Million Hollers: Rock 'n' roll με εκατομμύρια κραυγές. Μια συζήτηση του Μίκη Παντελούς με την Λαμπρινή Γρηγοριάδου αποκλειστικά για το Merlin's...


Κυριακή 2 Ιουλίου, 11:00 το πρωί, 40 βαθμοί Κελσίου. Κάπου στο Γκάζι...

Read more ...

The Twilight Zone: Η ομορφιά βρίσκεται στα μάτια του θεατή

 γράφει ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΖΕΛΙΑΝΑΙΟΣ

Λίγες είναι οι περιπτώσεις όπου μπόρεσε κάποιος μέσα σε μισή ώρα κινηματογραφικού χρόνου να συμπυκνώσει την ουσία του ρατσισμού, της μισαλλοδοξίας, του μίσους για το διαφορετικό. Και αυτό, όχι στην αναμενόμενη περίπτωση μιας κοινωνικής-δραμματικής ταινίας, αλλά σε μια σειρά επιστημονικής φαντασίας. Στο αριστουργηματικό The Eye of the Beholder (το καλύτερο ίσως επεισόδιο από τα περίπου 150 της πρώτης, κλασικής περιόδου του περιβόητου The Twilight Zone που ξεκίνησε το 1959 και κράτησε μέχρι το 1964) αυτό επιτυγχάνεται μεγαλοπρεπώς. Και αξίζει να το θυμηθούμε.

Read more ...

Penny Dreadful: "Pilgrimage", Ένα προσκυνηματικό ταξίδι στη μουσική που δεν θα μας προδώσει ποτέ...

Συνέντευξη: ΕΙΡΗΝΗ ΠΟΛΙΤΟΥ

Φωτογραφίες: Georgia Panakia

Με αφορμή  τη συναυλία τους την ερχόμενη Παρασκευή 11 Μαΐου στο ΙΛΙΟΝ plus μαζί με τους Dead Sidewalkers και το Merlin's,  αλλά και τον τελευταίο τους δίσκο Pilgrimage, βρεθήκαμε με τους Γιάννη Καλιφατίδη, Διονύση Τελιόπουλο και Νίκο Κορωναίο των Penny Dreadful, «προσκυνήσαμε» παρέα, και συζητήσαμε για την μπάντα, τη μουσική, την ελληνική πραγματικότητα, για το παρόν και το μέλλον.


Merlin’s: Νέος δίσκος κι ένα προσκυνηματικό ταξίδι ξεκινά. Πείτε μου πόσο δύσκολο είναι αυτό το ταξίδι; Μήπως τελικά είναι πιο απλά τα πράγματα αλλά εμείς οι άνθρωποι τα κάνουμε πιο δύσκολα;


Γιάννης: Οι στίχοι πραγματεύονται μάλλον δύσκολες καταστάσεις. Μιλούν για την ανάγκη του ανθρώπου να προσκυνήσει μια ιερή οντότητα. Το βλέπουμε να συμβαίνει καθημερινά, στις προσωπικές σχέσεις, στην πολιτική, στο προσφυγικό. Οι πρόσφυγες έρχονται να προσκυνήσουν την ιερή Ευρώπη, την αγία Ευρώπη. Και ξέρουμε πολύ καλά τι βρίσκουν στο τέλος του ταξιδιού. Μουσικά, όμως, το Pilgrimage είναι για μας ένα ταξίδι, μια προσπάθεια να προσεγγίσουμε την Αμερική από διάφορες πλευρές. Δηλαδή, όσο απέραντη είναι η χώρα, άλλες τόσες είναι και οι επιρροές που συνθέτουν αυτό το ταξίδι. Σε κάθε σταθμό μαζεύεις από κάτι. Το παίρνεις μαζί σου στον γυρισμό, το επεξεργάζεσαι και το κάνεις δικό σου.
Διονύσης: Η Αμερική είναι ένα αμάλγαμα εκατομμυρίων πραγμάτων. Έχει πολύ ψωμί. Και η Αμερική από μετανάστες φτιάχτηκε. Όπως είπε ο Γιάννης, το θέμα είναι τι ψάχνει ο καθένας να προσκυνήσει. Σχηματικά, οι πρόσφυγες τραβάνε το φοβερό ζόρι που τραβάνε, αλλά κι εμείς, που ζούμε εδώ τόσα χρόνια, σ’ έναν κόσμο τάχα τέλειο και πολιτισμένο, στην πραγματικότητα ψάχνουμε να βρούμε τι γίνεται. Τι τελικά προσκυνάμε. Και παίρνει μια ζωή, και συνέχεια είσαι στον δρόμο να το βρεις, να βρεις τελικά ποιος είναι ο Θεός. Τι ονομάζεις Θεό, τι αναγνωρίζεις ως Θεό. Πού είναι η πνευματικότητα της όλης ιστορίας. Πού πρέπει να εστιάσουμε, γιατί το ανθρώπινο είδος πάει στον γκρεμό, χρόνια τώρα.

