Ο ΣIXάνθρωπος: ένα βιβλίο για το τέλος του κόσμου, τις στάσεις λεωφορείων και τα μπαρ χωρίς μικρόφωνα...

Γράφει η Φαίη Φραγκισκάτου

Τα καλοκαίρια δε διαβάζω πλέον βιβλία. Αυτή η ψυχαναγκαστική συνήθεια που μας κόλλησε το σχολείο των αρχών του 80 – να διαβάζουμε οποιοδήποτε βιβλίο προηγουμένως διαβαζόταν κατόπιν έγκρισης των γονέων ή των δασκάλων. Η ελευθερία του να διαβάζεις οτιδήποτε θες ή, έστω, που έχεις βρει στην βιβλιοθήκη των μεγαλύτερων. Η ελεύθερη ανάγνωση, ωστόσο, παρότι εξ ορισμού ανθρωποκεντρική λειτουργία, έχει καταλήξει άλλη μια μηχανιστική διαδικασία από τους μαθησιακούς θεσμούς, την αγορά εργασίας, την πολιτική και την γραφειοκρατία. Ναι, έχουμε διαβάσει πολλά, ειδικά εμείς του Παντείου, από Ντεμπόρ και Αλτουσέρ μέχρι Χριστιανόπουλο και τη Δυναστεία των Ντακ. Και τι έγινε; Πόσο πιο ελεύθεροι γίναμε μέσα από αυτήν την καταναλωτική μανία των λέξεων;

Read more ...

Φεντερίκα Μοντσένι: Η πρώτη γυναίκα υπουργός στον κόσμο ήταν αναρχική ως το μεδούλι...

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

 «Η αγάπη για την ελευθερία και η έννοια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας είναι τα βασικά στοιχεία της ιδέας του αναρχισμού...» (Φεντερίκα Μοντσένι)

Τον Νοέμβριο του 1936, η Φεντερίκα Μοντσένι, μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του ισπανικού αναρχισμού, έπραξε το αδιανόητο: κατόπιν έγκρισης της αναρχοσυνδικαλιστικής Εθνικής Συνομοσπονδίας Εργατών (CNT), αποδέχτηκε την πρόσκληση του πρωθυπουργού της χώρας Λάργο Καμπαγιέρο και ανέλαβε το Υπουργείο Υγείας της Ισπανικής Δημοκρατίας. Τρεις ακόμα σύντροφοί της υπουργοποιήθηκαν στα πλαίσια της συνεργασίας των αναρχικών με τη δημοκρατική κυβέρνηση, προκειμένου να ανακοπεί η πορεία του φασισμού στην Ισπανία. Ο εμφύλιος πόλεμος μαινόταν από τις 18 Ιουλίου, όταν στασιαστές στους κόλπους του στρατού με επικεφαλής τον στρατηγό Φρανθίσκο Φράνκο αποφάσισαν να ανατρέψουν τη νομίμως εκλεγμένη κυβέρνηση και να εδραιώσουν ένα ανελέητο δικτατορικό καθεστώς υπό τις ευλογίες της Καθολικής Εκκλησίας, των Ισπανών βιομηχάνων και, φυσικά, των Χίτλερ και Μουσολίνι. Ο ισπανικός λαός, με τη βοήθεια χιλιάδων ξένων αντιφασιστών εθελοντών, αντιστάθηκε...

Read more ...

The Spaghetti Incident?: 30 χρόνια μετά...

Γράφει ο Γιώργος Τσέκας

Οι Guns N’ Roses, η κατά πολλούς τελευταία μεγάλη arena-rock συγκροτηματάρα, μας δίνει την αφορμή να ασχοληθούμε ξανά με την λιγότερη πετυχημένη αλμπουμάρα της (σε εμάς τους κοινούς θνητούς, όλα σε αυτό το σχήμα φαίνονται μέσω μεγεθυντικού φακού και έρχονται με γενναίες δόσεις υπερβολής, εξ’ ου και η συχνή εμφάνιση της η κατάληξης -άρα) – πάντα μιλώντας από πλευράς πωλήσεων. Αν και ξεκίνησε πολύ καλά, και όχι τόσο καλά όσο τα «Illusion», και κατέληξε να γίνει πλατινένιο μέσα σε ένα χρόνο, έπρεπε να φτάσουμε αισίως στο 2018 για να ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο πωλήσεις – νούμερα απλησίαστα για πολλούς εκεί έξω...Μιλάμε φυσικά για το θρυλικό (και σύντομα 30 ετών) The Spaghetti Incident?, το πέμπτο άλμπουμ των Guns που στην ουσία είναι μια συλλογή από punk και glam rock διασκευές. Εδώ, συναντάμε την κατά Guns εκδοχή διαμαντιών από U.K. Subs, The Damned, New York Dolls, The Stooges, Dead Boys, Misfits, Johnny Thunders, The Professionals, FEAR, T. Rex, Soundgarden και The Skyliners. Στο lead single «Ain't It Fun» μάλιστα συναντάμε σαν guest τον Michael Monroe, τον τραγουδιστή των Φινλανδών Hanoi Rock.

