• Merlin's Music Box

    Merlin's Music Box



    Το Merlin's Music Box ήταν, είναι και θα είναι ένα φανζίν που κυκλοφόρησε το πρώτο του τεύχος τον Οκτώβριο του 1989 και έκλεισε τον έντυπο κύκλο του το 1995, έπειτα από 26 τεύχη. Ενεργοποιήθηκε εκ νέου την άνοιξη του 2014, αυτή τη φορά ηλεκτρονικά, μέσω του facebook και της ιστοσελίδας του, με σκοπό την παρουσίαση μουσικών σχημάτων και καλλιτεχνών από το χώρο της rock (και όχι μόνον), τη διοργάνωση εκδηλώσεων και, κυρίως, την τέρψη των φίλων του.
  • 1
sponsors inExarchia Μετα δεύτερο ΙΝΤΡΙΓΚΑ
  • He Who Cannot Be Named: Ποιος κρύβεται πίσω από τον πιο μυστηριώδη χαρακτήρα του rock and roll και μερικά πράγματα που πρέπει να ξέρετε για τους Dwarves...

    He Who Cannot Be Named: Ποιος κρύβεται πίσω από τον πιο μυστηριώδη χαρακτήρα του rock and roll και μερικά πράγματα που πρέπει να ξέρετε για τους Dwarves...

    Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

    Πριν από 26 χρόνια, το 1993 δηλαδή, ένα θλιβερό γεγονός συντάραξε το χώρο του underground. Σύμφωνα με  ανακοίνωση που εξέδωσε το συγκρότημα των Dwarves, ο πολυαγαπημένος τους κιθαρίστας που ακούει στο όνομα He Who Cannot Be Named (ή HeWhoCanNotBeNamed  ή Pete Vietnamcheque) είχε χάσει τη ζωή του στη διάρκεια ενός καβγά έξω από ένα μπαρ στη Φιλαδέλφεια, όταν ο μεθυσμένος αντίπαλός του τον μαχαίρωσε μέχρι θανάτου. Η είδηση διαδόθηκε αστραπιαία (όσο αστραπιαία γινόταν στην προδιαδικτυακή εποχή). Πολλοί (ανάμεσά τους κι εμείς στο έντυπο, τότε, Merlin's) έσπευσαν να αναδημοσιεύσουν την είδηση με τα γνωστά RIP και λοιπά, ενώ αμέσως μετά οι Dwarves κυκλοφόρησαν το Sugarfix, το τρίτο τους άλμπουμ για την Sub Pop του Σιάτλ που φυσικά ήταν αφιερωμένο στον εκλιπόντα συνάδελφό τους...

    Read More
  • Φέτος δεν πάμε Eurovision - Στηρίζουμε την Παλαιστίνη (BDS Greece) 5/5/2019 στο Gagarin 205

    Φέτος δεν πάμε Eurovision - Στηρίζουμε την Παλαιστίνη (BDS Greece) 5/5/2019 στο Gagarin 205

    Το BDS Greece με τη βοήθεια του Gagarin 205, οργάνωσε την Κυριακή 5 Μάη 2019, εκδήλωση/συναυλία με τον γενικό τίτλο "Φέτος δεν πάμε Eurovision - Στηρίζουμε την Παλαιστίνη". Συμμετείχαν  οι Γιάννης Μπιλίρης & Πλαν Μπι, Beggars, Σπύρος ΓραμμένοςΤσολιάς εν δε Τσόλια Μπαντ, Lost Bodies, Χριστόφορος Ζαραλίκος, Υπόγεια Ρεύματα και ο MC Yinka. Τη βραδιά άνοιξαν με DJ set οι St. Bangerz. Εμείς βρεθήκαμε στη συναυλία, και λίγο πριν τον τελικό της φετινής Eurovision, σας την παρουσιάζουμε.

    Read More
  • Dendrites:

    Dendrites: "Η μουσική μας έχει γκάζια στις κιθάρες, ένα groovy rhythm section και γρέζι στη μελωδία της φωνής"...

    Οι Dendrites αυτοπαρουσιάζονται στο Merlin's και απαντούν στις ερωτήσεις του Γιάννη Καστανάρα

    (Η πρώτη φωτό είναι του Deep Beneath και οι υπόλοιπες του Πέτρου Δημουλά)

    Οι Dendrites φτιάχτηκαν το 2013 και σήμερα είμαστε ο Θανάσης (φωνή, κιθάρα), ο Γιώργος (κιθάρα) ο Αλέκος (μπάσο) και ο Δημήτρης (τύμπανα). Το 2016 κυκλοφορήσαμε τον πρώτο μας ομώνυμο δίσκο, τον οποίο υποδέχτηκε ανέλπιστα ζεστά και ο κόσμος αλλά και ο τύπος. Την ίδια χρονιά βγάλαμε ένα DIY videoclip για το “Whiskey Preachin' Motherfucker”, το οποίο σήμερα έχει ξεπεράσει τις 10 χιλιάδες προβολές στο κανάλι μας. Το 2016-2017 βγήκαμε όσο μπορούσαμε στο δρόμο, παίξαμε σε πολλές πόλεις ανά την Ελλάδα και μοιραστήκαμε την σκηνή με Brant Bjork, Kadavar, The Re-Stoned, Planet of Zeus, Nightstalker, 1000Mods, Naxatras και άλλες εξαιρετικές μπάντες.

    Read More
  • Josh White: Όταν τα blues και τα gospel συνάντησαν την folk και το τραγούδι διαμαρτυρίας...

    Josh White: Όταν τα blues και τα gospel συνάντησαν την folk και το τραγούδι διαμαρτυρίας...

