• Ντυθείτε και ...ενισχύστε το Merlin's

    Ντυθείτε και ...ενισχύστε το Merlin's


    Μετά την επιτυχία της νέας «μονο-λεξιόν» με το t-shirt, πάνω στο υπέροχο μινιμαλιστικό σχέδιο της Eva M. Grey (Eva M. Grey Designs),αποφασίσαμε να την αναβαθμίσουμε σε «κολεξιόν» με την προσθήκη φούτερ με κουκούλα και κούπας.

    Read More
  • Merlin's Music Box

    Merlin's Music Box



    Το Merlin's Music Box ήταν, είναι και θα είναι ένα φανζίν που κυκλοφόρησε το πρώτο του τεύχος τον Οκτώβριο του 1989 και έκλεισε τον έντυπο κύκλο του το 1995, έπειτα από 26 τεύχη. Ενεργοποιήθηκε εκ νέου την άνοιξη του 2014, αυτή τη φορά ηλεκτρονικά, μέσω του facebook και της ιστοσελίδας του, με σκοπό την παρουσίαση μουσικών σχημάτων και καλλιτεχνών από το χώρο της rock (και όχι μόνον), τη διοργάνωση εκδηλώσεων και, κυρίως, την τέρψη των φίλων του.
  • 1
  • 2
sponsors inExarchia Μετα δεύτερο ΙΝΤΡΙΓΚΑ
  • Έμμα Γκόλντμαν: Αναρχισμός και φεμινισμός...

    Έμμα Γκόλντμαν: Αναρχισμός και φεμινισμός...

    Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

    «Η Έμμα το είπε το 1920 κι εμείς θα το ξαναπούμε τώρα!»
    (Δημοφιλές σύνθημα των φεμινιστριών στις δεκαετίας του ’60 και του ΄70)

    Η Έμμα Γκόλντμαν, «η πιο επικίνδυνη γυναίκα στην Αμερική», όπως την είχαν χαρακτηρίσει οι αντίπαλοί της, απέκτησε τις θεωρητικές της γνώσεις της σαν μαθητευόμενη στο αναρχικό κίνημα. Έγινε αναρχική μέσω της δράσης που ανέπτυξε και στην πολυτάραχη ζωή της στάθηκε πάντα στο πλευρό των εργαζομένων και πρωτοστάτησε στον αγώνα για τη γυναικεία χειραφέτηση. Το βασικό της κίνητρο για να στραφεί στο κίνημα στο οποίο παρέμεινε πιστή σε όλη της τη ζωή, διανύοντας στους κόλπους του μια θεαματική και ασυνήθιστη για μια γυναίκα της εποχής διαδρομή, ήταν η βαθιά της περιέργεια για τους Ρώσους αναρχικούς και το μεγάλο της ενδιαφέρον για τα γεγονότα της Χέιμαρκετ . Αντί πρώτα να μελετήσει την πολιτική και στη συνέχεια να ριζοσπαστικοποιηθεί, όπως συνέβη στην περίπτωση πολλών ανδρών συντρόφων της που ανήκαν σε ανώτερη τάξη και είχαν περισσότερες ευκαιρίες για πνευματική καλλιέργεια, η Γκόλντμαν εντάχθηκε στο αναρχικό κίνημα για να αποκτήσει εκεί το μορφωτικό επίπεδο που επιδίωκε με πραγματική λαχτάρα.

    Read More
  • Ανώμαλα Ρίμματα «Έρχεται Χάος», DIY album release...

    Ανώμαλα Ρίμματα «Έρχεται Χάος», DIY album release...

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Τα Ανώμαλα ρίμματα είναι μια νέα ελληνόφωνη punk μπάντα δημιουργημένη (από και) στη πανδημία του Covid-19. Παρ' όλη τη.. .νεότητα της σαν μπάντα πίσω της βρίσκονται τρεις άνθρωποι που έχει δώσει ο καθένας/μια τους το στίγμα τους στην εγχώρια underground rock and roll σκηνή ήδη από τα 80'ς και τα 90'ς με μπροστάρη (ή frontman αν προτιμάτε) τον Σωτήρη Θεοχάρη τραγουδιστή των θρυλικών Αδιέξοδο (αλλά και ANFO, No Mind, Σπυριδούλα) ο οποίος παίζει μπάσο και τραγουδά γράφοντας επίσης και τους στίχους των κομματιών, τη Νάντια Λυριτζή στις κιθάρες και τα φωνητικά (ANFO, One Block Society, Minnie Geannies, Tension Horror, Gramm Εleven) και τον Φώτη Μεγαλούδη (Surface, The Illusion Fades) στα τύμπανα.

    Read More
  • Nico: (Christa Päffgen,16 Οκτωβρίου 1938 – 18 Ιουλίου 1988)

    Nico: (Christa Päffgen,16 Οκτωβρίου 1938 – 18 Ιουλίου 1988)

    Η Nico (που μας άφησε χρόνους στα 50 της μια ημερομηνία σαν τη σημερινή, το 1988) ήταν Γερμανίδα και σαν Γερμανίδα ορισμένες φορές είχε "γερμανικές" αντιλήψεις. Γι' αυτό...
  • Στιγμιότυπο: Marlon Brando εναντίον «Νονού» των paparazzi...

    Στιγμιότυπο: Marlon Brando εναντίον «Νονού» των paparazzi...

