• Ντυθείτε και ...ενισχύστε το Merlin's

    Ντυθείτε και ...ενισχύστε το Merlin's


    Μετά την επιτυχία της νέας «μονο-λεξιόν» με το t-shirt, πάνω στο υπέροχο μινιμαλιστικό σχέδιο της Eva M. Grey (Eva M. Grey Designs),αποφασίσαμε να την αναβαθμίσουμε σε «κολεξιόν» με την προσθήκη φούτερ με κουκούλα και κούπας.

    Read More
  • Merlin's Music Box

    Merlin's Music Box



    Το Merlin's Music Box ήταν, είναι και θα είναι ένα φανζίν που κυκλοφόρησε το πρώτο του τεύχος τον Οκτώβριο του 1989 και έκλεισε τον έντυπο κύκλο του το 1995, έπειτα από 26 τεύχη. Ενεργοποιήθηκε εκ νέου την άνοιξη του 2014, αυτή τη φορά ηλεκτρονικά, μέσω του facebook και της ιστοσελίδας του, με σκοπό την παρουσίαση μουσικών σχημάτων και καλλιτεχνών από το χώρο της rock (και όχι μόνον), τη διοργάνωση εκδηλώσεων και, κυρίως, την τέρψη των φίλων του.
  • 1
  • 2
sponsors inExarchia Μετα δεύτερο ΙΝΤΡΙΓΚΑ
  • Ανέστης Δελιάς: «Ένας άγγελος πεταμένος στα σκουπίδια...»

    Ανέστης Δελιάς: «Ένας άγγελος πεταμένος στα σκουπίδια...»

     
    Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1912 και ήρθε στην Ελλάδα μετά την μικρασιατική καταστροφή. Ο Ανέστης (ή Ανέστος) Δελιάς πρωτοεμφανίζεται στα στέκια του Πειραιά το 1928 παίζοντας κιθάρα στην παρέα του Μπάτη, του Μάρκου, του Στράτου και άλλων Πειραιωτών ρεμπέτηδων. Από το 1930, έπειτα από προτροπή του Μάρκου, θα παρατήσει την κιθάρα και θα πιάσει το μπουζούκι. Πολύ γρήγορα θα εξελιχτεί σε δεινό παίχτη και θα συμμετέχει στην «Τετράδα του Πειραιά», την πρώτη αμιγώς μπουζουξίδικη λαϊκή ορχήστρα. 

    Read More
  • Βίαιοι, Βρώμικοι και Κακοί (

    Βίαιοι, Βρώμικοι και Κακοί ("Brutti Sporchi E Cattivi", Ettore Scola, 1976)...

     
    Ο Scola οπλίζεται με τον παροιμιώδη αμοραλισμό των σπαγγέτι γουέστερν και την ιταλική κωμωδία και ρίχνει μια στο δόξα πατρί του ιταλικού νεορεαλισμού θάβοντάς τον για πάντα. Η Ρώμη, Ανοχύρωτη Πόλη (η ταινία-γέννηση του ιταλικού νεορεαλισμού του 1945 απ’ τον Roberto Rossellini) τώρα είναι μια μεγάλη πρωτεύουσα και η κοινωνία του Κλέφτη των Ποδηλάτων μεταφέρεται πλέον στις παρυφές της ξεχνώντας για πάντα την οποιαδήποτε ηθική της. Το τελικό αποτέλεσμα βρωμάει και ζέχνει από μίλια μακρυά. Όπως ακριβώς τα πάντα βρωμάνε σ’αυτό το φτωχομαχαλά στην άκρη της Ρώμης. Τίποτα δε μένει όρθιο σ’αυτή τη μικροκοινωνία που όλα κυλούν αργά, βασανιστικά χωρίς καμιά ελπίδα. Η περιφερειακή λεωφόρος που χωρίζει τη γειτονιά απ’τη μαγική πρωτεύουσα είναι το ανθρώπινο σύνορο που χωρίζει τους δυο κόσμους που δεν έχουν τίποτα κοινό.
  • Μια κραυγή, μια ταινία, ένα τραγούδι για τον George Floyd...

    Μια κραυγή, μια ταινία, ένα τραγούδι για τον George Floyd...

    Έχουν περάσει δύο χρόνια από τη δολοφονία του George Floyd και τις τεράστιες σε όγκο διαδηλώσεις σ’ όλο τον κόσμο κατά της αστυνομικής βίας.  Ήταν 25 Μαΐου του 2020, όταν ο - για τους φίλους και γνωστούς του- «Big» Floyd άφηνε την τελευταία του πνοή με βασανιστικό τρόπο, ασφυκτιώντας για οχτώ λεπτά κάτω από το γόνατο του αστυνομικού Derek Chauvin. Λίγα λεπτά νωρίτερα είχε κατηγορηθεί ότι χρησιμοποίησε ένα πλαστό χαρτονόμισμα των 20 δολαρίων στο κατάστημα Cup Foods. Το βίντεο που κατέγραψε τη δολοφονία του και μέσα σε λίγες ώρες κυκλοφόρησε παντού, ήταν ένα βίαιο σοκ για όλο τον πλανήτη και δεν έμεινε αναπάντητο. Οι κινητοποιήσεις κατά της αστυνομικής βίας και του ρατσισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και αλλού υπήρξαν άμεσες. Το κίνημα Black Lives Matter με την εξεγερμένη παρουσία του, ξύπνησε μνήμες αντίστασης σε μία ρατσιστική Αμερική, που όπως έχει φανεί τα τελευταία χρόνια, μόνο παρελθόν δεν αποτελεί.

    Read More
  • Kevin Haskins: Μια κάπως παλιότερη (αλλά αποκλειστική) συνέντευξη με τον ντράμερ των Bauhaus...

    Kevin Haskins: Μια κάπως παλιότερη (αλλά αποκλειστική) συνέντευξη με τον ντράμερ των Bauhaus...