    Γράφει ο Μιχάλης Τζάνογλος

    Ο Josh White ή Pinewood Tom ή Tippy Barton, δηλαδή ο Joshua Daniel White, γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1914 στο Greenville της Βόρειας Καρολίνας. Οι γονείς του ήταν αφροαμερικανοί που, αν και φτωχοί, ήταν ένα αξιοπρεπές και καλλιεργημένο ζευγάρι για τα μέτρα της εποχής. Τα χρόνια εκείνα κυριαρχούσαν οι ρατσιστικοί νόμοι. Η ζωή στο γκέτο της πόλης δεν ήταν εύκολη. Στο Νότο κυριαρχούσαν οι “νόμοι φυλετικού διαχωρισμού” (Jim Crow Laws όπως είναι γνωστοί). 

    Read More
  • Ronnie James Dio (01/07/1942 –  16/05 2010): Μερικά πράγματα που ξέρετε ή δεν ξέρετε γι' αυτόν...

    Ronnie James Dio (01/07/1942 – 16/05 2010): Μερικά πράγματα που ξέρετε ή δεν ξέρετε γι' αυτόν...

    Σταχυολογεί και γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

    Ο Αμερικανός τραγουδιστής Ronnie James Dio θεωρείται σαν ένας από τους σημαντικότερους και πιο ψυχωμένους ερμηνευτές του heavy metal. Διετέλεσε μέλος των Elf, των Rainbow του Richie Blackmore, των Black Sabbath, και των Dio, του δικού του συγκροτήματος. Λίγο πριν τον θάνατό του το 2010 συμμετείχε σαν τραγουδιστής στους Ηeaven & Hell μαζί με μέλη των Sabbath.

    Read More
  • Merlin's Κουίζ: Γιατί ο Maurice Joseph Micklewhite λέγεται Michael Caine

    Merlin's Κουίζ: Γιατί ο Maurice Joseph Micklewhite λέγεται Michael Caine

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όντως το αληθινό του όνομα είναι Maurice Joseph Micklewhite, αλλά όταν κατάλαβε ότι με αυτό θα ήταν μάλλον δύσκολο να κάνει καριέρα, αποφάσισε να το αλλάξει....

    Read More
  • Elaine Brown: “The Meeting” ή o Ύμνος των Μαύρων Πανθήρων...

    Elaine Brown: “The Meeting” ή o Ύμνος των Μαύρων Πανθήρων...

    Γράφει ο Μιχάλης Τζάνογλος

    Ήταν Απρίλης του 1968, λίγο μετά τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, και μια 25χρονη μουσικός από τη Φιλαδέλφεια βρέθηκε να παρακολουθεί στο Λος Άντζελες μία συνέλευση των Μαύρων Πανθήρων. Γεμάτη νεανικό ενθουσιασμό, οργανώνεται στο κόμμα και βοηθάει όσο περισσότερο μπορεί. Μοιράζει προκηρύξεις, πουλάει εφημερίδες, συμμετέχει σε συγκεντρώσεις, παρακολουθεί σεμινάρια, στέλνει επιστολές, καθαρίζει τα όπλα των μαχητών και κάνει ό,τι τέλος πάντων κάνει ένα συνεπές κομματικό μέλος.

    Read More
  • Η μικρή-μεγάλη ιστορία του νεοφιλελευθερισμού...

    Η μικρή-μεγάλη ιστορία του νεοφιλελευθερισμού...

    γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Όταν στην Ελλάδα ξεκινούσε η λεγόμενη οικονομική κρίση (στην πραγματικότητα μια οικονομική επίθεση προς τα οικονομικά μεσαία και χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα του πληθυσμού), μια «νέα» λέξη καταλάμβανε όλο και περισσότερο χώρο στην οικονομική αφήγηση και κριτική – η λέξη «νεοφιλελευθερισμός». Συχνά διαβάζουμε (κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης) σχόλια και κριτικές προς διάφορους απολογητές του καπιταλιστικού οικονομικού συστήματος, όπου η κατάληξη τους είναι να τους αποκαλούν «νεοφιλελέδες». Πόσοι άνθρωποι όμως γνωρίζουν ποιες είναι οι οικονομικές προτάσεις του νεοφιλελευθερισμού; Ποιοι ήταν οι εμπνευστές του; Πώς και με ποια μέσα προσπάθησαν να τον εφαρμόσουν;

    Read More
  • Το Κουτί με τις Εμμονές: Μέρος Δεύτερο - Where have they been?

    Το Κουτί με τις Εμμονές: Μέρος Δεύτερο - Where have they been?

    Της Φαίης Φραγκισκάτου


    "Ήταν σαν να ξέρω γιατί το έκανε. Ή σαν να μπορώ να βάλω τον εαυτό μου στη θέση του, σαν να ξέρω γιατί θα το έκανα εγώ. Τις μέρες που ακολούθησαν, ήμουν διαρκώς σιωπηλός, δεν μπορούσα να μιλήσω πέρα από στοιχειώδεις κουβέντες. Νομίζω με έκανε σκληρό αυτή η εμπειρία. Μπορεί να είναι η εντύπωσή μου, αλλά είμαι μάλλον ψυχρός τύπος ενώ θυμάμαι όταν ήμουν παιδάκι ήμουν θερμός και πρόσχαρος. Τώρα μπορώ να γίνω πολύ ψυχρός και απόμακρος". (Bernard Summer)

    Read More
  • ΟΙ ΔΕΚΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ ΜΑΜΑΔΕΣ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ (σε χρονολογική σειρά...)

    ΟΙ ΔΕΚΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ ΜΑΜΑΔΕΣ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ (σε χρονολογική σειρά...)

