"Πονάω..": Μια καλλιτεχνική πρωτοβουλία ενάντια στην αστυνομική βαρβαρότητα...

Συνέντευξη: Φαίη Φραγκισκάτου

Στις 31 Μαρτίου κυκλοφόρησε στο bandcamp με προαιρετική συνεισφορά των καλλιτεχνών μια συλλογή ηλεκτρονικής μουσικής, ως αποτέλεσμα της πρωτοβουλίας 37 μουσικών για τη στήριξη των παιδιών που χτυπήθηκαν από αστυνομικούς στα πρόσφατα γεγονότα στη Νέα Σμύρνη και επιθυμούν να κινηθούν νομικά. Τίτλος της συλλογής η λέξη "Πονάω". Με τη λέξη αυτή ξεκίνησε και η κουβέντα μου με τον Θάνο Κόη (LOST Bodies) για την πρωτοβουλία αυτή και τη σίγαση της τέχνης σε ετούτο τον καιρό.

Read more ...

Ποιος θυμάται τον Fad Gadget;

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Ο Frank Tovey ήταν ένας πρωτοποριακός μουσικός και "ψυχαγωγός" που ηχογράφησε ηλεκτρονική και "βιομηχανική" μουσική στη δεκαετία του 1980 χρησιμοποιώντας το όνομα Fad Gadget. Γεννημένος στο Λονδίνο στις 8 Σεπτεμβρίου 1956, υπέφερε από καρδιακά προβλήματα ήδη από την παιδική του ηλικία και τελικά η καρδιά αυτή τον πρόδωσε μόλις στα 46 του χρόνια. Ο Iggy Pop, o Lou Reed και ο Marc Bolan ήταν οι ήρωές του και οι φανταστικοί του φίλοι που τελικά τον "έπεισαν" να σχηματίσει το πρώτο του συγκρότημα ενώ βρισκόταν ακόμα στο γυμνάσιο. Προσπάθησε να μάθει να παίζει πολλά όργανα, αλλά συγχρονισμός των δαχτύλων του δεν ήταν καθόλου επιεικής μαζί του κι έτσι παράτησε (προς το παρόν) τη μουσική και άλλαξε, για λίγο, ρότα...

Read more ...

Το California Jam του 1974 και μερικά πράγματα που θα έπρεπε να ξέρουμε γι’ αυτό...

Το California Jam του 1974 φιλοδοξούσε να συνεχίσει την παράδοση των μεγάλων φεστιβάλ των ΗΠΑ που ξεκίνησαν με το Monterey Pop Festival (1967) και συνεχίστηκαν με το Woodstock (1969), το Altamont (1969), το Isle of Wright (1970) και το Summer Jam στο Watkins Glen (1973).

Read more ...

Marvin Gaye: Με τον μαγευτικό ήχο και τη θεσπέσια τέχνη του, ο Marvin Gaye έδιωξε μακριά τους δαίμονες εκατομμυρίων...

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

«Με τον μαγευτικό ήχο και τη θεσπέσια τέχνη του, ο Marvin Gaye έδιωξε μακριά τους δαίμονες εκατομμυρίων...» (Μichael Eric Dyson) 

Ο Marvin Gaye ήταν ένας από τους σημαντικότερους ερμηνευτές και συνθέτες του 20ού αιώνα, γνωστός για τον εξέχοντα ρόλο του στην δισκογραφική εταιρεία Motown. Μεγάλωσε στην Ουάσιγκτον, DC. Πατέρας του ήταν ο Marvin Gay ο Πρεσβύτερος, που ήταν πάστορας, και μητέρα του η δασκάλα Alberta Gay. Ο Marvin ανακάλυψε για πρώτη φορά το μουσικό ταλέντο και το πάθος του τραγουδώντας στην εκκλησία του πατέρα του. Ξεκινώντας επαγγελματικά την καριέρα του, δεχόταν συχνά ειρωνικά σχόλια για το επώνυμό του, «Gay», οπότε πρόσθεσε ένα «e» στο τέλος του, κάτι που δεν άρεσε καθόλου στον πατέρα του, με τον οποίο ούτως ή άλλως είχε μια τοξική σχέση σε όλη τη διάρκεια της ζωής του.

Read more ...

Όταν ο Jimi Hendrix άρχισε να καίει τις κιθάρες του.

Όλοι έχουμε στο μυαλό μας τον Jimi Hendrix σαν έναν καταπληκτικό (αν όχι τον καταπληκτικότερο) κιθαρίστα που, μεταξύ άλλων, έκαιγε κιθάρες πάνω στη σκηνή. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το έκανε μόνο δυο φορές.

