To Archetypes των Cyanna Mercury: Αρχέτυπο για ένα κοινό που (δια)μορφώνεται μέσω μιας νέας "ακροαστικής" κουλτούρας...

Μια ψυχεδελική λιτανεία που από τα σπλάχνα της ξεπηδούν αέρινες μορφές, άλλοτε σκοτεινές κι άλλοτε φωτεινές, το φως και το σκοτάδι εναλλάσσονται σε αποκαλυπτικούς ρυθμούς, ο χώρος και ο χρόνος γίνονται ένας ορμητικός χείμαρρος που διοχετεύει τα αφρισμένα νερά του σε υπόγεια ρεύματα διανύοντας στοές όπου αντηχούν κραυγές και θρηνωδίες αρχαίων σαμάνων και σεληνιασμένων προγόνων. Κάθε στιγμή στο Archetypes μετράει, δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις και οι Cyanna Mercury τεκνοποιούν ένα μουσικό είδος αχαρακτήριστο, πολύμορφο, μια μουσική πανδαισία για το rock του μέλλοντος. Το παράξενο και το φανταστικό μεταμορφώνονται σε ερωτικές απεικονίσεις, ολοζώντανα ηχητικά κλιπάκια, παντού «υπάρχουν φωνές μικρές σαν ψίθυροι» και αναπάντητα ερωτήματα: Γιατί καταρρέουμε; Γιατί σκοτώνουμε την παιδικότητά μας;

Read more ...

OMEGARAY: "ΟΙ ΑΝΑΣΕΣ ΓΕΝΝΑΝΕ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΚΑΙ Η ΜΕΡΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΞΑΝΑ"

από τον ΚΩΣΤΑ ΖΗΣΗ

Τελειώνοντας εκείνη η μέρα με βρήκε να ιχνηλατώ στα στενά της Οικονόμου, της Σολωμού αλλά και λίγο παραπέρα στην Μάρνης,
κρατώντας υπό μάλης το ολόφρεσκο NOISE FULL OF LOVE του Μπάμπη Λάσκαρι και σε μια παραπλανητική αντιδιαστολή με αυτό,
σαν ξενιστής μέσα απο τα ακουστικά,στο κέντρο αποφάσεων της αφεντιάς μου το επίσης ολόφρεσκο Ω-RAY των OMEGARAY.
Μέχρι το ξημέρωμα αλλά και στις νύχτες που ακολούθησαν ένιωσα πως το βιβλίο ερμηνεύει έξοχα το αριστουργηματικό αποτέλεσμα
της παρέας του Γιώργου Καρανικόλα, μιας παρέας που χάνεται και μετασχηματίζεται στο ΦΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΤΟΥ τριανταένα χρόνια πριν
αλλά και ακόμα πιο πίσω κάπου εκεί στα 1982 σαν LAST DRIVE και σαν ένας ατέρμονας κυκλικός χορός σε μια αέναη μάχη με χρόνο
και δαίμονες πάλι εδώ..εξάλλου όπως έγραψε η Ζυράννα Ζατέλλη "Το πριν ήταν τώρα με άλλη όψη, μα αυτό κανένας νους
δεν είναι έτοιμος να το συλλάβει χωρίς να απολεσθεί. Και καμία λέξη".

Επιστροφή στο τώρα με την χρονομηχανή των OMEGARAY με στίχο ελληνικό, ποιητικό και ευθέως ανάλογο με έναν συνονθύλευμα ήχων
φιλτραρισμένων μέσα από μιά παλιά phonic και πολλά πολλά μικρόφωνα. Έξι τραγούδια γραμμένα μέσα σε εικοσιτέσσερις μόλις ώρες,
ένα στουντιακό λάιβ άλλοτε μυσταγωγικής έκστασης με δόσεις διονυσιακής λατρείας και άλλοτε μέσα από κιθαριστικά ντελίρια που
ακροβατούν άλλοτε ανάλαφρα και άλλοτε βίαια πάνω και μέσα στις δεκαετίες που μας έχουν ταξιδέψει μέχρι εδώ.
Τραγούδια που συνιστούν σοβαρό λόγο για αμέτρητες ραδιοφωνικές ή κατ’ οίκον υπερβάσεις, αν και το ιδανικό θα ήταν μέσα από αυτά
να επαναπροσδιορίσει ο καθένας από εμάς την ομορφιά που, άλλος λίγο άλλος πολύ, την έχουμε χάσει.
Δεν θα ήθελα να κατατάξω κάπου αυτήν την εξόχως εξαιρετική δουλειά, πιστεύω ακράδαντα ότι όλα τα καλά πάντα επιστρέφουν,
έτσι κι εδώ στο Ω-ray βυθιζόμαστε στην μανία του ήχου παίρνοντας έτσι τις απαραίτητες ανάσες, από αυτές που γεννάνε τους στίχους.
Σε αναμονή της όποιας συνέχειας...