    O Ron Gaella, o «Νονός των paparazzi», όπως έχει μείνει στην ιστορία, δεν κώλωνε μπροστά σε τίποτα προκειμένου να κάνει τη βρόμικη δουλειά του φωτογραφίζοντας προσωπικές στιγμές διασημοτήτων, είτε το ήθελαν είτε όχι. Εφοδιασμένος με δυο φωτογραφικές μηχανές, πηδούσε φράκτες, μπούκαρε σε δεξιώσεις και σε πάρτι, μεταμφιεζόταν και ήταν ικανός να παραμονεύει τα «θύματά» του για ατέλειωτες ώρες, παρά τις απειλές, τους εξευτελισμούς και, ενίοτε, τις βίαιες αντιδράσεις που διαρκώς αντιμετώπιζε. Και στις 12 Ιουνίου 1973,  η τελευταία συνταγή φάνηκε η πιο κατάλληλη για τον Marlon Brando...

    Read More
  • Ανώμαλα ρίμματα: «Στις αυλές των τυράννων θα στήσουμε καρμανιόλες!»

    Ανώμαλα ρίμματα: «Στις αυλές των τυράννων θα στήσουμε καρμανιόλες!»

    Ο Σωτήρης Θεοχάρης γράφει για τα Ανώμαλα ρίμματα και για το χάος που έρχεται...

    "Οι μαύρες σκέψεις μερικές φορές γεννάνε φωτεινές αποφάσεις..."

    Στις 6 Μαρτίου 2020 οι ANFO έπαιξαν το τελευταίο τους live στο Ηράκλειο της Κρήτης, επειδή στις 22 του ίδιου μήνα η χώρα μπήκε στο πρώτο της lockdown και στον μέχρι σήμερα αποκλεισμό των συναυλιών (τουλάχιστον όπως τις ξέραμε πριν). Παρά τις αντιξοότητες, εμείς συνεχίσαμε να δουλεύουμε το mini lp, Τhe Normal People (το οποίο τελικά κυκλοφόρησε στις 30 Ιανουαρίου 2021), ηχογραφώντας και μιξάροντας. Όμως ήταν πλέον αδύνατον να κάνουμε πρόβες με αποτέλεσμα η μπάντα να μπει σε «αναστολή μέχρι νεοτέρας» λόγω διάφορων αλλαγών στη ζωή των μελών και, φυσικά, εξαιτίας της επιδημίας.

    Read More
  • Rockbitch: Τα κομΜΟΥΝΙα της Κόκκινης Αβύσσου και τα μιτοχόνδρια τους…

    Rockbitch: Τα κομΜΟΥΝΙα της Κόκκινης Αβύσσου και τα μιτοχόνδρια τους…

    Γράφει ο Αργύρης Αργυριάδης

    «H βασική προϋπόθεση των Rockbitch ήταν ότι η ανθρώπινη σεξουαλικότητα είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από τα πάντα, από την τέχνη μέχρι τον πόλεμο. Η γυναικεία σεξουαλικότητα είναι παρεξηγημένη, παρερμηνευμένη και διαστρεβλωμένη στη σύγχρονη κουλτούρα και η αληθινή γυναικεία απελευθέρωση μπορεί να επιτευχθεί μόνο όταν είμαστε σε θέση να εκφράζουμε και να ζούμε τη σεξουαλικότητά μας χωρίς πολιτιστικούς περιορισμούς. Συνεπώς, το να σηκώσουμε το πέπλο και να δείξουμε πώς είναι στην πραγματικότητα σεξουαλικά οι γυναίκες, και για να το εκφράσουμε μέσα σε μια δημιουργική τέχνη - καθώς η μουσική είναι μια παραδοσιακή σεξουαλική αρένα όπου είναι αποδεκτό οι άνδρες να συμπεριφέρονται όπως θέλουν, όχι όμως και οι γυναίκες - ήταν μια επίκαιρη πολιτιστική επίθεση και ταυτόχρονα η κατάλληλη πολυεπίπεδη έκφραση για το επόμενο στάδιο του φεμινισμού. Δεν ήταν του τύπου "πρέπει να είμαστε έτσι", αλλά μια φυσιολογική έκφραση του κοινοτικού τρόπου ζωής μας που υπερασπιζόταν το σεξ. Το εννοούσαμε σοβαρά και σε βάθος και ταυτόχρονα απίστευτα διασκεδαστικό. Είμαι σίγουρη ότι οι Χριστιανοί ακόμα βλέπουν εφιάλτες...» (Babe, διαχειρίστρια της ιστοσελίδας των Rockbitch)

    Read More
  • Κάφκα: «Ποιος έχει το μαγικό χέρι να το χώσει μέσα στον μηχανισμό χωρίς να του το ξεσκίσουν χίλια μαχαίρια και να του το σκορπίσουν;»

    Κάφκα: «Ποιος έχει το μαγικό χέρι να το χώσει μέσα στον μηχανισμό χωρίς να του το ξεσκίσουν χίλια μαχαίρια και να του το σκορπίσουν;»

    Γράφει ο Προκόπης Σαμαρτζής

    Ο Φραντς Κάφκα αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα που μας άφησε ο 20ος αιώνας. Κλεισμένος στον εαυτό του μελέτησε όλους τους πιθανούς εαυτούς, αποκομμένος από τον κόσμο κατανόησε τον κόσμο πιο βαθιά από τους καριερίστες της εποχής του, κρυμμένος από τα μάτια των ανθρώπων κοίταξε όλους τους ανθρώπους στα μάτια. 

    Read More
  • 3 Ιουλίου σήμερα...

    3 Ιουλίου σήμερα...

    Γράφει ο Γιάννης Σιδεράκης

    Η καλοκαιρινή κάψα, τα ξύλινα σανίδια στους τοίχους της pub, ο θόρυβος του ανεμιστήρα και η ανεπαίσθητη δροσιά που προσέφερε, η μυρωδιά του πολυκαιρισμένου βινυλίου, η δροσιστική γεύση του φραπέ, ο φίλος στο δίπλα σκαμπό στο μπαρ, με την μαλλούρα και την μπλούζα Maiden, να ανεβοκατεβάζει το κεφάλι ρυθμικά, το κορίτσι με την κορδέλα στα μαλλιά και τα σανδάλια δυο δεκαετίες ετεροχρονισμένο, ο πηχτός καπνός από τα τσιγάρα, η σπιρτάδα του αλκοόλ στην ατμόσφαιρα που μαρτυρούσε μια νύχτα που έφυγε γεμάτη κραιπάλη, τα μουρμουρητά τριγύρω και τα απότομα γέλια...

