Το "Planetoktonos" των Dephosphorus: astrogrindcore με στοιχεία death και black metal, sludge, noise rock, post-hardcore, αλλά και ψυχεδέλειας...

Details

Published: Wednesday, 14 October 2026 19:08

Written by Γιώργος Τσέκας

Γράφει ο Γιώργος Τσέκας

Οι Dephosphorus δεν αντιμετωπίζουν ποτέ το extreme metal ως απλή επίδειξη ταχύτητας. Στο Planetoktonos, το πέμπτο τους full-length μετατρέπουν την κοσμική επιστημονική φαντασία σε μια βίαιη, αποπροσανατολιστική και απρόσμενα ανθρώπινη εμπειρία. Κυκλοφόρησε στις 18 Ιουλίου 2025 από τις 7 Degrees Records, Nerve Altar και Selfmadegod Records και περιλαμβάνει εννέα κομμάτια, όπου το grindcore συναντά τα black και death metal μέσα σε αυτό που το συγκρότημα αποκαλεί “astrogrind”. Η ισχύς του, ωστόσο, δεν βρίσκεται μόνο στην ταχύτητα ή στην τεχνική πυκνότητα: βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο στίχοι, φωνητική απόδοση και ασταθής μουσική ατμόσφαιρα απεικονίζουν την ανθρωπότητα ως εύθραυστο είδος μέσα σε ένα αδιάφορο σύμπαν.

Read more ...

Stylianos Ou & The Cortisol Cows: «Ανολοκλήρωτοι έρωτες που ποτέ δεν πρόλαβαν να ανθίσουν»...

Details

Published: Tuesday, 13 October 2026 13:13

Written by Χρήστος Κορναράκης

Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης

Φωτογραφίες: Νίκος Ραζής (@nikosraz)

Ο Stylianos Ou μιλά για το Rotten, τον νέο δίσκο των Stylianos Ou & The Cortisol Cows από την Inner Ear, το μαύρο χιούμορ, τις ερωτικές ματαιώσεις και την παράξενη ομορφιά της μουσικής που δεν προσπαθεί να κρύψει τις ρωγμές της.

Υπάρχουν έρωτες που δεν τελειώνουν ακριβώς. Απλώς δεν προλαβαίνουν να γίνουν αυτό που θα μπορούσαν. Μένουν κάπου ανάμεσα σε όσα συνέβησαν και σε όσα επινοήσαμε εκ των υστέρων, αποκτώντας με τον καιρό μια δική τους, παράξενη μυθολογία. Στο Rotten, τον δεύτερο δίσκο των Stylianos Ou & The Cortisol Cows, ο Stylianos Ou επιστρέφει σε αυτό το άβολο ενδιάμεσο, εκεί όπου η μελαγχολία συναντά το μαύρο χιούμορ και η φθορά δεν αποκλείει την τρυφερότητα.

Read more ...

Το «Live Evil» των Black Sabbath, μία από τις πιο δυναμικές ζωντανές μαρτυρίες του heavy metal...

Details

Published: Tuesday, 13 October 2026 13:02

Written by Γιώργος Τσέκας

Γράφει ο Γιώργος Τσέκας

Υπάρχουν ζωντανά άλμπουμ που λειτουργούν ως απλές καταγραφές συναυλιών και υπάρχουν εκείνα που αποκτούν σχεδόν μυθική διάσταση. Το Live Evil ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Κυκλοφόρησε στα τέλη του 1982 και αποτελεί το πρώτο επίσημο live άλμπουμ στην ιστορία των Black Sabbath, καθώς το Live at Last του 1980 δεν είχε εγκριθεί από το συγκρότημα. Η ηχογράφησή του πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της περιοδείας για το Mob Rules, με τη σύνθεση των Ronnie James Dio, Tony Iommi, Geezer Butler και Vinny Appice. Η κυκλοφορία του Live at Last επηρέασε άμεσα τη δημιουργία του Live Evil, επειδή έδειξε στους Black Sabbath ότι ένα ζωντανό άλμπουμ μπορούσε να κυκλοφορήσει χωρίς τον έλεγχο ή την έγκρισή τους.

Read more ...

Ο Blind Willie Johnson ταξιδεύει στο διάστημα...