bandcamp

facebook

 


image

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη,γεγονός που με σημάδεψε άθελά μου,στην ζωή μου μέχρι τώρα. Μεγάλωσα τόσο ανέμελα,ώστε να μην θέλω να παίζω ποδόσφαιρο με τα άλλα παιδιά,αλλά να κυνηγάω φαντάσματα, πράγμα που συνεχίζω να κάνω ακόμα άλλωστε. Το Πολυτεχνείο στάθηκε η αφορμή να επαληθευτούν όλοι μου οι φόβοι,αλλά και να μυηθώ με όλο το τελετουργικό της εποχής εκείνης στην μεγάλη του ροκεντρολ σχολή. Η μυρωδιά του ξύλου απορροφά πια σημαντικό μέρος της δημιουργικής μου διάθεσης... Κινούμαι μεταξύ στεριάς και θάλασσας ενώ ο ουρανός και τα περιεχόμενά του παραμένει ο επόμενος στόχος.
 
 
 
image

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη,γεγονός που με σημάδεψε άθελά μου,στην ζωή μου μέχρι τώρα. Μεγάλωσα τόσο ανέμελα,ώστε να μην θέλω να παίζω ποδόσφαιρο με τα άλλα παιδιά,αλλά να κυνηγάω φαντάσματα, πράγμα που συνεχίζω να κάνω ακόμα άλλωστε. Το Πολυτεχνείο στάθηκε η αφορμή να επαληθευτούν όλοι μου οι φόβοι,αλλά και να μυηθώ με όλο το τελετουργικό της εποχής εκείνης στην μεγάλη του ροκεντρολ σχολή. Η μυρωδιά του ξύλου απορροφά πια σημαντικό μέρος της δημιουργικής μου διάθεσης... Κινούμαι μεταξύ στεριάς και θάλασσας ενώ ο ουρανός και τα περιεχόμενά του παραμένει ο επόμενος στόχος.
 
 
 

Three Way Plane - "Your Kingdom, My Life" (self released, 2017)

 20

Αν υπάρχει ένα είδος (ή, καλύτερα, παρακλάδι) της rock n roll σκηνής, το οποίο ανέκαθεν με δυσκόλευε να το περιγράψω με λόγια ούτως ώστε να σχηματιστεί μέσα από ένα σιωπηλό κείμενο μια εντύπωση στον αναγνώστη που να περιγράφει τον ήχο, αυτό δεν είναι άλλο από το punk (και τα διάφορα είδη του). Με δυσκολεύει επειδή ποτέ δεν κατάφερα να βρω εκείνες ακριβώς τις  λέξεις  που μέσα από το γραπτό λόγο μπορούν να περιγράψουν τα συναισθήματα και την ορμή του συγκεκριμένου είδους, τουλάχιστον όπως αυτά προκαλούνται σε μένα. Κι όσο κι αν φαίνεται παράξενο, με δυσκολεύει ακόμη περισσότερο επειδή υπήρξα (και εξακολουθώ να είμαι) ακροατής, ενεργό μέλος, και μουσικός της συγκεκριμένης σκηνής.

Read more ...

