Αντώνης Λιβιεράτος: «Τίποτα» (CD και ψηφιακή κυκλοφορία)

Γράφει ο Βαγγέλης Χαλικιάς

Ο Αντώνης Λιβιεράτος μέσα σε ένα δίμηνο κυκλοφόρησε ουσιαστικά δύο άλμπουμ, το παρόν όγδοο σόλο του και το ομώνυμο των Vooeetone, μιας νέας μπάντας με παλαίμαχους μουσικούς της ελληνικής σκηνής. Στα προσωπικά του πονήματα, ο Λιβιεράτος επιλέγει να εκφράζεται με ελληνικό στίχο και το ίδιο συμβαίνει και στο Τίποτα, αν και ο δίσκος αρχίζει με το ορχηστρικό «Στο Τέλος» από την θεατρική παράσταση Αντριάννα του Θανάση Παπαγεωργίου, σύμφωνα με τις πληροφορίες για το τραγούδι. Δεν έχω δει την παράσταση, δεν ξέρω περί τίνος πρόκειται, είναι όμως η τέλεια εισαγωγή για αυτό που ακολουθεί, το «Κάτω από την Άσφαλτο» γραμμένο στη μνήμη του Βασίλη Φιλιππακόπουλου, ενός φίλου του Λιβιεράτου, (ιδιοκτήτη του δισκάδικου/λαϊβάδικου Underflow, μεταξύ άλλων) που έφυγε από τη ζωή σχετικά πρόσφατα. Στο συγκεκριμένο τραγούδι τον Αντώνη συνοδεύει στα φωνητικά ο Άκης Μπογιατζής (Libido Bloom, Captain Nefos, Sigmatropic, Vooeetone).

Read more ...

Donovan: ο πρώτος ροκ σταρ που συνελήφθη για ναρκωτικά...

 
Στις 11 Ιουνίου 1966, ο Donovan γίνεται ο πρώτος ροκ σταρ που συλλαμβάνεται στη Βρετανία σύμφωνα με τον Νόμο για τα Επικίνδυνα Ναρκωτικά του 1965. Η αστυνομία στήνει καρτέρι στο διαμέρισμά του στην Edgware Road, ένα στέκι διαφόρων μποέμ καλλιτεχνών και φιλότεχνων του Λονδίνου, εκμεταλλευόμενη τόσο το νόμο όσο και τον δημόσιο πανικό σχετικά με την αυξανόμενη «κουλτούρα των ναρκωτικών».

Η οργάνωση της υγειονομικής υπηρεσίας από το Λαϊκό Μέτωπο κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο (1936-1939)*

Γράφει ο Γρηγόρης Αγκυραλίδης

Ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος ξέσπασε τον Ιούλιο του 1936, όταν ο στρατηγός Φρανσίσκο Φράνκο επιχείρησε, μέσω πραξικοπήματος, να ανατρέψει τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας. Στο πλευρό του είχε τη ναζιστική Γερμανία και τη φασιστική Ιταλία και, κυρίως, την υλική τους ενίσχυση. Οι υποστηρικτές της δημοκρατίας είχαν στο πλευρό τους τη Σοβιετική Ένωση και το Μεξικό, ωστόσο συνολικά οι δυτικές δημοκρατίες επέβαλαν εμπάργκο, σε όπλα και σε έμψυχο υλικό. Ο Ισπανικός Εμφύλιος αποτέλεσε την πρώτη πολεμική σύρραξη στην Ευρώπη, με συμμετοχή του άμαχου πληθυσμού, τόσο με μεγάλες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, όσο και μέσω της δημιουργίας ροής προσφύγων από τους ηττημένους του πολέμου. Επιπλέον, η Ισπανία δεν είχε συμμετάσχει στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και οι τελευταίες πολεμικές ενέργειες στη χώρα είχαν διεξαχθεί κατά τον 19ο αιώνα κι έτσι δεν υπήρχαν αναφορές στην τρέχουσα, κατά την εποχή, οικονομική και επιχειρησιακή διεξαγωγή ενός πολέμου. Επίσης, αποτέλεσε το πεδίο δοκιμής της πολεμικής τεχνολογίας της εποχής για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές δυνάμεις. Στο κείμενο αυτό θα εξετάσουμε πως από την πλευρά των υποστηρικτών της Δημοκρατίας δημιουργήθηκαν και αναπτύχθηκαν οι υγειονομικές δομές κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Read more ...

