Klaus Schulze: Ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο στην ιστορία του krautrock - Η πρώτη δεκαετία (1969-1979)...

Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

«Η μουσική είναι απλώς νότες. Οτιδήποτε σκέφτεσαι πέρα από αυτό είναι σκέτη  ανοησία». (Igor Stravisky)

Η πρώτη φορά που άκουσα το όνομα του Klaus Schulze, ήταν στην δεκαετία του ’70 και στην εκπομπή του Γιάννη Πετρίδη. Νομίζω, μάλιστα, πως είχε πει ότι αυτός ο Γερμανός έγραφε μουσική χρησιμοποιώντας μαθηματικά, πράγμα που με είχε εντυπωσιάσει αν και δεν κατάλαβα τίποτα από το τραγούδι που έπαιξε. Δεν αποκλείεται, πάλι, να το είχε πει για κάποιον άλλον και να κάνω λάθος, επειδή έχουν περάσει πολλά χρόνια. Αλλά, σε εκείνη την τρυφερή ηλικία που ήμουν τότε, αυτό που είχα ακούσει μάλλον παράσιτα θύμιζε…

Read more ...

Ο πολιτικοκοινωνικός βίος και ο θάνατος του Πιέρ Πάολο Παζολίνι...

του Geoff Andrews (Μετάφραση: Γιάννης Καστανάρας*)

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 2 Νοεμβρίου 1975, το πτώμα του Πιέρ Πάολο Παζολίνι, συγγραφέα, σκηνοθέτη, και ενός από τους σημαντικότερους διανοούμενους της Ιταλίας, βρέθηκε σε μια ερημιά στην Όστια, λίγο πιο έξω από τη Ρώμη. Αρκετές ώρες νωρίτερα, ο Πίνο Πελόζι, ο επονομαζόμενος «Βάτραχος», ένας 17χρονος εκδιδόμενος άνδρας, συνελήφθη ενώ οδηγούσε την Άλφα Ρομέο του Παζολίνι τρέχοντας με μεγάλη ταχύτητα κατά μήκος της προκυμαίας της Όστια. Ο Πελόζι κατηγορήθηκε για τη αποτρόπαιη δολοφονία του Παζολίνι. Υποτίθεται ότι ο Παζολίνι είχε «ψωνίσει» τον Πελόζι έξω από τον σταθμό Τέρμινι, τον είχε πάει για φαγητό σε μια πιτσαρία και, στη συνέχεια, στην Όστια, για σεξ. Ο Πελόζι ισχυρίστηκε ότι είχε σκοτώσει τον Παζολίνι ευρισκόμενος σε αυτοάμυνα, όταν ο τελευταίος είχε προσπαθήσει να τον σοδομίσει με ένα ξύλινο ραβδί, αλλά μετά από μια παρατεταμένη δίκη κρίθηκε ένοχος το 1976 και καταδικάστηκε σε εννέα χρόνια φυλακή.

Read more ...

Χίλντα Παπαδημητρίου: «Δεν υπάρχουν "πρέπει" στη γραφή, πέρα από την πρωτογενή ανάγκη της έκφρασης...» (αποκλειστική συνέντευξη)

Συνέντευξη στην Ειρήνη Πολίτου

Η Χίλντα Παπαδημητρίου γεννήθηκε στην Καλλιθέα. Μεγάλωσε στη Νέα Σµύρνη, ακούγοντας Neil Young και Bob Dylan. Σπούδασε νοµικά και για μία εικοσαετία είχε δισκοπωλείο στην πλατεία της Νέας Σµύρνης. Από το 1994 ασχολείται επαγγελματικά με τη λογοτεχνική μετάφραση, τη μετάφραση δοκιμίων για τη μουσική και τις καλές τέχνες, αλλά και με τη συγγραφή αστυνομικών μυθιστορημάτων. Έχει γράψει δύο µονογραφίες για τους Beatles και τους Clash και τέσσερα αστυνοµικά µυθιστορήµατα µε πρωταγωνιστή τον αστυνόµο Χάρη Νικολόπουλο. Το τελευταίο της βιβλίο, Ένοχος  Μέχρι Αποδείξεως του Εναντίου, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο. Στην εκπνοή του χρόνου είχα τη χαρά να μιλήσω μαζί της για την πορεία της στον χώρο του βιβλίου και της μουσικής, αλλά και για όλα όσα συμβαίνουν στην Αθήνα του σήμερα.

