The Prestige: ταχυδακτυλουργικό νούμερο σε τρία επίπεδα (αφιέρωμα στον Christopher Nolan #5)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Το mind-blowing αριστούργημα με Hugh Jackman και Christian Bale που σε διαλύει στο φινάλε

Στο The Prestige (2006), ο Christopher Nolan δεν σκηνοθετεί απλώς μια ιστορία δύο ανταγωνιστών μάγων. Στήνει μια ταινία που λειτουργεί σαν μηχανισμός παρατήρησης του ίδιου του θεατή, σαν να επιστρέφει το βλέμμα πίσω. Από τα πρώτα λεπτά, πριν σταθεροποιηθεί η χρονολογική της δομή ή αποσαφηνιστεί η αφήγηση, εγκαθίσταται μια λεπτή αλλά διαρκής ένταση: αυτό που έχει σημασία δεν είναι μόνο τι βλέπεις, αλλά και πώς σε καθοδηγεί να το δεις.

Read more ...

Οι Ramones, τα προβλήματα με τους ντράμερ και το «Too Tough To Die», 41 χρόνια από την κυκλοφορία του...

Γράφει ο Mike Πούγουνας

Η δεκαετία του ’80 δεν ξεκίνησε και με τις καλύτερες συνθήκες για του Ramones. Μετά το End Of The Century του 1979, με τα καραγκιοζλίκια του Phil Spector που τραβούσε πιστόλι στο στούντιο, μια μερίδα του μουσικού Τύπου άρχισε να τους αποκαλεί «punk κατεστημένο», ενώ το συγκρότημα εμφανίστηκε στο Top of The Pops παίζοντας το «Baby I Love You» και απογοητεύοντας αρκετούς από τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς του. Στο μεταξύ, το 1981 η εξάπλωση του hardcore punk απειλούσε τον ήχο τους και η δισκογραφική τους εταιρεία, η Sire, προσπαθούσε να τους βάλει σε πιο mainstream μονοπάτια έχοντας κλείσει συμφωνία με την Warner, ανταλλάσσοντας τα δερμάτινα μπουφάν τους με μια πιο συντηρητική εικόνα στο εξώφυλλο του End Of The Century.

Read more ...

Aριάννα K & Το Κομμάτι που Λείπει - «Σινεμά Βεριτέ» (ψηφιακή κυκλοφορία και βινύλιο από τη Veego Records)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Ένας δίσκος σκοτεινός, ηλεκτρικός και βαθιά ατμοσφαιρικός, που αποφεύγει τις εύκολες λύσεις και χτίζει τον δικό του κόσμο με συνέπεια και προσωπικότητα.

Η Αριάννα Κ δεν είναι μια περίπτωση καλλιτέχνιδας που εμφανίστηκε ξαφνικά στη σύγχρονη ελληνική σκηνή. Από το πρώτο της άλμπουμ, το Early Landed του 2018, είχε δείξει πως την ενδιέφερε περισσότερο η δημιουργία ατμόσφαιρας και συναισθήματος παρά η εύκολη εντύπωση. Κόρη του Γιώργου Καρανικόλα (The Last Drive), μεγάλωσε μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο μουσική, όμως το σημαντικό είναι ότι κατάφερε να χτίσει τη δική της καλλιτεχνική ταυτότητα, χωρίς να στηριχτεί σε έτοιμες φόρμες ή γνώριμες συνταγές.

Read more ...

Viceroy - "Freedom Tastes Like Breakfast" (άλμπουμ, ψηφιακή κυκλοφορία και βινύλιο)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Από τη Θεσσαλονίκη, οι Viceroy υπογράφουν ένα ντεμπούτο που μετατρέπει την αβεβαιότητα σε αισθητική και τον θόρυβο σε στάση

Οι Viceroy εμφανίζονται δισκογραφικά με το Freedom Tastes Like Breakfast, το ντεμπούτο τους που κυκλοφορεί από τη Make Me Happy Records. Το σχήμα κινείται ως τρίο, με κιθάρα, μπάσο και τύμπανα να συγκροτούν έναν ήχο που στηρίζεται στη ζωντανή αλληλεπίδραση και όχι σε προ-σχηματισμένες παραγωγικές λύσεις. Η πρώτη τους επίσημη καταγραφή λειτουργεί περισσότερο σαν αποτύπωμα διαδικασίας παρά ως ολοκληρωμένη δήλωση ύφους.