Read more ...

Gang of Four: Μια συμμορία με όπλο τη μουσική...

Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

Ήταν άραγε ο Andy Gill, o κιθαρίστας των Gang Of Four, ένα από τα πρώτα θύματα του COVID 19; Η σύζυγός του, συγγραφέας και ακτιβίστρια Catherine Mayer, το θεωρεί πολύ πιθανό, μιας και το συγκρότημα είχε επιστρέψει τον Νοέμβριο του 2019 από μια περιοδεία στην Κίνα και ο Βρετανός κιθαρίστας πέθανε τον Φεβρουάριο του 2020.
Είχα διαβάσει κάπου ότι η μουσική των Gang of Four ήταν η γέφυρα ανάμεσα στους Chick και τους Clash. Γεγονός πάντως είναι ότι πήραν τις ελευθερίες που τους προσέφερε το punk και τις μιξάρισαν με μουσική, φιλοσοφία και μαρξισμό, επηρεάζοντας μπάντες όπως οι U2, οι Red Hot Chilli Peppers, οι Nirvana και πολλοί άλλοι.

Read more ...

To «Summertime Blues» του Eddie Cochran και η κληρονομιά του.

Όταν ο Eddie Cochran ηχογράφησε το «Summertime Blues», σίγουρα δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι θα κυκλοφορούσε ένα από τα σημαντικότερα τραγούδια του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα.

Read more ...

In memoriam: Ian Dury (Ian Robins Dury, 12 Μαΐου 1942 – 27 Μαρτίου 2000)

"Δεν κάνω ποτέ το ίδιο λάθος δυο φορές. Το κάνω τέσσερις, πέντε για να είμαι σίγουρος"...

O Ian Dury ήταν ένας rock and roll αλητάμπουρας, ένας άνθρωπος με άπλετο χιούμορ που συνδύαζε το πνεύμα του Νόελ Κάουαρντ και του Όσκαρ Ουάιλντ. H ικανότητά του στον χειρισμό του λόγου ήταν μοναδική - οι φράσεις του "Sex and drugs and rock and roll” και "reasons to be cheerful" που αποτέλεσαν τίτλους περίφημων τραγουδιών του, έχουν μείνει για πάντα στην ιστορία, εννοώντας αυτά που εννούν. Ο Dury ήταν ένας αναγεννησιακός άνθρωπος, ένα ταλαντούχος μουσικός, ποιητής, ζωγράφος και ηθοποιός που το συνολικό τους έργο συνεχίζει να εμπνέει και να ψυχαγωγεί ως τις μέρες μας.

Read more ...

Ας μιλήσουμε λίγο για τον Ringo Starr (επειδή δεν μιλάει σχεδόν ποτέ κανένας γι' αυτόν…)

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Σίγουρα ο σερ Richard Starkey, γνωστότερος σαν Ringo Starr, ήταν ο πιο αστείος από τους Fab 4, θαρρείς και του ήταν αδύνατον να πάρει στα σοβαρά τον ρόλο του σαν μια από τις πλέον αναγνωρίσιμες προσωπικότητες στον πλανήτη, τόσο στη διάρκεια των ένδοξων ημερών των Σκαθαριών, όσο και στην μετά-Beatles εποχή, έχοντας μέχρι σήμερα στο ενεργητικό του τρεις δεκάδες άλμπουμ, σόλο ή με την μπάντα του, τους All-Starr Band. 

Read more ...

Όχι άλλο πλιάτσικο...

Γράφει ο Γιώργος Τσέκας

Τον Ιανουάριο του 2016 ο πλέον απερχόμενος, τότε ολόφρεσκος, πρόεδρος των Η.Π.Α. και ένας από τους χειρότερους εντεταλμένους αχυρανθρώπους της αμερικανικής οικονομικής ελίτ, που ένωσε όλους τους ψεκασμένους συνωμοσιολόγους και ακροδεξιούς της γης, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε: «Θα μπορούσα να σταθώ στη μέση της Πέμπτης Λεωφόρου και να πυροβολήσω κάποιον και να μην έχανα ούτε ψηφοφόρο». Σε μια κυνική μα ρεαλιστική και ειλικρινή αποστροφή του λόγου ομολόγησε, αν και η δήλωση έγινε για να δώσει έμφαση στην αφοσίωση των οπαδών του, εντούτοις παραμένει ομολογία του ότι η ελίτ πολιτική, οικονομική και θρησκευτική έχει άλλους νόμους και κανόνες, αλλά και ηθικές αξίες. Κάνατε παραλληλισμό με τη Μπακογιάννη και το τροχαίο που ενεπλάκη το υπηρεσιακό της αμάξι;

Read more ...

