους σε πιο pop ύφος, σε διάφορα μπαρ της περιοχής όπου σύχναζαν  Αμερικανοί στρατιώτες και γερμανοί νεολαίοι. Το 1964, με το όνομα Five Torquays, κυκλοφόρησαν μόνοι τους σε 500 κόπιες ένα επτάιντσο με τα κομμάτια "There She Walks" και "Boys Are Boys". Κάπου εκεί, τελειώνοντας τη θητεία τους, ένας «μάνατζερ ταλέντων» (είδος αεριτζήδων εκμεταλλευτών νέων μουσικών που ευδοκιμούσε εκείνη την εποχή, όπως ο δικός μας Νίκος Μαστοράκης) ονόματι Hans Reich τους ψήνει να μείνουν στη Δυτική Γερμανία μετακομίζοντας στη πόλη της Φρανκφούρτης και να συνεχίσουν να  παίζουν για τα «προς το ζην» σε διάφορα «American bars».

Read more ...

Merlin's Picks from the New Breed...

Listen: Merlin's Picks from the New Breed

Το κανάλι του Merlin's Music Box στο mixcloud φιλοξενεί έντεκα νέες ελληνικές μπάντες που πολύ πρόσφατα ή τα τελευταία χρόνια μας φιλοδώρησαν με πολύ ενδιαφέρον υλικό, σε βινύλιο, σε cd ή σε ψηφιακή μορφή. Κατά σειρά εμφάνισης (και αφού ανακατώθηκε η τράπουλα!) είναι οι εξής:

Read more ...

Βορειοπόλωση

Όταν ο Ερωτόκριτος άκουσε τη σύζυγό του την Παγώνα να του φωνάζει εκτός εαυτού να μαζέψει τα πράγματά του και να εξαφανιστεί από τη ζωή της, δεν κατάφερε να κρύψει ένα χαμόγελο ικανοποίησης και ανακούφισης, αφού αυτό ακριβώς ήθελε να κάνει και ο ίδιος, αλλά ήταν τόσο άβουλος και την έτρεμε τόσο πολύ που αδυνατούσε να πάρει από μόνος του την απόφαση να την εγκαταλείψει. Επιπλέον, προτιμούσε να είναι εκείνη που θα του επέβαλε να φύγει μακριά της για πάντα, έτσι ώστε να είναι σίγουρος ότι δεν θα γύριζε ποτέ πίσω, αφού δεν θα τολμούσε να μη την υπακούσει.

Read more ...

"Four Dead in Ohio" (Το τραγικό γεγονός που ενέπνευσε ένα από τα ωραιότερα τραγούδια διαμαρτυρίας)

Μόλις δεκατρία δευτερόλεπτα... Τόσος χρόνος χρειάστηκε από τη στιγμή που οι άνδρες της αμερικανικής Εθνοφρουράς άνοιξαν πυρ εναντίον αόπλων διαδηλωτών, οι οποίοι διαμαρτύρονταν για τη συνεχιζόμενη εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ, μέχρις ότου τέσσερις φοιτητές σωριαστούν νεκροί και άλλοι εννέα τραυματιστούν από τα πυρά – ο ένας θα έμενε παράλυτος για όλη του τη ζωή. Δεκατρία δευτερόλεπτα και εξήντα επτά σφαίρες… Το τραγικό περιστατικό συνέβη τη Δευτέρα 4 Μαΐου 1970 στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Κεντ της Πολιτείας του Οχάιο και έμεινε γνωστό στην ιστορία ως η Σφαγή του Κεντ ή η Σφαγή της 4ης Μαΐου. Η απροκάλυπτα δολοφονική βία των Εθνοφρουρών προκάλεσε μια αλυσιδωτή αντίδραση με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν φοιτητικές απεργίες σε ολόκληρη την Αμερική, ενώ εκατοντάδες κολέγια και πανεπιστήμια έκλεισαν ή κατελήφθησαν από τους φοιτητές (“αυτούς τους αλητήριους που τινάζουν στον αέρα πανεπιστημιουπόλεις”, σύμφωνα με τον τότε Αμερικανό πρόεδρο Νίξον). Οι πανεπιστημιουπόλεις ωστόσο βρίσκονταν ήδη σε αναβρασμό.

Read more ...

MERLIN'S PHOTO GALLERY: Grey River & The Smoky Mountain (φωτο: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος, QoQ Photography)

φωτο: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (QoQ Photography)

Read more ...

FEATURED VIDEOS

  • 1