Read more ...

Οι Venom & ένα… κολασμένο ντεμπούτο!

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ

Αν και παραγνωρισμένοι ή, τουλάχιστον, όχι τόσο αναγνωρισμένοι και αναγνωρίσιμοι όσο θα τους άξιζε, οι Venom κυκλοφόρησαν το μακρινό πλέον 1981 το Welcome To Hell, ένα από τα πιο σημαντικά ντεμπούτα στην ιστορία της σκληρής μουσικής. Και αναφέρομαι με τον όρο "σκληρή μουσική" κι όχι heavy metal ή κάτι παρεμφερές, επειδή οι Venom (όπως και οι μουσικά συγγενείς τους Motörhead) ουδέποτε υπήρξαν ακραιφνείς και ... καθαρόαιμοι μεταλάδες, όπως λ.χ. oι Judas Priest (κι αυτοί από το Sad Wings Of Destiny και μετά) ή οι Iron Maiden (από την έλευση του Bruce Dickinson και μετά).

Read more ...

Οι MC5 και οι Stooges: Βίοι Παράλληλοι. Ο Iggy Pop στη δεκαετία του '70


To 1995 ο Legs McNeil, το περιβόητο χαϊδεμένο παιδί του περιοδικού Punk, δήλωσε στο κοινό ενός εθνικού τηλεοπτικού δικτύου που είχε συντονιστεί σε μια εκπομπή του Time-Life για να παρακολουθήσει μια συνοπτική ιστορία του rock & roll, ότι η πραγματική ιστορία του punk ξεκινά με τον Iggy Pop. «Ήταν αυθεντικός. Και αυτό είναι το πρόβλημα με το rock & roll: Δεν υπάρχουν σ' αυτό αρκετοί αυθεντικοί παλαβοί... Νόμιζες ότι μπορούσε να παρασύρει μαζί του ολόκληρο το πλήθος».
Σίγουρα όλα αυτά ακούγονται ωραία και κομψά. Aν σκαλίσεις έναν punk σίγουρα θα ανακαλύψεις κάτι από τον Iggy κάτω από την επιδερμίδα του.
Ωστόσο, η ιστορία του punk δεν ξεκίνησε με τον Iggy. Μερικά δευτερόλεπτα από μια βιντεοταινία που προηγήθηκαν των δηλώσεων του McNeil στο ίδιο ντοκιμαντέρ, παρουσιάζουν τον Iggy να εκθειάζει ένα συγκρότημα τουλάχιστον τρία χρόνια παλιότερο από τους Stooges.
«Tα αμερικάνικα συγκροτήματα που με επηρέασαν περιλάμβαναν τους MC5», θυμόταν ο Iggy. «Ήταν ένα πολύ βαρύ, βίαιο industrial rock σχήμα από το Nτιτρόιτ».
Σίγουρα, οι Stooges μπορεί να ξεκίνησαν θυμίζοντας περισσότερο ένα πρωτοποριακό θεατρικό σχήμα παρά συγκρότημα του rock & roll, με τον Iggy να βάφεται σαν κλόουν να φοράει γυναικεία ποδιά, να προκαλεί αλλοπρόσαλλους ήχους με μια χαβανέζικη κιθάρα και να ανοιγοκλείνει ένα μίξερ, την ώρα που ο Scott Asheton χτυπούσε ρυθμικά και με λύσσα ένα βαρέλι. Eίναι όμως αδύνατο να μην παρατηρήσεις την καυτή ταχύτητα της κιθάρας των MC5 που ξεπηδά ορμητικά από το Fun House (το «Loose» είναι ένα κομμάτι που θα μπορούσε να έχει τίτλο «Kick out The Jams II»), και ιδιαίτερα από το Raw Power το οποίο, χάρη στην επιρροή που είχε ασκήσει ο Fred «Sonic» Smith στον James Williamson, εμφανίζεται ως ένα ιδιαίτερα σατανικό άλμπουμ που άνετα θα μπορούσε να έχει κυκλοφορήσει από τους MC5.