    Αποκλειστικά συνέντευξη: Μιχάλης Πούγουνας

     Όταν εκείνο το Σάββατο 14 Μαΐου του 1983 οι Bauhaus επισκέφθηκαν την Αθήνα για την μια και μοναδική τους συναυλία στο Σπόρτινγκ, εκπληρώθηκε ένα μεγάλο μου όνειρο. Βλέποντας τον Peter Murphy να περνά πάνω από το γυμνό του στήθος μια λεπτή σωλήνα φωτισμού σαν λάμπα φθορίου που πλημμύρισε το αδύνατο σώμα του με πράσινο φως, μου φάνηκε ότι μπορούσα να διακρίνω τον σκελετό του.

    Read More
  • «Raw Power»: Η παρακμή του δυτικού πολιτισμού τυπωμένη σε βινύλιο...

    «Raw Power»: Η παρακμή του δυτικού πολιτισμού τυπωμένη σε βινύλιο...

    Γράφει ο Γιώργος Τσέκας

    Έχετε σκεφτεί ποτέ γιατί υπάρχουν μπάντες ή καλλιτέχνες που οι περιοδείες τους ξεπουλούν ακόμα, ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο και φανατίζουν τον κόσμο για τη μουσική τους έπειτα από 50 χρόνια καριέρας; Μιλώντας προσωπικά, αισθάνομαι ότι μερικά έργα είναι διαχρονικά, αλλά πέρα από τις ηχογραφήσεις σε στούντιο η απόλυτη κρίση γίνεται πάνω στη σκηνή… Έτσι λοιπόν δεν μου προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι όλα αυτά τα χρόνια οι Kiss έχουν τόσους πολλούς θαυμαστές αφού όταν τους είδα «ζωντανά» διαπίστωσα για πρώτη φορά τι σημαίνει να είσαι μοναδικός στο είδος σου. Γνώρισα το θεατρικό rock στη συναυλία του Alice Cooper, ενώ όταν είδα τον Iggy πάνω στη σκηνή κατάλαβα  τι σημαίνει επαναστατικό και επικίνδυνο rock and roll…

    Read More
  • Kyuss: 30 χρόνια «Blues for the Red Sun»...

    Kyuss: 30 χρόνια «Blues for the Red Sun»...

    Γράφει ο Γιώργος Τσέκας

    Ανάθεμα εκείνα τα nineties! Όλοι εκθειάζουν τα seventies, τον χαρακτηριστικό ζεστό ήχο, την αναλογική αύρα, την ατμόσφαιρα, τα ναρκωτικά… Από κοντά, όλοι εκείνοι που λατρεύουν τα eighties επειδή ήταν η εποχή όπου το heavy metal τα είχε πάρει όλα σβάρνα και τίποτε δεν φαινόταν ικανό να το σταματήσει… Τα πράγματα τελικά μάλλον εξελίχθηκαν διαφορετικά, αλλά τα nineties είναι πάντα μια περίοδος όπου λίγοι θεωρούν πως ήταν κάτι σημαντικό ή σπουδαίο. Παπάρια!

    Read More
  • Spike Jones, ο Αμερικανός που έκανε (εμμέσως) τους Έλληνες να ξεκαρδίζονται...

    Spike Jones, ο Αμερικανός που έκανε (εμμέσως) τους Έλληνες να ξεκαρδίζονται...

    Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

    Όλοι μας έχουμε γελάσει με τα ηχητικά εφέ των ταινιών του Θανάση Βέγγου. Τα περισσότερα, όπως η «Οβερτούρα του Γουλιέλμου Τέλλου» ήταν παρμένα από δίσκους του Αμερικάνου μουσικού Spike Jones και της ορχήστρας του. Ο Spike Jones ειδικευόταν σε παρωδίες επιτυχιών της εποχής (οι επιτυχίες του ξεκινούν τη δεκαετία του 1940) αλλά και κομματιών κλασικής μουσικής. Στα τραγούδια που παρωδούσε με την ορχήστρα του, τους Spike Jones and His City Slickers, χρησιμοποιούσε πυροβολισμούς, σφυρίχτρες, κουδούνες, λόξιγκες, ρεψίματα και παράξενα και κωμικά φωνητικά.

    Read More
  • Ακούστε το

    Ακούστε το "A Star is A Star", το πρώτο τραγούδι από το νέο άλμπουμ των Thee Holy Strangers που κυκλοφορεί στις 9 Σεπτεμβρίου...

    Έξι χρόνια μετά το ντεμπούτο άλμπουμ τους, οι Thee Holy Strangers επανέρχονται στη δισκογραφία με το δεύτερο LP τους, ένα Ημερολόγιο της Σκιάς. Με νέα σύνθεση και νέα αρχιτεκτονική στον ήχο τους, καταθέτουν επτά μαρτυρίες μιας αβέβαιης εποχής και ιχνηλατούν τα αποτυπώματα που αφήνει. Αντλώντας στοιχεία από την αστείρευτη δεξαμενή του rock’n’roll, της soul και της folk στήνουν τραγούδια για το σήμερα που μιλάνε για την παραίτηση και την ανθεκτικότητα, το σκοτάδι και το φως, τη θλίψη και την ελπίδα. 