Tο Hotshot των Whereswilder: Φάρμακο για τις γεροντικές παθήσεις του rock 'n' roll

 

(φωτο: Theo Vranas)

Το δεύτερο άλμπουμ των Whereswilder είναι ένα αμάλγαμα ήχων που σπάνια εμφανίζεται στη σύγχρονη δισκογραφία. Από το πρώτο της κιόλας άλμπουμ Yearling (Six Dogs Records, 2014), η αθηναϊκή μπάντα είχε κάνει περισσότερο από αισθητή την παρουσία της και τώρα, με το δεύτερο ολοκληρωμένο πόνημά της, έρχεται να παγιώσει τη διαφορετικότητά της. Είναι πραγματικά απόλαυση να ακούς ένα δίσκο από την αρχή ως το τέλος και να διαπιστώνεις η δημιουργικότητα δεν πηγάζει από εύκολες ατραπούς, αλλά μέσα από δύσκολους πειραματισμούς που καταλήγουν σε άψογα ολοκληρωμένες συνθέσεις.

Read more ...

Calf - "Evil Solos Deified Mom Dad Deified Solos Live" (self-released, 2017)

Γράφει ο Ελευθεριακός

Το νέο πόνημα κατέφθασε. Οι Καρδιτσιώτες Calf… ξαναχτύπησαν. Στην κυριολεξία, το εννοώ: χτύπησαν πάλι τα νερά της εγχώριας σκηνής με τον δικό τους, διαφορετικό τρόπο, τον  θορυβώδη, αποσπασματικό μα συνάμα συνολικό, όπως είναι όλα τα  ολοκληρωμένα έργα τέχνης, αν στα αλήθεια υπάρχουν τέτοια. Καταφέρνουν πάλι συντριπτικό πλήγμα στη μουσική κανονικότητα των καιρών μας, στην όποια κανονικότητα της εποχής μας, στις νόρμες και στα έτοιμα σχήματα του μουσικόφιλου κοινού, των προετοιμασμένων αυτιών, των αισθήσεων που ακόμα ωριμάζουν μέσα μας.

Η μουσική των Calf μοιάζει να θέτει ερωτήματα και αφού δεν υπάρχουν στίχοι-απαντήσεις, οι ερωτήσεις τίθενται πιο ωμές, καίριες, επίμονες. Οι ίδιοι δεν δίνουν καμία απάντηση – άλλωστε δεν είναι αυτός ο σκοπός τους. Το αγχωτικά επίμονο μοτίβο τους που διαλύει στο πέρασμα του τις έννοιες του χρόνου και συγκλίνει τις έννοιες του παρόντος του μέλλοντος και του παρελθόντος, τα… επίπονα τύμπανα που λυσσομανούν καίρια, οι κιθάρες που ουρλιάζουν σαν ηλεκτρικοί λύκοι κάτω από φεγγαρόλουστο ουρανό, το μπάσο που αναταράζει τα ήδη ταραγμένα νερά σαν να ανοιγοκλείνουν συνεχώς παλιές πόρτες που οι αναμνήσεις του ξύλου τις φορτώνουν με χίλιες έγνοιες, πεθαμένες πια μα ζωντανές στις μνήμες των ανθρώπων που τις έζησαν – είναι πάλι εδώ.

Η μουσική τους… κάθε κομμάτι τους είναι ένας ιδιαίτερος κόσμος, από τον τίτλο (λ.χ. «Mom Loved The Way She Ought To Love And So She Fell Into A Swamp Of Dark Yellow"), μέχρι την διαχείριση του κιθαριστικού θορύβου, τα  περάσματα α λα Sonic Youth, τις metal σκιές, την punk και industrial αίσθηση.

Ο ψυχολογικός κόσμος της μπάντας είναι αδόμητος, διαταραγμένος. Αυτό, στην περίπτωσή τους,  λειτουργεί άκρως δημιουργικά γιατί κινητοποιεί τις δυνάμεις τους, ενώ πάνω στην προσπάθεια τους να απαντήσουν σε διάφορες εσωτερικές ερωτήσεις φτιάχνουν τον κόσμο τους με απλά υλικά: θόρυβος, post-punk ενορχηστρώσεις, χιούμορ, ευφάνταστοι τίτλοι, grunge και metal ξεσπάσματα, βιομηχανική αύρα.

Τρία κομμάτια περασμένα μέσα από την μοναδική τεχνοτροπία αυτού του συγκροτήματος. 