Read more ...

Για Μια Φωτογραφία...

Γράφει ο Γιώργος Τσέκας

Μου λες τους φίλους τους διαλέγουμε, την οικογένεια μας την φορτώνουν

Τότε γιατί εγώ φαμίλια έκανα εσάς, που μας χωρίζουν χρόνια, τρεις θεοί και τόσα μίλια

Read more ...

«Όταν ήμουν έξι χρονών...» (Το όραμα του μπασίστα των Black Sabbath, Geezer Butler)

Απόσπασμα από την αυτοβιογραφία του μπασίστα των Black Sabbath, Geezer Butler (μτφρ. Γιάννης Καστανάρας)

Όταν ήμουν έξι χρονών, γύρω στο 1955, δέχτηκα μια επίσκεψη από το μέλλον. Ήμουν κουκουλωμένος στο κρεβάτι όταν με ξύπνησε μια παράξενη λάμψη. Άνοιξα τα μάτια μου και ακριβώς πάνω από το κεφάλι μου είδα να αιωρείται μια σφαίρα που στριφογύριζε. Μέσα από το σκοτάδι ανέβλυζε φως...

Read more ...

Η Marlene Dietrich και ο ζιγκολό David Bowie...


Το 1975 η Marlene είχε σπάσει το πόδι της και είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει οριστικά το αγαπημένο της «σανίδι», ενώ είχε περάσει σχεδόν μια 20ετία από τον τελευταίο της «ομιλούντα» ρόλο σε κινηματογραφική ταινία. Ωστόσο, τα 250.000 δολάρια για γυρίσματα δυο ημερών που της πρόσφεραν το 1978 οι παραγωγοί του «Just a Gigolo» για μια σύντομη, cameo εμφάνιση στην ταινία, φαίνεται πως ήταν αρκετά ως κίνητρο για να δεχτεί.

Read more ...

Μποσανόβα: το βραζιλιάνικο νέο κύμα...

Γράφει ο El Condor Pasa

Γιατί η σάμπα γεννήθηκε εκεί στην Μπαΐα
Κι αν σήμερα είναι λευκή στην ποίηση
Αν σήμερα είναι λευκή στην ποίηση
Είναι όμως πολύ νέγρα στην καρδιά... 
 («Samba da Bênção» – Vinicious De Morais & Baden Powell

Με τον θάνατο της Αστρούντ Ζιλμπέρτου στις 5 Ιουνίου 2023, έφυγε και η τελευταία από τη γενιά των μεγάλων μουσικών και τραγουδιστών που δημιούργησαν το βραζιλιάνικο νέο κύμα, τη μποσανόβα -μια παραλλαγή της σάμπα-, ένα στυλ τραγουδιού πάνω σε ένα νέο ρυθμό που στο πρώτο μισό της δεκαετίας του ’60 σάρωσε πρώτα την Αμερική κι ύστερα, μέσω της Γαλλίας, την Ευρώπη.

Read more ...

To Μerlin's Music Box και φέτος χορηγός στο Pulsar Samothraki Art Festival 2023...

 

Το φεστιβάλ ανοίγει την Παρασκευή 4 Αυγούστου το Babis Papadopoulos Duo live.
Κινούμενος με άνεση και ελευθερία από την ψυχεδέλεια στο ρεμπέτικο και από την παράδοση στη μπαλάντα, ο Μπάμπης Παπαδόπουλος εμβληματικός κιθαρίστας και συνθέτης, ιδρυτικό μέλος του θρυλικού συγκροτήματος Τρύπες, επανέρχεται μελοποιώντας και, για πρώτη φορά, τραγουδώντας έξι ποιήματα των Χρήστου Μπράβου, Θεόδωρου Ντόρου, Ζήση Οικονόμου, Μηνά Δημάκη, Δημήτρη Ι. Αντωνίου και Έμιλυ Ντίκινσον, στο νέο του άλμπουμ «Γεννηθήκαμε χθες». Μαζί με τις κινηματογραφικές του ενορχηστρώσεις για τις ταινίες του Κυριάκου Κατζουράκη και του Γιάννη Οικονομίδη, θα μοιραστεί μαζί μας τη νέα αλλά ταυτόχρονα και γνώριμη, μιας και την «απολαμβάνουμε» τα τελευταία σαράντα χρόνια, συγκλονιστική ατμόσφαιρα της μουσικής του.