 

Read more ...

Τη νύχτα που πήδηξε η ζωή (Του ΣΩΤΗΡΗ ΘΕΟΧΑΡΗ)

 
Φωτο: Abies Sylos
 
Η λάμψη του θειαφιού άστραψε κάτω απ τον μονόφθαλμο αυγουστιάτικο νυχτερινό ουρανό μιας τεράστιας δεσπόζουσας πανσέληνου.
Η βαθιά ρουφηξιά στο στραπατσαρισμένο άφιλτρο γαλλικό τσιγάρο κατάπιε τη φλόγα του σπίρτου. Άφιλτρο, χωρίς περιορισμούς και προφυλάξεις. Πίσα και νικοτίνη σε όρια που θα έκαναν σήμερα έναν αντικαπνιστή εισαγγελέα να ποινικοποιήσει, σε κακουργηματικού χαρακτήρα πράξη, την παραγωγή και την διάθεση των συγκεκριμένων κοντόχοντρων σιγαρέτων. Τι τον ένοιαζε, τον μετέφηβο νεαρό, η ασφάλεια και η υγεία όντας καθισμένος σε ένα τοιχίο, στον έβδομο όροφο μιας ταράτσας, με τα πόδια κρεμασμένα έξω στο κενό και ένα μπουκάλι μεσκάλ Gusano Rojo στο χέρι. Το χλιαρό απαύγασμα ενός μεξικάνικου κακτοειδούς κυλούσε στο λαρύγγι του ανακατεμένο με τον βαρύ καπνό του τσιγάρου, του οποίου η μυρωδιά θύμιζε πολύ περισσότερο μάλλινες κάλτσες που είχαν περάσει ένα καλοκαιρινό 12ωρο σε γαλότσες οικοδόμου, παρά ταμπάκο. Όπως και να χει ο φαιός καπνός σε κάθε εκπνοή σκέπαζε επιτυχημένα την μπόχα των σκουπιδιών της έρμης Αθήνας. Στον πάτο του μπουκαλιού με την κίτρινη, σχεδόν κίτς, σχεδόν λαϊκή τέχνη, σχεδόν αξιοπρόσεκτη, σχεδόν κωμική ετικέτα, το γνωστό νεκρό, αλκοολικά ταριχευμένο, σκουλήκι που φυλακίζεται σε κάθε μπουκάλι μεσκάλ που σέβεται τον εαυτό του. “Kάτουρο του φιδιού” το αποκαλούν οι παράνομοι ντεσπεράντος στα φτηνά τριτοκλασάτα γουέστερν της Τσινετσιτά, όπου το πίνουν στα σαλούν της τιχουάνα, παίζοντας χαρτιά και πυροβολόντας ταυτόχρονα με το ένα χέρι ενώ με το άλλο διορθώνουν προσεκτικά το καπέλο τους.