    Γράφει ο Θανάσης Ζελιαναίος

    Μιας και ο μπαχτσές του κινηματογραφικού πανιού όλα τα έχει δε θα μπορούσε να μην αποδώσει τιμές και στην πιο αγαπημένη φιγούρα στη ζωή του ανθρώπου. Τη μάνα! Και τι δεν μπορεί να θυμηθεί κανείς. Απ΄την μάνα του ενσαρκωμένου Θεού Olivia Hussey στον Ιησού από την Ναζαρέτ ως τη μάνα που ίδιου του Διαόλου Lee Remick στην Προφητεία που το ’φαγε το κεφάλι της απ ’το ίδιο της το βλαστάρι! Την Catherine Scorsese, κλασσική μεσογειακή μάνα, που στο Goodfellas του γιου της Μάρτιν φροντίζει τον κινηματογραφικό της γιο-τζουτζούκο Joe Pesci σαν να είναι δεκάχρονο ακόμα κι αν ο τελευταίος έχει γίνει πια καραμαφιόζος του κερατά. Αλλά και στα καθ’ ημάς κινηματογραφικά πράγματα ποιος μπορεί να ξεχάσει την Ελένη Ζαφειρίου αλλά και την μάλλον πιο αντιπροσωπευτική Μαίρη Μεταξά που αγωνιά για το ποια έχει τυλίξει το γιο της, Κώστα Βουτσά! Όλες αυτές και ακόμα περισσότερες αποτέλεσαν λαμπρά δείγματα της μορφής της μάνας. Όμως τα πράγματα και στο σινεμά, όπως και στην ίδια τη ζωή, δεν είναι πάντα έτσι. Υπήρξαν και μανάδες που όχι μόνο δεν τίμησαν το ρόλο τους αλλά οδήγησαν τα παιδιά τους στον όλεθρο και την καταστροφή. Και μιας και αυτές κανείς δεν τις μνημονεύει,

    Read More
  • 15 πράγματα που ίσως δεν ξέρετε για τον Bob Marley... (06/02/1945 - 11/05/1981)

    15 πράγματα που ίσως δεν ξέρετε για τον Bob Marley... (06/02/1945 - 11/05/1981)

    "Δεν πιστεύω στο θάνατο, ούτε στον σαρκικό ούτε στον πνευματικό"...

    O Τζαμαϊκανός μουσικός και τραγουδοποιός Robert Nesta Marley υπήρξε πρεσβευτής της reggae μουσικής. Στη διάρκεια της καριέρας του πούλησε περισσότερους από 20 εκατομμύρια δίσκους και υπήρξε ο πρώτος διεθνής σούπερσταρ που εμφανίστηκε από τον αποκαλούμενο Τρίτο Κόσμο. 

    Read More
  • Hypnotic Nausea:

    Hypnotic Nausea: "The Death of Αll Religions" (LP, Ikaros Records, 2019)

    Γράφει ο Δημήτρης Τζάνογλος

    «Θα μπορέσουν οι υποτελείς να ξεφύγουν από το ασφυκτικό εφιάλτη του δόγματος που τους επιβλήθηκε ή θα αφεθούν υπνωτισμένοι στις φοβίες και στον απαίδευτο χαρακτήρα τους;»
    Με τον παραπάνω τρόπο κλείνει το εισαγωγικό σημείωμα των Hypnotic Nausea για το τελευταίο τους πόνημα με τίτλο The Death of Αll Religions. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η παραπάνω ερώτηση σε συνδυασμό με τον αρκετά περιγραφικό τίτλο αφορούν την θρησκεία, η οποία αποτελεί και το concept του συγκεκριμένου δίσκου.

    Read More
  • Charlie

    Charlie "Bird" Parker: Μια πολύ σύντομη σκηνή...

    Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

    Οι νότες εκτοξεύονται από την καμπάνα του σαξοφώνου, πλούσιες και διαπεραστικές. Όταν ο Bird κινείται, μαζί του κινείται και το σαξόφωνο, σαν να είναι ένα, σαν ένα άγαλμα που περιστρέφεται γύρω από το βάθρο του. Οι νότες ταξιδεύουν μέχρι το μπαρ, γκελάρουν στους πίσω τοίχους και στο πλήθος που στέκει μπροστά από τις μαύρες κουρτίνες κι αμέσως μετά σαρώνουν απ’ άκρη σ’ άκρη όλο το χώρο.

    Read More
  • The Dirty Saints: Aeon (Mantra Records, 2019) Οι Dirty Saints ήρθαν ξανά στις ζωές μας κι ας ευχηθούμε να μείνουν alive and kickin’ και σε αυτό τον αιώνα...

    The Dirty Saints: Aeon (Mantra Records, 2019) Οι Dirty Saints ήρθαν ξανά στις ζωές μας κι ας ευχηθούμε να μείνουν alive and kickin’ και σε αυτό τον αιώνα...

    Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος

     Οι Γιαννιώτες Dirty Saints αποφάσισαν να  επιστρέψουν στη δισκογραφία ύστερα από είκοσι και πλέον χρόνια σιωπής. Ξεκινάμε από τη χιουμοριστική πλευρά του πράγματος: κάνοντας πλάκα με την πάρτη τους αρχικά, ονοματίζουν το νέο τους δίσκο με το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τότε που είχαμε να μάθουμε και να ακούσουμε νέα τους, από τον προηγούμενο αιώνα δηλαδή. ‘Όταν,σε καιρούς δύσκολους για μπάντες εκτός μητροπολιτικής εμβέλειας, κατάφερναν με το πρώτο τους επτάιντσο ep, το "Hi!" στην ιστορική Fifth Dimension Records- να περάσουν τα ελλαδικά σύνορα και να αποθεωθούν σχεδόν από το βρετανικό N.M.E. το ημερολόγιο έδειχνε 1990. Και δύο χρόνια αργότερα,με το album τους “Elf” στο ίδιο label,ξέφυγαν θριαμβευτικά από την "support your local scene" κοινότητα. Κι ύστερα… βολόδερναν για καμιά πενταετία με δύο συμμετοχές όλες κι όλες σε αντίστοιχες συλλογές (Double Shot και Toxic Babies In A Rock'n'Roll Land), μέχρι που διαλύθηκαν έχοντας πάντως προλάβει να προσθέσουν επάξια το όνομά τους στο garage revival λεύκωμα.  

