• Ντυθείτε και ...ενισχύστε το Merlin's

    Ντυθείτε και ...ενισχύστε το Merlin's


    Μετά την επιτυχία της νέας «μονο-λεξιόν» με το t-shirt, πάνω στο υπέροχο μινιμαλιστικό σχέδιο της Eva M. Grey (Eva M. Grey Designs),αποφασίσαμε να την αναβαθμίσουμε σε «κολεξιόν» με την προσθήκη φούτερ με κουκούλα και κούπας.

    Read More
  • Merlin's Music Box

    Merlin's Music Box



    Το Merlin's Music Box ήταν, είναι και θα είναι ένα φανζίν που κυκλοφόρησε το πρώτο του τεύχος τον Οκτώβριο του 1989 και έκλεισε τον έντυπο κύκλο του το 1995, έπειτα από 26 τεύχη. Ενεργοποιήθηκε εκ νέου την άνοιξη του 2014, αυτή τη φορά ηλεκτρονικά, μέσω του facebook και της ιστοσελίδας του, με σκοπό την παρουσίαση μουσικών σχημάτων και καλλιτεχνών από το χώρο της rock (και όχι μόνον), τη διοργάνωση εκδηλώσεων και, κυρίως, την τέρψη των φίλων του.
  • 1
  • 2
sponsors inExarchia Μετα δεύτερο ΙΝΤΡΙΓΚΑ
  • Πέτρος Βούλγαρης: «Δεν μπορώ να βλέπω ράφια ή τοίχους που να είναι λευκοί και καθαροί, θέλω σαματά, φασαρία και χρώμα...»

    Πέτρος Βούλγαρης: «Δεν μπορώ να βλέπω ράφια ή τοίχους που να είναι λευκοί και καθαροί, θέλω σαματά, φασαρία και χρώμα...»

    Συνέντευξη: Γιάννης Καστανάρας

    O Πέτρος Βούλγαρης είναι γραφίστας με δουλειές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Γεννήθηκε στην Πάτρα και στα 17 έφυγε για την Αθήνα. Με κάποια πέρα-δώθε μεταξύ Αθήνας και εξωτερικού, στα 45 του χρόνια κατέληξε κάτοικος Σύρου. 

    Read More
  • Η

    Η "χρυσή εποχή" των φανζίν: Οκτώ φανζινάδες μιλούν στο Merlin's για μια DIY τέχνη αλλιώτικη από τις άλλες...

    Έρευνα: Φαίη Φραγκισκάτου

    Για μια περίπου δεκαετία, από τα μέσα του '80 μέχρι τα μέσα του '90 στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, αλλά και σε άλλες μεγάλες και μικρές πόλεις της Ελλάδας, υπήρξε μια άνθιση των φανζίν, χάρη στις προσπάθειες μερικών ανθρώπων που χρησιμοποίησαν τους όποιους πόρους μπορούσε να τους παράσχει η DIY (υπο)κουλτούρα για να δημιουργήσουν έναν διαφορετικό έντυπο κόσμο από αυτόν που είχε συνηθίσει η κοινωνία μέχρι τότε. Και αν το Ιδεοδρόμιο του Λεωνίδα Χρηστάκη, το Μουσικό Αυτί του Δημήτρη Μουστάκη, το Speak Out! και η Ανοιχτή Πόλη του Βλάση Ρασσιά είχαν ήδη δείξει τον δρόμο, η αμέσως επόμενη "γενιά" διεύρυνε το πεδίο της "διαφορετικής" ενημέρωσης για όποιους ήθελαν να ξεφύγουν από την mainstream πραγματικότητα και να ταξιδέψουν σε άγνωστα και συναρπαστικά νερά.

    Read More
  • Ramones: Η Joan Jett γράφει λίγα λόγια για το συγκρότημα που άλλαξε τη ζωή της (και τη δική μας)...

    Ramones: Η Joan Jett γράφει λίγα λόγια για το συγκρότημα που άλλαξε τη ζωή της (και τη δική μας)...

    Όταν άκουσα για πρώτη φορά τους Ramones, τους ερωτεύτηκα με τη μία. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι υπήρχε ένα συγκρότημα που έπαιζε με τέτοια ενέργεια και με τόση ένταση – σε κάθε τραγούδι. Ήταν πολύ εντυπωσιακό και ο κόσμος δύσκολα μπορεί να εκτιμήσει πώς ήταν η ατμόσφαιρα εκείνη την εποχή. Αν καλοσκεφτείτε τι συνέβαινε στα μέσα των σέβεντις, ήταν πραγματικά πρωτόλειο και οι Ramones προκαλούσαν δέος σε πολλούς. Ήταν προκλητικοί και πολλές φορές χλεύαζαν τις προκατειλημμένες απόψεις των ανθρώπων για τον σωστό τρόπο προσέγγισης του rock and roll. Είχα κι εγώ τη δική μου ανάλογη εμπειρία κι έτσι μπορούσα να ταυτιστώ.

    Read More
  • John Bonham: Ο τυμπανιστής που ενέπνευσε, εμπνέει και θα εμπνέει γενιές από ντράμερ...

    John Bonham: Ο τυμπανιστής που ενέπνευσε, εμπνέει και θα εμπνέει γενιές από ντράμερ...

    Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

    Στα τέλη της δεκαετίας του '70, μαθητής ακόμα, πήγα να παρακολουθήσω για πρώτη φορά συναυλία ξένου συγκροτήματος στην Ελλάδα. Χμμμ... Εντάξει, τα παραλέω, δεν επρόκειτο για συναυλία-συναυλία, αλλά για την ταινία The Song Remains The Same, ένα ντοκιμαντέρ των Peter Cliffton και Joe Massot, μια καταγραφή της περιοδείας των Led Zeppelin στις Ηνωμένες Πολιτείες το καλοκαίρι του 1973. Θυμάμαι έντονα τις ενθουσιώδεις αντιδράσεις του κοινού (και τις δικές μου) μετά το τέλος κάθε τραγουδιού, θαρρείς και το συγκρότημα έπαιζε ολοζώντανο μπροστά μας, ένας ασυγκράτητος  χείμαρρος ενθουσιασμού που κατέκλυζε την κατάμεστη (ακόμα και στους διαδρόμους) αίθουσα του κινηματογράφου Απόλλων (ή μήπως ήταν το Αττικόν;) στη Σταδίου.  Ήξερα, φυσικά, τους Zeppelin, αν δεν απατώμαι μόλις είχα αγοράσει το Physical Graffiti και είχα ήδη στη μικρή δισκοθήκη μου το Led Zeppellin, το IV και το Presence. Πήγα να ξαναδώ την ταινία την επόμενη ημέρα, τη μεθεπόμενη, την παραμεθεπόμενη και, νομίζω όλες τις επόμενες ημέρες της εβδομάδας...

    Read More
  • Ιn memoriam: John Cipollina (24 Αυγούστου 1943 – 29 Μαΐου 1989)

    Ιn memoriam: John Cipollina (24 Αυγούστου 1943 – 29 Μαΐου 1989)

    Ο John Cipollina υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη των Quicksilver Messenger Service, μιας από της σημαντικότερες μπάντες του Σαν Φρανσίσκο και ένα από τα δημοφιλέστερα και αξιοσέβαστα συγκροτήματα της αμερικανικής ψυχεδελικής rock σκηνής στα τέλη της δεκαετίας του '60. Ο Cipollina ήταν γεννημένος στο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας και εκπροσωπούσε τον αρχέτυπο τύπο των μουσικών της πόλης του.

    Read More
  • Μικρά πορτρέτα σημαντικών ανθρώπων: Sonny Boy Williamson II

    Μικρά πορτρέτα σημαντικών ανθρώπων: Sonny Boy Williamson II

     Ο Sonny Boy Williamson υπήρξε ένας από τους πιο εμπνευσμένους φυσαρμονικίστες των blues, ένας από τους πρωτοπόρους που άνοιξαν το δρόμο για τα σύγχρονα blues. Ήταν όμως ένας απρόβλεπτος άνθρωπος και, κατά πώς λέγεται, ένας πολύ μεγάλος ψεύτης. Ήταν ένας ποζεράς της εποχής του - πολλές φορές έβαζε τη μισή φυσαρμόνικα στο στόμα του και συνέχιζε να παίζει δίχως να χρησιμοποιεί τα χέρια του - αλλά για τα περισσότερα νοικοκυριά των μαύρων ήταν ένας αστέρας του ραδιοφώνου.

    Read More
  • Vampira: Αν η Χιονάτη φορούσε μαύρα. Η Maila Nurmi έμεινε στην ιστορία ως η τηλεοπτική περσόνα Vampira και γνώρισε από πρώτο χέρι πόσο σκληρό μπορεί να γίνει το Χολιγουντ...

    Vampira: Αν η Χιονάτη φορούσε μαύρα. Η Maila Nurmi έμεινε στην ιστορία ως η τηλεοπτική περσόνα Vampira και γνώρισε από πρώτο χέρι πόσο σκληρό μπορεί να γίνει το Χολιγουντ...

    Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

     Η φινλανδικής καταγωγής ηθοποιός Maila Elizabeth Niemi γεννήθηκε το 1922 και στη δεκαετία του 1950 έγινε γνωστή για τον τηλεοπτικό χαρακτήρα της Vampira. Ήταν η πρώτη φορά που ο παρουσιαστής μιας τηλεοπτικής εκπομπής ήταν εμπνευσμένος από μια ταινία τρόμου. Η Niemi άλλαξε το όνομά της για επαγγελματικούς λόγους σε Maila Nurmi. Ξεκίνησε σαν μοντέλο στη δεκαετία του 1940 και απέκτησε ένα παιδί με τον διάσημο ηθοποιό και σκηνοθέτη Orson Welles, αλλά επειδή ο Welles την εποχή εκείνη ήταν ήδη παντρεμένος με τη Rita Hayworth, το παιδί δόθηκε για υιοθεσία.