The Blackout Radio Show with Mike Pougounas - Merlin's Music Box Special

O Μιχάλης Πούγουνας των New Zero God (και πρώην frontman των Flowers of Romance)  ετοίμασε ένα πρόγραμμα στο mixcloud ειδικά για  το Merlin's Music Box και τους φίλους του. 

AΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ

(https://www.mixcloud.com/john-kastanaras/the-blackout-radio-show-with-mike-pougounas-merlins-music-box-special/)

PLAYLIST

01. Theatre Of Hate – Do You Believe in the Westworld (live, Bristol 2013)
02. The Damned - White Rabbit - 40th Anniversary Tour - Live In Margate (2017 Mix)
03. Love & Rockets - Mirror People '88
04. Killing Joke – Euphoria
05. New Model Army - Angry Planet
06. Partly Faithful – Underset
07. NFD - Remain In Chains
08. Acey Slade & the Dark Party - She Sells Sanctuary (The Cult cover)
09. The Pineapple Thief - In Exile
10. The Eden House - Sin
11. SPC ECO – Incomplete
12. Blondie - Heart of Glass (Crabtree Remix)
13. Paris XY - Vigil

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΙΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΠΟΥΓΟΥΝΑ ΕΔΩ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΠΟΥ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΟΥΓΟΥΝΑΣ ΣΤΟΝ ΒΑΓΓΕΛΗ ΧΑΛΙΚΙΑ ΓΙΑ ΤΟ MERLIN'S ΕΔΩ

RAGAZZO (ΟΙ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΕΧΟΥΝ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ)

 

 

Οι πλατείες έχουν τις δικές τους ιστορίες
και όταν πάψουν να συνωστίζονται σ' αυτές
φλερτ του καλοκαιριού εφήμερα
κι αυτοκίνητα ανυπόμονα
κάποιοι με το μαύρο της στάχτης τους
ή με το κόκκινο,
το κόκκινο που ρέει μέσα μας,
ζωγραφίζουν, ζωγραφίζουν, ζωγραφίζουν
μετουσιώνοντας τον φόβο σε ελπίδα
μέσα σε μπλοκ πολύχρωμα από πλεξιγκλάς
ή απλά σ ένα κομμάτι χαρτί
διακοσμημένο με λίγες λέξεις
πιάτσα Αλιμόντα
και πιο παλιά πιάτσα Ματτεότι
τίποτα μάταιο, τίποτα εφήμερο
στις πλατείες,
στις πλατείες της καρδιάς μας.

Στον απόηχο ενός καλοκαιριού στην piazza Alimonda με τον Carlo Giuliani
κι ενός φθινοπώρου πολλά καλοκαίρια πριν
στην piazza Matteotti με τον Κώστα Γεωργάκη

Read more ...

Rocket from the Tombs: Ain't it fun when you know that you're gonna die young!

Κράτησαν μόνο για ένα χρόνο. Δεν μπήκαν ποτέ σε στούντιο παρά μόνο κατάφεραν με το ζόρι να γράψουν καμιά δεκαριά τραγούδια σε μια σοφίτα για ένα demo που είναι ο καλύτερος πανκ δίσκος που ΔΕΝ ηχογραφήθηκε ποτέ. Στις λιγότερες από καμιά δεκαριά φορές που έπαιξαν ζωντανά, μόνο δυο φορές μάζεψαν κάμποσο κόσμο κι αυτό επειδή κάποιος είχε τη φαεινή ιδέα να τους βάλει support στους UFO και τους Iron Butterfly όταν είχαν έρθει να παίξουν στην περιοχή τους. Κι όμως μέσα σ’αυτόν τον ένα χρόνο έγραψαν μερικά από τα πιο κλασσικά κομμάτια του αμερικάνικου πανκ των 70ς και απ’τις στάχτες τους ξεπήδησαν δυο απ’τα πιο σημαντικά γκρουπ του είδους. Παράξενο; Ίσως. Αλλά το πανκ έτσι οφείλει να είναι. Ταχύκαυστο, αυτοκαταστροφικό και θνησιγενές. Φίλες και φίλοι στις επόμενες γραμμές οι Rocket from the Tombs απ’το Cleveland του Ohio!