    Read More
  • Κόρτο...

    Κόρτο...

    Γράφει ο Γιώργος Τσέκας

    Δεν ξέρω πόσοι από εσάς έχετε ακούσει το όνομα Κορτο Μαλτέζε. Όσοι είχαν την τιμή να ακούσουν έστω και μια περιπέτεια του, είναι από εκείνη τη στιγμή σίγουρα φίλοι του, μπορεί και συνταξιδιώτες ή απλά γοητευμένοι από την ζωή του. Μια χορτάτη ζωή σχεδόν μισό αιώνα, από τον Ιούλη του 1887 μέχρι τον Ιούλη του 1936 που χάθηκε στη γέννηση του Ισπανικού Εμφυλίου, την πρόβα τζενεράλε του Δεύτερου Μεγάλου Πολέμου, οι ιστορίες του  Κόρτο με τα με «γρήγορα χέρια» συγκίνησαν, ενέπνευσαν, ενθουσίασαν, καθήλωσαν, σαγήνευσαν και προσπάθησαν να ανοίξουν τους ορίζοντες σε όσων τα μάτια έβλεπαν πέρα από την καλλιτεχνική και λογοτεχνική αξία του έργου του Ούγκο Πρατ και τις συμβατικές αισθήσεις.

    Read More
  • Στιγμιότυπο: Ο Fela Kuti παραήταν απείθαρχος για το καθεστώς της Νιγηρίας...

    Στιγμιότυπο: Ο Fela Kuti παραήταν απείθαρχος για το καθεστώς της Νιγηρίας...

    «Νομίζουν ότι έτσι θα με πείσουν ν’ αλλάξω, αλλά απλώς με κάνουν πιο δυνατό...» (Fela Kuti)

    Στις 18 Φεβρουαρίου 1977, ένας έφηβος που είχε ξυλοκοπηθεί βίαια από αστυνομικούς μεταφέρθηκε σε άσχημη κατάσταση σε ένα κτιριακό συγκρότημα της συνοικίας Μούσιν, στο Λάγος της Νιγηρίας. Το συγκρότημα που λειτουργούσε σαν ένα είδος κομμούνας λεγόταν Δημοκρατία της Καλκούτας και ιδιοκτήτης του ήταν ο περίφημος Νιγηριανός μουσικός Fela Kuti, ο οποίος το 1975 είχε διακηρύξει συμβολικά την ανεξαρτησία της δημοκρατίας του από το νιγηριανό κράτος.

    Read More
  • Το λεωφορείο...

    Το λεωφορείο...

    Γράφει ο Αχιλλέας ΙΙΙ

    Ο νεαρός Πότρικ περίμενε ήδη ένα δεκάλεπτο μόνος του στη στάση, αλλά δεν έβλεπε το λεωφορείο να έρχεται προς το μέρος του. Άνοιξε βαριεστημένα το φερμουάρ της σχολικής τσάντα που κρεμόταν στον δεξιό του ώμο και έψαξε με το αριστερό χέρι του ανάμεσα στα βιβλία και τα τετράδια του φροντιστηρίου των αγγλικών, από όπου είχε πριν λίγο σχολάσει, ώσπου βρήκε το αγορασμένο πριν το μάθημα καινούργιο τεύχος του αγαπημένου του μουσικού περιοδικού• το έβγαλε και ξεκίνησε να το ξεφυλλίζει, ακουμπώντας με την πλάτη στον οριζόντιο δοκό που στήριζε το σκέπαστρο της στάσης.

    Read More
  • Στιγμιότυπο: Ο Mick και o Mick στο πάρκο...

    Στιγμιότυπο: Ο Mick και o Mick στο πάρκο...

    της Viv Albertine (The Slits)

    Ο Mick Jagger περιφερόταν πάνω στη σκηνή φορώντας ένα διάφανο λευκό φόρεμα με πολύ φαρδιά μανίκια πάνω από ένα λευκό παντελόνι καμπάνα. To ντύσιμό του τα έλεγε όλα: Είμαστε οι Stones. Μπορεί να σοκάρουμε αλλά ταυτόχρονα είμαστε τρυφεροί και ευγενικοί. Θα τιμήσουμε τη ζωή και το θάνατο του Brian, αλλά με τον δικό μας τρόπο. Μόνο οι ξενέρωτοι φορούν μαύρα ρούχα όταν πενθούν...

    Read More
  • In memoriam: John Lee Hooker (22 Αυγούστου 1917 [;] – 21 Ιουνίου 2001)

    In memoriam: John Lee Hooker (22 Αυγούστου 1917 [;] – 21 Ιουνίου 2001)

    Ο John Lee Hooker είναι η απόδειξη της δύναμης των blues και της ικανότητάς τους να υπερβαίνουν τα όρια των γενεών και του χρώματος της επιδερμίδας. "Τα blues είναι η ρίζα όλης της μουσικής", έλεγε. "Τα βάσανα και ο πόνος των ανθρώπων, τα προβλήματα και η απογοήτευση, όλα αυτά συνθέτουν τα blues και αυτά επηρεάζουν τους πάντες, πλούσιους και φτωχούς ανεξαρτήτως χρώματος. Το μήνυμα των blues είναι απαράμιλλο. Μπορεί κάποια στιγμή να ξεθυμαίνει, αλλά πάντα επιστρέφει, δεν πεθαίνει ποτέ".