    Read More
  • Aπό το παρελθόν στο παρόν: Blackfoot –

    Aπό το παρελθόν στο παρόν: Blackfoot – "No Reservations" (Antilles, 1975)

    Γράφει ο Γιώργος Τσέκας

    Φθινόπωρο του 1969 ο Greg T. Walker ως μπασίστας, ο Rickey Medlocke στην κιθάρα και τα κρουστά, ο Jakson Spiers στα τύμπανα, ο DeWitt Gibbs πληκτράς και ο Charlie Hargrett στην κιθάρα, δημιουργούν ένα συγκρότημα στο Τζάκσονβιλ της Φλόριντα με το όνομα Hammer που κάνει την παρθενική του εμφάνιση στο Διεθνές Φεστιβάλ Ροκ του Μαϊάμι τον Δεκέμβριο του 1969. Τρεις μήνες αργότερα, τον Μάρτιο του 1970, το συγκρότημα μετονομάζεται σε Blackfoot, τα μέλη του μετακομίζουν στο Νιου Τζέρσεϊ και ξεκινούν τα live, κυρίως σε πανεπιστήμια. Ο DeWitt Gibbs εγκαταλείπει το συγκρότημα και ο Rickey Medlocke αναλαμβάνει την κιθάρα μέχρι τον Ιούνιο του 1971, αλλά όταν ο Ronnie Van Zant των Lynyrd Skynyrd αναζητά ντράμερ για την μπάντα του, ο Medlocke δεν μπορεί να γυρίσει την πλάτη στην τύχη του. Δέχεται την προσφορά παίρνοντας μαζί του τον Greg T. Walker μαζί του, οπότε ο Blackfoot το διαλύουν - μόνο και μόνο για να μπουν για λίγο διάστημα στον πάγο.

    Read More
  • Cream: Το πρώτο σούπερ-γκρουπ της rock και η εποχή που τους καθιέρωσε σαν μια από τις μεγαλύτερες μπάντες όλων των εποχών...

    Cream: Το πρώτο σούπερ-γκρουπ της rock και η εποχή που τους καθιέρωσε σαν μια από τις μεγαλύτερες μπάντες όλων των εποχών...

    Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

    Μέχρι το τέλος του 1968 οι Cream είχαν έλθει και παρέλθει, αλλά το σύντομο χρονικό διάστημα που έδρασαν ο αντίκτυπος και η επιρροή που άσκησαν και ασκούν ακόμα σε άπειρα, γνωστά και άγνωστα σχήματα, μαζί με το πρωτότυπο για την εποχή στυλ τους, τους ενέταξαν θριαμβευτικά στο πάνθεον της μουσικής του εικοστού αιώνα. Μέσα στα δυόμιση χρόνια που ο Eric Clapton, o Jack Bruce και ο Ginger Baker «παραβίαζαν» τα αυτιά των ακροατών τους με τον ασήκωτο όγκο του ήχου τους και τους ξέφρενους αυτοσχεδιασμούς τους, το πρόσωπο της rock μουσικής άλλαξε ριζικά. Το γεγονός ότι το 1993 το όνομα του συγκροτήματος προστέθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame είναι απλώς ένα… γεγονός.

    Read More
  • ΕΜΠΡΟΣ - Αυλαία;

    ΕΜΠΡΟΣ - Αυλαία;

    Γράφει ο Δημήτρης Τζάνογλος 

    Με αφορμή το βίαιο κλείσιμο του Αυτοδιαχειριζόμενου Θεάτρου ΕΜΠΡΟΣ

    Read More
  • Μαθήματα ιστορίας:  Μα τι είναι, τέλος πάντων, αυτό το

    Μαθήματα ιστορίας: Μα τι είναι, τέλος πάντων, αυτό το "honky tonk";*

    Γράφει ο Μίκης Παντελούς

    Η προέλευση του όρου "honky tonk" αμφισβητείται αν και αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως αναφορά σε  «ανήθικες» παραστάσεις βαριετέ ή στους χώρους που τις φιλοξενούσαν. Σήμερα χρησιμοποιείται  για να περιγράψει φτηνά  μπαρ δεύτερης κατηγορίας, στα οποία συνήθως παίζεται country μουσική προς διασκέδαση των θαμώνων (ενίοτε τα μπαρ αυτά δουλεύουν και με γυναίκες, εξ ου και το "Honky Tonk Women" των Rolling Stones), αλλά και την ίδια τη μουσική που παίζεται σε αυτού του είδους τα μέρη. Τέτοια μπαρ συναντάει κανείς συχνά στις νότιες, νοτιοδυτικές πολιτείες της Αμερικής.

    Read More
  • Λάμπρος Τσάμης

    Λάμπρος Τσάμης "Μεταμόρφωσις" (Εκδόσεις Στο Περιθώριο)

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Ο Λάμπρος είναι ένας από τους ανθρώπους εκείνους που συναντάς κάποια στιγμή στο διάβα της ζωής και μπορείς να πεις: "Είμαι τυχερός που τον γνώρισα". Για όσες/ους δεν τον γνωρίζουν, ο Λάμπρος Τσάμης -γνωστός ως RR Hearse και DJ Lofi- είναι μουσικός, performer, DJ, παραγωγός και συγγραφέας, βρίσκεται στην αθηναϊκή αντεργκράουντ σκηνή από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, έχει κυκλοφορήσει δύο δίσκους βινυλίου, αρκετές κασέτες, ενώ έχει συμμετοχή και σε διάφορες συλλογές.

    Read More
  • Οι τελευταίες ημέρες του Chris Cornell...

    Οι τελευταίες ημέρες του Chris Cornell...

    Απόδοση:* Γιάννης Καστανάρας

    Στις 28 Απριλίου 2017, ο Chris συνάντησε όλα τα μέλη της μπάντας και του τεχνικού προσωπικού των Soundgarden στην Τάμπα της Φλόριντα, για την πρώτη ημερομηνία της ανοιξιάτικης περιοδείας τους. Σύμφωνα με το πρόγραμμα, θα έκλειναν το τοπικό φεστιβάλ Rockfest μπροστά σε 6.600 θεατές, παίζοντας μετά τους τοπικούς ήρωες A Day To Remember, οι οποίοι λίγο καιρό πριν είχαν τιμηθεί με το χρυσό κλειδί της πόλης Όκαλα. Την επόμενη νύχτα θα εμφανίζονταν πάλι σαν πρώτο όνομα στο φεστιβάλ Welcome to Rockville, στο Τζάκσονσβιλ, πριν συνεχίσουν νότια για να κλείσουν το φεστιβάλ Fort Rock, στο Φορτ Μάγιερς το επόμενο βράδυ.