Read more ...

GEORGE ROMERO R.I.P: ΖΕΙΣ ΜΟΝΑΧΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ;

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"Μια ταινία με ζόμπι δεν έχει πλάκα χωρίς μια χούφτα ηλίθιους που τρέχουν πέρα δώθε παρατηρώντας μια κατάσταση που δεν μπορούν να ελέγξουν".

"Όταν η Κόλαση δε θα χωράει άλλους, οι νεκροί θα περιπλανηθούν στη Γη".

Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος George Romero, πιονιέρος των zombie movies και δημιουργός της κλασικής ταινίας Night of The Living Dead (1968) έχασε χθες (16/7/2017) τη μάχη με τον καρκίνο τω πνευμόνων σε ηλικία 77 ετών. Ο Αμερικανοκαναδός σκηνοθέτης είχε γεννηθεί στις 4 Φεβρουαρίου 1940 στη Νέα Υόρκη και θεωρείται ως ο πιο cult κινηματογραφιστής στην ιστορία των ταινιών τρόμου. Το Night of The Living Dead υπήρξε η πρώτη κινηματογραφική του απόπειρα και σήμερα μνημονεύεται ως η απαρχή των σύγχρονων ταινιών με θέμα την Αποκάλυψη των ζόμπι. Στη διάρκεια της καριέρας του σκηνοθέτησε περισσότερες από 15 ταινίες, στις περισσότερες από τις οποίες είχε γράψει και το σενάριο. Ανάμεσά τους The Crazies (1973), Dawn of The Dead (1978), Creepshow (1982), Land of The Dead (2005), Diary of The Dead (2007).

 

 

ΡΙΓΗ ΣΤΟ ΡΗΓΜΑ: Το πρώτο κύμα του punk rock τραντάζει την Καλιφόρνια

 Dead Kennedys 

Ακούστε το σχετικό με το άρθρο Merlin's Mix Cloud: LA Punk: The First Wave

Tο punk rock χτύπησε το Λος Άντζελες με τη ίδια δύναμη που η πόλη φοβόταν, από τότε που κάποιος συνειδητοποίησε ότι είχε χτιστεί πάνω σε μια από τις περισσότερο σεισμογενείς περιοχές του κόσμου. Tη μια στιγμή όλοι άκουγαν τη Linda Ronstadt, τη Stevie Nicks και υποδέχονταν το «Hotel California», και την επόμενη όλα τα παιδιά έβαφαν πράσινα τα μαλλιά τους και έφτυναν αντί να χειροκροτούν.
Όλα αυτά τα γνώριζε πολύ καλά ο Brian James των Damned, αλλά όταν την άνοιξη του 1977 το συγκρότημά του έγινε το πρώτο βρετανικό punk σχήμα που έπαιξε στο Λος Άντζελες, έμεινε άναυδος. «Περιμέναμε να δούμε ένα σωρό οπαδούς των Grateful Dead», θυμόταν γελώντας. «Tελικά νομίζω ότι κι εκείνοι ήταν το ίδιο τρομακτικοί με εμάς».
Tο punk διέφερε από τις υπόλοιπες παραξενιές του Λος Άντζελες. Για πρώτη φορά, πρόσφερε σε μια ολόκληρη γενιά, της οποίας η ανέμελη αδιαφορία υπήρξε αποτέλεσμα μιας χρόνιας, προσεκτικής ανατροφής, κάτι για το οποίο άξιζε να πολεμήσει, να ζήσει και, σε τελική ανάλυση, να πεθάνει. Μπορεί ο Darby Crash των Germs να μην υπήρξε ο πρώτος μάρτυρας του punk, ήταν όμως ο πρώτος που έγινε εσκεμμένα.