    Read More
  • Propaganda: “Αγρανάπαυση” (Εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες)

    Propaganda: “Αγρανάπαυση” (Εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες)

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Πριν αρκετά χρόνια και συγκεκριμένα στη πρώτη δεκαετία του αιώνα που διανύουμε δύο-τρεις άνθρωποι με εργαλεία τους μουσικά όργανα, ήχους και λούπες, έμμετρους και άμετρους στίχους αποφάσισαν να δώσουν μορφή στην ανάγκη και την επιθυμία τους για ελεύθερη έκφραση και δημιουργία. Έτσι, γεννήθηκαν οι Propaganda. Το σχήμα είναι ένα από τα πρώτα αμιγώς αναρχικά πολιτικά και εμπράκτως diy hip-hop σχήματα του αθηναϊκού αστικού ιστού και μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει επτά ολοκληρωμένες δισκογραφικές δουλειές ,πάντα μέσα από το πολιτικά diy πρίσμα που σημαίνει ότι δεν πρόκειται να βρείτε τη δισκογραφία τους σε κάποιο κατάστημα παρά μόνο σε καταλήψεις και αυτοοργανωμένους χώρους και πάντα με προαιρετικό αντίτιμο.

    Read More
  • Fantastic Negrito: O θαυμαστός κόσμος του Xavier Amin Dphrepaulezz...

    Fantastic Negrito: O θαυμαστός κόσμος του Xavier Amin Dphrepaulezz...

    Συνέντευξη: Μιχάλης Λημνιός (blues.gr)|

    (Μετάφραση: Κατερίνα Λευκίδου)

    Ο Fantastic Negrito είναι ένας πολυβραβευμένος καλλιτέχνης, ο οποίος άνετα μπορεί να χαρακτηριστεί ως μουσικό φαινόμενο, καθώς φαίνεται ότι ήρθε για να δώσει το φιλί της ζωής στα πολυαγαπημένα του blues, επαναπροσδιορίζοντας, μέσα από το εμπνευσμένο και ιδιοφυές παίξιμό του, τον ήχο ολόκληρου του είδους. O Xavier Amin Dphrepaulezz εμφανίστηκε στα μουσικά δρώμενα το 1996, κυκλοφορώντας ως Xavier το άλμπουμ X Factor, τιμώντας την αγάπη του για την ακμάζουσα rnb σκηνή, λοξοκοιτάζοντας πάντοτε προς τις blues και funk ρίζες του. Μεσολάβησαν πολλά χρόνια μέχρι να επανέλθει στο μουσικό προσκήνιο το 2014 κι ανάμεσα τους ένα σχεδόν θανατηφόρο δυστύχημα που τον άφησε σε κώμα για τρεις εβδομάδες, γεγονός που συνετέλεσε στην πολυετή αποχή του.

    Read More
  • Ο μύθος και το μεγαλείο του διαχρονικού σάουντρακ

    Ο μύθος και το μεγαλείο του διαχρονικού σάουντρακ "Blade Runner" του Βαγγέλη Παπαθανασίου...

    Γράφει ο Nick Soulsby (Μετάφραση: Ειρήνη Πολίτου)

    Δεδομένης της επίδρασης και της διαρκούς γοητείας του πρωτότυπου, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι το σάουντρακ του Blade Runner 2049 θα ήταν μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της νέας ταινίας. Παρακάμπτοντας αυτή τη διαμάχη, ο Nick Soulsby αποτίνει φόρο τιμής στη μουσική ιδιοφυΐα και τη μυθολογικών διαστάσεων λατρεία του αρχικού σάουντρακ του Βαγγέλη Παπαθανασίου από το 1982, το οποίο αναμφισβήτητα παραμένει η μεγαλύτερη μουσική επένδυση στην ιστορία των ταινιών επιστημονικής φαντασίας.

    Read More
  • The Chameleons: Αποκλειστική συνέντευξη του Mark Burgess, τραγουδιστή και μπασίστα της θρυλικής μπάντας από το Μάντσεστερ...

    The Chameleons: Αποκλειστική συνέντευξη του Mark Burgess, τραγουδιστή και μπασίστα της θρυλικής μπάντας από το Μάντσεστερ...

    Συνέντευξη: Μιχάλης Πούγουνας

    Όλοι μας έχουμε κάποια άλμπουμ που τα ακούμε νοσταλγικά. Η βελόνα του πικάπ αγγίζει το βινύλιο και φεύγουμε για ένα ταξίδι στο παρελθόν. Ένα από αυτά τα άλμπουμ είναι για μένα το Script of the Bridge που κυκλοφόρησαν οι Chameleons το 1983. Ανήκει σε μια ομάδα δίσκων του post punk οι οποίοι με επαναφέρουν στο σκοτεινό εφηβικό δωμάτιό μου που φώτιζαν τα πορτοκαλί φώτα του δρόμου καθώς έμπαιναν από το παράθυρο. Οι Sound, οι Joy Division, οι πρώιμοι U2 των δυο τριών πρώτων δίσκων, οι Cure, οι Bauhaus, οι Siouxsie & the Banshees. Κι όταν πριν μερικές εβδομάδες με ρώτησαν αν θα ήθελα να κάνω μια συζήτηση με τον Mark Burgess των Chameleons για την εκπομπή μου και για το Merlin's, άδραξα την ευκαιρία να μάθω κάτι ακόμα από αυτόν.

    Read More
  • "Ahead" από τους Dead Sidewalkers: τραγούδια που ανήκουν σε κάθε εποχή, στο χθες, στο σήμερα, στο αύριο...

    Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας και παρεμβαίνουν οι Dead Sidewalkers

    Έχοντας ακούσει τα περισσότερα τραγούδια του Ahead, του πρώτου άλμπουμ των Dead Sidewalkers, εδώ και κάμποσους μήνες όταν η μπάντα βρισκόταν ακόμα στο στάδιο της προετοιμασίας του, ήμουν απολύτως σίγουρος για το τελικό αποτέλεσμα. Δέκα κομμάτια εμποτισμένα από κλασικό street-punk - τι άλλο μπορεί να ζητήσει κανείς για τα ταξίδια του; Οι Dead Sidewalkers κρατούν ψηλά τη σημαία ενός είδους διανθίζοντάς το με ροκαμπιλιές, θυμωμένες γκαραζιές και old school punk για να προσφέρουν στον ακροατή τη μέγιστη ακροαστική απόλαυση με έναν ήχο που παίρνει σβάρνα τα ηχεία φέρνοντας το αθηναϊκό κουαρτέτο ολοζώντανο στο σαλόνι του.