    Read More
  • Ο Άγης Εμμανουήλ, ο υπερμαραθώνιος και το Run for Human Change:

    Ο Άγης Εμμανουήλ, ο υπερμαραθώνιος και το Run for Human Change: "Η φύση δεν μας έχει καμία ανάγκη. Θα μας πετάξει σαν τσιμπούρι από πάνω της..."

    Συνέντευξη: Ειρήνη Πολίτου

    Μέσα στο χάος που επικρατεί σε τούτη την πόλη που ζούμε, καταφέραμε να βρούμε λίγο χρόνο και να μιλήσουμε με τον ηθοποιό και ακτιβιστή Άγη Εμμανουήλ για το θέατρο, αλλά και για το νέο του πρότζεκτ ‘Run For Human Change’, έναν Yπερμαραθώνιο για την κλιματική αλλαγή. Ο Άγης Εμμανουήλ γεννήθηκε στην Αθήνα και αποφοίτησε το 1996 από την δραματική σχολή ‘Εμπρός’. Έχει δουλέψει στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Θα ξεκινήσει τον νέο του υπερμαραθώνιο από την Πνύκα στις 15 Αυγούστου με σκοπό να φτάσει στην Γλασκόβη την 1η Νοεμβρίου, στην έναρξη της παγκόσμιας διάσκεψης για την κλιματική αλλαγή.

    Read More
  • Μικρές ιστορίες για μεγάλες σκιές (μουσική από ένα επισκευασμένο πικάπ, μέρος 6ο): Dead Can Dance -

    Μικρές ιστορίες για μεγάλες σκιές (μουσική από ένα επισκευασμένο πικάπ, μέρος 6ο): Dead Can Dance - "Into The Labyrinth" (4AD, 1993)

    Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

    Σήμερα, μετά από πολλά χρόνια, έβαλα το άλμπουμ Into The Labyrinth των Dead Can Dance στο πικάπ. Υπάρχει κάτι το περίεργο με τους Dead Can Dance: Πιστεύω ότι κάθε άλμπουμ τους είναι μια μουσική μελέτη πάνω σε κάτι συγκεκριμένο και εδώ, σε αυτό το άλμπουμ, παίρνουν στοιχεία από ό,τι τους έχουν διδάξει οι μουσικές ανακαλύψεις που είχαν κάνει στα πέντε προηγούμενα που κυκλοφόρησαν και εδώ τις περνούν αφιλτράριστες, προσθέτοντας νέες μουσικές πινελιές.

    Read More
  • Patti Smith: Δέκα πράγματα που ξέρατε ή δεν ξέρατε γι' αυτήν μέσα από δέκα εικόνες κι ένα σημείωμα του Thurston Moore...

    Patti Smith: Δέκα πράγματα που ξέρατε ή δεν ξέρατε γι' αυτήν μέσα από δέκα εικόνες κι ένα σημείωμα του Thurston Moore...

    Ξεδιάλεγμα: Γιάννης Καστανάρας

    H Patti Smith ήταν, και είναι, σκέτη εμπειρία. Κυριάρχησε στα seventies σαν ένας rock and roll μεσσίας που έμοιαζε να υπάρχει μέσα από ένα κενό. Δίχως παρελθόν, δίχως μέλλον – «το μέλλον είναι εδώ», τραγουδούσε. Άκουγα διάφορες ιστορίες, για την κοπέλα με τα κορακάτα μαλλιά που σύχναζε έξω από στούντιο ηχογράφησης γράφοντας ποίηση. Αλλά δεν την ήξερα. Μπορούσα μόνο να αγκαλιάσω την οντότητα όπως τη φανταζόμουν. Ήμουν ευεπηρέαστος κι εκείνη εμφανίστηκε ξαφνικά, σαν εξωγήινη. Την πρώτη φορά που την είδα ήταν σε ένα περιοδικό, το 1975. Ήταν δυο ποιήματα για τρεις επιθυμίες: rock and roll, σεξ και Νέα Υόρκη. Καμία λάμψη, νυκτόβιο βλέμμα, μαύρο δερμάτινο παντελόνι. Κοκαλιάρα και αυθάδης. Άκαμπτο παράστημα. Πόζαρε θαρρείς και ήταν το πιο κούλ αγόρι στην πόλη. Κι αυτό ήταν. Μέσα από τα ποιήματά της μπορούσα να φανταστώ τον κόσμο της. Ήθελα να τη γνωρίσω, να την πάω στον κινηματογράφο, αλλά ήταν τόσο δυσεύρετη και φανταστική. Μόνο στο μέλλον μπορούσα να ελπίζω. Kαι στο μέλλον θα είχα την ευκαιρία να βγω ραντεβού με την Patti Smith, ή, τουλάχιστον, να συναναστραφώ μαζί της. Και το μέλλον φαινόταν κοντά, σαν να συνέβαινε ήδη – και τελικά συνέβη. Είναι εδώ...
    Thurston Moore (Sonic Youth)