Read more ...

Ο Bob Marley και ένα χόμπι που του έγινε συνήθεια και τελικά νέμεση…

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

«Το ποδόσφαιρο είναι μια δεξιότητα από μόνο του. Ένα ολόκληρο σύμπαν από μόνο του. Ποδόσφαιρο σημαίνει ελευθερία» Bob Marley
 
Ο Bob Marley αγαπούσε το ποδόσφαιρο — για αυτόν ήταν κάτι παραπάνω από ένα απλό χόμπι, ήταν ένα καθημερινό πάθος και ο σπουδαίος Τζαμαϊκανός μουσικός προσπαθούσε να το εξασκεί στην καθημερινότητά του και σε περιοδείες, είτε σε προαύλια ξενοδοχείων, είτε σε αυτοσχέδια γήπεδα, είτε με «ματσάκια» στον ίδιο τον χώρο της συναυλίας, ανάμεσα στις δοκιμές για τον ήχο και την έναρξης της παράστασης. Κατά τη διάρκεια των περιοδειών, τα λεωφορεία ήταν σχεδόν πάντα εξοπλισμένα με τηλεοράσεις, ώστε ο Marley, τα μέλη των Wailers και οι τεχνικοί να μπορούν να παρακολουθούν ποδοσφαιρικούς αγώνες (σε χαμηλή ένταση). Ακόμα και στα δωμάτια και τους κοινόχρηστους χώρους των ξενοδοχείων όπου διέμεναν έπαιζαν ένα παιχνίδι που το έλεγαν «money ball»: απλώς κλωτσούσαν την μπάλα ο ένας στον άλλο, και όποιος έσπαγε κάτι έπρεπε να το πληρώσει.

Read more ...

Alexis Korner: Μια ζωή χωμένος βαθιά στα μπλουζ...

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Ο Alexis Korner πέρασε μια ζωή χωμένος βαθιά στα μπλουζ. Θα έλεγε κανείς ότι ήταν το «Ground Zerο» της βρετανικής R&B σκηνής, ένας τραγουδιστής/κιθαρίστας γεννημένος στο Παρίσι με ρίζες πολύ διαφορετικές από αυτές των μαύρων μουσικών του Δέλτα (ο Korner ήταν εν μέρει Έλληνας, Τούρκος και Αυστριακός). Από σπάργανα που είχε υφάνει ο ίδιος ξεπήδησε μια ολόκληρη γενιά από προσωπικότητες που έμελλε να αλλάξουν το ρου της βρετανικής μουσικής: Οι Jack Bruce, Ginger Baker, Long John Baldry, Robert Plant, τα περισσότερα από τα αυθεντικά μέλη των Rolling Stones – όλοι αυτοί και πολλοί άλλοι μελέτησαν τις φολκ-μπλουζ ρίζες που δίδασκε ο Korner, ατύπως ή παίζοντας στο ιστορικό του συγκρότημα, τους Blues Incorporated.

Read more ...

«Τα κομμάτια άρχισαν να ζητούν χώρο - κι εγώ τα άφησα να τον πάρουν»: Ο Stratos Kiris και η μετάβαση των 33 Lovers από το Ghost Flower στο Am I In A Dream (αποκλειστική συνέντευξη)

Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης

Φωτογραφίες: Μαρίζα Καψαμπέλη

Ο Stratos Kiris μιλά για τους 33 Lovers, από το εσωστρεφές Ghost Flower στο πιο ανοιχτό Am I In A Dream, και για το πώς οι σιωπές και ο χώρος έγιναν βασικά στοιχεία ενός πιο άμεσου και βιωματικού ήχου.