Details

Published: Saturday, 10 October 2026 19:17

Written by Όλγα Δημοπούλου

Γράφει η Όλγα Δημοπούλου

Ήταν το 1977, όταν η NASA έστειλε στο διάστημα τα Voyager 1 και 2. Τα διαστημικά σκάφη ταξίδεψαν έχοντας μαζί τους ένα χρυσό δίσκο, το γνωστό “Golden Record”, με μουσικές από τη Γη, ήχους, χαιρετισμούς σε 55 γλώσσες και εικόνες. Ανάμεσα στα μουσικά κομμάτια που επιλέχθηκαν ήταν και το “Dark was the Night, Cold was the Ground” του Blind Willie Johnson.

Read more ...

John Prine – Ο τραγουδοποιός της διπλανής πόρτας...

Details

Published: Friday, 09 October 2026 11:10

Written by Θανάσης Μήνας

Γράφει ο Θανάσης Μήνας

Με αφορμή τα 80 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου singer song writer από το Σικάγο (10 Οκτωβρίου 1946), μια αναδρομή στο ξεκίνημα της πορείας του με έμφαση στο ντεμπούτο του άλμπουμ John Prine (Atlantic, 1971)

«Υπήρχαν Ελληνίδες και νέγρες καμαριέρες απ’ όλα τα ξενοδοχεία, αχθοφόροι, πορτιέρηδες, υπάλληλοι βεστιαρίου, γκαρσόνες, ειδικοί όπως ο garde manger από κυριλέ μαγαζιά της Χρυσής Ακτής, μέρη όπου είχα πάει με τη σκυλοκλούβα κι έτσι τα καταλάβαινα λιγάκι. Ήταν κάθε λογής αυτοί που έρχονταν. Η υπόγεια ανθρωπότητα των σωλήνων, των αποθηκών, του κάρβουνου, τεχνίτες, ψήστες∙ ως κι ένας δουκικός Γάλλος με ρεπούμπλικα, σαν τραγουδιστής, που αυτοαποκαλέστηκε “μάγειρας καλλονής” κι έγραψε στην κάρτα του δίχως να βγάλει να γάντια του. Και γεροπλάνητες κι άλλοι με λευκή φάτσα παλιάνθρωπου, τύποι με παλιά κάρτα των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου, γριές Ανατολικοευρωπαίες με επιστολές που εξηγούσαν τι ακριβώς ήθελαν, και κάθε λογής άλλες κακοποιημένες φάτσες, άρρωστες, μέθυσες, ζαβλακωμένες, αθώες, κρουστές, σερνάμενες, παράφρονες, θύματα προκατάληψης, κι από λεπρές ως τις πιο ευπρεπείς σφριγηλές καλλονές. Αν τούτο λοιπόν το πλήθος δεν είχε τίποτα κοινό με κείνο που θα ανέθρεψε την εμπροσθοφυλακή του Ξέρξη ή του Κωνσταντίνου, νέα πράγματα λοιπόν δημιουργούνταν∙ εκείνο όμως κι εμένα που μου έκανε εντύπωση σ’ αυτό, ήταν μια αίσθηση αρχαιότητας και παχιάς κρούστας. Η ευτυχία και η χαρά, όμως, ήταν ανέκαθεν ίδιες φαντάζομαι, έτσι τόση παραλλαγή να υπάρχει στα αντίθετά τους;» (1)

Read more ...

Cucumba: «Τώρα ξέρουμε τι θέλουμε και ξέρουμε πώς να το κάνουμε...»

Details

Published: Thursday, 08 October 2026 13:55

Written by Χρήστος Κορναράκης

Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης

Φωτογραφίες: @eva.stamna

Οι Θεσσαλονικείς Cucumba μιλούν για το δεύτερο, ομώνυμο άλμπουμ τους, Cucumba (2026), τον ήχο indie/shoegaze, την παραγωγή του Γιάννη Μουχταρόπουλου και τα επόμενα βήματα της μπάντας.