    Read More
  • Από το glam στο new wave: Οι Japan και το νόημα του στυλ...

    Από το glam στο new wave: Οι Japan και το νόημα του στυλ...

    Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

    O Mick Karn γεννήθηκε στη Λευκωσία της Κύπρου το 1958 και το πραγματικό του όνομα ήταν Αντώνης Μιχαηλίδης. Όταν ήταν μόλις τριών ετών, η οικογένειά του μετακόμισε στην Αγγλία και εγκαταστάθηκε στο Lewisham του Λονδίνου, όπου ο πατέρας του δούλεψε σαν χασάπης. Ο Mick επηρεάστηκε από τη μουσική που άκουγε η μητέρα του και άρχισε να μαθαίνει φαγκότο πριν γίνει δεκτός στην Σχολική Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου. Η θητεία του όμως εκεί είχε μικρή διάρκεια επειδή κάποιος του έκλεψε το όργανο και το σχολείο δεν μπορούσε να του προμηθεύσει άλλο.

    Read More
  • Δουλειά: ένα ολέθριο δόγμα...

    Δουλειά: ένα ολέθριο δόγμα...

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    «Ένας παράλογος κόσμος μερμηγκιών αποκαλεί τρελό τον τζίτζικα...»
    (Κ. Μπεβεράτος)

    Το κείμενο που θα διαβάσετε παρακάτω, το έγραψα την άνοιξη του 2009 και δημοσιεύτηκε τότε στο 3ο φύλλο της εφημερίδας δρόμου Άπατρις. Θυμήθηκα πόσο επίκαιρο παραμένει σήμερα, ειδικότερα μετά το πρόσφατο νομοσχέδιο του Χατζηδάκη για τα εργασιακά που πάει να μας φορέσει η ακροδεξιά κυβέρνηση της Ν.Δ. Επιστρέφοντας μας στον 19ο αιώνα πριν την μεγαλειώδη αναρχική- εργατική εξέγερση του Σικάγου, όπου μέσα από την εκτέλεση των τεσσάρων αναρχικών ως απότοκο της εξέγερσης, οι εργαζόμενοι κατέκτησαν με το δικό τους αίμα τις 8 ώρες εργασίας.
    Το μόνο που θέλω να υπενθυμίσω σήμερα είναι το ότι: Πολλοί λαοί σε πολλές χώρες δέχτηκαν, όταν χρειάστηκε, να θυσιάσουν τα παιδιά τους και τα παιδιά των παιδιών τους για υψηλά ιδανικά, αλλά κανένας λαός, σε καμιά χώρα δεν δέχτηκε ποτέ να θυσιάσει τα παιδιά του και τα παιδιά των παιδιών του για να μη χάσουν λεφτά οι επιχειρηματίες, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές και οι τραπεζίτες.

    Read More
  • Πέτρος Βούλγαρης: «Δεν μπορώ να βλέπω ράφια ή τοίχους που να είναι λευκοί και καθαροί, θέλω σαματά, φασαρία και χρώμα...»

    Πέτρος Βούλγαρης: «Δεν μπορώ να βλέπω ράφια ή τοίχους που να είναι λευκοί και καθαροί, θέλω σαματά, φασαρία και χρώμα...»

    Συνέντευξη: Γιάννης Καστανάρας

    O Πέτρος Βούλγαρης είναι γραφίστας με δουλειές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Γεννήθηκε στην Πάτρα και στα 17 έφυγε για την Αθήνα. Με κάποια πέρα-δώθε μεταξύ Αθήνας και εξωτερικού, στα 45 του χρόνια κατέληξε κάτοικος Σύρου. 

    Read More
  • Η

    Η "χρυσή εποχή" των φανζίν: Οκτώ φανζινάδες μιλούν στο Merlin's για μια DIY τέχνη αλλιώτικη από τις άλλες...

    Έρευνα: Φαίη Φραγκισκάτου

    Για μια περίπου δεκαετία, από τα μέσα του '80 μέχρι τα μέσα του '90 στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, αλλά και σε άλλες μεγάλες και μικρές πόλεις της Ελλάδας, υπήρξε μια άνθιση των φανζίν, χάρη στις προσπάθειες μερικών ανθρώπων που χρησιμοποίησαν τους όποιους πόρους μπορούσε να τους παράσχει η DIY (υπο)κουλτούρα για να δημιουργήσουν έναν διαφορετικό έντυπο κόσμο από αυτόν που είχε συνηθίσει η κοινωνία μέχρι τότε. Και αν το Ιδεοδρόμιο του Λεωνίδα Χρηστάκη, το Μουσικό Αυτί του Δημήτρη Μουστάκη, το Speak Out! και η Ανοιχτή Πόλη του Βλάση Ρασσιά είχαν ήδη δείξει τον δρόμο, η αμέσως επόμενη "γενιά" διεύρυνε το πεδίο της "διαφορετικής" ενημέρωσης για όποιους ήθελαν να ξεφύγουν από την mainstream πραγματικότητα και να ταξιδέψουν σε άγνωστα και συναρπαστικά νερά.

    Read More
  • Ramones: Η Joan Jett γράφει λίγα λόγια για το συγκρότημα που άλλαξε τη ζωή της (και τη δική μας)...

    Ramones: Η Joan Jett γράφει λίγα λόγια για το συγκρότημα που άλλαξε τη ζωή της (και τη δική μας)...