Read more ...

Lemmy: Σκόρπιες στάχτες, γεμάτες σφαίρες...

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

«Για τους περισσότερους, αυτό μπορεί να μη σημαίνει τίποτε, αλλά για μένα ήταν ο ήρωας εκείνος που έσβηνε το τσιγάρο του μέσα στο ποτό του μόλις η κόρη μου έμπαινε στο δωμάτιο. Νομίζω ότι καθένας ανέκαθεν ήξερε ή, έστω, έμαθε σήμερα, ότι ο Lemmy δεν ήταν μόνο από εκείνη την πάστα των ροκ σταρ που πίνουν ουίσκι, αλλά ότι είχε τη μεγαλύτερη καρδιά και αποτέλεσε ένα τόσο σπουδαίο παράδειγμα επειδή ήταν απίστευτα ευγενικός με όλους» - Dave Grohl

Η προσέγγιση του Lemmy στη μουσική τα 40 χρόνια που υπήρξε επικεφαλής των Motörhead και τα άλλα δέκα και βάλε που είχε περάσει με τους Rockin’ Vickers, τους Sam Gopal και τους Hawkwind (συμπεριλαμβανομένης της σύντομης αλλά γόνιμης θητείας του σαν roadie του Jim Hendrix) ήταν πολύ απλή: οι ρίζες της ανιχνεύονται στο πρώτο κύμα του rock and roll. Αυτή ήταν η μουσική που ξύπνησε μέσα του την επιθυμία να αλλάξει τη ζωή του στην αγγλική επαρχία, μια ζωή που ο ίδιος την οδήγησε στα άκρα επειδή ήθελε να τη ζήσει όπως γούσταρε, συνεχίζοντας να δημιουργεί και να παίζει μουσική μέχρι το τέλος.

Read more ...

Όλα τα μάτια των Residents...

Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

Αυτή μπορεί να είναι η χρονιά του διαδραστικής μουσικής-σε-ένα-βιβλίο-μουσικό-βιβλίο. Εντάξει—ίσως να είναι ακόμα ένας χρόνος στη μακρά ιστορία του συγκεκριμένου είδους. Όμως το 2021 έχουμε ευλογηθεί με το Get Back (ο σύντροφος του πολύωρου ντοκιμαντέρ του  Peter "Lord of the Rings" Jackson για τους Beatles και τη δημιουργία του Let it Be), το The Lyrics: 1956 to the Present του Paul McCartney που περιλαμβάνει όλους τους στίχους στην καριέρα του πρώην Beatle, το βιβλίο για τους They Might Be Giants και, τώρα, το The Residents: A Sight for Sore Eyes, Vol. 1 (από την Melodic Virtue), μια πλήρης οπτική ιστορία με σπάνιες και ανέκδοτες φωτογραφίες, έργα τέχνης και άλλα σχετικά με το "μυστηριώδες" αμερικανικό συγκρότημα. Ο σχεδιαστής, καλλιτεχνικός διευθυντής και εκδότης Aaron Tanner έλαβε μια άνευ προηγουμένου πρόσβαση στα αρχεία της The Cryptic Corporation για να δημιουργήσει έναν τόμο περιορισμένης έκδοσης τραπεζιού σαλονιού που καλύπτει τα πάντα, από το ξεκίνημα των Residents στο San Mateo, της Καλιφόρνιας, μέχρι το The Mole Show.

Read more ...

Το απεχθές sex & drugs & rock n’ roll των κακοποιητών δεν είναι αποδεκτό ούτε στο ράδιο ούτε στο βινύλιο...

Γράφει ο Αργύρης Αργυριάδης

Ζούμε σε μια εποχή σύγχυσης, ο κορεσμένος εαυτός του ανθρώπου, συρρικνώνεται, αντιδιαστέλλεται και τέλος αναδιανέμεται εντός της αρένας του κοινωνικού κανιβαλισμού. Σε αυτό το Κολοσαίο, οι θεατές ορίζουν το θέμα της διαπόμπευσης του θύματος ακόμα αν και φαινομενικά κατακρίνουν τον θύτη. Η περίπτωση του εκδικητικού και παρενοχλητή Στάθη Παναγιωτόπουλου είναι ενδεικτική. Ο συγκεκριμένος, αποτελεί την πιο απεχθή μορφή τoυ σύγχρονου τρίπτυχου sex & drugs & rock and roll. Αποτελεί δε μια αρκετά αναγνωρίσιμη περίπτωση πώς η δημοσιότητα και η εξουσία μετατρέπουν τον άνθρωπο σε τέρας.