Οι Cucumba ξεκίνησαν χωρίς να γνωρίζουν με ακρίβεια τι μπάντα ήθελαν να γίνουν. Ήξεραν μόνο ότι ήθελαν να παίξουν rock - στις πρώτες τους πρόβες χωρούσε ακόμη και το "Iron Fist" των Motörhead. Το Inexperienced του 2024 κατέγραψε αυτήν ακριβώς την περίοδο αναζήτησης. Στο δεύτερο, ομώνυμο άλμπουμ τους, Cucumba, οι Θεσσαλονικείς ακούγονται πλέον πιο σίγουροι για τον ηχητικό τους προσανατολισμό, χωρίς να έχουν χάσει την περιέργεια που τους έφερε ως εδώ.

Read more ...

G.I.S.M.: Αναρχοπάνκ από τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου...

Details

Published: Tuesday, 06 October 2026 14:17

Written by Γιάννης Καστανάρας

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Συγχωνεύοντας την ωμή ενέργεια του punk με γρήγορα metal riffs στα όρια του thrash (και ενίοτε ξεπερνώντας τα) για να φτιάξουν έναν ιδιότυπο, άτεχνο πλην όμως ενδιαφέροντα τύπο hardcore, οι G.I.S.M. (Guerrilla Incendiary Sabotage Mutineer, Guerilla Incendiary Sound Team, God In the Schizoid Mind, Grand Imperialism Social Murder, Genocide Infanticide Suicide Menticide, Gay Individual Social Mean, "Gothic Incest Sex Machine, Grubby Incest Stripper Mastitis, Gravity Impel Slaying Machine, Get Incinerated Sorrow Mass, Gore Impromptu Suicide Mine, Grim Iconic Sadistic Mantra" and "Gnostic Idiosyncrasy Sonic Militant – διαλέγετε και παίρνετε) υπήρξαν ένα από τα πιο επιδραστικά και συγκροτήματα στην ιστορία της ιαπωνικής underground μουσικής.

Read more ...

Αtom Ηeart Mother: η ιστορία μιας θρυλικής ροκ σουίτας...

Details

Published: Sunday, 04 October 2026 13:36

Written by Όλγα Δημοπούλου

Γράφει η Όλγα Δημοπούλου

Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, μιaς και η ιδέα που μου καρφώθηκε αρχικά στο μυαλό ήταν ο όρος “σουίτα”. Η σουίτα ως μουσικό είδος έχει τις ρίζες της στην Ευρώπη της Αναγέννησης και κυρίως του 17ου αιώνα, όταν αρχίζουν να συνδυάζονται μεταξύ τους διαφορετικοί χοροί. Στην εποχή του Μπαρόκ, ιδιαίτερα τον 17ο και τις αρχές του 18ου αιώνα, η σουίτα γίνεται πολύ σημαντική μορφή. Πολλοί σημαντικοί συνθέτες γράφουν αγαπημένες σουίτες. Αυτά για να εξηγήσουμε τι είναι σουίτα στην κλασική μουσική. Ήταν στα μέσα της δεκαετίας του ΄70 που ακούω το Atom Heart Mother. Εκστασιάζομαι και απορώ συνάμα όταν ανακαλύπτω ότι οι Pink Floyd γράφουν μια σουίτα. Μία ρόκ σουιτα; Και ναι, το παραδέχομαι, η πρώτη μου σκέψη είναι, “τι δουλειά έχει η αλεπού στο παζάρι”;

Read more ...

The Crystal Teardrop: Ταξίδι αναψυχής με πυξίδα τα sixties...

Details

Published: Saturday, 03 October 2026 14:42

Written by Γιάννης Καστανάρας

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Το The Crystal Teardrop... is Forming, το ντεμπούτο άλμπουμ των Crystal Teardrop του 2025, μου είχε αφήσει μια ιδιαίτερα ευχάριστη αντήχηση στα αυτιά και το Love You More, η δεύτερη προσπάθεια της μπάντας που σχηματίστηκε στις αρχές του 2023 στο Stoke-on-Trent, ακούγεται σαν μια πιο «γεμάτη» και πιο λαμπερή εξέλιξη της πρώτης – μια ντουζίνα τραγούδια όπου το πνεύμα των sixties κυριαρχεί σε υπέροχα εγκληματικό βαθμό.

Read more ...