    Όταν άκουσα για πρώτη φορά τους Ramones, τους ερωτεύτηκα με τη μία. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι υπήρχε ένα συγκρότημα που έπαιζε με τέτοια ενέργεια και με τόση ένταση – σε κάθε τραγούδι. Ήταν πολύ εντυπωσιακό και ο κόσμος δύσκολα μπορεί να εκτιμήσει πώς ήταν η ατμόσφαιρα εκείνη την εποχή. Αν καλοσκεφτείτε τι συνέβαινε στα μέσα των σέβεντις, ήταν πραγματικά πρωτόλειο και οι Ramones προκαλούσαν δέος σε πολλούς. Ήταν προκλητικοί και πολλές φορές χλεύαζαν τις προκατειλημμένες απόψεις των ανθρώπων για τον σωστό τρόπο προσέγγισης του rock and roll. Είχα κι εγώ τη δική μου ανάλογη εμπειρία κι έτσι μπορούσα να ταυτιστώ.

    Read More
  • John Bonham: Ο τυμπανιστής που ενέπνευσε, εμπνέει και θα εμπνέει γενιές από ντράμερ...

    John Bonham: Ο τυμπανιστής που ενέπνευσε, εμπνέει και θα εμπνέει γενιές από ντράμερ...

    Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

    Στα τέλη της δεκαετίας του '70, μαθητής ακόμα, πήγα να παρακολουθήσω για πρώτη φορά συναυλία ξένου συγκροτήματος στην Ελλάδα. Χμμμ... Εντάξει, τα παραλέω, δεν επρόκειτο για συναυλία-συναυλία, αλλά για την ταινία The Song Remains The Same, ένα ντοκιμαντέρ των Peter Cliffton και Joe Massot, μια καταγραφή της περιοδείας των Led Zeppelin στις Ηνωμένες Πολιτείες το καλοκαίρι του 1973. Θυμάμαι έντονα τις ενθουσιώδεις αντιδράσεις του κοινού (και τις δικές μου) μετά το τέλος κάθε τραγουδιού, θαρρείς και το συγκρότημα έπαιζε ολοζώντανο μπροστά μας, ένας ασυγκράτητος  χείμαρρος ενθουσιασμού που κατέκλυζε την κατάμεστη (ακόμα και στους διαδρόμους) αίθουσα του κινηματογράφου Απόλλων (ή μήπως ήταν το Αττικόν;) στη Σταδίου.  Ήξερα, φυσικά, τους Zeppelin, αν δεν απατώμαι μόλις είχα αγοράσει το Physical Graffiti και είχα ήδη στη μικρή δισκοθήκη μου το Led Zeppellin, το IV και το Presence. Πήγα να ξαναδώ την ταινία την επόμενη ημέρα, τη μεθεπόμενη, την παραμεθεπόμενη και, νομίζω όλες τις επόμενες ημέρες της εβδομάδας...

    Read More
  • Ιn memoriam: John Cipollina (24 Αυγούστου 1943 – 29 Μαΐου 1989)

    Ιn memoriam: John Cipollina (24 Αυγούστου 1943 – 29 Μαΐου 1989)

    Ο John Cipollina υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη των Quicksilver Messenger Service, μιας από της σημαντικότερες μπάντες του Σαν Φρανσίσκο και ένα από τα δημοφιλέστερα και αξιοσέβαστα συγκροτήματα της αμερικανικής ψυχεδελικής rock σκηνής στα τέλη της δεκαετίας του '60. Ο Cipollina ήταν γεννημένος στο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας και εκπροσωπούσε τον αρχέτυπο τύπο των μουσικών της πόλης του.

    Read More
  • Μικρά πορτρέτα σημαντικών ανθρώπων: Sonny Boy Williamson II

    Μικρά πορτρέτα σημαντικών ανθρώπων: Sonny Boy Williamson II

     Ο Sonny Boy Williamson υπήρξε ένας από τους πιο εμπνευσμένους φυσαρμονικίστες των blues, ένας από τους πρωτοπόρους που άνοιξαν το δρόμο για τα σύγχρονα blues. Ήταν όμως ένας απρόβλεπτος άνθρωπος και, κατά πώς λέγεται, ένας πολύ μεγάλος ψεύτης. Ήταν ένας ποζεράς της εποχής του - πολλές φορές έβαζε τη μισή φυσαρμόνικα στο στόμα του και συνέχιζε να παίζει δίχως να χρησιμοποιεί τα χέρια του - αλλά για τα περισσότερα νοικοκυριά των μαύρων ήταν ένας αστέρας του ραδιοφώνου.

    Read More
  • Vampira: Αν η Χιονάτη φορούσε μαύρα. Η Maila Nurmi έμεινε στην ιστορία ως η τηλεοπτική περσόνα Vampira και γνώρισε από πρώτο χέρι πόσο σκληρό μπορεί να γίνει το Χολιγουντ...

    Vampira: Αν η Χιονάτη φορούσε μαύρα. Η Maila Nurmi έμεινε στην ιστορία ως η τηλεοπτική περσόνα Vampira και γνώρισε από πρώτο χέρι πόσο σκληρό μπορεί να γίνει το Χολιγουντ...

    Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

     Η φινλανδικής καταγωγής ηθοποιός Maila Elizabeth Niemi γεννήθηκε το 1922 και στη δεκαετία του 1950 έγινε γνωστή για τον τηλεοπτικό χαρακτήρα της Vampira. Ήταν η πρώτη φορά που ο παρουσιαστής μιας τηλεοπτικής εκπομπής ήταν εμπνευσμένος από μια ταινία τρόμου. Η Niemi άλλαξε το όνομά της για επαγγελματικούς λόγους σε Maila Nurmi. Ξεκίνησε σαν μοντέλο στη δεκαετία του 1940 και απέκτησε ένα παιδί με τον διάσημο ηθοποιό και σκηνοθέτη Orson Welles, αλλά επειδή ο Welles την εποχή εκείνη ήταν ήδη παντρεμένος με τη Rita Hayworth, το παιδί δόθηκε για υιοθεσία.