Αν έχεις περάσει χρόνο μέσα σε ηχογραφήσεις, ξέρεις ότι οι πραγματικές αλλαγές σπάνια φαίνονται στις ιδέες. Φαίνονται στον αέρα ανάμεσα στα κανάλια. Στο πότε ένα κομμάτι σταματά να «κρατιέται» και αρχίζει να υπάρχει — όχι ως κατασκευή, αλλά ως κάτι που απλώς συμβαίνει. Στην περίπτωση των 33 Lovers του Stratos Kiris, αυτή η μετατόπιση δεν είναι αισθητική επιλογή αλλά μια συνθήκη που χτίζεται μέσα στον χρόνο. Από την παιδική του εκπαίδευση σε κλαρινέτο, ακορντεόν και κλασική μουσική, μέχρι την εφηβεία όπου η κιθάρα γίνεται εργαλείο σύνθεσης και τη διαμόρφωση ενός πιο σταθερού δημιουργικού πεδίου στην Αθήνα, η διαδρομή του μοιάζει να συγκλίνει σε ένα σημείο: στο πώς ο ήχος αποκτά χώρο.

Read more ...

Omen: Αποκλειστική συνέντευξη με τον Nikos Migus πριν από το διήμερό τους στο Κύτταρο στις 19 & 20 Μαΐου...

Συνέντευξη: Γιώργος Τσέκας

 Οι Omen επιστρέφουν στην Ελλάδα, το "δεύτερο σπίτι" τους, για μια επική μίνι περιοδεία (Λάρισα: Πέμπτη 14 Μαΐου 2026 - Skyland Live Music Venue.Θεσσαλονίκη: Παρασκευή 15 Μαΐου 2026 - Eightball Club.Αθήνα: Τρίτη 19 & Τετάρτη 20 Μαΐου 2026 - Κύτταρο Live Club -2 συνεχόμενες μέρες με διαφορετικό setlist- και Καλαμάτα: Παρασκευή 22 Μαΐου 2026) που θα γράψει ιστορία: κερασάκι στην τούρτα τα δύο exclusive shows στο Κύτταρο (19-20 Μαΐου), όπου θα παιχτούν ολόκληρα τα κλασικά Battle Cry και Warning of Danger – για ζωντανή ηχογράφηση! Ο frontman Nikos Migus μιλάει ανοιχτά για την αγάπη των φαν, την αδιαπραγμάτευτη US Power Metal ταυτότητα του Kenny Powell, τις επιρροές του, το underground metal revival στην Ελλάδα και πώς η φωνή του "σώζει" την μπάντα μετά από 40+ χρόνια. "See you in the Arena!"

Read more ...

Assata Shakur: «Έχω κηρύξει τον πόλεμο στους πλούσιους που ευημερούν από τη φτώχεια μας, στους πολιτικούς που μας λένε ψέματα και σε όλα τα ανεγκέφαλα, άκαρδα ρομπότ που προστατεύουν αυτούς και την περιουσία τους...»

Γράφει ο Αντώνης Λάσκαρης

«Έχω κηρύξει τον πόλεμο στους πλούσιους που ευημερούν από τη φτώχεια μας, στους πολιτικούς που μας λένε ψέματα με χαμογελαστά πρόσωπα και σε όλα τα ανεγκέφαλα, άκαρδα ρομπότ που προστατεύουν αυτούς και την περιουσία τους».
– Assata Shakur
 
Στις 2 Μαΐου 1973, οι Assata Shakur, Zayd Malik Shakur και Sundiata Acoli έπεσαν σε μπλόκο όπου στοχοποιημενοι πολιτικά ως στελέχη του BLA τους επιτέθηκε η αστυνομία. Η σύγκρουση είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό και τη σύλληψη των Acoli και Assata Shakur, και τον θάνατο του Zayd αλλά και ενός από τους αστυνομικούς της πολιτείας του Νιου Τζέρσεϊ του Werner Foerster. Κατηγορούμενη για κατηγορίες που περιλάμβαναν φόνο πρώτου βαθμού, η Shakur δικάστηκε επτά φορές και τελικά καταδικάστηκε για τη δολοφονία του αστυνομικού Foerster, ανεξάρτητα από ότι το τραύμα από πυροβολισμό που υπέστη κατά τη διάρκεια της συμπλοκής παρέλυσε μερικώς το χέρι της και την καθιστούσε ανίκανη να πυροβολήσει.