    Read More
  • Μάης '68: Υποφερτός ή Ανυπόφορος;

    Μάης '68: Υποφερτός ή Ανυπόφορος;

    Γράφει ο Αργύρης Αργυριάδης 

    Εν συντομία, ο Μάης του '68 είναι η πολιτικοκοινωνική αναταραχή που ξέσπασε στη Γαλλία ως αποτέλεσμα των κινητοποιήσεων των μαθητών και φοιτητών, τα οποία επεκτάθηκαν με γενική απεργία των εργατών και τελικά οδήγησαν σε πολιτική και κοινωνική κρίση, που πήρε διαστάσεις ρήξης και οδήγησε στη διάλυση της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης και την προκήρυξη εκλογών από τον τότε πρόεδρο Σαρλ Ντε Γκωλ.

    Read More
  • Χημείο 9 -13 Μάη 1985: «Μέσα στο Χημείο, μια χούφτα αναρχικοί...»

    Χημείο 9 -13 Μάη 1985: «Μέσα στο Χημείο, μια χούφτα αναρχικοί...»

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Φωτογραφίες: Γιώργος Νικολαΐδης

    Η μνήμη μερικές φορές παίζει περίεργα παιχνίδια. Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που τις διώχνει και δεν τις θυμόμαστε καν. Υπάρχουν όμως και στιγμές που μένουν χαραγμένες ανεξίτηλα για πάντα σε αυτή με τόσες λεπτομέρειες όπως ένας πίνακας ζωγραφικής της αναγέννησης. Ένας τέτοιος πίνακας είναι κρεμασμένος στη κεντρική αίθουσα του μυαλού μου που απεικονίζει τις μέρες του Χημείου τον Μάη του 1985. Eχουν γραφτεί πολλά για αυτή την τόσο σπουδαία πράξη αντίστασης που δεν χρειάζεται να γραφτούν περισσότερα. Ούτε θα μπω στη διαδικασία να αναφέρω άγνωστες και προσωπικές στιγμές, δεν υπάρχει νόημα να μιλάς για τις πινελιές που δημιουργούν την απόχρωση και το τελικό αποτέλεσμα. Τουλάχιστον, εγώ δεν βρίσκω τίποτε σε αυτό, μου αρκεί η δημόσια ιστορική και η προσωπική μνήμη.

    Read More
  • Μαθήματα ιστορίας: Ο Muddy Waters και πώς ηχογράφησε τα δυο πρώτα του τραγούδια...

    Μαθήματα ιστορίας: Ο Muddy Waters και πώς ηχογράφησε τα δυο πρώτα του τραγούδια...

    Τον Αύγουστο του 1941, ο 28χρονος McKinley Morganfield ή Muddy Waters όπως είχε αποφασίσει να είναι το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο, άκουσε μια φήμη ότι τον γύρευε κάποιος λευκός. Στο μυαλό του Muddy, αυτό σήμαινε μόνο ένα πράγμα: οι αρχές είχαν πληροφορηθεί ότι παρασκεύαζε παράνομα ουίσκι και είχαν στείλει κάποιον μπάτσο για να τον τσακώσει. Ωστόσο, η αλήθεια ήταν πολύ διαφορετική και η όλη φάση είχε σαν αποτέλεσμα την ηχογράφηση των δυο πρώτων τραγουδιών του μπλουζίστα που επηρέασε, επηρεάζει και θα συνεχίσει να επηρεάζει γενιές μουσικών.

    Read More
  • Βob Marley: Μερικές φωτογραφίες, δέκα αποφθέγματα και μια ιστοριούλα...

    Βob Marley: Μερικές φωτογραφίες, δέκα αποφθέγματα και μια ιστοριούλα...

    Στις 3 Δεκεμβρίου 1976, επτά οπλοφόροι εισέβαλαν στο σπίτι του Bob Marley, στο Κίνγκστον της Τζαμάικα. Η γυναίκα του Marley, Rita, και ο μάνατζέρ του τραυματίστηκαν, ενώ ο τραγουδιστής πυροβολήθηκε στο στήθος και στον ώμο και στο μπράτσο. Η επίθεση πραγματοποιήθηκε δυο ημέρες πριν την έναρξη του φεστιβάλ "Smile Jamaica", μία πρωτοβουλία του Bob για να κατευνάσει τα πολιτικά πνεύματα που ήταν ιδιαίτερα οξυμένα, με συγκρούσεις και δολοφονίες μεταξύ συμμοριών των αντιπάλων κομμάτων.

    Read More
  • Marianne Faithfull, εν συντομία:

    Marianne Faithfull, εν συντομία: "Η επανάσταση είναι το μόνο πράγμα που μας κρατάει ζωντανούς..."

     
    To 1970 η Marianne Evelyn Gabriel Faithfull χώρισε από τον Mick Jagger και πήρε τους δρόμους: ένα χρόνο αργότερα, ο παραγωγός Mike Leander την εντόπισε να περιφέρεται στο Σόχο, ανορεξική, τζάνκι και άστεγη, την έχωσε στο στούντιο και προσπάθησε να αναβιώσει τη sixties καριέρα της ηχογραφώντας μαζί της ένα άλμπουμ, το οποίο, μολονότι έμεινε στα συρτάρια μέχρι τα μέσα των eighties, έψησε την Marianne να επαναλάβει την καριέρα της, συνεχίζοντας να ηχογραφεί για να καταξιωθεί οριστικά με το Broken English - στο ομώνυμο τραγούδι εξέφραζε το θαυμασμό της για τη Γερμανίδα αντάρτισσα πόλεων, Ουλρίκε Μάινχοφ.
  • Η μικρή μεγάλη ιστορία των σχέσεων του ποδοσφαίρου με τη πολιτική στην Ελλάδα...