    Read More
  • Party Dozen: Παραλογισμός και αυτοσχεδιασμός για σαξόφωνo και τύμπανα...

    Party Dozen: Παραλογισμός και αυτοσχεδιασμός για σαξόφωνo και τύμπανα...

    Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

    "Κάνε ό,τι γουστάρεις αρκεί να μην είσαι μαλάκας". Αυτό είναι το motto των Party Dozen ενός σχετικά φρέσκου ντουέτου από το Σίδνεϊ. Η Kirsty Tickle (σαξόφωνο) και ο Jonathan Boulet (κρουστά και σάμπλερ) ένωσαν τις δυνάμεις τους το 2017 και κερδίζουν συνεχώς έδαφος στη χώρα τους και, πλέον, και στο εξωτερικό, έχοντας στα σκαριά το τρίτο άλμπουμ τους που θα κυκλοφορήσει τον Ιούλιο του 2022 με τίτλο The Real Work. Ένα σαξόφωνο, ένα σετ από τύμπανα και ξέφρενοι αυτοσχεδιασμοί και πειραματισμοί φαίνεται πως αρκούν και περισσεύουν για τις εμπρηστικές εμφανίσεις των Party Dozen και για να περιοδεύουν με εκρηκτικά  ονόματα όπως οι Viagra Boys, οι LIARS και οι Tropical Fuck Storm κλέβοντας κάπου κάπου την παράσταση. 

    Read More
  • Οι Chrisma, ο Βαγγέλης Παπαθανασίου και το... κινέζικο εστιατόριό τους...

    Οι Chrisma, ο Βαγγέλης Παπαθανασίου και το... κινέζικο εστιατόριό τους...

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Διαβάζοντας για τον θάνατο του γνωστού συνθέτη Βαγγέλη Παπαθανασίου πριν μερικές μέρες θυμήθηκα την ιστορία του δίσκου των Chrisma Chinese Restaurant που κυκλοφόρησε το 1977 από την Polydor (στην εταιρεία που λίγο αργότερα θα ηχογραφούσε και ο ίδιος ο Παπαθανασίου). Οι Chrisma ήταν ένα Ιταλικό synth-punk ντουέτο που ξεκίνησαν στο Μιλάνο το 1976.  Τη σύνθεσή τους αποτελούσαν ο Maurizio Arcieri (απεβίωσε το 2015) και η σύζυγός του Christina Moser ενώ το όνομα του συγκροτήματος ήταν ένας συνδυασμός των μικρών ονομάτων τους.

    Read More
  • Οι Planet None από τα Χανιά συστήνονται στο  Merlin's και στον κόσμο του...

    Οι Planet None από τα Χανιά συστήνονται στο Merlin's και στον κόσμο του...

    Είμαστε οι Planet None, ένα τετραμελές heavy rock crossover συγκρότημα από τα Χανιά της Κρήτης. Αρχικά ξεκινήσαμε ως πενταμελές σχήμα  το 2017 κάνοντας διασκευές κομματιών που μας άρεσαν και ύστερα από μερικές αλλαγές στη σύνθεσή μας έχουμε καταλήξει  από το 2019 ως σήμερα οι εξής: Λεωνίδας (φωνητικά), Ανδρέας (κιθάρα), Νικόλας (μπάσο) και Κυριάκος (τύμπανα)...

    Read More
  • Οι Beatles και ο Jimmie Nicol: Όσα δεν φέρνει ο χρόνος τα φέρνει η στιγμή....

    Οι Beatles και ο Jimmie Nicol: Όσα δεν φέρνει ο χρόνος τα φέρνει η στιγμή....

     
    Όλοι γνωρίζουμε τους Beatles ως κουαρτέτο. Κοιτάξτε όμως τη φωτογραφία. Ποιος μοιάζει να λείπει; Στη συγκεκριμένη περίπτωση λείπει ο Ringo, ωστόσο υπήρξαν κι άλλοι μουσικοί που πέρασαν από τις γραμμές τους με πιο ξεχωριστή περίπτωση, για εμένα τουλάχιστον, αυτή του Jimmie Nicol...

    Read More
  • Στιγμιότυπο: Γνώρισα τον Link Wray στα 18 μου...

    Στιγμιότυπο: Γνώρισα τον Link Wray στα 18 μου...

    Γνώρισα τον Link Wray στα 18 μου. Πήγα να τον δω παρέα με ένα φίλο να παίζει σε ένα λονδρέζικο στέκι που λέγεται Τhe Venue. Μετά τη συναυλία μείναμε εκεί να πίνουμε μέχρι να κατεβάσουν τα ρολά στο μπαρ...

    Read More
  • «You talkin' to me?»: Η θρυλική ατάκα του Robert de Niro και η ιστορία πίσω από αυτήν...

    «You talkin' to me?»: Η θρυλική ατάκα του Robert de Niro και η ιστορία πίσω από αυτήν...

    «You talkin' to me?» H ατάκα του «ταξιτζή» Robert de Niro σίγουρα είναι από τις διασημότερες στον κόσμο της Έβδομης Τέχνης και όπως έχει ομολογήσει ο σεναριογράφος του αριστουργήματος του Martin Scorsese, Paul Schrader, «Είναι ό,τι καλύτερο στην ταινία και δεν το έγραψα εγώ». Στην ουσία, ο de Niro αυτοσχεδίασε ολόκληρο τον παρανοϊκό του μονόλογο, αλλά η συγκεκριμένη ιστορική φράση των τεσσάρων λέξεων δεν ανήκε σε αυτόν αλλά ήταν εμπνευσμένη –αν αγαπάτε τον θεό σας– από τον… Bruce Springsteen!