Misty Route - "Ethos" (CD, βινύλιο, ψηφ. κυκλοφορία)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Συνεκτικό alternative/progressive metal άλμπουμ με έμφαση στη ρυθμική δομή, την παραγωγή και τη σταδιακή δραματουργική ανάπτυξη

Πέντε χρόνια μετά το Without A Trace, οι Misty Route επιστρέφουν με το Ethos, το δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους. Αυτό επιβεβαιώνει ότι η εξέλιξη του συγκροτήματος δεν είναι απλώς θέμα εμπειρίας, αλλά και προσανατολισμού. Το τρίο από την Αθήνα -Lefteris Saatsakis σε κιθάρα, φωνητικά και synthesizers, George Armando Konomi στο μπάσο και Konstantinos Kaloudis στα τύμπανα- παραμένει απαράλλακτο, κάτι που φαίνεται στην εσωτερική συνοχή του δίσκου και στη σαφή ταυτότητα του ήχου. Σε σχέση με το Without A Trace, το Ethos είναι πιο βαρύ, πιο συγκεντρωμένο και με πιο καθαρό δραματικό άξονα, χωρίς να χάνει την alt-μελωδικότητα που χαρακτήριζε το ντεμπούτο. Ο Saatsakis, που έχει αναλάβει τη σύνθεση και τους περισσότερους στίχους (όλα τα κομμάτια εκτός από το “Dictator”), καθορίζει τη βασική κατεύθυνση του υλικού. Η εκτέλεση παραμένει πειθαρχημένη και εστιασμένη στις ρυθμικές ιδέες.

Read more ...

As Never Before - To the End of Beyond (2025)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Υπάρχουν δίσκοι που σε προσκαλούν σε έναν χώρο χωρίς χάρτη, όπου η ακουστική εμπειρία γίνεται τελετουργία• To Τhe End of Beyond των As Never Before ανήκει σε αυτούς. Από το πρώτο άγγιγμα της κιθάρας μέχρι την τελευταία ανάσα του τίτλου κομματιού, το άλμπουμ μοιάζει να κινείται σε μια λεπτή γραμμή μεταξύ του οικείου και του παράξενου, του αφηρημένου και του προσωπικού.

Read more ...

The Steams: Το Vile Wonders είναι το σημείο όπου η μπάντα στρέφεται προς μια πιο ωμή -με σχεδόν υπαρξιακή ειλικρίνεια- υπόγεια ηχητική κατάθεση, πυκνή και υπνωτική, με μία σαφή διάθεση απογύμνωσης...

Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

photos: Romanos.l

Στην εποχή όπου το ψυχεδελικό rock παγκοσμίως παλεύει ανάμεσα στην αναβίωση και την επανάληψη, η σύγχρονη psych σκηνή βρίσκεται σε ένα εναλλασσόμενο ηχητικά περιβάλλον όπου η dream pop, το garage, το kraut rock, η folk και o βιομηχανικός θόρυβος, συνυπάρχουν σε ένα περιβάλλον όπου η συνοχή και η ροή ενός άλμπουμ έχουν μεγαλύτερη σημασία από τα μεμονωμένα κομμάτια. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το Vile Wonders των The Steams έρχεται όχι ως μία μίμηση, αλλά ως ένα ακόμη «παιδί» της σύγχρονης ψυχεδελικής σκηνής, επιλέγοντας μια τρίτη, πιο δύσκολη διαδρομή εσωτερικής αποδόμησης.

Read more ...

28 Απριλίου 2006: οι Tool κυκλοφορούν τον πέμπτο τους δίσκο, το έρεβος του "10000 Days", και πέρασαν 20 χρόνια από τότε...