Read more ...

In memoriam: Scotty Moore (Winfield Scott Moore III, 27 Δεκεμβρίου 1931 – 28 Ιουνίου 2016)

"Όταν άκουσα το Heartbreak Hotel αμέσως κατάλαβα τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου. Ήταν πολύ ξεκάθαρο. Το μόνο που ήθελα να κάνω σε αυτόν τον κόσμο ήταν να μπορώ να παίζω και να ακούγομαι σαν κι αυτόν. Όλοι οι άλλοι ήθελαν να μοιάσουν στον Elvis. Εγώ ήθελα να μοιάσω στον Scotty Moore..." (Keith Richards)

Read more ...

Υπάρχουν κάμποσοι λόγοι για να θυμόμαστε τον Terry Pratchett (εκτός από τα βιβλία του)...

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Με περισσότερα από 100 εκατομμύρια πωλήσεις βιβλίων σε όλο τον κόσμο μεταφρασμένα σε 43 γλώσσες, σίγουρα ο Terry Pratchett είναι ένας από τους εμπορικότερους συγγραφείς της σύγχρονης εποχής και στην ακμή της καριέρας του έγραφε κατά μέσο όρο δυο βιβλία το χρόνο. Όταν, μετά το θάνατό του στις 12 Μαρτίου 2015 σε ηλικία 66 ετών, άνοιξαν τον υπολογιστή του, διαπίστωσαν ότι ο σκληρός δίσκος περιείχε καμιά δεκαριά ημιτελή μυθιστορήματα, το περιεχόμενο των οποίων δυστυχώς δε θα γίνει ποτέ γνωστό. Σύμφωνα με τις τελευταίες επιθυμίες του συγγραφέα, όλα καταστράφηκαν στο 2017. Ο σκληρός δίσκος καταστράφηκε κάτω από τον κύλινδρο ενός οδοστρωτήρα και στη συνέχεια τον περιέλαβε ένα μηχάνημα λιθοτριψίας. Ο άνθρωπος είχε χιούμορ. Στη ζωή του και στα βιβλία του…

Read more ...

Αμερικανοί καλλιτέχνες ενάντια στην τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου...

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ 100 ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ, ανάμεσά τους οι συνιδρυτές των Rage Against The Machine, Tom Morello και Zack de la Rocha, ανακοίνωσαν ότι μποϊκοτάρουν πλέον οποιονδήποτε χώρο συναυλιών χρησιμοποιεί τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου επικαλούμενοι ανησυχίες ότι η τεχνολογία παραβιάζει το απόρρητο και αυξάνει τις διακρίσεις. 

Read more ...

Μισάκ Μανουσιάν: Ένας διανοούμενος επαναστάτης...

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

 Ποιητής, αγωνιστής και στρατιωτικός επίτροπος των Άτακτων Αλλοδαπών Παρτιζάνων (FTP-MOI) στην περιφέρεια του Παρισιού, ο Μισάκ Μανουσιάν ήταν 37 ετών όταν εκτελέστηκε από τους Γερμανούς λόγω της αντιστασιακής του δράσης. Αν και ο ίδιος έγινε γνωστός για τις ηγετικές του ικανότητες κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Αντίστασης ήταν, πάνω απ’ όλα, ένας διανοούμενος και ταλαντούχος ποιητής.

Read more ...

Ηλίας Ζάικος: «Σταμάτησα να καταγράφω τις ιδέες μου και τις αφήνω να ζουν στο μυαλό μου μέχρι οι περισσότερες να πεθάνουν. Όσες νικήσουν την λήθη σημαίνει πως τους το χρωστάω κάποτε ν’ ασχοληθώ πάλι μαζί τους»…