    Read More
  • Saint Drachma Square: Οι άγνωστες διαδρομές των Tiger Lillies (και το σχετικό mixcloud του Merlin's)

    Saint Drachma Square: Οι άγνωστες διαδρομές των Tiger Lillies (και το σχετικό mixcloud του Merlin's)

    του Αργύρη Αργυριάδη

    (ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΩΝ TIGER LILLIES ΕΔΩ)

    (https://www.mixcloud.com/john-kastanaras/tiger-lillies-crack-of-doom/)


    Από την πρώτη στιγμή που θα τους ακούσεις παραξενεύεσαι αλλά και σε γοητεύουν. Ίσως η καστράτο φωνή, ίσως οι στίχοι οι που μιλούν για το περιθώριο, την μικροπαραβατικότητα, του ανθρώπους φρικιά και τις παραστάσεις τους, τα αιμομικτικά πάθη και ίσως όλο αυτό το σκηνικό δύναται να είναι αυτό το Λακανικό «πέρασμα» σε έναν ασυνείδητο αλλά υπαρκτό κόσμο που καθένας μας φέρει ενδόμυχα.

    Read More
  • Mουσική και Kοινωνική Συνείδηση: Η Billie Holiday και το

    Mουσική και Kοινωνική Συνείδηση: Η Billie Holiday και το "Strange Fruit"

    Της Angela Davis* 

    (μετάφραση: Γιάννης Καστανάρας)

    Η Billie Holiday χαρακτήρισε αυτό το τραγούδι σαν την προσωπική της διαμαρτυρία ενάντια στον ρατσισμό και μεταμόρφωσε ριζικά τη θέση της στην αμερικανική λαϊκή κουλτούρα. Προηγουμένως, οι σύγχρονοί της στη σκηνή της τζαζ την αναγνώριζαν σαν μια λαμπρή και επινοητική μουσικό, αλλά η ερμηνεία της στο «Strange Fruit» την καθιέρωσε σταθερά σαν μια μεγάλη προσωπικότητα σε μια νέα τάση της μουσικής κουλτούρας των μαύρων που καταπιανόταν άμεσα με ζητήματα φυλετικών προκαταλήψεων.

  • Paul Robeson – Μια ζωή σαν ταινία. Η πολυτάραχη ζωή ενός Αφροαμερικανού αθλητή, βαρύτονου, ηθοποιού και πολιτικού ακτιβιστή

    Paul Robeson – Μια ζωή σαν ταινία. Η πολυτάραχη ζωή ενός Αφροαμερικανού αθλητή, βαρύτονου, ηθοποιού και πολιτικού ακτιβιστή

    Γράφει ο Μιχάλης Τζάνογλος

    Ο γιός του δραπέτη σκλάβου που ήταν πάντα στη πρώτη γραμμή των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων. Ο φίλος της Έμα Γκόλντμαν που βρέθηκε στον Ισπανικό Εμφύλιο, συμπαραστάθηκε στους αγώνες των Βρετανών ανθρακωρύχων, που υποστήριξε τη Σοβιετική Ένωση και συνομίλησε με τους ηγέτες της. Ο κομμουνιστής "εχθρός της Αμερικής" που κυνηγήθηκε από το FBI, τη CIA και τον γερουσιαστή Μακάρθι. Ο διεθνιστής που αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν οι βρετανικές και αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες. Ο καταξιωμένος ηθοποιός και τραγουδιστής. Ο εραστής.

    Read More
  • Βιβλίο: Όταν Ο Κόκκορας Λαλούσε Στο Σκοτάδι – Ανθολογία Αναρχικών Κειμένων 1971-1978...

    Βιβλίο: Όταν Ο Κόκκορας Λαλούσε Στο Σκοτάδι – Ανθολογία Αναρχικών Κειμένων 1971-1978...

    Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας 

    «Για το κεφάλαιο δεν υπάρχουν πατρίδες, υπάρχουν μόνον αγορές. Τα σύνορα δεν είναι τίποτα άλλο παρά τα όρια των οικοπέδων των καπιταλιστών»
    (από δακτυλογραφημένη προκήρυξη, τέλη Σεπτεμβρίου – αρχές Οκτωβρίου 1976)


    Ξεφυλλίζοντας το βιβλίο Όταν Ο Κόκκορας Λαλούσε Στο Σκοτάδι – Ανθολογία Αναρχικών Κειμένων 1971-1978 (Βιβλιοπέλαγος, Αθήνα 2019), κάπου κάπου σταματάω για να διαβάσω κάποιο σημείο που ξέρω ότι με αφορά και αισθάνομαι ρίγη συγκίνησης, θαρρείς και ξαναζώ ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου. Τον Μιχάλη τον είχα γνωρίσει από τον «χώρο», είχαμε κάνει μερικές συζητήσεις, άλλοτε ήπιες κι άλλοτε έντονες, και πίστευα πάντα ότι ήταν ένας ξεχωριστός άνθρωπος, κάποιος που δούλευε τη σκέψη του «βλέποντας» στο μέλλον, άσχετα αν πολλές φορές διαφωνούσα με τις πολιτικές επιλογές του. Ήταν πάντα φιλικός, συνήθως χαμογελαστός, με ένα κοφτερό βλέμμα και με ένα μοναδικό πάθος όταν μιλούσε.