    Read More
  • Aπό το παρελθόν στο παρόν: Blackfoot –

    Aπό το παρελθόν στο παρόν: Blackfoot – "No Reservations" (Antilles, 1975)

    Γράφει ο Γιώργος Τσέκας

    Φθινόπωρο του 1969 ο Greg T. Walker ως μπασίστας, ο Rickey Medlocke στην κιθάρα και τα κρουστά, ο Jakson Spiers στα τύμπανα, ο DeWitt Gibbs πληκτράς και ο Charlie Hargrett στην κιθάρα, δημιουργούν ένα συγκρότημα στο Τζάκσονβιλ της Φλόριντα με το όνομα Hammer που κάνει την παρθενική του εμφάνιση στο Διεθνές Φεστιβάλ Ροκ του Μαϊάμι τον Δεκέμβριο του 1969. Τρεις μήνες αργότερα, τον Μάρτιο του 1970, το συγκρότημα μετονομάζεται σε Blackfoot, τα μέλη του μετακομίζουν στο Νιου Τζέρσεϊ και ξεκινούν τα live, κυρίως σε πανεπιστήμια. Ο DeWitt Gibbs εγκαταλείπει το συγκρότημα και ο Rickey Medlocke αναλαμβάνει την κιθάρα μέχρι τον Ιούνιο του 1971, αλλά όταν ο Ronnie Van Zant των Lynyrd Skynyrd αναζητά ντράμερ για την μπάντα του, ο Medlocke δεν μπορεί να γυρίσει την πλάτη στην τύχη του. Δέχεται την προσφορά παίρνοντας μαζί του τον Greg T. Walker μαζί του, οπότε ο Blackfoot το διαλύουν - μόνο και μόνο για να μπουν για λίγο διάστημα στον πάγο.

    Read More
  • Cream: Το πρώτο σούπερ-γκρουπ της rock και η εποχή που τους καθιέρωσε σαν μια από τις μεγαλύτερες μπάντες όλων των εποχών...

    Cream: Το πρώτο σούπερ-γκρουπ της rock και η εποχή που τους καθιέρωσε σαν μια από τις μεγαλύτερες μπάντες όλων των εποχών...

    Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

    Μέχρι το τέλος του 1968 οι Cream είχαν έλθει και παρέλθει, αλλά το σύντομο χρονικό διάστημα που έδρασαν ο αντίκτυπος και η επιρροή που άσκησαν και ασκούν ακόμα σε άπειρα, γνωστά και άγνωστα σχήματα, μαζί με το πρωτότυπο για την εποχή στυλ τους, τους ενέταξαν θριαμβευτικά στο πάνθεον της μουσικής του εικοστού αιώνα. Μέσα στα δυόμιση χρόνια που ο Eric Clapton, o Jack Bruce και ο Ginger Baker «παραβίαζαν» τα αυτιά των ακροατών τους με τον ασήκωτο όγκο του ήχου τους και τους ξέφρενους αυτοσχεδιασμούς τους, το πρόσωπο της rock μουσικής άλλαξε ριζικά. Το γεγονός ότι το 1993 το όνομα του συγκροτήματος προστέθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame είναι απλώς ένα… γεγονός.

    Read More
  • ΕΜΠΡΟΣ - Αυλαία;

    ΕΜΠΡΟΣ - Αυλαία;

    Γράφει ο Δημήτρης Τζάνογλος 

    Με αφορμή το βίαιο κλείσιμο του Αυτοδιαχειριζόμενου Θεάτρου ΕΜΠΡΟΣ

    Read More
  • Μαθήματα ιστορίας:  Μα τι είναι, τέλος πάντων, αυτό το

    Μαθήματα ιστορίας: Μα τι είναι, τέλος πάντων, αυτό το "honky tonk";*

    Γράφει ο Μίκης Παντελούς

    Η προέλευση του όρου "honky tonk" αμφισβητείται αν και αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως αναφορά σε  «ανήθικες» παραστάσεις βαριετέ ή στους χώρους που τις φιλοξενούσαν. Σήμερα χρησιμοποιείται  για να περιγράψει φτηνά  μπαρ δεύτερης κατηγορίας, στα οποία συνήθως παίζεται country μουσική προς διασκέδαση των θαμώνων (ενίοτε τα μπαρ αυτά δουλεύουν και με γυναίκες, εξ ου και το "Honky Tonk Women" των Rolling Stones), αλλά και την ίδια τη μουσική που παίζεται σε αυτού του είδους τα μέρη. Τέτοια μπαρ συναντάει κανείς συχνά στις νότιες, νοτιοδυτικές πολιτείες της Αμερικής.

    Read More
  • Λάμπρος Τσάμης

    Λάμπρος Τσάμης "Μεταμόρφωσις" (Εκδόσεις Στο Περιθώριο)

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Ο Λάμπρος είναι ένας από τους ανθρώπους εκείνους που συναντάς κάποια στιγμή στο διάβα της ζωής και μπορείς να πεις: "Είμαι τυχερός που τον γνώρισα". Για όσες/ους δεν τον γνωρίζουν, ο Λάμπρος Τσάμης -γνωστός ως RR Hearse και DJ Lofi- είναι μουσικός, performer, DJ, παραγωγός και συγγραφέας, βρίσκεται στην αθηναϊκή αντεργκράουντ σκηνή από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, έχει κυκλοφορήσει δύο δίσκους βινυλίου, αρκετές κασέτες, ενώ έχει συμμετοχή και σε διάφορες συλλογές.

    Read More
  • Οι τελευταίες ημέρες του Chris Cornell...

    Οι τελευταίες ημέρες του Chris Cornell...