The Dionysians - Να Κάψουμε το Χθες (2025)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Ένα ντεμπούτο που δίνει ξανά ζωή στο ελληνικό garage rock

Το καλό ελληνικό garage rock δεν κάνει φασαρία πριν την ώρα του. Δεν ζητά υπερβολές, ούτε επιβάλλεται με τεχνητό ενθουσιασμό. Εμφανίζεται όταν έχει λόγο ύπαρξης. Οι The Dionysians ανήκουν ακριβώς εδώ. Με το ντεμπούτο Να Κάψουμε το Χθες από τη Veego Records δείχνουν ότι ο ήχος των 60s μπορεί να σταθεί στο τώρα, χωρίς κόλπα, χωρίς ρετρό φολκλόρ και χωρίς καμία ανάγκη να αποδείξει κάτι. Fuzz κιθάρες, Farfisa, ντέφι και ελληνικός στίχος δένουν σε έναν χαρακτήρα που ακούγεται σαν να γεννήθηκε κατευθείαν μέσα σε έναν μικρό, ζεστό χώρο όπου η μπάντα γράφει live.

Read more ...

Phantom Thread – Η αγάπη ως αόρατο νήμα... (Αφιέρωμα στον Paul Thomas Anderson #9)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Ο Paul Thomas Anderson είναι ένας σκηνοθέτης των μαχών - όχι μόνο των εξωτερικών, αλλά κυρίως εκείνων που συμβαίνουν κάτω από το δέρμα. Από το υπαρξιακό ποτάμι του There Will Be Blood, όπου ο Daniel Plainview παλεύει με τον Θεό και τη δίψα του για εξουσία, μέχρι το The Master, όπου ο Freddie Quell συγκρούεται με τον εαυτό του μέσα από τη λατρεία ενός ψευδο-προφήτη, και το Inherent Vice, που περιπλανιέται μέσα στο παραισθητικό ναυάγιο της Αμερικής των ’70s, ο Anderson πάντα κατέγραφε ανθρώπους που πολεμούν ενάντια στο ίδιο τους το βλέμμα.

Read more ...

Θανάσης Μήνας: Black Power (εκδόσεις Πόλις, 2025)

Γράφει ο Βαγγέλης Χαλικιάς

Στις 370 περίπου σελίδες ο Θανάσης Μήνας καταφέρνει με συναρπαστικό, άμεσο τρόπο, δίχως να πλατειάζει, να τα βάζει όλα στη σειρά, χρονολογίες, πρωταγωνιστές, σημαντικά πρόσωπα, ιστορικά γεγονότα, σχέσεις μεταξύ των πρωταγωνιστών της αφροαμερικανικής ιστορίας, συσχετισμούς. Τα στατιστικά που αναγκαστικά αναφέρονται δεν κουράζουν αλλά σοκάρουν και εξοργίζουν σε μια ιστορία που ουσιαστικά επαναλαμβάνεται όσον αφορά την αδικία, τη συγκάλυψη, την αγριότητα που βίωσαν εκατομμύρια άνθρωποι της μαύρης φυλής όλους αυτούς τους αιώνες.

Read more ...

Ο Ντουρούτι και οι Έλληνες εθελοντές στη φάλαγγά του κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο πόλεμο...