    Read More
  • Υπόθεση Χέιμαρκετ:

    Υπόθεση Χέιμαρκετ: "Θα έρθει η μέρα που η σιωπή θα είναι δυνατότερη από τις φωνές που σήμερα καταπνίγετε"...

    γράφει ο Γιάννης Καστανάρας


    Στο συνέδριο που οργάνωσε στο Σικάγο το 1884, η Ομοσπονδία Οργανωμένων Επαγγελμάτων και Εργατικών Ενώσεων (στα τέλη του 1886 μετεξελίχτηκε σε Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας) διακήρυξε ότι το οκτάωρο έπρεπε να συνιστά τη νόμιμη ημερήσια εργασία από την Πρώτη Μαΐου του 1886 και στο εξής. Τον επόμενο χρόνο η ομοσπονδία με την υποστήριξη πολλών ντόπιων μελών των Ιπποτών της Εργασίας, επανέλαβε τη διακήρυξή της δηλώνοντας ότι θα υποστήριζε απεργίες και διαδηλώσεις. Αρχικά, οι περισσότεροι ριζοσπάστες και αναρχικοί θεώρησαν αυτό το αίτημα πολύ ρεφορμιστικό επειδή αποτύγχανε να χτυπήσει το κακό στη ρίζα του. Ένα χρόνο πριν τη σφαγή του Χέιμαρκετ, ο Σάμιουελ Φίλντεν είχε επισημάνει στην αναρχική εφημερίδα The Alarm, ότι είτε κάποιος εργάζεται οκτώ είτε δέκα ώρες την ημέρα, δεν παύει να είναι σκλάβος.

    Read More
  • Οι Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου και το κόκκινο βιβλιαράκι με τραγούδια που “τροφοδοτούν τη φωτιά της δυσαρέσκειας”

    Οι Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου και το κόκκινο βιβλιαράκι με τραγούδια που “τροφοδοτούν τη φωτιά της δυσαρέσκειας”

    Γράφει ο Μιχάλης Τζάνογλος

    Οι Industrial Workers of the World ή Wobblies όπως είναι γνωστοί, είναι ίσως η σπουδαιότερη και σίγουρα η πιο ριζοσπαστική εργατική οργάνωση της Βόρειας Αμερικής. Το ιδρυτικό της συνέδριο έγινε στις 27 Ιουνίου 1905 στο Σικάγο και συμμετείχαν 200 σύνεδροι από 43 εργατικές οργανώσεις και ομάδες.

    Read More
  • Μαθήματα Ιστορίας: Όταν μια πασχαλιάτικη συναυλία τοπικών συγκροτημάτων στη Γουίτσιτα του Κάνσας εξελίχθηκε σε εξέγερση

    Μαθήματα Ιστορίας: Όταν μια πασχαλιάτικη συναυλία τοπικών συγκροτημάτων στη Γουίτσιτα του Κάνσας εξελίχθηκε σε εξέγερση

    Γράφει ο Μιχάλης Τζάνογλος

    Ήταν 15 Απρίλη του 1979, Κυριακή του Πάσχα, και στο Πάρκο Herman Hill στη Γουίτσιτα του Κάνσας ήταν προγραμματισμένη μία συναυλία τοπικών συγκροτημάτων...

    Read More
  • Merlin΄s 30 and Counting (Pt 2) - The Last Drive & Dr. Albert Flipout΄s one CAN band @ An Club 23/02/2019 (Videos)

    Merlin΄s 30 and Counting (Pt 2) - The Last Drive & Dr. Albert Flipout΄s one CAN band @ An Club 23/02/2019 (Videos)

    30 Years & Counting!!! Το MERLIN’S MUSIC BOX γιορτάζει και τα έσπασε στο 2ο πάρτι αυτή τη φορά με Last Drive & Dr. Albert Flipout's one CAN band το Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2019 στο An Club

    Για όσους λοιπόν δεν κατάφεραν να έρθουν αλλά και για όσους θέλουν να θυμούνται αυτή τη καταπληκτική βραδιά ...

    Read More
  • The Screaming Fly:

    The Screaming Fly: "Fever" - το πρώτο video clip της αθηναϊκής μπάντας αποκλειστικά από το Merlin's Music Box...

    Το Merlin's Music Box παρουσιάζει σε αποκλειστική "πρώτη" το video clip του κομματιού Fever, των καταπληκτικών The Screaming Fly

    "Οι συνθέσεις του νέου άλμπουμ εκτοξεύονται σε ένα ψυχεδελικό ντελίριο όπου όλοι εκείνοι οι ήχοι που καθόρισαν το rock and roll, από το psychedelic rock των 60’s ως αυτό της paisley underground σκηνής της δεκαετίας του ’80, το garage punk και το space hard rock των seventies συνυπάρχουν αρμονικά μέσα σε αυτό το εξαίσιο άλμπουμ, με μια δόση ισορροπίας και μοναδικής αφομοίωσης"... (Αντώνης Ζήβας, από την παρουσίαση του άλμπουμ στο Merlin's Music Box)

    Enjoy & Spread the World !

    Read More
  • Seahorse - Heaven is Underground: Ο παράδεισος δεν είναι μακριά...

    Seahorse - Heaven is Underground: Ο παράδεισος δεν είναι μακριά...

    γράφει η Φαίη Φραγκισκάτου 

    Οι Seahorse φτιάχτηκαν στις αρχές του 2017 στην Θεσσαλονίκη από τέσσερις μουσικούς που ο καθένας τους έχει διαγράψει τον δικό του μαγικό κύκλο. Τον Άλεξ Αποστολάκη στα κρουστά (Noise Promotion Company, Blues Wire), τον Ασκληπιό Ζαμπέτα στην κιθάρα (Mushrooms, Τρύπες), τον Nomik στα φωνητικά (Universal Trilogy, Sleepin’ Pillow) και τον Bill Vassilo στο μπάσο (Sούπερ Sτέρεο, Johnny Carbonaras). Τέλη Μαρτίου κυκλοφόρησε το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο Heaven Ιs Underground από την Labyrinth of Thoughts. Λίγο πριν την επίσημη παρουσίασή του στην Αθήνα στις 11 Μαΐου στη Death Disco, κάναμε μια μικρή κουβέντα με τον Άλεξ Αποστολάκη γι’ αυτή τους την πρώτη δουλειά και την underground σκηνή της (αγαπημένης μου) Θεσσαλονίκης. 