    Read More
  • Ζαζού: Οι αντιφασίστες επαναστάτες «ρόκερ» της Γαλλίας στον καιρό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου...

    Ζαζού: Οι αντιφασίστες επαναστάτες «ρόκερ» της Γαλλίας στον καιρό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου...

    Κόβει και ράβει ο Γιάννης Καστανάρας 

    Στις 27 Μαρτίου 1942, η εγκάθετη γαλλική κυβέρνηση του Βισύ με επικεφαλής τον δοσίλογο και πρώην «ήρωα» του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, στρατηγό Φιλίπ Πεταίν, συνεργαζόταν μέσω τους ψευδοκράτους της με τους Ναζί κατακτητές και εξέδωσε το «διάταγμα για τα κουρεία» απαιτώντας από τους κουρείς και τους κομμωτές να συγκεντρώνουν τα κομμένα μαλλιά και να τα δωρίζουν στη ναζιστική πολεμική προσπάθεια για να κατασκευάζονται... παντόφλες και πουλόβερ. 

    Read More
  • Black Sabbath: Αναμνήσεις από μια Τεχνολογική Έκσταση...

    Black Sabbath: Αναμνήσεις από μια Τεχνολογική Έκσταση...

    Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

    Καλώς ή κακώς, όλοι μας έχουμε κάποια συγκεκριμένα άλμπουμ που ακούγαμε όταν ήμασταν παιδιά και όποτε μας πιάνει καμιά νοσταλγική διάθεση τα βάζουμε για να τα ξανακούσουμε. Για μένα, ένα από αυτά είναι το Technical Ecstasy των Black Sabbath, ο δεύτερος ή τρίτος δίσκος που αγόρασα στην ζωή μου (ο πρώτος ήταν το Genesis Live του 1973, ενώ το Technical Ecstasy το αγόρασα μαζί με το Greatest Hits των Abba – θέλω να πιστεύω ότι ψαχνόμουν ακόμη λόγω ηλικίας). Φαντάζομαι ότι όλα αγοράστηκαν την ίδια χρονιά, άντε να τα είχα αγοράσει με διαφορά ενός έτους. Εκείνη την εποχή είχα ένα Philips πικάπ των γονιών μου, με το ηχείο στο καπάκι που έκλεινε και γινόταν βαλιτσάκι αλλά αυτό που συνήθως κάναμε τα παιδιά της ηλικίας μου εκείνη την εποχή, ήταν να πηγαίνουμε σε κάποιο δισκοπωλείο και να ζητάμε να μας γράφουν σε κασέτες είτε επιλογές τραγουδιών από διάφορα άλμπουμ, είτε ολόκληρους δίσκους. TDK, BASF, Maxell, ήταν κάποιες από τις μάρκες. Εξήντα, ενενήντα, εκατόν είκοσι λεπτών, απλές, χρωμίου ή σιδήρου για καλύτερη πιστότητα…

    Read More
  • Σύντομο κείμενο για τη Σφαγή του Λάντλοου και δυο κατατοπιστικά ντοκιμαντέρ που πρέπει να παρακολουθήσετε οπωσδήποτε...

    Σύντομο κείμενο για τη Σφαγή του Λάντλοου και δυο κατατοπιστικά ντοκιμαντέρ που πρέπει να παρακολουθήσετε οπωσδήποτε...

    Γράφει ο Αργύρης Αργυριάδης 

    Από το 1870 και μετά στις ΗΠΑ κυριαρχούσε οικονομική, πολιτική και κοινωνική αστάθεια. Από την μία, υπήρχε έντονο ενδιαφέρον στους εργάτες για τις σοσιαλιστικές και τις αναρχικές ιδέες με αποτέλεσμα την μεγάλη εργατική εξέγερση του 1877, τα γεγονότα στο Σικάγο την Πρωτομαγιά του 1886, την απεργία Pullman το 1894, καθώς και τις αιματηρές απεργίες των ανθρακωρύχων στις δυτικές περιοχές των ΗΠΑ το 1890. Από την άλλη, με την καταστολή να εντείνεται, πολλά από τα συνδικάτα που συμμετείχαν στην καθεστωτική Αμερικανική Ομοσπονδία Εργασίας (American Federation of Labour) -κάτι αντίστοιχο με την ΓΣΕΕ- επέλεξαν τον δρόμο της υποταγής, τον συντηρητισμό, τα κλαδικά μικροσυμφέροντα, και τον αποκλεισμό γυναικών, μαύρων και άλλων εθνικών ομάδων.

    Read More
  • Η «Ντοπαμίνη» του Κωνσταντίνου Τσάβαλου:  Μια σύγχρονη εσωτερική Οδύσσεια...

    Η «Ντοπαμίνη» του Κωνσταντίνου Τσάβαλου: Μια σύγχρονη εσωτερική Οδύσσεια...

    Γράφει ο Βαγγέλης Χαλικιάς

    Η Ντοπαμίνη του Κωνσταντίνου Τσάβαλου (εκδόσεις Βακχικόν) κυκλοφόρησε σχεδόν πριν ένα χρόνο και εγώ την είχα στη βιβλιοθήκη μου από την πρώτη σχεδόν στιγμή της εμφάνισής της στα βιβλιοπωλεία. Επειδή όμως οι καιροί δεν είναι και οι καλύτεροι, αντί να τη «δοκιμάσω» τότε αρκέστηκα, στα σιγουράκια μου για να διατηρήσω την ψυχική μου ηρεμία. Οπότε, Ferey, Kerr, Attia, Fallada και, φυσικά, αρκετά βιβλία για μουσική, και… άσε τον Τσάβαλο και μερικούς άλλους για… όποτε.