Read more ...

Μικρές ιστορίες για μεγάλες σκιές (μουσική από ένα επισκευασμένο πικάπ, μέρος 7ο): David Sylvian - "Brilliant Trees" (Virgin, 1984)

Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

Απόψε έβαλα να ακούσω ένα άλμπουμ βινυλίου που τσίμπησα σχεδόν τυχαία, από τους δίσκους που βρίσκονται γύρω μου. Βασικά, βρίσκονται γύρω μου επειδή πριν μήνες ξεκίνησα να βάζω τους δίσκους μου στο Discogs αλλά και να τους βάζω αλφαβητικά στην θέση τους και αυτή την στιγμή φτάσαμε να είναι σε ντάνες μέσα στο σπίτι…

Read more ...

Ο Αλέξης Καλοφωλιάς συζητά με τον Δημήτρη Τζάνογλο συγγραφέα του βιβλίου ΣΤΟΝ ΙΣΤΟ που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κυψέλη

Ρωτάει ο Αλέξης Καλοφωλιάς
Απαντάει ο Δημήτρης Τζάνογλος 

Λίγες ημέρες πριν τη πρώτη παρουσίαση στην Αθήνα, του βιβλίου «Στον Ιστό» που έγινε στην Ίντριγκα στις 17 Δεκέμβρη του 2021, ο Αλέξης Καλοφωλιάς, έκανε μερικές ερωτήσεις στον συγγραφέα Δημήτρη Τζάνογλο, προσπαθώντας να τον ξεκλειδώσει και να μας αποκαλύψει τα κομμάτια του εαυτού του, που τον αδήγησαν να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία.

Read more ...

Μαύρο Σάββατο...

Γράφει ο Γιώργος Τσέκας

Πίσω από τα τεράστια κτήρια, που καταλάμβαναν ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα και η σκιά τους αγκάλιαζε ολόκληρο το μικρό πάρκο με τους ψηλούς φράχτες με το γαλβανιζέ σύρμα και τις μπασκέτες με αλυσίδα για διχτάκι, πολλά μικρά στενά και βρώμικα σοκάκια οδηγούσαν σε έναν μεγάλο δρόμο όπως τα ποτάμια χαρακώνουν την γη και καταλήγουν στον ωκεανό.

Read more ...

To Προρεβεγιόν των Χαμένων Κορμιών... την Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου στο Ilion Plus...

Το προρεβεγιόν έχει γίνει πλέον παράδοση για την μπάντα μας μιας και κλείνει σχεδόν 20 χρόνια από τις πρώτες συναυλίες μας στο Μικρό Μουσικό Θέατρο. Γενικά έχουμε επιλέξει αυτήν την εποχή να κάνουμε την συναυλία μας, γιατί η διάθεση του κόσμου είναι ανεβασμένη, και για εμάς είναι πολύ σημαντικό να ευχηθούμε στο κοινό μας καλή χρονιά από κοντά.

Read more ...

Το μανιφέστο των Ρώσων φουτουριστών...

Γράφει και μεταφράζει η Φαίη Φραγκισκάτου

Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο ευρωπαϊκός πολιτισμός και οι ως τότε καλές του τέχνες άλλαξαν άρδην μορφή. Συμβάσεις αιώνων στη δημιουργία και την έκφραση του ανθρώπινου λόγου καταργήθηκαν μονομιάς. Αυτού του τύπου η «μεταμόρφωση» βρέθηκε σε απόλυτη σχέση με τις εξελίξεις στο ιστορικό γίγνεσθαι, τις εξεγέρσεις, τις επαναστάσεις, τoν Μεγάλο Πόλεμο εν τέλει. Ένα καινοφανές λεξιλόγιο δημιουργήθηκε στην λογοτεχνική έκφραση, ακυρώνοντας παραδόσεις και νόρμες στην εκφορά του λόγου. Όλη αυτή η καλλιτεχνική συγκρουσιακή πορεία, βρήκε το αποκορύφωμά της μέχρι και την επικράτηση των κόκκινων κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση στην Ρωσία, όπου τόσο οι δυτικοευρωπαικές επιρροές αλλά και οι επιταγές των εγχώριων κινημάτων διανόησης δημιούργησαν μια δυναμική ελεύθερης δημιουργίας και τεχνικής εφευρετικότητας.

