Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης
Από τη Θεσσαλονίκη, οι Viceroy υπογράφουν ένα ντεμπούτο που μετατρέπει την αβεβαιότητα σε αισθητική και τον θόρυβο σε στάση
Οι Viceroy εμφανίζονται δισκογραφικά με το Freedom Tastes Like Breakfast, το ντεμπούτο τους που κυκλοφορεί από τη Make Me Happy Records. Το σχήμα κινείται ως τρίο, με κιθάρα, μπάσο και τύμπανα να συγκροτούν έναν ήχο που στηρίζεται στη ζωντανή αλληλεπίδραση και όχι σε προ-σχηματισμένες παραγωγικές λύσεις. Η πρώτη τους επίσημη καταγραφή λειτουργεί περισσότερο σαν αποτύπωμα διαδικασίας παρά ως ολοκληρωμένη δήλωση ύφους.
Στην παραγωγή συναντάμε τον Joseph Powell, μέλος των Youth Valley, ενός σχήματος που έχει συνδεθεί με μια πιο ατμοσφαιρική, lo-fi προσέγγιση στην indie rock και shoegaze αισθητική. Η παρουσία του Powell εδώ δεν λειτουργεί ως εξωτερική υπογραφή, αλλά ως εσωτερική καθοδήγηση του ήχου. Η εμπειρία του στη διαχείριση υφών και αποστάσεων στην ηχογράφηση μεταφέρεται σε ένα αποτέλεσμα που διατηρεί τις λεπτομέρειες της εκτέλεσης ορατές.
Το άλμπουμ ανοίγει με το “Statira”, όπου οι Viceroy χτίζουν μια ρυθμική δομή βασισμένη σε επαναληπτικά μοτίβα κιθάρας που δεν οδηγούν σε κλασικές κορυφώσεις. Το μπάσο κρατά χαμηλή, σταθερή γραμμή, λειτουργώντας σαν άξονας που δεν επιβάλλει κατεύθυνση αλλά συγκρατεί το κομμάτι σε συνοχή. Τα τύμπανα αποφεύγουν την αυστηρή μετρική ευθύτητα, δημιουργώντας μικρές μετατοπίσεις που αλλάζουν συνεχώς την αίσθηση του χρόνου.
Στο “On A Sunday”, η ηχητική παλέτα στενεύει. Η κιθάρα αποκτά πιο κοφτές, φθαρμένες υφές, σαν να έχει περάσει από επαναλαμβανόμενες λήψεις που αφήνουν ίχνη φθοράς στο σήμα. Η φωνητική γραμμή παραμένει συγκρατημένη, χωρίς εξάρσεις, λειτουργώντας σαν εσωτερικός σχολιασμός του ίδιου του κομματιού. Εδώ η συμβολή της παραγωγής του Joseph Powell γίνεται πιο διακριτή: η μίξη κρατά τα όργανα χωριστά στον χώρο, επιτρέποντας στις μικρές ατέλειες να παραμείνουν μέρος της ακουστικής εμπειρίας.
Στο “Sonnet (to myself)”, ο τίτλος παραπέμπει ευθέως σε ποιητική φόρμα και σε διάλογο με τον E. E. Cummings, χωρίς αυτό να μεταφράζεται σε λογοτεχνική επίδειξη. Η σύνθεση οργανώνεται μέσα από αποσπασματικές φράσεις και παύσεις που λειτουργούν ισότιμα με τις νότες. Η δομή θυμίζει περισσότερο καταγραφή σκέψης σε εξέλιξη παρά ολοκληρωμένο τραγούδι με σαφή αρχή και τέλος. Η κιθάρα και το μπάσο κινούνται παράλληλα, χωρίς να συγχωνεύονται πλήρως, ενώ τα τύμπανα κρατούν μια αίσθηση ελεγχόμενης αστάθειας.
Η συνολική ταυτότητα των Viceroy διαμορφώνεται μέσα από αυτή την ισοκατανομή ρόλων. Δεν υπάρχει εμφανής κεντρικός άξονας πάνω στον οποίο να στηρίζεται η ενορχήστρωση. Κάθε όργανο διατηρεί τη δική του γραμμή, και η συνοχή προκύπτει από τη συνύπαρξη και όχι από την ιεράρχηση. Αυτή η προσέγγιση δίνει στο άλμπουμ έναν χαρακτήρα που θυμίζει περισσότερο ζωντανή πρόβα με σταθερή καλλιτεχνική κατεύθυνση παρά αυστηρά δομημένη στούντιο παραγωγή.
Σε επίπεδο μουσικής κατεύθυνσης, το Freedom Tastes Like Breakfast ενσωματώνει στοιχεία indie rock, post-punk και noise rock, χωρίς να τα αντιμετωπίζει ως καθαρά είδη αλλά ως εργαλεία ηχητικής γραφής. Τα βασικά κομμάτια του δίσκου λειτουργούν ως σημεία κατανόησης της συνολικής δομής: η επανάληψη, η αποφυγή της κορύφωσης και η διαρκής μετατόπιση της έντασης συγκροτούν έναν ενιαίο τρόπο αφήγησης.
Το άλμπουμ ολοκληρώνεται χωρίς αίσθηση επίλυσης. Η μουσική του Viceroy δεν επιστρέφει σε σταθερό σημείο αναφοράς αλλά αφήνει την ακρόαση σε εκκρεμότητα, σαν μια διαδικασία που συνεχίζεται πέρα από τη διάρκειά της.
Το Freedom Tastes Like Breakfast κυκλοφορεί ψηφιακά και σε περιορισμένα βινύλια από το bandcamp της Μake Me Happy Records
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:
inner:i - Lavender (One Little Victory, 2026)
Personality Crisis - Vortex, State of Mind (2025)
Paranoia’s Broken Machine - Είναι ο Χρόνος Εθισμός (2026)
Bog art - "The Dance of Broken Promises"
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.