Θα τους πετύχετε να παίζουν σε κάποια κατάληψη ή αυτοδιαχειριζόμενο χώρο.

Δεν είναι καιρός για να χάνονται τέτοια συγκροτήματα live.

Περιμένω ήδη την επόμενη δουλειά τους.

Calf bandcamp

Ελευθεριακός

 

George Zervos: For Your Love (TheLyst Records)

Φωτογραφια: Abies S.

Το σκηνικό που στήνει ο Γιώργος Ζερβός (κινητήριος μοχλός των Swingin’ Cats) είναι απλό και έξοχα λειτουργικό. Στόχος του είναι το fan, η διασκέδαση που λέμε, και σε αυτό τα καταφέρνει περίφημα. Έχοντας παρακολουθήσει τις προάλλες την κυριολεκτικά «ζωντανή» παρουσίαση του πρώτου άλμπουμ του στο Gazarte, ομολογώ ότι με εντυπωσίασε η επικοινωνία του Ζερβού και των πολύ καλών μουσικών που τον συνόδευσαν με το κοινό, ένα κοινό που βρισκόταν εκεί για να διασκεδάσει επειδή ο Γιώργος αυτό ακριβώς κάνει: είναι ένας διασκεδαστής που ξεσηκώνει τον κόσμο με το πρώτο άγγιγμα των χορδών της κιθάρας.

Read more ...

ROUNDLIGHTS - Exposito (βινύλιο που περιλαμβάνει και έκδοση σε CD, Victoria Records)

από τον ΒΑΓΓΕΛΗ ΧΑΛΙΚΙΑ

H αλήθεια είναι πως περίμενα με περίσσια περιέργεια να ακούσω τον νέο δίσκο των Θεσσαλονικιών Roundlights. Βλέπετε, με το ομώνυμο ντεμπούτο τους το 2011, είχαν δημιουργήσει πολλές προσδοκίες για το μέλλον. Συμβαίνει, συχνά δυστυχώς, έπειτα από ένα πολύ δυνατό δισκογραφικό ξεκίνημα μια μπάντα να «ξεφουσκώνει» κάπως στη δισκογραφική της συνέχεια. Με το Exposito, το ολοκαίνουργιο δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους, oι Roundlights αποδεικνύουν ευτυχώς ότι δεν ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.

Read more ...

Δια Μαγείας: "Υπναγωγία"

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ

Ο Μπάμπης Νίκου και οι μουσικές του δραστηριότητές μόνο... υπναγωγικές δεν μπορούν να χαρακτηριστούν. Με πολυετή πορεία στην εγχώρια rock (goth/metal) σκηνή, ξεκινώντας από τους Ritual Of The Black Sun και με φοβερά δημιουργικές στάσεις στους Opened Paradise, Astral DNA, Jaded Star –απλά επισημαίνω μερικά από τα πολλά σχήματα– παίζοντας ακόμα και στο Wacken Open Αir με τους Αυστριακούς Visions Οf Atlantis, ήρθε φέτος με το σχήμα "Δια Μαγείας" να αποκαλύψει ένα διαφορετικό(;) πρόσωπο του μουσικά σκοτεινού του παρελθόντος. Και όντως το αποτέλεσμα είναι μαγικό, ταξιδιάρικο, αξιομνημόνευτο, σκοτεινό όσο και φωτεινό. 

Read more ...

Half Gramme of Soma: Groove is Black

Τι δουλειά έχει μια μελιτζάνα στο διάστημα; Πόσο trippy ακούγεται σαν έκφραση η παραπάνω; Πόσο μάλλον να το βλέπεις κιόλας. Αυτό το trippy συναίσθημα, λοιπόν, φροντίζουν να μας παρουσιάσουν οι Half Gramm Of Soma στο εξώφυλλο του επερχόμενου νέου τους δίσκου Groove is Black, ο οποίος αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στο Μάιο του 2017 από τη Fuzzink Records. Παρόλα αυτά, ως Merlin’s Music Box, είχαμε την τιμή να τον ακούσουμε νωρίτερα και να γράψουμε δυο λόγια για το περιεχόμενό του.

Read more ...