Read more ...

Οποιοσδήποτε μπορεί να κατηγορηθεί και να καταδικαστεί για οτιδήποτε. Αρκεί να είναι φίλος με κάποιον που είναι φίλος με κάποιον… ΑΠΟΨΕ ΣΤΙΣ 9 μ.μ. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ!

Η Ηριάννα είναι υποψήφια διδάκτωρ της Φιλοσοφικής και επιστημονική συνεργάτις σε διάφορα πανεπιστημιακά προγράμματα.
Την 1η Ιουνίου 2017 η Ηριάννα καταδικάστηκε σε 13 χρόνια κάθειρξη και βρίσκεται σήμερα στις φυλακές της Θήβας, αποτέλεσμα μιας δίκης η οποία σε κανένα σημείο της δεν απέδειξε την ενοχή της!
Με ανύπαρκτους μάρτυρες, με ανύπαρκτα στοιχεία και με αυθαίρετες κατασκευές, ένας συνάνθρωπος μας, αυτή τη στιγμή, χάνει τα πιο δημιουργικά του χρόνια, κλεισμένος σε ένα κελί, μετά από μια κατάφωρα άδικη απόφαση δικαστηρίου. 

Το χρονικό
Στις 14 Μαρτίου 2011 η Αντιτρομοκρατική έκανε έφοδο στο σπίτι του φοιτητή ΕΜΠ και φίλου της Ηριάννας, Κωνσταντίνου. 
Στο σπίτι κοιμόταν, εκείνο το βράδυ και η Ηριάννα, φοιτήτρια φιλοσοφικής.
Προσάγεται στη ΓΑΔΑ όπου δίνει προανακριτική κατάθεση , οικειοθελώς DNA, αποτυπώματα και την ίδια μέρα αφήνεται ελεύθερη.
18 Νοέμβρη 2011. Σύμφωνα με την κατάθεση ενός «μάρτυρα» που δεν ξανά εμφανίζεται ποτέ στο εξής, ούτε στο δικαστήριο, ανακαλύπτονται όπλα που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί πουθενά σε χώρο του ΕΜΠ στου Ζωγράφου.
11 Ιανουαρίου 2013. Συλλαμβάνεται η Ηριάννα και κατηγορείται ως μέλος της ΣΠΦ και για οπλοκατοχή με βάση ένα χαμηλής ποσότητας και κακής ποιότητας δείγμα DNA σε γεμιστήρα εκτός όπλου , από τα ευρήματα στο ΕΜΠ. 
Ενάμισι χρόνο μετά την υποτιθέμενη ανακάλυψη των όπλων και δύο χρόνια με το DNA της να υπάρχει στα χέρια της αστυνομίας.
Γίνεται έρευνα στο σπίτι της, στο αυτοκίνητο, παντού, και δεν βρίσκεται το παραμικρό στοιχείο.

Η φοιτήτρια αφήνεται ελεύθερη με περιοριστικούς όρους οι οποίοι αργότερα αίρονται και έτσι η κοπέλα ταξιδεύει στο εξωτερικό για να παρουσιάσει τις δημοσιεύσεις της.

Read more ...

HISTORY LESSONS: "I Wanna Be Your Man". Οι Beatles και οι Stones σε ένα τραγούδι...