Γράφει ο Προκόπης Σαμαρτζής

«Τον ηρωισμό του δεν τον βλέπω μονάχα σε ότι γράφτηκε στις εφημερίδες αλλά περισσότερο στην καθημερινή του ζωή. Αυτό το ξέρουν φυσικά μόνο λίγοι. Εκείνοι που τον ήξεραν από το καφέ της γειτονιάς, από το σπίτι ή από την φυλακή. Μέσα από τα χέρια του πέρασαν εκατομμύρια, κι όμως τον είδα να μπαλώνει μόνος του τις σόλες των παπουτσιών του, γιατί δεν είχε λεφτά να τα δώσει στον παπουτσή. Μερικές φορές δεν είχε ούτε τα ψιλά για να παραγγείλει έναν καφέ, όταν συναντιόμασταν σε ένα μπαρ. Όταν κάποιος πήγαινε επίσκεψη σπίτι του, εκείνος φορούσε συχνά ποδιά επειδή καθάριζε εκείνη τη στιγμή πατάτες. Η γυναίκα του δούλευε. Δεν τον πείραζε καθόλου· δεν είχε τη μανία του ανδρισμού και δεν ένιωθε ότι οι δουλειές του σπιτιού πλήγωναν τον εγωισμό του. Την άλλη μέρα έπαιρνε το πιστόλι κι έβγαινε στον δρόμο για να τα βάλει με τον κόσμο της κοινωνικής καταπίεσης. Το έκανε με την ίδια φυσικότητα που το προηγούμενο βράδυ άλλαζε τις φασκιές της κορούλας του, της Κολέτ...» 

Χ. Μ. Εντσενμπέργκερ

Read more ...

The Skelters: “Con Man’s Chronicles” (2025)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Μια μουσική κατάθεση αυθεντικότητας και ροκ ψυχής, όπου η δεκαετής απουσία μετατρέπεται σε προσωπικό ημερολόγιο εσωτερικής σύγκρουσης και εξωτερικής επιβίωσης, με ήχους που τιμούν το κλασικό ’70s rock χωρίς να βουλιάζουν στη νοσταλγία.

Read more ...

Τζαζ και αναπηρία...

Γράφει ο George McKay

(μετάφραση: Γρηγόρης Αγκυραλίδης)*

Η τζαζ στην Αμερική της δεκαετίας του 1920 έφερε στο προσκήνιο συζητήσεις για την αρρώστια, την αναπηρία, το θόρυβο, και το ρυθμό. Στην προσπάθεια να απονομιμοποιήσουν την τζαζ, οι εφημερίδες και τα λαϊκά και ακαδημαϊκά περιοδικά, οι άμβωνες των εκκλησιών, οι αίθουσες διαλέξεων και τα βιβλία γέμιζαν με περιγραφές της τζαζ ως ελαττωματική ή αναπηρική μουσική …. (2011, 31-32)

Read more ...

XOAN - «Tensions»: Η εσωτερική ένταση μιας ήρεμης επανάστασης...

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Ένας δίσκος που δεν σε τραβά απ’ το χέρι, αλλά σε αφήνει να ανακαλύψεις με τον δικό σου ρυθμό την ποιητική σύγκρουση ανάμεσα στη σύγχρονη πίεση και την προσωπική απελευθέρωση, με καθαρό ήχο και προσεγμένη απλότητα που φωτίζει την ελληνική indie rock σκηνή του 2025.

Read more ...

«Μπλακ»: Η Katscenes μιλά για τη δημιουργία, τη συνεργασία και την εξέλιξη της μουσικής της ταυτότητας...

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

φωτό: Stephie Grape

Στον πυρήνα της σύγχρονης ελληνικής indie σκηνής, το όνομα Katscenes λειτουργεί σαν σιωπηλή δόνηση - μια παρουσία που ξεχωρίζει για την αυθεντικότητα και τη βαθιά, εσωτερική της προσέγγιση. Με το νέο άλμπουμ «Μπλακ» από τη Vinyl Records, η Katscenes βαδίζει σε μονοπάτια εσωτερικής αναδιάρθρωσης, αφήνοντας πίσω της το απόλυτο της bedroom αισθητικής και αγκαλιάζοντας τη συλλογικότητα και το ζωντανό βίωμα.

Read more ...

The Replacements: λατρεμένοι, υποτιμημένοι, αυτοκαταστροφικοί...

Γράφει ο Θανάσης Μήνας

Έργα και ημέρες του απόλυτου college-rock γκρουπ με αφορμή τη νέα έκδοση του τρίτου τους άλμπουμ, Let It Be (1984).