    Απόδοση:* Γιάννης Καστανάρας

    Στις 28 Απριλίου 2017, ο Chris συνάντησε όλα τα μέλη της μπάντας και του τεχνικού προσωπικού των Soundgarden στην Τάμπα της Φλόριντα, για την πρώτη ημερομηνία της ανοιξιάτικης περιοδείας τους. Σύμφωνα με το πρόγραμμα, θα έκλειναν το τοπικό φεστιβάλ Rockfest μπροστά σε 6.600 θεατές, παίζοντας μετά τους τοπικούς ήρωες A Day To Remember, οι οποίοι λίγο καιρό πριν είχαν τιμηθεί με το χρυσό κλειδί της πόλης Όκαλα. Την επόμενη νύχτα θα εμφανίζονταν πάλι σαν πρώτο όνομα στο φεστιβάλ Welcome to Rockville, στο Τζάκσονσβιλ, πριν συνεχίσουν νότια για να κλείσουν το φεστιβάλ Fort Rock, στο Φορτ Μάγιερς το επόμενο βράδυ.

    Read More
  • Ο Άγης Εμμανουήλ, ο υπερμαραθώνιος και το Run for Human Change:

    Ο Άγης Εμμανουήλ, ο υπερμαραθώνιος και το Run for Human Change: "Η φύση δεν μας έχει καμία ανάγκη. Θα μας πετάξει σαν τσιμπούρι από πάνω της..."

    Συνέντευξη: Ειρήνη Πολίτου

    Μέσα στο χάος που επικρατεί σε τούτη την πόλη που ζούμε, καταφέραμε να βρούμε λίγο χρόνο και να μιλήσουμε με τον ηθοποιό και ακτιβιστή Άγη Εμμανουήλ για το θέατρο, αλλά και για το νέο του πρότζεκτ ‘Run For Human Change’, έναν Yπερμαραθώνιο για την κλιματική αλλαγή. Ο Άγης Εμμανουήλ γεννήθηκε στην Αθήνα και αποφοίτησε το 1996 από την δραματική σχολή ‘Εμπρός’. Έχει δουλέψει στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Θα ξεκινήσει τον νέο του υπερμαραθώνιο από την Πνύκα στις 15 Αυγούστου με σκοπό να φτάσει στην Γλασκόβη την 1η Νοεμβρίου, στην έναρξη της παγκόσμιας διάσκεψης για την κλιματική αλλαγή.

    Read More
  • Μικρές ιστορίες για μεγάλες σκιές (μουσική από ένα επισκευασμένο πικάπ, μέρος 6ο): Dead Can Dance -

    Μικρές ιστορίες για μεγάλες σκιές (μουσική από ένα επισκευασμένο πικάπ, μέρος 6ο): Dead Can Dance - "Into The Labyrinth" (4AD, 1993)

    Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

    Σήμερα, μετά από πολλά χρόνια, έβαλα το άλμπουμ Into The Labyrinth των Dead Can Dance στο πικάπ. Υπάρχει κάτι το περίεργο με τους Dead Can Dance: Πιστεύω ότι κάθε άλμπουμ τους είναι μια μουσική μελέτη πάνω σε κάτι συγκεκριμένο και εδώ, σε αυτό το άλμπουμ, παίρνουν στοιχεία από ό,τι τους έχουν διδάξει οι μουσικές ανακαλύψεις που είχαν κάνει στα πέντε προηγούμενα που κυκλοφόρησαν και εδώ τις περνούν αφιλτράριστες, προσθέτοντας νέες μουσικές πινελιές.

    Read More
  • Patti Smith: Δέκα πράγματα που ξέρατε ή δεν ξέρατε γι' αυτήν μέσα από δέκα εικόνες κι ένα σημείωμα του Thurston Moore...

    Patti Smith: Δέκα πράγματα που ξέρατε ή δεν ξέρατε γι' αυτήν μέσα από δέκα εικόνες κι ένα σημείωμα του Thurston Moore...

    Ξεδιάλεγμα: Γιάννης Καστανάρας

    H Patti Smith ήταν, και είναι, σκέτη εμπειρία. Κυριάρχησε στα seventies σαν ένας rock and roll μεσσίας που έμοιαζε να υπάρχει μέσα από ένα κενό. Δίχως παρελθόν, δίχως μέλλον – «το μέλλον είναι εδώ», τραγουδούσε. Άκουγα διάφορες ιστορίες, για την κοπέλα με τα κορακάτα μαλλιά που σύχναζε έξω από στούντιο ηχογράφησης γράφοντας ποίηση. Αλλά δεν την ήξερα. Μπορούσα μόνο να αγκαλιάσω την οντότητα όπως τη φανταζόμουν. Ήμουν ευεπηρέαστος κι εκείνη εμφανίστηκε ξαφνικά, σαν εξωγήινη. Την πρώτη φορά που την είδα ήταν σε ένα περιοδικό, το 1975. Ήταν δυο ποιήματα για τρεις επιθυμίες: rock and roll, σεξ και Νέα Υόρκη. Καμία λάμψη, νυκτόβιο βλέμμα, μαύρο δερμάτινο παντελόνι. Κοκαλιάρα και αυθάδης. Άκαμπτο παράστημα. Πόζαρε θαρρείς και ήταν το πιο κούλ αγόρι στην πόλη. Κι αυτό ήταν. Μέσα από τα ποιήματά της μπορούσα να φανταστώ τον κόσμο της. Ήθελα να τη γνωρίσω, να την πάω στον κινηματογράφο, αλλά ήταν τόσο δυσεύρετη και φανταστική. Μόνο στο μέλλον μπορούσα να ελπίζω. Kαι στο μέλλον θα είχα την ευκαιρία να βγω ραντεβού με την Patti Smith, ή, τουλάχιστον, να συναναστραφώ μαζί της. Και το μέλλον φαινόταν κοντά, σαν να συνέβαινε ήδη – και τελικά συνέβη. Είναι εδώ...
    Thurston Moore (Sonic Youth)

    Read More
  • Μάης '68: Υποφερτός ή Ανυπόφορος;

    Μάης '68: Υποφερτός ή Ανυπόφορος;

    Γράφει ο Αργύρης Αργυριάδης 

    Εν συντομία, ο Μάης του '68 είναι η πολιτικοκοινωνική αναταραχή που ξέσπασε στη Γαλλία ως αποτέλεσμα των κινητοποιήσεων των μαθητών και φοιτητών, τα οποία επεκτάθηκαν με γενική απεργία των εργατών και τελικά οδήγησαν σε πολιτική και κοινωνική κρίση, που πήρε διαστάσεις ρήξης και οδήγησε στη διάλυση της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης και την προκήρυξη εκλογών από τον τότε πρόεδρο Σαρλ Ντε Γκωλ.