Συνέντευξη στους Γιάννη Καστανάρα και Μιχάλη Τζάνογλο

Για τον Ηλία Ζάικο δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Όσοι από εμάς παρακολουθούμε την καριέρα του στη μουσική εδώ και 40 χρόνια, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι άνθρωποι όπως αυτός είναι απολύτως αναγκαίοι για την ψυχική μας υγεία και ανάταση. Επειδή τα blues του Ηλία είναι τα blues του κόσμου και ο ηλεκτρισμός τους είναι αναζωογονητικός όσο και διδακτικός.
O Ηλίας Ζάικος γεννήθηκε το 1960 στη Θεσσαλονίκη. Κόλλησε με το rock and roll στα μέσα της εφηβείας του, είναι αυτοδίδακτος κιθαρίστας και έχει καταλήξει να είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος μουσικός αναπτύσσοντας ένα ιδιαίτερο στυλ, ενώ συνθέτει και τραγουδάει. Το 1983, οι Blues Gang, η μπάντα που ξεκίνησε (και συνεχίζει) μαζί με τον μπασίστα Σωτήρη Ζήση στις αρχές της δεκαετίας του ’80, κυκλοφόρησαν τον πρώτο ελληνικό blues δίσκο και στη συνέχεια άλλους δυο, πριν μετονομαστούν σε Blues Wire και συνεχίσουν ακάθεκτοι ηχογραφώντας και δίνοντας συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό μέχρι σήμερα που τα δυο αυθεντικά μέλη πλαισιώνονται από την ντράμερ Νίκη Γουρζουλίδου. 

Read more ...

Ο Κόκκινος Σκίουρος Λουίς και η Μικρή Ισμήνη...

Γράφει ο Γιώργος Τσέκας

Σε μια μακρινή χώρα στο τέλος του κόσμου, στην Χιλή, ζούσε ένας σκίουρος που τον λέγανε Λουίς με την οικογένεια του σε ένα μεγάλο δάσος στο νότιο μέρος αυτής της μεγάλης χώρας. Η Χιλή είναι μια ασυνήθιστα μακρόστενη λωρίδα στεριάς από βορρά προς νότο, που μοιάζει σαν την φαβορίτα στο πρόσωπο της Λατινικής Αμερικής. Σε μια μικρή πόλη κοντά στα δάση που έμενε ο Λουίς, στο Ανκούδ, είχε το σπίτι της η Ισμήνη στο οποίο έμενε με τους γονείς της Χόρχε και Βάνα και την μικρότερη αδερφή της, την Νάντια.

Read more ...

Μπορούμε να γίνουμε ο νέος άνεμος! Το καλειδοσκόπιο της σύγκλισης του πανκ με τον εναλλακτικό ήχο, στο νέο βιβλίο του Αλέξανδρου Ανεσιάδη...

Συνέντευξη: Αλέξης Καλοφωλιάς

Η μουσική που ακούμε και αγαπάμε είναι ένα πολύμορφο υβρίδιο, ένα ταξίδι δημιουργικότητας μέσα στον χρόνο. Μια ελεύθερη πρόσμιξη από στοιχεία που εμφανίστηκαν και υπήρξαν σαν παράγωγα της εποχής τους, αποτέλεσμα της τόλμης και της φαντασίας συγκροτημάτων και μεμονωμένων μουσικών και της αφοσίωσης και της αγάπης των ακροατών, που από κοινού έπλασαν ένα εκτεταμένο πεδίο από αλληλεπιδράσεις και νέες μουσικές μορφές.
Ένα τέτοιο δίκτυο παρουσιάζει και το τελευταίο πόνημα ενός «δικού μας» παιδιού από τη Θεσσαλονίκη, του Αλέξανδρου Ανεσιάδη, που έχει τίτλο We Can Be The New Wind. Μια έκδοση «επικών» διαστάσεων στα αγγλικά από τον οίκο Earth Island Books, που μέσα στις οκτακόσιες πενήντα σελίδες της βρίσκουν θέση γύρω στα χίλια συγκροτήματα απ’ όλο τον κόσμο που υπήρξαν και υπάρχουν στην τομή του punk και του hardcore με το garage rock, την power pop και το εναλλακτικό ροκ, από τη δεκαετία του ’80 μέχρι τις μέρες μας. Παθιασμένος λάτρης της μουσικής και με θεωρητική κατάρτιση ικανή να στηρίξει ένα εγχείρημα τέτοιων διαστάσεων, ο Αλέξανδρος ανίχνευσε την πορεία αυτής της πανίσχυρης δημιουργικής μηχανής που λέγεται ροκ συγκρότημα μέσα από συνεντεύξεις, εξιστορήσεις διαδρομών, παρουσιάσεις δίσκων και ανέκδοτες ιστορίες, συγκροτώντας ένα πανόραμα που δεν απευθύνεται μόνο στους θιασώτες του είδους, αλλά και σε όσους θέλουν να αποκτήσουν μια σε βάθος γνώση μια τόσο επιδραστικής μουσικής έκφρασης.

Read more ...

Γραφτείτε στο Νewsletter του Merlin

FEATURED VIDEOS

  • 1