    Read More
  • Μαθήματα Ιστορίας: Μία συναυλία αφορμή για το ξέσπασμα βίαιων ρατσιστικών συγκρούσεων στο Peekskill το 1949

    Μαθήματα Ιστορίας: Μία συναυλία αφορμή για το ξέσπασμα βίαιων ρατσιστικών συγκρούσεων στο Peekskill το 1949

    Γράφει ο Μιχάλης Τζάνογλος

    Δεν ήταν το πρώτο καλοκαίρι που ο μαύρος τραγουδιστής των gospel και ακτιβιστής Paul Robeson, σε συνεργασία με τον Pete Seeger, τη γυναίκα του Peggy Seeger, τον συγγραφέα Howard Fast και την ομάδα The People’s Artists, θα διοργάνωναν συναυλία λίγο πιο έξω από το Peekskill της Νέας Υόρκης. Για την ακρίβεια, θα ήταν η τέταρτη συναυλία σε αυτή την γραφική τοποθεσία. Οι ασήμαντες αντιδράσεις που υπήρξαν από κάτι νεοφασιστικές ομάδες και τους υπερσυντηρητικούς μικροαστούς της πόλης, δεν προκαλούσαν ιδιαίτερη ανησυχία. Κανείς ωστόσο δεν μπορούσε να προβλέψει αυτό που θα ακολουθούσε.

    Read More
  • Schizo Constellation –

    Schizo Constellation – "Dark Youth" (self-release, 2019)


    Παρουσίαση και συνέντευξη του Γιάννη Ζελιαναίου με τα δυο βασικά μέλη της μπάντας

    Μεγαλώσαμε μέσα σε μια σκοτεινή νιότη, με μια σκοτεινή βασίλισσα για προσκεφάλι, λέγοντάς μας μια ανείπωτη ιστορία κάποια οποιαδήποτε ώρα. Παρέα με την δεσποινίς κάβλα, παρέα με βότκα και χάπια, υπερασπίζοντας την σιωπή σε μια τελευταία ευκαιρία μπας και ξεφύγουμε λίγο πριν έρθει ένα τραγούδι που θα μας βάλει για ύπνο. Ζούμε στον αστερισμό της σχιζοφρένειας και μια ρημάδα ταχύτητα μας πλησιάζει.
    Πάντα μ’ άρεσε να φτιάχνω φράσεις από τίτλους τραγουδιών ενός άλμπουμ κι αυτό κάνω ακόμα. Αυτό κάνω και τώρα με τους Schizo Constellation που στις αρχές της αποφράδας τούτης χρονιάς κυκλοφόρησαν τον ντεμπούτο τους δίσκο κάτω από κανένα label. Τους παρακολουθώ κάθε μέρα να κοινωνούν το βινύλιό τους ανάμεσα σε φίλους, γνωστούς, δισκάδικα, μπαραποθήκες, φανζινάδες και λοιπούς συνδαιτυμόνες που διαλέγουν μια πλευρά στα πράγματα και δεν βαράνε προσοχή στην πρώτη πρόσκληση που σκάει από την άλλη μεριά. Από το λεγόμενο underground κι εναλλακτικό μπουχτίσαμε στην κωλοτούμπα τα τελευταία πολλά χρόνια κι εγώ κάτι δικά μου σκέφτομαι τώρα που ακούω το Dark Youth των φίλων, (φίλοι κι όχι μαλακίες), Schizo Constellation.

    Read More
  • The Hydes ‎–

    The Hydes ‎– "Self Preservation Instinct Zero" (Rumble Skunk 2019/Vinyl)

    Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος

    Το πρόσωπο του κακού είναι πάντα το πρόσωπο της απόλυτης ανάγκης κατά τον William Burroughs. Και στην περίπτωσή μας ο κακός κύριος Hyde του Robert Lewis Stevenson υπήρξε ο αναγκαίος μέντορας της μπάντας που ξεκίνησε την ιστορία της με αφετηρία την Κατερίνη “από τη λάθος μεριά της πόλης” για να βρεθεί στη λάθος πλευρά του χρόνου.

    Read More
  • Ντοκουμέντο: Το κείμενο της διάλυσης των Crass (1984)

    Ντοκουμέντο: Το κείμενο της διάλυσης των Crass (1984)

    Μετάφραση: Γιάννης Καστανάρας

    Οι Crass έχουν περάσει πλέον στην ιστορία. Έχουν γράψει βιβλία κι έχουν γραφτεί βιβλία γι’ αυτούς καθώς υπήρξαν ένα συγκρότημα που πρόβαλλε δραστικά μια διαφορετική αντίληψη για τη ζωή, την ειρήνη, την αναρχική θεωρία και πράξη και τον επαναστατικό ακτιβισμό. Στην εποχή τους οι Crass τα έδωσαν όλα, προσπαθώντας να γελοιοποιήσουν τη θατσερική εξουσία υπερνικώντας κάθε εμπόδιο και στιγματίζοντας με λόγια και έργα κάθε μορφή πολιτεύματος. Το κείμενο που ακολουθεί είναι η ανακοίνωση για τη διάλυση της μπάντας και παρουσιάστηκε ταυτόχρονα με το τελευταίο τους προκλητικό πόνημα, το άλμπουμ Best Before 1984 που είδε το φως την χρονιά του Όργουελ. Στα ελληνικά δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο δεύτερο τεύχος του Merlin's Music Box μεταφρασμένο από τα γαλλικά, αλλά τότε είχε κάποιες παραλείψεις και μερικά λαθάκια.

