Patti Smith

  •  Οι περισσότεροι γνωρίζουν την Patti Smith πρώτα σαν καλλιτέχνιδα του rock and roll, έπειτα σαν συγγραφέα και τέλος σαν ποιήτρια. Ωστόσο, η τελευταία ιδιότητα της «ιέρειας» του αμερικανικού punk είναι εκείνη που εξακολουθεί να τροφοδοτεί τις άλλες δυο. Για την ίδια πάντως, η αγάπη για την ποίηση και τη λογοτεχνία προϋπήρχε της μουσικής, ενώ το rock υπήρξε απλώς μια ευτυχής «παρέκκλιση», η οποία την έφερε σε επαφή με το ευρύτερο κοινό, αποσπώντας συχνά διθυράμβους για τη γενικότερη πολιτιστική προσφορά της. Στο νεανικό της μυαλό, ο Ρεμπό, ο Αντονέν Αρτό και οι beat ποιητές και συγγραφείς ήταν άρρηκτα συνδεδεμένοι με προσωπικότητες όπως ο Jim Morrison, ο Bob Dylan και ο Keith Richards.
    Η πρώτη της ποιητική απόπειρα ενώπιον κοινού έγινε το 1971 στο St. Mark Place (για περισσότερα διάβασε ΕΔΩ), αλλά δεν φαίνεται να έχει διασωθεί κάποιο ηχητικό ντοκουμέντο από εκείνη τη βραδιά. Τέσσερα χρόνια αργότερα, μερικά από τα ποιήματα που η Smith διάβασε τότε, θα μετουσιωνόταν στο Horses, το πρώτο της άλμπουμ και ένα μνημειώδες έργο rock and roll ποίησης.
    Στο παρακάτω ηχητικό ντοκουμέντο του 1975, ακούγεται η φωνή της Patti Smith να απαγγέλλει τα ποιήματά της σε κάποια εκδήλωση στο πανεπιστήμιο Columbia (Νέα Υόρκη). Οι αντιδράσεις του κοινού που την παρακολουθεί είναι χαρακτηριστικές…

  • Γράφει η Φαίη Φραγκσικάτου

    - «Έχεις χάσει τη χαρά. Χωρίς χαρά είμαστε νεκροί».
    - «Πώς θα την ξαναβρώ;»
    -«Βρες αυτούς που την έχουν και άσε την τελειότητά τους να σε γεμίσει».

    «Εδώ η χαρά, εδώ και η εγκατάλειψη. Λίγο μεσκάλ. Λίγο κωλοβάρεμα, αλλά κυρίως δουλειά. Έτσι ζω, σκέφτομαι». Βρισκόμαστε στα μέσα της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Μια γυναίκα κοντά στα εβδομήντα γράφει ένα βιβλίο που η ίδια το ονοματίζει «οδικό χάρτη της ζωής της». Γράφει για ταξίδια, για τη ζωή της με τον άντρα της πριν εκείνος πεθάνει, για την ανάγκη της να συνδεθεί με τους λογοτέχνες που θαύμασε. Για το πώς άλλαξε η σχέση της με το χρόνο μεγαλώνοντας, το χρόνο που πέρασε σαν «ρολόι χωρίς δείκτες». Η γυναίκα αυτή, εκτός από συγγραφέας υπήρξε διάσημη μουσικός του πανκ ροκ. Μιας μουσικής που δεν προδιαθέτει για ρομαντικές περσόνες, οι οποίες ερωτεύονται τον «άνθρωπο άγγελο απ το Ντιτρόιτ», ούτε επιδιώκουν ενδοσκοπικά ταξίδια αναζήτησης του εαυτού τους. Όμως, στο βιβλίο αυτό καταγράφεται η νοσταλγία ενός μεγάλου έρωτα, πολλά ταξίδια μικρών και μεγάλων αποστάσεων με προορισμό πολλές διαστάσεις, μια διαρκής ανάγκη για καταγραφή των καθημερινών, απλών και σύνθετων στιγμών, για αφήγηση των ονείρων. Μια καταγραφή της ψηλάφησης του φαινομένου της ζωής. Της ζωής, όπως συμβαίνει. Όπως συνέβη σε αυτή τη γυναίκα.

FEATURED VIDEOS

  • 1