"Ο Σπινόζα γαμάει τον Χέγκελ" - Νουάρ (σου)ρεαλισμός

γράφει ο Δημήτρης Τζάνογλος

Η γαλλική noir μυθιστορηματική σκηνή αποτελεί μία από τις πιο πλούσιες πηγές δημιουργίας για το αστυνομικό μυθιστόρημα γενικότερα, έχοντας μάλιστα διαμορφώσει ανά τις δεκαετίες την δική της ταυτότητα. Ένας από τους πολυγραφότερους συγγραφείς της Γαλλίας είναι και ο Ζαν-Μπερνάρ Πουί, αν και στην Ελλάδα, τα βιβλία του που έχουν μεταφραστεί είναι μόλις πέντε, με τα δύο να εκδόθηκαν το προσφάτως αποθανόν 2018. Η αρχή έγινε με το Εθνική 86 (εκδόσεις Άγρα, 2018) και συνεχίστηκε με το γλαφυρότατο Ο Σπινόζα γαμάει τον Χέγκελ (εκδόσεις Oposito, 2018), το οποίο αποτελεί και το συγγραφικό ντεμπούτο του Ζαν-Μπερνάρ Πουί το μακρινό 1983.

Read more ...

Υπέροχοι άνθρωποι, εξαίσια πτώματα: Δυο συντάκτες του Merlin's γράφουν για το νέο άλμπουμ του Αντώνη Λιβιεράτου...

Γράφουν η Φαίη Φραγκισκάτου και ο Βαγγέλης Χαλικιάς

"Η επιλογή μου να βρίσκομαι με το ένα πόδι στη μουσική και το άλλο στην ιατρική δεν είναι προϊόν της κρίσης αλλά προσωπικής επιλογής. Χωρίς πάντως την συνδρομή της ιατρικής ως «πρωινής δουλειάς» θα είχα χάσει κάθε ελπίδα να τα βγάλω πέρα οικονομικά. Το να επιβιώσει κανείς στην Ελλάδα με αποκλειστική απασχόληση την δημιουργική μουσική ήταν παντελώς ακατόρθωτο ακόμα και πριν την επίσημη έναρξη της τρέχουσας κρίσης. Ο πολιτισμός εδώ θεωρείται ότι έχει δικαίωμα ύπαρξης μόνον όταν τα προϊόντα του είναι άμεσα οικονομικά εξαργυρώσιμα άρα οι μόνοι μουσικοί που έχουν τη δυνατότητα επιβίωσης - και δη πλουσιοπάροχης - μέσω της δουλειάς τους είναι οι εμπλεκόμενοι με τον χώρο της διασκέδασης και μάλιστα της μαζικής.’’ Αντώνης Λιβιεράτος (Αυγή, 8/11/2013) 

Read more ...

Arcadian Child: "Afterglow" (βινύλιο/cd/digital)

Όπου το εναλλακτικό rock χορεύει με την ψυχεδέλεια πάνω από ένα αξιοζήλευτο pop υπόστρωμα. Αυτά είναι τα καύσιμα που φαίνεται να γεμίζουν τις δεξαμενές έμπνευσης των Κύπριων Arcadian Child. Μολονότι η rock σκηνή του μεσογειακού νησιού μου είναι παντελώς άγνωστη, όλα δείχνουν ότι οι τέσσερις μουσικοί από τη Λεμεσό την εκπροσωπούν επάξια με το δεύτερο άλμπουμ τους που κυκλοφόρησε τον περασμένο Οκτώβριο. Από το grungy περιτύλιγμα του “She’s On My Mind” που ανοίγει το δίσκο μέχρι το “Used” που κλείνει το άλμπουμ, το Afterglow ξετυλίγεται σαν ένα κουβάρι που δεν φαίνεται να κομπιάζει πουθενά, ένα κιθαριστικό ξεφάντωμα χωρίς υπερβολές, ένα ώριμο φρούτο έτοιμο για βρώση. Και η γεύση του είναι θαυμάσια.

Read more ...

Coyote's Arrow: "Aho", ντεμπούτο άλμπουμ, παρακαταθήκη για το μέλλον...

Γράφει ο Δημήτρης Τζάνογλος

φωτο: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (QoQ photos)

Τι γίνεται όταν μέλη από Deus Ex Machina, Nonmadol και Soul Resistance αποφασίζουν να ενωθούν δημιουργώντας ένα νέο σχήμα; Η απάντηση είναι οι Coyote's Arrow. Ένα, ας πούμε, supergroup, το οποίο δανείζεται στοιχεία από όλες τις προαναφερθείσες μπάντες, μαζί με ένα touch από Earthbound – όχι όμως τόσο εμφανές.

Read more ...

Minorfase - "Thoughts EP" (free download)

Γράφει ο Δημήτρης Τζανογλος

Mου αρέσει πολύ να ακούω μπάντες που στον ήχο τους να βρίσκω πολλές επιρροές τις οποίες όμως δε μπορώ να προσδιορίσω. Αυτό σημαίνει ότι έχουν κάνει τις επιρροές αυτές κομμάτι του ήχου τους και δεν τις έχουν απλά κοπιάρει. Μία τέτοια περίπτωση είναι οι Minorfase από τη Λάρισα που τον περασμένο Ιούλιο κυκλοφόρησαν τη δεύτερη δουλειά τους “Thoughts”, μετά από το πρώτο τους demo τον Δεκέμβριο του 2016.