Oppenheimer: Ο άνθρωπος που πάτησε το κουμπί (αφιέρωμα στον Christopher Nolan #10)

Details

Published: Thursday, 01 October 2026 12:31

Written by Χρήστος Κορναράκης

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Μια ταινία για τον άνθρωπο πίσω από την ατομική βόμβα

Η ατομική βόμβα έχει γυριστεί, φωτογραφηθεί, αναλυθεί χιλιάδες φορές. Ο Nolan δεν πάει εκεί. Πάει αλλού. Στον άνθρωπο που βρέθηκε στο κέντρο της δημιουργίας της. Και μετά έπρεπε να ζήσει με ό,τι ακολούθησε. Αυτός ο άνθρωπος είναι ο J. Robert Oppenheimer. Η ταινία τον ακολουθεί από τα χρόνια των σπουδών, περνάει από το Manhattan Project, φτάνει μέχρι τη Χιροσίμα, το Ναγκασάκι και την περίοδο μετά. Αλλά το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας δεν παίζεται σε εργαστήρια. Παίζεται σε αίθουσες, σε ακροάσεις, σε συζητήσεις που καθορίζουν εικόνες, φήμες, καριέρες. Ο Nolan δεν βιάζεται να φτάσει στην έκρηξη. Και κάνει το σωστό.

Read more ...

To «White Rabbit» της Grace Slick: αμφισβήτηση της λογικής και κανόνων που θεωρούμε αυτονόητους...

Details

Published: Wednesday, 30 September 2026 13:33

Written by Όλγα Δημοπούλου

Γράφει η 'Ολγα Δημοπούλου

White Rabbit, Jefferson Airplane 1967. Στη μακρινή και άγουρη εφηβεία μου, το λάτρεψα. Δεν καταλάβαινα ακριβώς γιατί. Το ένιωθα περισσότερο σαν ατμόσφαιρα. Σαν κάτι σκοτεινό, μυστηριώδες, απαγορευμένο. Θες η φωνή της Grace Slick, η μουσική, η Αλίκη που έπεφτε στην τρύπα του κουνελιού, θες τα χάπια που τη μεγάλωναν και τη μίκραιναν (κι έλεγα, ξεκάθαρα μιλάει για LSD, όπως το Golden Brown των Stranglers μιλάει για ηρωίνη). Είχα όμως, ένα παράξενο συναίσθημα, πως πίσω από το παραμύθι κρυβόταν κάτι που δεν ήμουν ακόμη σε θέση να καταλάβω. Χρόνια αργότερα, ακούγοντας ξανά το White Rabbit, άκουσα διαφορετικά πράγματα. Η Grace το είχε γράψει και το τραγουδούσε με την προηγούμενη μπάντα της, τους Great Society, αλλά το απογείωσε το 1967, με την κυκλοφορία του άλμπουμ των Jefferson Airplane, Surrealistic Pillow, μέσα στην ψυχεδελική και πολιτικά φορτισμένη εποχή των ’60s. Και σήμερα, πίσω από την ατμόσφαιρα, βλέπω καθαρότερα την αμφισβήτηση...

Read more ...

Minutemen: Ορκισμένοι σοσιαλιστές, ανεπιτήδευτοι μέχρις εσχάτων, και πάντα ευδιάθετοι...

Details

Published: Tuesday, 29 September 2026 20:15

Written by Γιάννης Καστανάρας

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Οι Minutemen ήταν για το hardcore ό,τι οι Talking Heads για το punk... Σύμφωνα με τον μύθο, ο D. Boon και ο Mike Watt γνωρίστηκαν όταν ο πρώτος προσγειώθηκε μπροστά στον δεύτερο πέφτοντας από ένα δέντρο. Ωραία φάση, δε λέω. Αν η δημιουργία ενός από τα πιο επιδραστικά αμερικανικά συγκροτήματα των αρχών της δεκαετίας του ’80 οφείλεται σε ένα τέτοιο νευτωνικό γεγονός, τότε δεν υπάρχει χώρος για δεύτερες σκέψεις.

Read more ...

