Το 10.000 Days ήρθε… απόκοσμο. Ήρθε από τα σκοτεινότερα επίπεδα της ψυχής, τόσο ανέλπιδο για όλους εκείνους που πιστεύουν ακόμη. Είναι το απόλυτο ψυχεδελικό εγχείρημα που εξαπέλυσαν οι Tool και κυκλοφόρησε στις 28 Απρίλη 2006. Είναι πιο σκοτεινό από τη λύτρωση του Lateralus, μοιάζοντας περισσότερο με την κατάρα του Aenima, όσες βέβαια και οι διαφορές τους. Το 10,000 Days είναι ένας αμνιακός σάκος γεμάτος με σκοτεινή ύλη, ο οποίος σχίζεται ώστε να δημιουργήσει ένα ποτάμι, άλλοτε φουσκωμένο και επικίνδυνο και άλλοτε ήρεμο, γεμάτο παγίδες, με σκοπό να σε υπνωτίσει για να σε τραβήξει στα έγκατα της ψυχής του. Δεν είναι μια προσπάθεια επανάληψης ή μίμησης σε ό,τι προυπήρξε, αλλά η εξέλιξη που πατάει επάνω στη σκιά των δυο προηγούμενων κυκλοφοριών της μπάντας. Ένα tribal που σε κυκλώνει και σε κρατάει στην ασφυκτική του αγκαλιά χωρίς τέλος, χωρίς αρχή, μέσα στη δίνη της ύπαρξης και του λόγου αυτής. Οι ταχύτητες και οι εντάσεις έχουν κατέβει επίπεδα και οι συνθέσεις είναι ακόμη πιο συμπαγείς, με τον Κeenan πιο μελωδικό και ατμοσφαιρικό, επηρεασμένο κάπως, από την αισθητική και το ύφος των A Perfect Circle. Ο ήχος είναι πιο μπουκωμένος και παραμορφωμένος, με την εξέλιξή του να φέρνει τον Chancellor μπροστά, και τις μακρόσυρτες συνθέσεις του να δένονται στο σκιώδες του μπάσο. Εδώ οι Tool σπέρνουν μαυρίλα και κατάρα καθώς το απέραντο μαυσωλείο 10,000 Days στέκεται επάνω στα απομεινάρια ενός πολιτισμού και ενός ανθρώπου που δεν έχει συνειδητοποιήσει δεν μπορεί να αποδεχτεί το τέλος του. Ο αρχιτέκτονας Jones αφήνει στον Chancellor τον κορμό και στον Carey τα θεμέλια, αποτραβώντας τις κιθάρες σ’ ένα δεύτερο επίπεδο και ελευθερώνοντας τον Κeenan να δημιουργήσει τα πιο φορτισμένα και μελωδικά φωνητικά. Η παραγωγή αυτή τη φορά δεν ήταν από τον David Bottrill αλλά από τους ίδιους τους Tool, με τον Joe Barresi να βάζει το χέρι του στη μίξη. Αυτό που πραγματικά όμως κάνει αίσθηση είναι το ευρηματικό packaging με τους δυο στερεοσκοπικούς φακούς στο εξώφυλλο να απεικονίζουν τρισδιάστατα το εσωτερικό artwork, αλλά και τα τέσσερα πορτρέτα των μελών της μπάντας. Το layout του 10,000 Days, είναι για μία ακόμη φορά βασισμένο σε έργο του Alex Gray, το Net of Being. Όμως, όπως και να το περιγράψω, η όλη ιδέα παραμένει ασύλληπτη για εκείνον που δεν έχει πέσει στα χέρια του ώστε να καταλάβει τι έφτιαξαν πάλι αυτοί οι άνθρωποι για να μας φύγει το κεφάλι.

Το εξώφυλλο του 10.000 Days είναι κομμάτι από το Net of Being (Δίχτυ της Ύπαρξης) του ζωγράφου και εικαστικού Alex Grey σε μια καθολική οπτικοακουστική ένωση με τους Tool για το πως η τέχνη εξελίσσει τη συνείδηση με μια νέα συμβολολογία του "Δικτυωμένου Εαυτού". Αποκαλύπτοντας τις συνυφασμένες ενέργειες σώματος και ψυχής, αγάπης και πνεύματος που φωτίζουν τον πυρήνα κάθε όντος, οι μυστικιστικοί πίνακες του Alex Grey αρθρώνουν τα βασίλεια της συνείδησης που συναντώνται κατά τις επισκέψεις σε εν θεογενείς παραδείσους κόσμους. Ο πίνακας του Net of Being είναι εμπνευσμένος από ένα όραμα ενός άπειρου πλέγματος Θεοτήτων κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού μετά από την χρήση Ayahuasca ενός ψυχοδραστικού παρασκευάσματος που χρησιμοποιείται τόσο κοινωνικά όσο και σαν τελετουργικό πνευματικό φάρμακο μεταξύ των αυτόχθονων πληθυσμών του Αμαζονίου.

Το Net of Being είναι μία από τις πολλές εικόνες που δημιούργησε ο Gray με εμβληματικά έργα μέσα στο ζωντανό Net of Being του πολιτισμού μας. Η έκδοση με 200 πίνακες διερευνά πώς η μυστικιστική εμπειρία που εκφράζεται στο έργο του Alex Grey ανοίγει μια νέα κατανόηση της κοινής μας συνείδησης και αποκαλύπτει τη βαθιά επιρροή που μπορεί να έχει η τέχνη στην πολιτιστική εξέλιξη. Η αφήγηση προχωρά μέσα από μια διαδοχική επέκταση της ταυτότητας - από τον εαυτό, στον εαυτό και τον αγαπημένο, στον εαυτό και την κοινότητα, το παγκόσμιο πνεύμα και την κοσμική συνείδηση, όπου τα σώματα είναι διαφανή στις γαλαξιακές ενέργειες.