    Read More
  • Χημείο 9 -13 Μάη 1985: «Μέσα στο Χημείο, μια χούφτα αναρχικοί...»

    Χημείο 9 -13 Μάη 1985: «Μέσα στο Χημείο, μια χούφτα αναρχικοί...»

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Φωτογραφίες: Γιώργος Νικολαΐδης

    Η μνήμη μερικές φορές παίζει περίεργα παιχνίδια. Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που τις διώχνει και δεν τις θυμόμαστε καν. Υπάρχουν όμως και στιγμές που μένουν χαραγμένες ανεξίτηλα για πάντα σε αυτή με τόσες λεπτομέρειες όπως ένας πίνακας ζωγραφικής της αναγέννησης. Ένας τέτοιος πίνακας είναι κρεμασμένος στη κεντρική αίθουσα του μυαλού μου που απεικονίζει τις μέρες του Χημείου τον Μάη του 1985. Eχουν γραφτεί πολλά για αυτή την τόσο σπουδαία πράξη αντίστασης που δεν χρειάζεται να γραφτούν περισσότερα. Ούτε θα μπω στη διαδικασία να αναφέρω άγνωστες και προσωπικές στιγμές, δεν υπάρχει νόημα να μιλάς για τις πινελιές που δημιουργούν την απόχρωση και το τελικό αποτέλεσμα. Τουλάχιστον, εγώ δεν βρίσκω τίποτε σε αυτό, μου αρκεί η δημόσια ιστορική και η προσωπική μνήμη.

    Read More
  • Μαθήματα ιστορίας: Ο Muddy Waters και πώς ηχογράφησε τα δυο πρώτα του τραγούδια...

    Μαθήματα ιστορίας: Ο Muddy Waters και πώς ηχογράφησε τα δυο πρώτα του τραγούδια...

    Τον Αύγουστο του 1941, ο 28χρονος McKinley Morganfield ή Muddy Waters όπως είχε αποφασίσει να είναι το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο, άκουσε μια φήμη ότι τον γύρευε κάποιος λευκός. Στο μυαλό του Muddy, αυτό σήμαινε μόνο ένα πράγμα: οι αρχές είχαν πληροφορηθεί ότι παρασκεύαζε παράνομα ουίσκι και είχαν στείλει κάποιον μπάτσο για να τον τσακώσει. Ωστόσο, η αλήθεια ήταν πολύ διαφορετική και η όλη φάση είχε σαν αποτέλεσμα την ηχογράφηση των δυο πρώτων τραγουδιών του μπλουζίστα που επηρέασε, επηρεάζει και θα συνεχίσει να επηρεάζει γενιές μουσικών.

    Read More
  • Βob Marley: Μερικές φωτογραφίες, δέκα αποφθέγματα και μια ιστοριούλα...

    Βob Marley: Μερικές φωτογραφίες, δέκα αποφθέγματα και μια ιστοριούλα...

    Στις 3 Δεκεμβρίου 1976, επτά οπλοφόροι εισέβαλαν στο σπίτι του Bob Marley, στο Κίνγκστον της Τζαμάικα. Η γυναίκα του Marley, Rita, και ο μάνατζέρ του τραυματίστηκαν, ενώ ο τραγουδιστής πυροβολήθηκε στο στήθος και στον ώμο και στο μπράτσο. Η επίθεση πραγματοποιήθηκε δυο ημέρες πριν την έναρξη του φεστιβάλ "Smile Jamaica", μία πρωτοβουλία του Bob για να κατευνάσει τα πολιτικά πνεύματα που ήταν ιδιαίτερα οξυμένα, με συγκρούσεις και δολοφονίες μεταξύ συμμοριών των αντιπάλων κομμάτων.

    Read More
  • Marianne Faithfull, εν συντομία:

    Marianne Faithfull, εν συντομία: "Η επανάσταση είναι το μόνο πράγμα που μας κρατάει ζωντανούς..."

     
    To 1970 η Marianne Evelyn Gabriel Faithfull χώρισε από τον Mick Jagger και πήρε τους δρόμους: ένα χρόνο αργότερα, ο παραγωγός Mike Leander την εντόπισε να περιφέρεται στο Σόχο, ανορεξική, τζάνκι και άστεγη, την έχωσε στο στούντιο και προσπάθησε να αναβιώσει τη sixties καριέρα της ηχογραφώντας μαζί της ένα άλμπουμ, το οποίο, μολονότι έμεινε στα συρτάρια μέχρι τα μέσα των eighties, έψησε την Marianne να επαναλάβει την καριέρα της, συνεχίζοντας να ηχογραφεί για να καταξιωθεί οριστικά με το Broken English - στο ομώνυμο τραγούδι εξέφραζε το θαυμασμό της για τη Γερμανίδα αντάρτισσα πόλεων, Ουλρίκε Μάινχοφ.
  • 1
  • 2

Γραφτείτε στο newsletter του Merlin

FEATURED VIDEOS

  • 1