Sienna Spiro - "Visitor"

Details

Published: Thursday, 24 September 2026 13:02

Written by Χρήστος Κορναράκης

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Η 20χρονη παραδίδει pop soul κινηματογραφικό ντεμπούτο για σχέσεις με ημερομηνία λήξης

Η Sienna Spiro ξεκίνησε ανεβάζοντας τραγούδια στο διαδίκτυο και στο Visitor εμφανίζεται ήδη σαν καλλιτέχνιδα που ξέρει πού θέλει να σταθεί. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε σε ιστορικά στούντιο, ανάμεσά τους τα Abbey Road και Electric Lady, και αυτό ακούγεται αμέσως στον τρόπο που είναι στημένος ο ήχος: με προσοχή στη λεπτομέρεια, με καθαρό χώρο για τη φωνή και με ενορχηστρώσεις που στηρίζουν χωρίς να ‘’σκεπάζουν’’.

Read more ...

Φαντάσματα στον Αυτοκινητόδρομο: The Gun Club – Miami (Animal, 1982)

Details

Published: Sunday, 20 September 2026 14:48

Written by Θανάσης Μήνας

Γράφει ο Θανάσης Μήνας

Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, ο Jeffrey Lee Pierce (που γεννήθηκε κοντά στο Λος Άντζελες το 1958) διηύθυνε το fan club των Blondie της Δυτικής Ακτής∙ την ίδια ώρα ο ισπανόφωνος (chicano) κιθαρίστας Brian Tristan (Kid Congo Powers) διηύθυνε το αντίστοιχο fan club των Ramones. Ο Pierce ήταν επίσης λάτρης του αρχαϊκού μπλουζ του Δέλτα του Μισισίπι, αλλά και του κλασικού country & western άλμπουμ του Marty Robbins, Gunfighter Ballads and Trail Songs (1959).

Ο Pierce ήταν ίσως η πιο χαρισματική φιγούρα ανάμεσα στους μουσικούς που επιχείρησαν να κάνουν μια στροφή προς την παραδοσιακή μουσική της Αμερικής στον απόηχο της εποχής του punk. Οι Gun Club, τους οποίους σχημάτισε στο Λος Άντζελες το 1980 μαζί με τον Powers, εμπνεύστηκαν από το rockabilly-punk των Cramps, όμως συγχρόνως εισχώρησαν βαθιά στον μυστηριώδη κόσμο του Νότου, από το Δέλτα του Μισισίπι του Robert Johnson μέχρι τους βάλτους της Φλόριντα. Το ρεπερτόριο χωριζόταν σε δαιμονικό rock ‘n’ roll, υπνωτικό και αμφεταμινικό blues και βάναυσες μπαλάντες με τις ρίζες τους στην αγροτική ατμόσφαιρα του Νότου. Οι στίχοι ξεχείλιζαν από αναφορές στον αδιαπέραστο κόσμο των Bayou (βάλτοι της Λουϊζιάνα), τις απόκρυφες τελετές και τους λαϊκούς θρύλους.

Read more ...

Gram Parsons: 53 χρόνια από τον θάνατο ενός cowboy...

Details

Published: Saturday, 19 September 2026 08:51

Written by Θανάσης Μήνας

Ο Θανάσης Μήνας αποδίδει με σεβασμό και αγάπη φόρο τιμής στον Θλιβερό Άγγελο (Grievous Angel) της country. Ή, όπως προτιμούσε να αποκαλεί τη μουσική του ο ίδιος: Cosmic American Music

Ο χαρακτηριστικός νότιος τρόπος με τον οποίο τόνιζε τις ρίμες απηχεί στο φαλτσέτο του Dan Stewart των Green On Red ή στις φωνητικές αρμονίες των Long Ryders. Τα κουρδίσματά του στην κιθάρα ανασαίνουν στις πιο country συγχορδίες του Steve Wynn. H Cosmic American Music, όπως την οραματίστηκε, σε υπόρρητη διαλεκτική με τους Band, προοικονομεί τους Uncle Tupelo και τους Son Volt, τις παραγωγές του Jeff Tweedy και των Wilco. Υπήρξε το πιο χαρισματικό τέκνο του Hank Williams, ήταν στενός φίλος του Keith Richards, επηρέασε τους Stones προς την κατεύθυνση του country-rock, ανέδειξε την υπέροχη Emmylou Harris. Χωρίς την παρέμβασή του, έννοιες όπως alternative country και americana ίσως να μην υπήρχαν στο μουσικό μας λεξιλόγιο. Στις 19 Σεπτεμβρίου 2026 συμπληρώνονται 53 χρόνια από τον θάνατό του.

Read more ...