    Η μικρή μεγάλη ιστορία των σχέσεων του ποδοσφαίρου με τη πολιτική στην Ελλάδα...

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    “Ο Πειραιεύς αποκτά Στάδιον. Η είδησις θα ικανοποιήση όχι μόνον τους Πειραιείς, οι οποίοι παρακολουθούν από ετών την αγωνιστικήν εκδήλωσιν με ενδιαφέρον εγγίζον τα όρια ενός δημιουργικού αθλητικού φανατισμού, αλλά και πάντα άλλον, γνωρίζοντα ότι η ύπαρξις αγωνιστικών χώρων αποτελεί πάντοτε διά την κοινωνίαν μίαν εγγύησιν βελτιώσεως. Την αλήθειαν ταύτην διεκήρυξε ο Πρωθυπουργός κ. Ιωάννης Μεταξάς”. (εφ. Καθημερινή, 19 Οκτωβρίου 1936)

    Read More
  • O Mark Johnson και το Playing for Change: Ένας οικουμενικός μουσικός πολιτισμός...

    O Mark Johnson και το Playing for Change: Ένας οικουμενικός μουσικός πολιτισμός...

    Συνέντευξη στον Michael Limnios * / Μετάφραση*: Ειρήνη Πολίτου

    O Mark Johnson είναι βραβευμένος μουσικός παραγωγός και σκηνοθέτης ταινιών. Τα τελευταία 20 χρόνια, ο Mark έχει συνεργαστεί με μερικούς από τους πιο γνωστούς παραγωγούς της μουσικής, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, και με καλλιτέχνες όπως ο Keith Richards, ο Paul Simon, ο Jackson Browne, ο Bono, ο Jimmy Buffett, ο Buddy Guy, ο Taj Mahal, ο Keb' Mo', η Sara Bareilles, οι Los Lobos, ο Andrés Calamaro, ο Carlos Vives και πολλοί άλλοι. Το 2005, κέρδισε το Grammy στην κατηγορία «Contemporary Blues Album of the Year» ως παραγωγός του άλμπουμ του Keb' Mo' Keep it Simple. Με την ελπίδα να αναδείξει το μουσικό ταλέντο που βρίσκεται στους δρόμους, ο Johnson ανέλυσε τις μουσικές του γνώσεις και τις τεχνικές του δεξιότητες για να μετατρέψει το όραμά του σε ένα πρότζεκτ που είναι πλέον γνωστό ως Playing For Change . Έχει ηχογραφήσει και κινηματογραφήσει μουσική σε περισσότερες από 45 χώρες, αφιερώνοντας τη ζωή του για να συνδέσει τον κόσμο μέσω της μουσικής. Το Playing For Change είναι ένα κίνημα πολυμέσων που δημιουργήθηκε για να εμπνεύσει, να συνδέσει και να φέρει την ειρήνη στον κόσμο μέσω της μουσικής. Η ιδέα για αυτό το πρότζεκτ προέκυψε από

    Read More
  • Ramones: Δείτε ένα φωτογραφικό αφιέρωμα και ακούστε την τελευταία συναυλία που έδωσαν στην Ελλάδα στο ΡΟΔΟΝ στις 8 Οκτωβρίου 1994 (audio)...

    Ramones: Δείτε ένα φωτογραφικό αφιέρωμα και ακούστε την τελευταία συναυλία που έδωσαν στην Ελλάδα στο ΡΟΔΟΝ στις 8 Οκτωβρίου 1994 (audio)...

    Βίντεο και κείμενο: Μιχάλης Τζάνογλος
    Φωτογραφίες: Ioannis Tsioumas

    Το Merlin's Music Box παρουσιάζει ένα αφιέρωμα με ανέκδοτες φωτογραφίες και το ηχητικό ντοκουμέντο από την τελευταία συναυλία που έδωσαν οι Ramones στην Αθήνα στις 8 Οκτωβρίου 1994, στο κλαμπ ΡΟΔΟΝ. Από τις αρχές Σεπτεμβρίου μέχρι τα τέλη του Οκτωβρίου του 1994, οι Ramones περιόδευσαν στην Ευρώπη, στα πλαίσια της προώθησης του άλμπουμ Acid Eaters που είχε κυκλοφορήσει τη προηγούμενη χρονιά και, όπως ήταν φυσικό, προγραμμάτισαν και ένα πέρασμα από τη χώρα μας με support band τους δικούς μας Nightstalker.

    Read More
  • 1η Μάη: Γιατί δεν ήταν και δεν θα γίνει ποτέ αργία...

    1η Μάη: Γιατί δεν ήταν και δεν θα γίνει ποτέ αργία...