Είναι γνωστό ότι οι Beatles υπήρξαν γενναιόδωροι με λιγότερο (έως πολύ λιγότερο) γνωστούς καλλιτέχνες και ότι ιδίως το δίδυμο oι Lennon και McCartney (σαν ντουέτο ή καθένας μόνος του) έγραψε τραγούδια που τα ηχογράφησαν ονόματα όπως οι Fourmost (“I’m In Love”), oι Badfinger (“Come and Get It”), η Mary Hopkin (“Goodbye”), η Cilla Black (“It’s For You”) και οι Peter and Gordon (“A World Without Love”), μεταξύ άλλων. Ωστόσο, εκείνο που άφησε ιστορία ήταν το “I Wanna Be Your Man” μια σύνθεση των Lennon/McCartney που οι δυο Beatles είχαν συνθέσει αρχικά για να το τραγουδήσει ο Ringo Starr προκειμένου να συμπεριληφθεί στο δεύτερο στούντιο άλμπουμ του κουαρτέτου από το Λίβερπουλ. Ένα τραγούδι που σε ένα μοναδικό παιχνίδι της μοίρας αποτέλεσε το δεύτερο σινγκλ των Rolling Stones. Οι Beatles είχαν ήδη ηχογραφήσει μια σειρά από επιτυχημένα σινγκλ και ένα εξίσου επιτυχημένο ντεμπούτο LP και μέσα σε λίγους μήνες είχαν γίνει το νέο μεγάλο όνομα της βρετανικής μουσικής σκηνής, στα πρόθυρα να κατακτήσουν την υφήλιο.

Read more ...

Ikebana (Compiled by Mr. Winston C. Back): Το νέο mixcloud του Merlin's Music Box

Το νέο mixcloud του Merlin's Music Box με τίτλο "Ikebana" είναι μια συλλογή παλιών και νεότερων τραγουδιών που επέλεξε ο Mr. Winston C. Back, ένα μείγμα από blues, soul, funk, pop και ψυχεδέλεια για όλες τις ώρες...

AKOΥΣΤΕ ΕΔΩ

SETLIST

01. Peter Green - Just for You.
02. Shuggie Otis - Inspiration Information.
03. Keith Mansfield - Before Summer Ends
04. Mark Ronson - Daffodils (ft. Kevin Parker)
05. Brightblack Morning - Everybody Daylight
06. Paul Simon - 50 Ways to Leave Your Lover
07. Bobbi Humphrey - Harlem River Drive
08. Marvin Gaye - I Want You
09. Uncovered QOTSA - Tangled Up In Plaid
10. Daphne and the Fuzz - Unexistable.

 

Πατρίδα μας όλη η γη: Το 20ό ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ όπως το αποτύπωσε ο φακός του ΓΙΩΡΓΟΥ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ (Πάρκο Γουδή, 30 Ιουνίου, 1 & 2 Ιουλίου 2017)

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ (με τις θερμότατες ευχαριστίες μας...)

Την Παρασκευή 30 Ιουνίου, το Σάββατο 1 και την Κυριακή 2 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε στο Πάρκο Γουδή το 20ό Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ με τη συμμετοχή ενός τεράστιου πλήθους όλων των ηλικιών (με τη συμμετοχή πάρα πολλών μεταναστών και προσφύγων), το οποίο, παρά τον απίστευτο καύσωνα, πλημμύρισε και δρόσισε με την παρουσία του το χώρο προκειμένου να να διατυμπανίσει ότι "Πατρίδα μας είναι όλη η Γη", ότι "Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι αδέλφια μας", ότι υπάρχουν φυλακισμένοι που κρατούνται χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο και ότι η ξενοφοβία, ο ρατσισμός και οι κάθε λογής φασιστικές πρακτικές και ιδέες δεν έχουν πέραση. Τρεις μέρες γεμάτες μουσική και καλλιτεχνικά δρώμενα, συζητήσεις και ομιλίες, έντυπα και βιβλία, εξωτικές και ντόπιες κουζίνες, καλλιτεχνικές δημιουργίες, τρεις μέρες μιας γνήσιας συναδέλφωσης ανθρώπων από διαφορετικές κουλτούρες και γλώσσες και διαφορετικό χρώμα επιδερμίδας. 

Read more ...

FEATURED VIDEOS

  • 1