    Read More
  • Πάβελ Ζαρούτσκι: Ένας Ρώσος ποιητής και καλλιτέχνης που αγαπάει την ελληνική ποίηση, μιλάει για τη σημερινή κατάσταση στα πολιτιστικά δρώμενα της χώρας του και για τον πόλεμο του Πούτιν...

    Πάβελ Ζαρούτσκι: Ένας Ρώσος ποιητής και καλλιτέχνης που αγαπάει την ελληνική ποίηση, μιλάει για τη σημερινή κατάσταση στα πολιτιστικά δρώμενα της χώρας του και για τον πόλεμο του Πούτιν...

    Συνέντευξη: Αντώνης Ζήβας

    Photos: Olga Zykova, Roman Belorutsky

    Ο Πάβελ Ζαρούτσκι είναι Ρώσος ποιητής, μεταφραστής και μουσικός. Γεννήθηκε το 1988 στην Αγία Πετρούπολη (τότε Λένινγκραντ). Έχει μεταφράσει στα ρωσικά Έλληνες ποιητές όπως ο Νάνος Βαλαωρίτης, ο Αντρέας Παγουλάτος, ο Δημοσθένης Αγραφιώτης, η Έρση Σωτηροπούλου, ο Βασίλης Αμανατίδης κ.α. Το 2018, ως ανθολόγος κι ένας από τους μεταφραστές από τα ρωσικά, προετοίμασε την Ανθολογία Νέων Ρώσων Ποιητών για τις Εκδόσεις Βακχικόν. Τα δικά του, κυρίως οπτικά, ποιήματα έχουν δημοσιευτεί στα ρωσικά, αγγλικά, ελληνικά και σουηδικά και ήταν μέρος εκδηλώσεων οπτικής ποίησης στη Ρωσία και ψηφιακά. Το πρώτο του ποιητικό βιβλίο «Единица» (Μονάδα) εκδόθηκε στην Αγία Πετρούπολη το 2021. Την ίδια χρονιά στην Ελλάδα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ειρκτή το βινύλιο του συγκροτήματός του, Evrydika BA2O37 (Эвридика ВА2О37), ενώ ο ίδιος συμμετείχε στο 7ο Διεθνές Λογοτεχνικό Φεστιβάλ Τήνου.

    Read More
  • Ησυχία! Η Jordan αποκοιμήθηκε...

    Ησυχία! Η Jordan αποκοιμήθηκε...

    Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

    Με μαλλιά που θύμιζαν κυψέλη ή ουρανοξύστη, με το πρόσωπό της μια κυβιστική ζωγραφιά και αλλόκοτες σκιές γύρω από τα μάτια, η Pamela Rooke ήταν μια από τις πρώτες και αιώνιες μορφές του punk rock, ώσπου ένα γαμημένο χολαγγειοκαρκίνωμα αποφασίσει να τη μετακομίσει σε άλλο πλανήτη σε ηλικία 66 ετών. Μεγαλωμένη στο Seaford του Sussex από υπερσυντηρητικούς γονείς (η μαμά της ήταν μοδίστρα, ο πατέρας της καταδρομέας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου), η Pamela μετακόμισε στο Λονδίνο στα μέσα της δεκαετίας του '70 για να πιάσει δουλειά στη μπουτίκ Sex του Malcolm McLaren και της Vivienne Westwood στην King's Road και να γίνει  η αυθεντική βασίλισσα της punk «αντιαισθητικής», υιοθετώντας το όνομα Jordan Mooney. 

    Read More
  • EMF: «Επειδή δεν θα είμαστε εδώ για πάντα, πρέπει να εκμεταλλεύεσαι την κάθε στιγμή. Να είσαι θετικός, να δημιουργείς. Να κρατάς μακριά το σκοτάδι...» (Αποκλειστική συνέντευξη)

    EMF: «Επειδή δεν θα είμαστε εδώ για πάντα, πρέπει να εκμεταλλεύεσαι την κάθε στιγμή. Να είσαι θετικός, να δημιουργείς. Να κρατάς μακριά το σκοτάδι...» (Αποκλειστική συνέντευξη)

    Συνέντευξη: Μιχάλης Πούγουνας

    Τον Νοέμβριο του 1990 οι EMF έκαναν μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της δεκαετίας του ’90 με το “Unbelievable” να μπαίνει για 13 εβδομάδας στα βρετανικά τσαρτ. Οι ίδιοι βρίσκονταν εκείνη την στιγμή στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, για μια περιοδεία έξι εβδομάδων και η ζωή τους ήταν «παίζω το βράδυ – κοιμάμαι – ταξιδεύω – παίζω το βράδυ». Δεν προλάβαιναν ούτε γράμμα να στείλουν στα σπίτια τους. Αυτή όμως δεν είναι η ζωή ενός μουσικού αυτού του βεληνεκούς; Μήπως αυτός όμως ήταν και ο λόγος που διαλύθηκαν;

    Read More
  • Το «Anti-Hero» των Kemerov ξεβράζεται κατευθείαν από τον πάτο της Κόλασης...

    Το «Anti-Hero» των Kemerov ξεβράζεται κατευθείαν από τον πάτο της Κόλασης...

    Παραληρεί ο Γιάννης Καστανάρας

    Φωτογραφία: Χριστίνα Αλώση

    Ακούω το Anti-Hero των Kemerov με τα χέρια ψηλά. Κάθε απόπειρα να τα κατεβάσω είναι μια σουβλιά που διατρέχει όλη την απόσταση, από τα ακροδάχτυλα μου μέχρι την καρδιά μου, κάνοντας τα στεντ που μου τοποθέτησαν πριν από κάμποσα χρόνια να πάλλονται θαρρείς και είναι πιστόνια ενός κινητήρα που αγκομαχάει να ανέβει έναν απότομο ανήφορο σε μια σισύφεια προσπάθεια. Η αίσθηση είναι τόσο έντονη που νομίζω πως θα πεταχτούν από τη θέση τους και θα βγουν από το στόμα μου εκτοξεύοντας στο διάβα τους μικρόβια πρόθυμα να κυριεύσουν τον οργανισμό μου μια για πάντα. Οι Kemerov είναι ένα τρομαχτικό συγκρότημα και έχουν κυκλοφορήσει ένα τρομακτικό ντεμπούτο, κατευθείαν από τον πάτο της Κόλασης...

