Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης
φωτογραφία: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (qoq photos)
Fracture as form...
Οι Bog art δεν υπήρξαν ποτέ μπάντα της άνεσης. Από την αρχή κινούνται σε μια ζώνη εσωτερικής τριβής: πίστη και αμφιβολία, εγγύτητα και απόσταση, έρωτας και αποσύνθεση. Το The Dance of Broken Promises (2026), ο τέταρτος δίσκος τους, δεν προσπαθεί να συμφιλιώσει αυτές τις αντιθέσεις. Τις αφήνει να συνυπάρχουν. Και χτίζει έναν δίσκο πάνω στη διάρκεια, όχι στην κάθαρση.
Η διαδρομή τους
Από το πρώτο ομώνυμο άλμπουμ (2012) και το Insidecide (2015), όπου οι σχέσεις εμφανίζονταν εύθραυστες και καταδικασμένες («we shine best when we’re already cracked»), έως το Thornbush (2020), που εσωτερίκευσε τη σύγκρουση και έδωσε βάρος στη σιωπή, οι Bog art επιστρέφουν σταθερά στο ίδιο σημείο: τι μένει όταν η πίστη έχει ήδη τραυματιστεί.
Το The Dance of Broken Promises δεν απαντά. Αποδέχεται τη φθορά ως μόνιμη συνθήκη.
Ο χορός ως μηχανισμός
Το ομώνυμο κομμάτι λειτουργεί ως άξονας. «We dance on what we never kept». Ο χορός εδώ δεν είναι εικόνα χαράς. Είναι πρακτική επιβίωσης. Η επανάληψη του στίχου δεν κορυφώνεται· φθείρεται. Όπως και οι υποσχέσεις που τον γέννησαν.
Τραγούδια-καταστάσεις
Το “The Hanging Tree” κινείται με τελετουργική ακινησία. Ρυθμός χαμηλός, φωνή τοποθετημένη σχεδόν επίπεδα μέσα στη μίξη. «The tree knows all our names, but calls no one». Δεν υπάρχει σωτηρία. Υπάρχει μόνο παρουσία.
Στο “Cemetric”, ο χρόνος συμπυκνώνεται σε ένα νυχτερινό στιγμιότυπο. «People burn like cigarettes, slow and necessary». Ο στίχος δεν δραματοποιείται· απλώς καταγράφει. Η ενορχήστρωση αποφεύγει κάθε κορύφωση, αφήνοντας τον ήχο να διαλυθεί αργά.
Το “Of Love” και το “Coat of Silence” λειτουργούν σαν δίπτυχο. Στο πρώτο, «say it after the damage is done» εκφέρεται σχεδόν χωρίς έμφαση. Στο δεύτερο, «your silence fits me better than your truth» κλείνει τον κύκλο όχι συναισθηματικά, αλλά λειτουργικά: η σιωπή ως επιλογή αυτοπροστασίας.
Ρυθμός, παύση, χώρος
Ο δίσκος κινείται αργά και συνειδητά. Δεν επενδύει στο build-up.Τα τραγούδια δεν «πηγαίνουν» κάπου· παραμένουν. Οι παύσεις και τα κενά λειτουργούν ισότιμα με τον ήχο, μετατρέποντας το The Dance of Broken Promises σε άλμπουμ κατάστασης, όχι αφήγησης.
Η συμβολή του Lolek
Η παρουσία του Giannis Anagnostatos (Lolek) είναι καθοριστική αλλά διακριτική. Τα πλήκτρα και οι υφές του ανοίγουν τον ηχητικό χώρο χωρίς να εξευγενίζουν την τραχύτητα των Bog art. Blues αποχρώσεις, υπόγειες jazz αισθήσεις, όχι ως είδη αλλά ως αίσθηση χρόνου. Η συμβολή του είναι κυρίως χωρική: δημιουργεί περιβάλλον, όχι σχόλιο.
Achilles III σήμερα
Ο στιχουργός και τραγουδιστής τους Achilles III αποφεύγει τη δραματοποίηση. Η φωνή του στέκεται ισότιμα με τα όργανα, συχνά χαμηλά στη μίξη. Οι θεματικές παραμένουν βαριές — πίστη, απώλεια, αποξένωση - όμως ο τόνος αλλάζει. «I don’t ask anymore, I sit with it». Δεν υπάρχει πρόκληση. Υπάρχει αποδοχή.
Σύνοψη
Το The Dance of Broken Promises είναι ο πιο ώριμος και ειλικρινής δίσκος των Bog art. Δεν προσφέρει λύσεις, δεν υπόσχεται σταθερότητα. Χρησιμοποιεί τη φθορά ως μορφή, την επανάληψη ως μέθοδο και τη σιωπή ως ισότιμο στοιχείο του ήχου. Ένας δίσκος που δεν ζητά προσοχή. Την κερδίζει μέσω της διάρκειας.
Η πάραγωγή είναι του Γιάννη Αναγνωστάτου (Lolek). Artwork: Mαύρα Γίδια.
Οι Bog art είναι:
Achilles III - Vocals, Bass
Panos Trikatsoulas - Electric Guitar
Marios Gampierakis - Drums
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:
The Man & His Failures - Survival Kit (Geheimnis Records, 2025)
Turboflow 3000: "Bassokatarah: Deep Square Anthems" - Όταν το Τσιμέντο Αναπνέει Μπάσο
Παιδί Τραύμα: «Δεύτερη Ζωή» (2025)
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
