Τάκης Μακρής

  • ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ BLOG ΑΝΤΙΘΕΣΗ

    ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΙ ΓΙΩΡΓΟΣ 

    Πιτσιρικάς, την εποχή που είχα αρχίσει να κυκλοφορώ μόνος μου στους Αμπελόκηπους, ίσως η πιο εντυπωσιακή (από τις πολλές που κυκλοφορούσαν τότε στην περιοχή) φιγούρα που συναντούσα στο δρόμο ήταν εκείνη του Τάκη Μακρή. Δεν τον γνώριζα τότε προσωπικά, αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι με τρόμαζε σε σημείο να σκέφτομαι να αλλάξω πεζοδρόμιο. Βαρύς κι ασήκωτος, τεράστιος, μαλλιά και μούσια, φάτσα αγριωπή, ένας τύπος που δεν έμοιαζε να σηκώνει πολλά-πολλά. Στα τέλη της δεκαετίας του '70 βρέθηκα σε μια από εκείνες τις ιστορικές συναυλίες που οργανώνονταν τα κυριακάτικα πρωινά σε διάφορους κινηματογράφους της Αθήνας και των περιχώρων, όπου δεν χάναμε ευκαιρία να τρεξουμε για να ρουφήξουμε λίγη από τη μαγεία που πρόσφεραν απλόχερα διάφορες rock μπάντες με τα ελάχιστα και, συχνά άθλια,ηχητικά μέσα που υπήρχαν διαθέσιμα εκείνη την εποχή. Η συγκεκριμένη ήταν κάπου κάτω από την Πατησίων, ίσως Αχαρνών - η μνήμη μου με απατά. Δεν θυμάμαι ποια συγκροτήματα έπαιζαν τη συγκεκριμένη μέρα. Αυτό όμως που θα μου μείνει αξέχαστο ήταν ένα τρίο που έπαιξε διασκευές γνωστών hard rock συγκροτημάτων σε στυλ Cream και Taste.

FEATURED VIDEOS

  • 1