    Read More
  • The Lazy Trains: ντεμπούτο άλμπουμ από το αθηναϊκό κουαρτέτο...

    The Lazy Trains: ντεμπούτο άλμπουμ από το αθηναϊκό κουαρτέτο...

    Γράφει ο Βαγγέλης Χαλικιάς

    Να λοιπόν η πρώτη κυκλοφορία των Αθηναίων Lazy Trains. Ένα ομώνυμο άλμπουμ που θα μπορούσε να είναι ένα live που κορυφώνεται στη σκηνή. Άλλωστε, τα δύο τελευταία από τα οκτώ τραγούδια του The Lazy Trains είναι ηχογραφημένα ζωντανά και η μπάντα δείχνει να το κατέχει καλά το σανίδι. Η Μαρία Ιωαννίδου έχει το χάρισμα να μην ακούγεται σαν μια Ελληνίδα που τραγουδάει αγγλικά αλλά ερμηνεύει τα τραγούδια σχεδόν σαν να είναι η μητρική της γλώσσα.

    Read More
  • Mark E. Smith: «Το πλεονέκτημα που είχα και έχω ακόμα είναι ότι εγώ δεν είμαι μουσικός...»

    Mark E. Smith: «Το πλεονέκτημα που είχα και έχω ακόμα είναι ότι εγώ δεν είμαι μουσικός...»

    Μετάφραση: Πάνος Τομαράς

    O Mark E. Smith υπήρξε μια από τις σημαντικότερες μορφές του βρετανικού rock. Γεννήθηκε στις 5 Μαρτίου 1957 στο Μπρόουτον της Αγγλίας και μέχρι τον θάνατό του, στις 24 Ιανουαρίου 2018, οδήγησε το περίφημο post-punk συγκρότημα των Fall. Tο απόσπασμα που δημοσιεύεται είναι από το βιβλίο The Fall του Mick Middles που έγραψε σε συνεργασία με τον Smith (Omnibus Press, 2003). Μολονότι δεν χρονολογείται στο βιβλίο, σίγουρα η συνέντευξη πάρθηκε μετά τα μέσα της δεκαετίας του '90, γιατί λίγο νωρίτερα στο κείμενο γίνεται αναφορά στους Nirvana και στη σκηνή του Σιάτλ σαν κάτι που έχει περάσει πριν από κάμποσο καιρό...

    Read More
  • Killing Joke: H πόρτα είναι ανοιχτή για τον Άρχοντα του Χάους (Μέρος Γ')

    Killing Joke: H πόρτα είναι ανοιχτή για τον Άρχοντα του Χάους (Μέρος Γ')

    Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

    Πιστεύω πως όταν θέλεις να γράψεις την ιστορία των Killing Joke, αναγκαστικά από κάποιο σημείο και μετά θα γράψεις για τις δραστηριότητες του Jaz Coleman. Δεν γίνεται αλλιώς γιατί είναι τόσες πολλές που δεν ξέρω αν η δική του ημέρα έχει παραπάνω από 24 ώρες. Το ενδιαφέρον του πάντως για τον μυστικισμό, προχώρησε πολύ περισσότερο από αυτό ενός περιστασιακού παρατηρητή, αφού υπήρξε ενεργό μέλος τεσσάρων διεθνώς αναγνωρισμένων μυστικιστικών ταγμάτων. Το 1993 παραιτήθηκε από δύο από αυτά, σχολιάζοντας: «Είναι καλύτερο να έχεις μεγάλη καρδιά, απ’ το να έχεις όλη τη γνώση του κόσμου». Ο Jaz έχει επίσης σχεδιάσει έναν ναό, τον οποίο σκοπεύει να χτίσει στη Νέα Ζηλανδία, τη δεύτερη αρχιτεκτονική αναζήτηση στη ζωή του.

    Read More
  • Λέων Τολστόι: Η Δύναμη του Σκότους...

    Λέων Τολστόι: Η Δύναμη του Σκότους...

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Το αφιέρωμα στο λογοτεχνικό και θεατρικό έργο του Λέοντος Τολστόι H Δύναμη του Σκότους που θα διαβάσετε, αποτελεί απόσπασμα από ένα βιβλίο της Έμμα Γκόλντμαν με τίτλο The Social Significance of the Modem Drama και ήταν αφιερωμένο εξολοκλήρου στο θεατρικό μοντέρνο δράμα και τα αντίστοιχα θεατρικά έργα που γράφτηκαν στην Ευρώπη από τα μέσα του 19ου ως τις αρχές του 20ού αιώνα. Το βιβλίο εκδόθηκε στη Βοστόνη των ΗΠΑ και στο Τορόντο του Καναδά το 1914 και στο βαθμό που γνωρίζω δεν έχει μεταφραστεί στην ελληνική γλώσσα. 

    Read More
  • Woody Guthrie: «Ένα τραγούδι πρέπει να διαρκεί όσο η ιστορία που προσπαθεί να πει…»

    Woody Guthrie: «Ένα τραγούδι πρέπει να διαρκεί όσο η ιστορία που προσπαθεί να πει…»

    Μετάφραση: Αλέξης Καλοφωλιάς

    Ο Woody ήταν ένα πολύ αληθινό πρόσωπο που έγραφε για αληθινά πράγματα. Οι στίχοι του ήταν δυνατοί και ατόφιοι, εύστοχοι και ξεκάθαροι. Είχε τσαμπουκά∙ τα τραγούδια του βρίσκονταν στην αιχμή της κάντρι μουσικής και συγχρόνως στην εμπροσθοφυλακή του μέλλοντος που έφερε το ροκ εν ρολ και το χιπ-χοπ. Ράπαρε πολύ στα τραγούδια του, πολύ πριν ο όρος ραπ υπάρξει καν.