    Read More
  • Golden Nugget:

    Golden Nugget: "Το κλασικό ροκ ήταν πάντα μουσική για τον κόσμο, για τον άνθρωπο, γι’ αυτό είναι δημοφιλής, επίκαιρη, διαχρονική και ανοιχτή, ίσως περισσότερο από κάθε άλλο είδος, σε πειραματισμούς"...

    γράφει και ρωτάει ο Γιάννης Καστανάρας

    φωτο: Eirhnh Pappa

    Στις αρχές του περσινού καλοκαιριού ο Θανάσης Γκιουλέας μου έδωσε ν' ακούσω το ηχογραφημένο ντεμπούτο άλμπουμ των Golden Nugget. Την μπάντα την είχα δει για πρώτη φορά στο διήμερο "2 Days of Thunder"που είχε οργανώσει το Merlin's Music Box και το πολύ στο τρίτο κομμάτι είχα γίνει φαν. Η μουσική μου, η μουσική που θα ήθελα να παίζω αν ήξερα να παίζω μουσική, μια χαρντροκίλα θαρρείς και οι Nugget είχαν πάρει σβάρνα όλα τα sixties και seventies ακούσματά μου και μου τα πετούσαν κατάμουτρα. Και ποιους δεν άκουγες στον ήχο τους... Grand Funk, Allmans, Jimi, Mountain, Purple, Budgie, Blue Cheer, Skynyrd, και, και, και... Προσκύνησα...

    Read More
  • In The Court of the Crimson King: Ξεμπερδεύοντας την σύγχυση ενός Επιτάφιου...

    In The Court of the Crimson King: Ξεμπερδεύοντας την σύγχυση ενός Επιτάφιου...

    Μεταφράζει ο Μιχάλης Πούγουνας

    Μέσα Αυγούστου του 1969. Η αποκαλυπτική ηχητική έκρηξη του «21st Century Schizoid Man» διακόπτεται απότομα, όταν ο μηχανικός ήχου Robin Thompson κλείνει τα ηχεία στο στούντιο του Λονδίνου όπου ηχογραφεί η μπάντα. Οι King Crimson είναι συγκεντρωμένοι στην σπηλαιώδη αίθουσα των Wessex Studios για την ηχογράφηση του πρώτου άλμπουμ τους. Οι Robert Fripp, Michael Giles, Ian McDonald, Peter Sinfield και Greg Lake σταματούν για να υποδεχτούν τον καλλιτέχνη Barry Godber που φέρνει μαζί του ένα μεγάλο ορθογώνιο πακέτο τυλιγμένο με καφέ χαρτί. Έχουν περάσει μερικές εβδομάδες από τότε που ο Sinfield είχε αναθέσει στον φίλο του, τον Godber, να σκεφτεί μια ιδέα για το εξώφυλλο.

    Read More
  • Μαθήματα Ιστορίας: Το πρώτο 12μετρο blues, ένας Ιταλός Αναρχικός και η εκτέλεση ενός Αμερικανού Προέδρου

    Μαθήματα Ιστορίας: Το πρώτο 12μετρο blues, ένας Ιταλός Αναρχικός και η εκτέλεση ενός Αμερικανού Προέδρου

    Ήταν Σεπτέμβρης του 1908 όταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά παρτιτούρα 12μετρου ragtime που περιείχε στον τίτλο τον όρο Blues. Το κομμάτι αυτό ήταν το “I Got The Blues” και υπεύθυνος γι’ αυτή τη κυκλοφορία ήταν ένας ιταλικής καταγωγής αναρχικός με το όνομα Antonio Maggio. Η έμπνευση του ήρθε όταν άκουσε έναν γέρο μαύρο μουσικό στην αποβάθρα του Μισισιπή που άραζαν τα ποταμόπλοια, να παίζει στη κιθάρα του ένα κομμάτι που επαναλάμβανε τρεις νότες.

    Read More
  • The Dead Ends: Το ψυχεδελικό δώρο της Ήρας μέσα απ' τα εκατό μάτια του παγωνιού...

    The Dead Ends: Το ψυχεδελικό δώρο της Ήρας μέσα απ' τα εκατό μάτια του παγωνιού...

    γράφει ο Θανάσης Ζελιαναίος

    φωτο: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (qoq)

    Τα πάντα γύρω απ’τους καβαλιώτες Dead Ends καταχωρούνται κάτω απ’το λήμμα "ψυχεδέλεια". Το μαρτυρούν τα εξώφυλλα των δίσκων τους, η αισθητική τους, τα πόστερ των συναυλιών τους και πάνω απ’όλα η μουσική και οι στίχοι τους. Βαθύς ήχος στο όργανο, κιθάρες πότε φαζαριστές και πότε καμπανιστές στην παράδοση των Byrds, διπλά φωνητικά, στίχοι γεμάτοι από εσωτερικότητα που δανείζονται στοιχεία απ’τη φιλοσοφία, τη μυθολογία αλλά και τις ανθρώπινες σχέσεις. Ένας ήχος που δε φαίνεται να έχει και πολύ πέραση στην εποχή μας αλλά που όταν εκπροσωπείται από τέτοια γκρουπ αξίζει να προσεχθεί. Βέβαια οι Dead Ends είναι παλιοί γνώριμοι του Merlin's Music Box. Στις αρχές του 2018 είχαν παρουσιάσει το πρώτο τους άλμπουμ στο ΙΛΙΟΝ plus μαζί με τους Omega Ray σε μια βραδιά που το Merlin's Music Box ήταν συνδιοργανωτής, ενώ τώρα στην περιοδεία της παρουσίασης του δευτέρου LP τους τους είδαμε στον Τρυποκάρυδο στη Λαμία.