 
"Γιατί η ύπαρξη και ο κόσμος δικαιώνονται αιώνια μόνο ως αισθητικό φαινόμενο."
Νίτσε
 
Το 10,000 Days είναι ένας αμνιακός σάκος γεμάτος με σκοτεινή ύλη, ο οποίος σχίζεται ώστε να δημιουργήσει ένα ποτάμι, άλλοτε φουσκωμένο και επικίνδυνο και άλλοτε ήρεμο, γεμάτο παγίδες, με σκοπό να σε υπνωτίσει για να σε τραβήξει στα έγκατα της ανθρώπινης ψυχής σου. Δεν είναι μια προσπάθεια επανάληψης ή μίμησης σε ό,τι προϋπήρξε, αλλά η εξέλιξη που πατάει επάνω στη σκιά των δυο προηγούμενων κυκλοφοριών της μπάντας. Ένα tribal που σε κυκλώνει και σε κρατάει στην ασφυκτική του αγκαλιά χωρίς τέλος, χωρίς αρχή, μέσα στη δίνη της ύπαρξης και του λόγου αυτής. 

Ο Batman που άλλαξε το σινεμά (The Dark Knight Trilogy: αφιέρωμα στον Christopher Nolan #4)

 Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Η τριλογία του Christopher Nolan, μέσα από τις ταινίες Batman Begins, The Dark Knight και The Dark Knight Rises, καταγράφει μια μετατόπιση που επηρέασε τον τρόπο με τον οποίο ο σύγχρονος κινηματογράφος προσεγγίζει τον υπερηρωικό μύθο. Αυτό που αλλάζει δεν είναι μόνο η αισθητική ή η κλίμακα της παραγωγής. Είναι η ίδια η κατανόηση του ήρωα ως λειτουργία μέσα σε έναν κόσμο που παρουσιάζεται με όρους πραγματικούς, κοινωνικούς, αναγνωρίσιμους.

Στον πυρήνα της αφήγησης βρίσκεται μια απλή, σχεδόν αυστηρή ιδέα: ένας άνθρωπος δημιουργεί έναν ρόλο για να αντέξει ένα τραύμα. Στη συνέχεια, αυτός ο ρόλος αρχίζει να αποκτά διάρκεια, απαιτήσεις και συνέπειες που ξεπερνούν την αρχική του πρόθεση.  Ο Bruce Wayne του Christian Bale δεν παρουσιάζεται ως σταθερή προσωπικότητα. Η συμπεριφορά του μεταβάλλεται ανάλογα με την πίεση που δέχεται. Σε κάθε φάση της τριλογίας, η σχέση του με τον Batman αλλάζει. Άλλοτε τον χρησιμοποιεί ως εργαλείο. Άλλοτε ο ίδιος ο ρόλος καθορίζει το πώς σκέφτεται και δρα.

Read more ...

«Η ρωγμή ως ήχος»: Με αφορμή την πρώτη πολυμεσική εγκατάσταση του Παντελή Καρασεβδά, "Moromo: Submerged Forms & Sounds"...

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Υπάρχει μια στιγμή που ο ήχος παύει να είναι εργαλείο και γίνεται χώρος. Εκεί κάπου, ανάμεσα σε πρόβες που μύριζαν ιδρώτα και μεταλλικά αντικείμενα που αντιστέκονται στο άγγιγμα, γεννήθηκε η ανάγκη για κάτι πιο εσωτερικό. Όχι πιο ήσυχο, αλλά πιο προσωπικό.

Η διαδρομή από τα τύμπανα και τη σκηνή προς τις ηχητικές εγκαταστάσεις δεν είναι μια απλή μετατόπιση μέσου. Είναι μια αλλαγή βλέμματος. Από το «μαζί» στο «μόνος», χωρίς ποτέ να ακυρώνεται το πρώτο. Από τον ρυθμό που ενώνει, στον ήχο που αποκαλύπτει.

Στο MOROMO του Παντελή Καρασεβδά, η ύλη αποκτά φωνή. Το μέταλλο θυμάται, το νερό αγκαλιάζει, οι ρωγμές αφηγούνται. Και κάπου εκεί, ο δημιουργός δοκιμάζει να σταθεί απέναντι στον εαυτό του χωρίς φίλτρα. Όχι για να βρει απαντήσεις, αλλά για να αντέξει τις ερωτήσεις.

Read more ...

Γραφτείτε στο Νewsletter του Merlin

FEATURED VIDEOS

  • 1