Read more ...

The Randen: "Strange Times" (CD, digital download)

Γράφει ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ

Οι Randen διάλεξαν για τίτλο του πρώτου τους άλμπουμ το Strange Times και μέσα από το καθαρόαιμο rock τους αναδύονται ανησυχίες της ζωής, της καθημερινότητας, της νιότης και της εποχής μας.

Read more ...

Ol' Savannah, Monolord, Siberian Meat Grinder, Primus: Κυκλοφορίες για χόρτασμα...

Ol' Savannah έρχονται δυναμικά από το Μόντρεαλ του (σχεδόν μονίμως) παγωμένου Καναδά, οδηγώντας ένα όχημα που φορές-φορές θυμίζει εκείνο των Αυστραλών Graveyard Train, αλλά λίγο πιο χαρούμενο. Ήτοι, αντλούν folk/americana επιρροές από την τεράστια αμερικάνικη δεξαμενή, τις επενδύουν με ένα νεκρολογικό dark επίχρισμα και τις παραδίδουν με έναν ελαφρώς διεστραμμένο σεβασμό προς την παράδοση των Απαλλαχίων Ορέων και τον ανάλογο παγανιστικό λυρισμό. Το Burden είναι το τέταρτο τους άλμπουμ από το 2011 (συν δυο ΕΡ), όταν άρχισε η επίσημη δισκογραφική παρουσία τους και ανάμεσα στα έντεκα κομμάτια κυκλοφορούν τα φαντάσματα του Tom Waits, του Muddy Waters, του Roscoe Holcomb, ενώ κάπου κάπου πετάγονται διακριτικά μικρές, παραδοσιακές ιρλανδέζικες συνταγές. Εν αρχή (2008) ως ντουέτο και σήμερα ως κουιντέτο, οι Ol’ Savannah αποτελούνται από τους Speedy Johnson (κιθάρα, φωνή), Bartleby J. Budde (μπάντζο, μπουζούκι), Kevin Labchuk (ακορντεόν, αρμόνιο), Ram Krishnan (μπάσο) και Daniel Malone (τύμπανα).

Read more ...

Panos Birbas “Finchley Road” (CD, Violins Productions 2017)

Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

(φωτό: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος)

Αγαπώ ιδιαίτερα τα άλμπουμ που διηγούνται προσωπικές στιγμές και ιστορίες των δημιουργών τους. Είναι απογυμνωμένα από κάθε τι το επιτηδευμένο, στέκονται έτσι άδολα γυμνά απέναντί σου χωρίς να περιμένουν να πάρουν κάτι από σένα. Σου προσφέρονται έτσι απλά, λιτά και απέριττα, δίνοντας σου όλα τα συναισθήματα που τα απαρτίζουν. Έτσι, όπως ο έρωτας. Αν είσαι τυχερός και τα νιώσεις είσαι κερδισμένος. Αν, πάλι, σου ξεφύγουν, είσαι διπλά χαμένος γιατί άφησες άλλη μια μικρή απόλαυση στο μεγάλο πλου της ζωής να περάσει δίπλα σου χωρίς να την απολαύσεις και να την κάνεις δική σου, μέρος σου, να γίνει Εσύ.
Ακριβώς μια τέτοια περίπτωση είναι το δεύτερο άλμπουμ του Πάνου Μπίρμπα που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες με τίτλο Finchley Road. Ο Πάνος δεν είναι άγνωστος στους κατοίκους της ελληνικής rock and roll κοινότητας μιας και είναι o frontman των σπουδαίων Dustbowl. Τη φωνή του έχουμε ήδη απολαύσει στο πρώτο προσωπικό του άλμπουμ Mournful (2013) και, ακόμη περισσότερο, στο καλύτερο (κατά τη γνώμη μου, και όχι μόνον) άλμπουμ που κυκλοφόρησε πέρυσι στη χώρα μας, το καταπληκτικό The Great Fandango των Dustbowl.

Read more ...

Electric Lords - Ρωσική stoner επέλαση...

Οι Fu Manchu έχουν την τιμητική τους στο ντεμπούτο άλμπουμ των Ρώσων stoners Electric Lords που κυκλοφόρησε πριν από ένα σχεδόν χρόνο. Με ψυχεδελικές προσμίξεις, με φαζαριστές κιθάρες που ξύνουν τα ηχεία και με ένα vintage seventies εξώφυλλο (σχεδιασμένο από τον Bob Diddle), το μοσχοβίτικο κουαρτέτο μετρά έξι χρόνια ζωής και συνεχίζει ακάθεκτο έπειτα από ένα ΕΡ (Pyramid, 2013) και τέσσερα σινγκλ (στο ένα από αυτά διασκευάζουν το “I Love You All The Time” των QOTSA). Το High Voltage Kingdom μπορεί να μην κρύβει ιδιαίτερες εκπλήξεις, αλλά η μπάντα ξέρει να ελίσσεται αρκετά καλά στο είδος που εκπροσωπεί και να διεκδικεί μια θέση στη σχετικά νέα stoner ρωσική σκηνή. Όσο για τη θεματολογία των κομματιών; Κοσμοναύτες, Βαλκυρίες, ξέφρενες κούρσες και τα συναφή.

Read more ...