    του  Αργύρη Αργυριάδη

    H Αναρχία αποτελεί ένα πολύμορφο σύνολο πολιτικών ιδεών και εκφράζει την δυνατότητα οργάνωσης μιας κοινωνίας χωρίς εξουσία. Κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα ο Αναρχισμός αποτέλεσε ένα σημαντικό κοινωνικό κίνημα με αρκετή επιρροή και υποστηρικτές τόσο στην «γενέτειρα» του Ευρώπη όσο και στην πολλά υποσχόμενη τότε νεαρή Αμερική. Αν και οι Αμερικανοί επηρεάζονται από τον Ευρωπαϊκό Αναρχισμό (αλλά δεν τον επηρεάζουν), ο Αμερικανικός Αναρχισμός ειδικά στις ΗΠΑ ακολουθεί μια ξεχωριστή πορεία στον τρόπο διαμόρφωσης του αρκετές φορές άγνωστη στους πολλούς η οποία αν απομονωθεί από το ιστορικό κοινωνικό πλαίσιο τους μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένα συμπεράσματα.

    Read More
  • Η ποιήτρια Τόνια Κοσμαδάκη αποκλειστικά στο Merlin's:

    Η ποιήτρια Τόνια Κοσμαδάκη αποκλειστικά στο Merlin's: "Ο ποιητής πρέπει να έχει ερωτική σχεδόν σχέση με τις λέξεις και να μην φοβάται..."

    Συνέντευξη: Βαγγέλης Χαλικιάς

    Την Τόνια Κοσμαδάκη την είδα πρώτη φορά στην έκθεση του καλλιτέχνη του δρόμου και καλού, κοινού, μας φίλου Δημήτρη Κολέτση–Mitss. Η Τόνια γράφει ποίηση που χτυπάει στο δόξα πατρί, με ειλικρίνεια και κοφτερή γραφή. Το δεύτερο βιβλίο της, Σκύλος, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Απόπειρα και είχαμε μαζί της μια συζήτηση τόσο για το Σκύλο όσο και για το προηγούμενο της βιβλίο, το Σβήσε. Εν μέσω πανδημίας, αν ψάξει κανείς ανακαλύπτει όμορφα πράγματα που δεν παύουν να δημιουργούνται.

    Read More
  • Ο Γιος Σου Είναι Φτιαγμένος Να Παίξει Το Χριστό...

    Ο Γιος Σου Είναι Φτιαγμένος Να Παίξει Το Χριστό...

    Γράφει ο Γιώργος Τσέκας

    “Ο γιος σου είναι φτιαγμένος να παίξει το Χριστό”. Αυτή η ατάκα σημάδεψε τα παιδικά μου χρόνια. Την έλεγε συχνά ο γέρος μου, προς την μάνα μου, αλλά η πρώτη φορά που την άκουσα ήταν ένα Πάσχα, κάπου στις αρχές του ’90, όταν η, τότε στα σπάργανα ιδιωτική τηλεόραση, έπαιζε την μεγάλη εβδομάδα τη ζωή του Χριστού κάθε βράδυ σε μίνι σειρά σε σκηνοθεσία του Φράνκο Τζεφιρέλι. Ξεπερνώντας το σοκ πως με αποποιούνταν με τόση ευκολία και αντί για «γιος μας» ξεστόμιζε το «σου» προς την μάνα μου, στην αρχή δεν κατανοούσα τι ήθελε να πει. Ήμουν ευλογημένος;

    Read More
  • Μια εικόνα, χίλιες λέξεις: Ο άνθρωπος με τη μολότοφ...

    Μια εικόνα, χίλιες λέξεις: Ο άνθρωπος με τη μολότοφ...

    Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ο πόλεμος ανάμεσα στους αριστερούς αντάρτες Σαντινίστας και το μισητό καθεστώς του αιμοσταγούς δικτάτορα Αναστάζιο Σομόζα μαινόταν στην πολύπαθη Νικαράγουα. Με τη βοήθεια των λαϊκών μαζών, οι αντάρτες ήδη κυριαρχούσαν στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας και η δικτατορία έπνεε τα λοίσθια. Η νεαρή φωτογράφος Susan Meiselas ταξίδεψε στη Νικαράγουα με το μάτι ενός ανθρωπολόγου και σύντομα, χάρη στη συμπάθειά της απέναντι στον αγώνα των Σαντινίστας, κέρδισε την εμπιστοσύνη των επαναστατών. 

    Read More
  • In memoriam: Muddy Waters (McKinley Morganfield, 4 Απριλίου 1913 –  30 Απριλίου 1983)

    In memoriam: Muddy Waters (McKinley Morganfield, 4 Απριλίου 1913 – 30 Απριλίου 1983)

  • John Lydon:

    John Lydon: "Σε κοινωνικό επίπεδο..."

  • Οι κοινωνικές αναπαραστάσεις των τοξικοεξαρτημένων οροθετικών γυναικών συνεχίζουν να μας στοιχειώνουν 9 χρόνια μετά...

    Οι κοινωνικές αναπαραστάσεις των τοξικοεξαρτημένων οροθετικών γυναικών συνεχίζουν να μας στοιχειώνουν 9 χρόνια μετά...

    Γράφει ο Αργύρης Αργυριάδης

    H περίπτωση της δίωξης των τοξικοεξαρτημένων – οροθετικών γυναικών αποτέλεσε μια στοχευμένη προσπάθεια του συστήματος να δημιουργήσει φόβο και να επιβάλει την συμμόρφωση, προβάλλοντας τες ως «απειλή» για το κοινωνικό σύνολο. Οι τοξικοεξαρτημένες γυναίκες που συλλαμβάνονται κατά την διάρκεια της προσπάθειας τους να βρουν την δόση τους, ανάγονται ως συστηματικά εκδιδόμενες δολοφονικές υπάρξεις που έχοντας HIV (οροθετικές) προσπαθούν να εκδικηθούν τους πελάτες τους και φυσικά ως «αλλοδαπές» είναι υπεύθυνες για την υποβάθμιση του μητροπολιτικού κέντρου. Αυτή είναι και η κυρίαρχη αναπαράσταση που προβλήθηκε από τα ΜΜΕ με στόχο την δημιουργία ιδεολογικού χειρισμού που ποινικοποιεί τους μετανάστες και προσδιορίζει με όρους παραβατικότητας συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού.

