Γράφει ο Αντώνης Ζήβας
Σε μια εποχή που πολλοί καλλιτέχνες προτιμούν την ουδετερότητα για να μη «χάσουν κοινό», ο Bruce Springsteen διαλέγει ξανά πλευρά: τη μεριά των θυμάτων. Και αυτό τον κάνει όχι απλώς σπουδαίο μουσικό, αλλά ηθικό σημείο αναφοράς. Γιατί ο «Boss» δεν φοβήθηκε ποτέ να πει ότι η μουσική δεν είναι διακόσμηση της πραγματικότητας, είναι όπλο απέναντί της.
Ο Bruce Springsteen δεν έγραψε απλώς ένα τραγούδι. Έγραψε τον σύγχρονο ύμνο των ΗΠΑ. Αυτόν που δεν εξυμνεί την Επανάσταση ή τα στρατιωτικά κατορθώματα της χώρας, αλλά την υπεράσπιση της ελευθερίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αντίστασης στη βαρβαρότητα του καθεστώτος Τραμπ. Με το νέο του κομμάτι για τα δολοφονημένα θύματα στη Μινεάπολη, ο «Boss» μετατρέπει τη μουσική σε κατηγορητήριο και τη μελωδία σε κραυγή απέναντι στη βία, τον ρατσισμό και την ατιμωρησία που εξακολουθούν να δηλητηριάζουν την αμερικανική κοινωνία. Ο Springsteen, πιστός στον ρόλο του χρονικογράφου των πληγωμένων της Ιστορίας, δεν κρύβεται πίσω από αλληγορίες. Ονομάζει το κακό, κοιτά κατάματα την αδικία και αρνείται να τη ντύσει με ωραία λόγια. Οι στίχοι του στάζουν οργή και πένθος, μιλούν για ζωές που κόπηκαν απότομα, για οικογένειες που έμειναν να μετρούν κενά και για μια πόλη, σύμβολο πλέον, όπου γράφεται μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες της ιστορίας της σύγχρονης Αμερικής. Με το τραγούδι για τη Μινεάπολη, ο Springsteen αποδεικνύει ότι, ακόμη και σήμερα, παραμένει ο αδιαμφισβήτητος αφηγητής της αμερικανικής ψυχής: σκοτεινής, πληγωμένης, αλλά και πεισματικά ζωντανής. Και εδώ είναι που φαίνεται το πραγματικό μεγαλείο του «Boss»: δεν τραγουδά για να παρηγορήσει, αλλά για να ξεβολέψει. Το τραγούδι του για τη Μινεάπολη δεν χαϊδεύει αυτιά, χτυπά συνειδήσεις. Είναι μια ευθεία καταγγελία ενός συστήματος που επιτρέπει στη βία να επαναλαμβάνεται, που συγχωρεί τους ισχυρούς και θάβει τους αδύναμους. Ο Springsteen θυμίζει ότι πίσω από κάθε «περιστατικό» υπάρχουν άνθρωποι με όνομα, πρόσωπο και όνειρα που δεν πρόλαβαν να ζήσουν.
Down Nicollet Avenue
A city aflame fought fire and ice
‘Neath an occupier’s boots
King Trump’s private army from the DHS
Guns belted to their coats
Came to Minneapolis to enforce the law
Or so their story goes
Against smoke and rubber bullets
By the dawn’s early light
Citizens stood for justice
Their voices ringing through the night
And there were bloody footprints
Where mercy should have stood
And two dead left to die on snow-filled streets
Alex Pretti and Renee Good
Oh our Minneapolis, I hear your voice
Singing through the bloody mist
We’ll take our stand for this land
And the stranger in our midst
Here in our home they killed and roamed
In the winter of ’26
We’ll remember the names of those who died
On the streets of Minneapolis
Trump’s federal thugs beat up on
His face and his chest
Then we heard the gunshots
And Alex Pretti lay in the snow, dead
Their claim was self defense, sir
Just don’t believe your eyes
It’s our blood and bones
And these whistles and phones
Against Miller and Noem’s dirty lies
Oh our Minneapolis, I hear your voice
Crying through the bloody mist
We’ll remember the names of those who died
On the streets of Minneapolis
Now they say they’re here to uphold the law
But they trample on our rights
If your skin is black or brown my friend
You can be questioned or deported on sight
In chants of ICE out now
Our city’s heart and soul persists
Through broken glass and bloody tears
On the streets of Minneapolis
Oh our Minneapolis, I hear your voice
Singing through the bloody mist
Here in our home they killed and roamed
In the winter of ’26
We’ll take our stand for this land
And the stranger in our midst
We’ll remember the names of those who died
On the streets of Minneapolis
We’ll remember the names of those who died
On the streets of Minneapolis
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:
Το "Nebraska" του Bruce Springsteen, ένα αμάλγαμα σκοτεινών συναισθημάτων...