Όταν οι Rolling Stones έπαθαν ηλεκτροπληξία επάνω στη σκηνή

Την άνοιξη του 1965, οι Rolling Stones, με αφορμή την επιτυχία του σινγκλ «The Last Time», του πρώτου Νο 1 του συγκροτήματος, αποφάσισαν να ξεκινήσουν την πρώτη τους ευρωπαϊκή (ή μάλλον σκανδιναβική) περιοδεία. Η πρώτη συναυλία ήταν προγραμματισμένη για την Παρασκευή 26 Μαρτίου 1965 στο Fyens Forum, στην Οντένσε της Δανίας. Κατά τη διάρκεια όμως του soundcheck, τρία μέλη του συγκροτήματος χτυπήθηκαν από ρεύμα. 

Read more ...

Οι φωτογραφίες των Beatles για το εξώφυλλο και τη προώθηση του άλμπουμ Yesterday and Today

Στις 25 Μαρτίου 1966, οι Beatles μπήκαν στο στούντιο του φημισμένου Λονδρέζου φωτογράφου Bob Whitaker για μία σειρά διαφημιστικών φωτογραφιών αλλά και για να χρησιμοποιήσουν κάποιες από αυτές στο άλμπουμ Yesterday and Today που επρόκειτο να κυκλοφορήσει στην αμερικανική αγορά τον προσεχή Ιούνιο. Εκείνα τα χρόνια ήταν συχνό το φαινόμενο για τα συγκροτήματα να κυκλοφορούν διαφορετικούς δίσκους στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Read more ...

Μπέρτολτ Μπρεχτ: Μπαλάντα για την έγκριση του κόσμου...

Η «Μπαλάντα για την έγκριση του κόσμου», που γράφτηκε λίγο πριν ο Χίτλερ καταλύσει την κοινοβουλευτική δημοκρατία στη χώρα του (1933), καυτηριάζει αφενός τη διαφθορά της εποχής της ανόδου του ναζισμού και αφετέρου τη σιωπή πολλών Γερμανών συγγραφέων, οι οποίοι για να μη διακινδυνεύσουν, όχι μόνο ανέχονται αλλά και εμφανίζονται να επιδοκιμάζουν (μολονότι τις αποστρέφονται) τις απάνθρωπες μεθόδους των ναζιστικών παρακρατικών ομάδων. Η επιτυχία του ποιήματος πηγάζει κυρίως από τον ειρωνικό τόνο του, ο οποίος είναι αποτέλεσμα της ευφυούς ιδέας του ποιητή να περιγράψει τα διαδραματιζόμενα όχι σε τρίτο πρόσωπο αλλά με το στόμα ενός υποταγμένου συγγραφέα. Το γεγονός ότι ο συγγραφέας αυτός ομολογεί τη δειλία του και δεν προσπαθεί να τη δικαιολογήσει, δημιουργεί την αίσθηση ότι η καταδίκη του από τον Μπρεχτ περιέχει και κάποια συμπόνια.

Read more ...

«Fandango!»: Ή, πώς οι ZZ Top έβαλαν φωτιά στη Νέα Ορλεάνη και κατάφεραν να φτιάξουν έναν από τους καλύτερους «μισούς» live δίσκους του rock and roll…

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Το 1974, οι ZZ Top περιόδευαν στην Αμερική για να προωθήσουν το τρίτο τους άλμπουμ, Tres Hombres, που είχε κυκλοφορήσει τον Ιούλιο της περασμένης χρονιάς και γνώριζε ήδη μεγάλη επιτυχία στις ΗΠΑ, κυρίως χάρη στο «La Grange», ένα πενταβρόμικο, ηλεκτρικό take-no-prisoners boogie που τσάκιζε κόκαλα.

Read more ...

Όταν οι Rolling Stones αποκήρυξαν δημόσια ένα δικό τους άλμπουμ …

Στις 20 Μαρτίου 1971, οι αναγνώστες των βρετανικών μουσικών εφημερίδων New Musical Express και Record Mirror, τα έχασαν βλέποντας μία ολοσέλιδη δημοσίευση, πληρωμένη από τους Stones, σύμφωνα με την οποία το συγκρότημα αποκήρυσσε το άλμπουμ Stone Age που μόλις είχε εμφανιστεί στα ράφια των δισκοπωλείων.

Read more ...

Γραφτείτε στο Νewsletter του Merlin

FEATURED VIDEOS

  • 1