    Read More
  • ΒΙΒΛΙΟ: Non Serviam - Rotting Christ, η επίσημη βιογραφία...

    ΒΙΒΛΙΟ: Non Serviam - Rotting Christ, η επίσημη βιογραφία...

    γράφει ο Δημήτρης Τζάνογλος

    Για τους Rotting Christ τι μπορεί να πει κανείς; Αποτελούν κατά γενική ομολογία τη μεγαλύτερη και πιο αναγνωρίσιμη ελληνική metal μπάντα. Το 2018 τους βρήκε να γιορτάζουν τα 30 χρόνια συνεχούς παρουσίας με πάρα πολλές κυκλοφορίες και περιοδείες σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Η περίοδος αυτή φάνταζε ιδανική και ύστερα από την συνεργασία του επί κεφαλής των Rotting Christ, Σάκη Τόλη και του συγγραφέα Dayal Patterson, ο οποίος έχει ασχοληθεί κυρίως με το νορβηγικό black metal στα βιβλία του, εν έτει 2019 παρουσιάζεται η πρώτη βιογραφία της μπάντας με τίτλο Non Serviam - Rotting Christ: Η επίσημη  βιογραφία από τις εκδόσεις Οξύ.

    Read More
  • Ο Frank Zappa, τo

    Ο Frank Zappa, τo "Hot Rats" και μια ψυχολογικά αψυχολόγητη σχέση...

    "Η jazz δεν πέθανε. Απλώς μυρίζει παράξενα"... FZ

    Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας


    Λοιπόν, το ψητό είναι εδώ και σερβίρεται με μια αλλόκοτη συνταγή. Στο γυμνάσιο, εκεί γύρω στα δεκάξι-δεκαεπτά γνώρισα τον Φραγκογιάννη. Ο Φραγκογιάννης ήταν ένας παράξενος τύπος, μ’ ένα μόνιμο χαμόγελο χαραγμένο στα χείλη, μέτριο ύψος – είχε κάτι το ανατολίτικο η φάτσα του με έντονη τριχοφυΐα για την ηλικία του. Δεν μπορώ να πω ότι κάναμε ιδιαίτερη παρέα αλλά τύχαινε να βρεθούμε σε κάποια πάρτι ή σε κάποιους μαθητικούς χορούς και μιλούσαμε λίγο για μουσική. Ο Φραγκογιάννης, που λέτε, είχε μια σεβαστή δισκοθήκη για τα μέσα προς τέλη της δεκαετίας του ’70 και όπως ήταν φυσικό ήταν ο πρώτος που καλούσαν στα πάρτι για να φέρνει δίσκους. Ίσαμε δω καλά. Έλα όμως που ο Φραγκογιάννης στα πάρτι έσκαγε μόνο με ένα δίσκο, ένα δίσκο που την πρώτη φορά που είδα το εξώφυλλό του ένιωσα μια ανατριχίλα, σαν από φόβο, σαν από δέος. Εκείνη η εικόνα της κοπελιάς που έμοιαζε έτοιμη να ξεμπουκάρει από τον τάφο (στην πραγματικότητα ήταν μια άδεια πισίνα) σίγουρα ήταν εντυπωσιακή. Ο δίσκος αυτός ήταν το Hot Rats, το δεύτερο σόλο άλμπουμ του Frank Zappa και για μένα, έναν άνθρωπο το πολιτιστικό επίπεδο του οποίου ακόμα

    Read More
  • Γιατί παίζουμε (ακόμα) punk... Aύριο,  Παρασκευή 12 Απριλίου, τέσσερις μπάντες στα 30χρονα του Merlin's Music Box, στο An Club...

    Γιατί παίζουμε (ακόμα) punk... Aύριο, Παρασκευή 12 Απριλίου, τέσσερις μπάντες στα 30χρονα του Merlin's Music Box, στο An Club...

    Αύριο, Παρασκευή 12 Απριλίου, τα 30χρονα του Merlin's συνεχίζονται για τρίτη φορά στο An Club, αυτή τη φορά με νέα αλλαγή πλεύσης. Οι ANFO, οι Dead Sidewalkers, οι Gramm Eleven και οι Dismissers, Τέσσερις (σχετικά) νέες μπάντες με τεράστια ιστορία (Αδιέξοδο, Deus Ex Machina, Stress, Panx Romana, Rockin’ Bones - ουκ έστιν αριθμός) θα καταλάβουν τη σκηνή και... τίποτε δεν είναι απίθανο να συμβεί! Ρωτήσαμε τις μπάντες γιατί επιμένουν punk και ποιο είναι το νόημα να παίζουν punk σήμερα...

    Read More
  • New Zero God:

    New Zero God: "Circus of Tortured Melodies" - Βασανισμένες Μελωδίες που μαγεύουν…

    Γράφει η Φαίη Φραγκισκάτου

    ''Ladies and Gents Welcome to the Circus of Tortured melodies. Welcome to the source of all Madness. Get ready for a journey from light to darkness, and back. The Greatest show on earth.''

    Οι New Zero God σχηματίστηκαν στα τέλη του 2006 από τον Μιχάλη Πούγουνα, τραγουδιστή των θρυλικών Flowers of Romance. Έχοντας στο ενεργητικό τους ήδη τρία στούντιο άλμπουμ που κινούνται στο ευρύτερο ύφος του post punk και των goth επιρροών, πρόσφατα κυκλοφόρησαν την τέταρτη δουλειά τους με τον τίτλο Circus of Tortured Μelodies.

    Read More
  • 1
  • 2

FEATURED VIDEOS

  • 1