«Born to Run» στο Λονδίνο: Η νύχτα που ο Springsteen άρχισε την κατάκτηση της Ευρώπης…
«Tonight's The Night»: Ο Neil Young κατεβαίνει στον Άδη...
Το Blood on the Tracks του Bob Dylan, ένα χρονικό μιας συναισθηματικής καταιγίδας...
AKOYΣΤΕ:
Ο Bruce Springsteen στο ΟΑΚΑ τον Οκτώβριο του 1988 (audio)
Αντώνης Ζήβας
Ο Αντώνης Ζήβας είναι D.J. ραδιοφωνικός παραγωγός και record sellector εδώ και 28 έτη. Παράλληλα έχει υπάρξει μπασίστας σε διάφορες γνωστές-άγνωστες Punk και Alternative μπάντες από τη δεκαετία του '80 ως τις μέρες μας, ενώ ανήκει στο απροστάτευτο υπό εξαφάνιση είδος των δισκοπωλών. Γεννήθηκε στη Πάτρα, αλλά διάλεξε να ζήσει για πάρα πολλά χρόνια στη Κρήτη, όπου και απέκτησε τη Κρητική υπηκοότητα, την οποία διατηρεί ακόμη με πείσμα. Τα τελευταία χρόνια κατοικεί στη κοιλιά του τέρατος που ονόμασαν Αθήνα, περιφέροντας το σάρκιον του σε διάφορα Booth της Αθηναϊκής νύχτας και μία φορά την εβδομάδα τα μεσημέρια των Σαββάτων, ξαποστένει στο μικρόφωνο του metadeftero.gr, μέσα από την εκπομπή Reclaim The Music
Αντώνης Ζήβας
Ο Αντώνης Ζήβας είναι D.J. ραδιοφωνικός παραγωγός και record sellector εδώ και 28 έτη. Παράλληλα έχει υπάρξει μπασίστας σε διάφορες γνωστές-άγνωστες Punk και Alternative μπάντες από τη δεκαετία του '80 ως τις μέρες μας, ενώ ανήκει στο απροστάτευτο υπό εξαφάνιση είδος των δισκοπωλών. Γεννήθηκε στη Πάτρα, αλλά διάλεξε να ζήσει για πάρα πολλά χρόνια στη Κρήτη, όπου και απέκτησε τη Κρητική υπηκοότητα, την οποία διατηρεί ακόμη με πείσμα. Τα τελευταία χρόνια κατοικεί στη κοιλιά του τέρατος που ονόμασαν Αθήνα, περιφέροντας το σάρκιον του σε διάφορα Booth της Αθηναϊκής νύχτας και μία φορά την εβδομάδα τα μεσημέρια των Σαββάτων, ξαποστένει στο μικρόφωνο του metadeftero.gr, μέσα από την εκπομπή Reclaim The Music
Αντώνης Ζήβας
Ο Αντώνης Ζήβας είναι D.J. ραδιοφωνικός παραγωγός και record sellector εδώ και 28 έτη. Παράλληλα έχει υπάρξει μπασίστας σε διάφορες γνωστές-άγνωστες Punk και Alternative μπάντες από τη δεκαετία του '80 ως τις μέρες μας, ενώ ανήκει στο απροστάτευτο υπό εξαφάνιση είδος των δισκοπωλών. Γεννήθηκε στη Πάτρα, αλλά διάλεξε να ζήσει για πάρα πολλά χρόνια στη Κρήτη, όπου και απέκτησε τη Κρητική υπηκοότητα, την οποία διατηρεί ακόμη με πείσμα. Τα τελευταία χρόνια κατοικεί στη κοιλιά του τέρατος που ονόμασαν Αθήνα, περιφέροντας το σάρκιον του σε διάφορα Booth της Αθηναϊκής νύχτας και μία φορά την εβδομάδα τα μεσημέρια των Σαββάτων, ξαποστένει στο μικρόφωνο του metadeftero.gr, μέσα από την εκπομπή Reclaim The Music