Λατρεμένοι από κάμποσους, υποτιμημένοι από τους πολλούς, αυτοκαταστροφικοί για πάρτη τους. Αυτοί οι επιθετικοί προσδιορισμοί συνοψίζουν εν πολλοίς αποτελούν την μάλλον γρήγορη και έξαλλη διαδρομή των Mats (το υποκοριστικό των φαν για τους Replacements) στη σκηνή και στη δισκογραφία. Σχηματισμένοι το 1979, γνώρισαν μερικές στιγμές εφήμερης δόξας και διαλύθηκαν το 1991∙ οι μετέπειτα επανασυνδέσεις τους ήταν απλές επιβεβαιώσεις σε ένα χρονικό προαναγγελθέντος θανάτου, ενώ με τις σόλο δουλειές των μελών τους, ελάχιστοι ασχολήθηκαν. Κι όμως, ακόμα και σήμερα, το όνομά τους αναφέρεται με υπέρμετρο σεβασμό στον μουσικό τύπο, όποτε γίνεται λόγος για την «ανεξάρτητη σκηνή» της δεκαετίας του ’80, κυκλοφορούν δύο επίσημες βιογραφίες τους που έχουν γίνει μπεστ-σέλερ και οι σημαντικότεροι δίσκοι τους επανεκδίδονται συστηματικά. Η νέα deluxe έκδοση του τρίτου τους άλμπουμ, του καθοριστικού για την καριέρα τους Let It Be του 1984, μας έδωσε την αφορμή για τούτες τις γραμμές.

Read more ...

O Jean-Luc Godard, oι Rolling Stones, ο Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ και μια καταστροφική πυρκαγιά...

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Olympic Studios, Λονδίνο, Ιούνιος 1968: Ο Γάλλος σκηνοθέτης της Nouvelle Vague, Jean-Luc Godard, ανταλλάσσει χειραψία με τον μπασίστα των Rolling Stones, Bill Wyman, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Sympathy For The Devil, ενώ ο Mick Jagger ασχολείται ως συνήθως με τον εαυτό του...

Read more ...

Dramachine: Συνέντευξη με αφορμή το νέο τους EP “Désir Excès" και τη συναυλία τους στο Gagarin στις 14 Νοεμβρίου...

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Φωτογραφίες: Μυρτώ Τζήμα

Εξερευνούμε την πορεία τους στην αθηναϊκή ηλεκτρονική σκηνή, τις ζωντανές εμφανίσεις, το post-punk και synthwave ήχο, και την ακατέργαστη δύναμη της ελληνικής εναλλακτικής μουσικής. Στην καρδιά της αθηναϊκής ηλεκτρονικής σκηνής, οι Dramachine εμφανίζονται στο εμβληματικό Gagarin 205 στις 14 Νοεμβρίου με το νέο τους EP, Désir Excès, σηματοδοτώντας την εξέλιξη του post-punk και synthwave ήχου στην ελληνική εναλλακτική μουσική. Ζωντανές εμφανίσεις με ένταση, αναλογικά synths και drum machines, εσωτερικότητα και δημιουργικό ρίσκο - όλα συναντιούνται σε αυτή τη συνέντευξη - ποταμό.

Read more ...

Esperanza Spalding: Μια ιδιοφυία στην jazz του 21ού αιώνα...

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Από τα νεανικά της χρόνια η γλυκιά Αφροαμερικανίδα Esperanza Spalding ονειρευόταν να φτιάξει μουσική με τον Milton Nascimento, έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους Βραζιλιάνους τραγουδοποιούς και σαξοφωνίστες. Καλλιεργούσε αυτή την ελπίδα από τότε που φοιτούσε στο Berklee College of Music και άκουσε από έναν φίλο της το άλμπουμ Native Dancer του Wayne Shorter, στο οποίο συμμετείχε ο Nascimento. Το όνειρό της έγινε πραγματικότητα όταν τον Αύγουστο του 2024 η εταιρεία Concord κυκλοφόρησε τη συνεργασία της 40χρονης μπασίστριας και τραγουδίστριας με τον σπουδαίο πολυοργανίστα καλλιτέχνη.

Read more ...

Γραφτείτε στο Νewsletter του Merlin

FEATURED VIDEOS

  • 1