    Chuck D.

    Read More
  • The Undertones: Αποκλειστική συνέντευξη με το ιστορικό ιρλανδικό συγκρότημα από το Ντέρι που δεν λέει να το βάλει κάτω...

    The Undertones: Αποκλειστική συνέντευξη με το ιστορικό ιρλανδικό συγκρότημα από το Ντέρι που δεν λέει να το βάλει κάτω...

    Συνέντευξη: Μιχάλης Πούγουνας

    Με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του Dig What You Need, του νέου άλμπουμ των θρυλικών Undertones, με ρώτησαν εάν θα ήθελα να κάνω μια συνέντευξη για την εκπομπή μου με τον κιθαρίστα τους Damian O'Neill. Φυσικά, δεν ήμουν κουτός να αρνηθώ και έτσι είχα μια κουβεντούλα με ένα από τα ιδρυτικά μέλη ενός από τα σημαντικότερα punk rock συγκροτήματα που έβγαλε η Βόρεια Ιρλανδία, αν όχι το σημαντικότερο.

    Read More
  • Ρεμπέτικο - Ιστορία και Πρωταγωνιστές, από τον Νίκο Κουφόπουλο και 14 σκιτσογράφους...

    Ρεμπέτικο - Ιστορία και Πρωταγωνιστές, από τον Νίκο Κουφόπουλο και 14 σκιτσογράφους...

    Γράφει ο El Condor Pasa

    Ποιος δεν θα ήθελε να έχει μια χρονομηχανή για να ταξιδέψει πίσω στον χρόνο, να δει με τα μάτια του πως ήταν οι δρόμοι και τα κτίρια, να χωθεί μέσα στα σπίτια, να δει πως ντύνονταν οι άνθρωποι, πως ζούσαν, πως μιλούσαν, τι τραγουδούσαν και σε τι θεό πίστευαν; Ποιο είναι το κοντινότερο υποκατάστατο; Μα τα κόμικς βέβαια (καλά και οι κινηματογραφικές ταινίες, αλλά αυτές δεν μας νοιάζουν εδώ και εξάλλου είναι πολύ ακριβές). Αγαπάμε τα κόμικς! Αυτό το φτηνό είδος τέχνης, παιδί της εικονογράφησης, που μπορεί στα μάτια μας να ζωντανέψει σκηνές από τις πιο επικές μάχες μέχρι τις πιο εσωτερικές ανθρώπινες καταστάσεις, ανάλογα με το ταλέντο και τη φαντασία του δημιουργού.

    Read More
  • Ninouki: O Μιχαλης Πούγουνας γράφει για το νέο άλμπουμ των NEXUS...

    Ninouki: O Μιχαλης Πούγουνας γράφει για το νέο άλμπουμ των NEXUS...

    Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

    Η ημέρα της κυκλοφορίας του νέου μίνι άλμπουμ των NEXUS με τίτλο NINOUKI, έφτασε και έτσι θα ήθελα να δώσω μερικές πληροφορίες σχετικά με αυτό το όμορφο μουσικό ταξίδι που έκανα και που σας παραδίδω.
    Ο τίτλος NINOUKI είναι μια φτιαχτή λέξη, μια λέξη που δημιούργησε η μητέρα μου σαν γλυκόλογο όταν ήμουν μωρό...

    Read More
  • Killing Joke: Πανδαιμόνιο… (Μέρος Β')

    Killing Joke: Πανδαιμόνιο… (Μέρος Β')

    Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

    Προτού ξεκινήσω το δεύτερο μέρος της ιστορίας των Killing Joke (το πρώτο μέρος ΕΔΩ), να σημειώσω εδώ κάτι που ισχύει τόσο γι' αυτούς, όσο και για κάθε συγκρότημα: όπως όλοι γνωρίζουμε, η συνύπαρξη δύο ανθρώπων ακόμα και σε μια ερωτική σχέση είναι δύσκολη. Φαντάζεστε λοιπόν πόσο δύσκολη είναι μια σχέση, όταν συνυπάρχουν 4-5 άτομα, 4-5 εγωισμοί μέσα στο ίδιο δωμάτιο, σε ένα μουσικό σύνολο, με διαφορετικά όνειρα ο καθένας για τον εαυτό του; Συνήθως βλέπουμε ένα συγκρότημα σαν ένα σύνολο, αλλά εδώ δύο ζευγάρια που είναι φίλοι για χρόνια πάνε ένα Σαββατοκύριακο εκδρομή στην λιμνούλα και την Δευτέρα δεν μιλιούνται. Σκεφτείτε, λοιπόν, ένα μουσικό σύνολο όπου ο καθένας έχει τα δικά του προσωπικά προβλήματα, χρησιμοποιεί διαφορετικά ναρκωτικά για να φτιάχνεται, και ο καθένας εξελίσσεται αναπτύσσοντας διαφορετικά ενδιαφέροντα απ τους άλλους; Σκεφτείτε αυτό το σύνολο να είναι υποχρεωμένο, για οικονομικούς λόγους τις περισσότερες φορές, να τρώει στην μάπα συνεχώς κάποιον άλλο από το συγκρότημα μέσα σε ένα αυτοκίνητο, μέσα σε ένα στούντιο, ή πάνω στην σκηνή, για μέρες, εβδομάδες, μήνες.

    Read More
  • 1
  • 2

Γραφτείτε στο newsletter του Merlin

FEATURED VIDEOS

  • 1