    Read More
  • Ματίας Ζίντελαρ: Ένας πολύ σπουδαίος σέντερ φορ και ένας μεγάλος αντιφασίστας...

    Ματίας Ζίντελαρ: Ένας πολύ σπουδαίος σέντερ φορ και ένας μεγάλος αντιφασίστας...

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Στην εποχή της πλήρους εμπορευματοποίησης του ποδοσφαίρου – και του αθλητισμού γενικότερα – όπου η δουλική συμπόρευση με τις επιταγές και τις αξίες της κυριαρχεί απόλυτα, στάσεις αξιοπρέπειας και αντίστασης αθλητών απέναντι στην κρατούσα κατάσταση είναι σχεδόν ανύπαρκτες και φαντάζουν εξωπραγματικές. Μια τέτοια ιστορία, αλλά από τα παλιά, είναι και η στάση (ζωής, όπως τελικά αποδείχτηκε) του Αυστριακού ποδοσφαιριστή Ματίας Ζίντελαρ. Μια ιστορία η οποία, όπως και οι ελάχιστες άλλες παρόμοιες που μας έρχονται απ’ το παρελθόν, έχει περιέλθει στην σφαίρα του μύθου και σήμερα σχεδόν έχει ξεχαστεί. Η υπενθύμισή της χαλάει τη σούπα των ιδιοκτητών του ποδοσφαίρου ότι δήθεν στο χώρο του αθλητισμού δεν χωρούν οι πολιτικές και κοινωνικές αντιπαραθέσεις και ότι είναι απλώς ένα θέαμα (όπου όμως παίζονται πολλά, πάρα πολλά φράγκα, έτσι δεν είναι, κύριοι;)

    Read More
  • Σοπέν...

    Σοπέν...

    Γράφει η Abies Sylos

    Υπάρχει μία μικρή οδός στο κέντρο της Αθήνας, η πρώτη παράλληλη προς το νότο από το σημείο όπου βρίσκονται οι φούρνοι «Χωριάτικο». Το μικρό αυτό στενό είναι στον άξονα ανατολής-δύσης, αυτόν που στον ορίζοντα σημαίνεται από τη θέση που ανατέλλει ο ήλιος τον καιρό κοντά στις ισημερίες. Την πρώτη άνοιξη λόγω αυτής της ευθυγράμμισης, μόλις ανέβει ο ήλιος, φωτίζει με το φως του το στενό δρομάκι χωρίς να ρίχνει πάνω του σκιά οτιδήποτε.

    Read More
  • Ο Jimi Hendrix προσγειώνεται στη σκηνή του Λονδίνου σαν ένας τόνος από τούβλα και την παρασέρνει σαν οδοστρωτήρας...

    Ο Jimi Hendrix προσγειώνεται στη σκηνή του Λονδίνου σαν ένας τόνος από τούβλα και την παρασέρνει σαν οδοστρωτήρας...

     
    "Έπαιζε περίπου όλα τα στυλ που μπορούσες να φανταστείς αλλά χωρίς ίχνος φιγούρας. Εντάξει, έκανε μερικά κολπάκια, παίζοντας με τα δόντια και πίσω από την πλάτη, αλλά δεν σου δημιουργούσε καθόλου την αίσθηση ότι το έκανε για να εντυπωσιάσει..." (Εric Clapton)
  • Edward “Dee Dee” Chandler: Ο μουσικός που ανακάλυψε τα ντραμς όπως (περίπου) τα ξέρουμε σήμερα....

    Edward “Dee Dee” Chandler: Ο μουσικός που ανακάλυψε τα ντραμς όπως (περίπου) τα ξέρουμε σήμερα....

    Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

    Edward “Dee Dee” Chandler ήταν ντράμερ στη Νέα Ορλεάνη στα τέλη του δεκάτου ενάτου με αρχές του εικοστού αιώνα. Έπαιζε μουσική σε δυο κόσμους: στα άθλια μπορντέλα του Στόριβιλ και σε εκδηλώσεις της υψηλής κοινωνίας σε μέρη όπως το ξενοδοχείο Grunwald κοντά στην Κάναλ Στριτ. Ο Chandler ήταν μιγάς και ίσως θα μπορούσε να περνάει για λευκός, αλλά όταν το 1896 ψηφίστηκε ένας νόμος που απαγόρευε την εμφάνιση μιγάδων σε μέρη όπως το Grunwald, ο Edward έχασε την πιο προσοδοφόρα απασχόλησή του.

    Read More
  • In memoriam: Johnny Thunders (John Anthony Genzale, 15 Ιουλίου 1952 –  23 Απριλίου 1991)

    In memoriam: Johnny Thunders (John Anthony Genzale, 15 Ιουλίου 1952 – 23 Απριλίου 1991)

  • 1
  • 2

Γραφτείτε στο newsletter του Merlin

FEATURED VIDEOS

  • 1