Read more ...

Ο Μπακούνιν και η μουσική [i]

Επιμέλεια και αντιγραφή: Αντώνης Ζήβας

«Η μουσική ήταν και είναι η αγαπημένη μου τέχνη. Πάντα μου ξυπνούσε ένα θρησκευτικό αίσθημα, πίστη στη ζωή και το κυνήγι της ζωής μέσα μου. Πρώτα η μουσική, μετά τα πούρα ή τα τσιγάρα τούρκικου καπνού, μετά τα βιβλία και μετά ο επιούσιος άρτος».[ii]
~Μιχαήλ Μπακούνιν

Αρκετοί γνωρίζουν ότι ο Μπακούνιν βρέθηκε στα οδοφράγματα της Δρέσδης το Μάη του 1849 δίπλα στο Ρίχαρντ Βάγκνερ. Η σχέση του όμως με τη μουσική ήταν πιο πλούσια και πιο βαθιά. Η «μικροϊστορία» των ανθρώπων και των έργων της μουσικής που ήρθαν σε επαφή με το Μπακούνιν και το πάθος του ίδιου για τη μουσική είναι το θέμα της μελέτης που πραγματεύεται το βιβλίο του Γιάννη Μαλλούχου, Το τραγούδι των Ωκεανίδων. Ο Μιχαήλ Μπακούνιν και η μουσική που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ελευθεριακή Κουλτούρα.

Read more ...

Μπάμπης Λάσκαρις: «To Be Human: Il Gran Rifiuto». (Έσο άνθρωπος) Μια ενδόμυχη rock 'n' roll μαρτυρία...

Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

Ο Μπάμπης Λάσκαρις είναι ένας άνθρωπος από αυτούς που αγαπώ: Ευαίσθητος αλλά όχι ικέτης, από αυτούς που εκλιπαρούν για λίγη αγάπη και περισσότερη αναγνώριση. Όχι ότι αυτά δεν τα έζησε, απεναντίας μάλιστα: κάποτε ήταν ο μεγάλος rock star του Ηρακλείου Κρήτης. Η μπάντα του, οι Sex Beat, θεωρούνταν στα μέσα της δεκαετίας του '80 μια από τις πιο ελπιδοφόρες garage-punk μπάντες και αν δεν είχε την έδρα της στη μακρινή Κρήτη της εποχής και ακόμη περισσότερο στην Ελλάδα, κατά τη γνώμη μου σίγουρα θα είχε αφήσει μια σοβαρή και ανεξίτηλη παρακαταθήκη στη μακρόχρονη ιστορία του rock n roll.

Read more ...

Θα ξαναβρέξει...

Γράφει ο Σωτήρης Θεοχάρης

Ήταν Σάββατο βράδυ όταν ξεχείλισε το ποτάμι της οργής, θυμωμένο και άγριο.
Το ποτάμι που ξαφνιάστηκε από μια μόνο σφαίρα και ξάφνιασε πονώντας με χιλιάδες πληγές και δαγκώνοντας με εκατομμύρια ερωτήσεις.
Το ποτάμι που αφήνιασε από δίκιο και από αλήθεια.
Το ποτάμι που δεν πήγασε ποτέ, το ποτάμι που δεν είχε λιμνάσει, το ποτάμι που δεν πότισε ποτέ κανένα βούρκο...

Read more ...

Ο Phil Manzanera και οι 801...

Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

Ήρθε ένας φίλος χτες το βράδυ και καθίσαμε να πιούμε ένα ποτάκι. Άναψα και ένα δυο στικάκια και άρχισα να πηγαινοφέρνω δίσκους που τους ακούγαμε και σχολιάζαμε. Μέχρι που έπεσε στο πλατό του πικάπ το άλμπουμ του Phil Manzanera και των 801, Listen NowΟ φίλος άρχισε να λέει, «Ρε συ, άκου παραγωγάρα», και κάπως έτσι πιάσαμε κουβέντα για τους συντελεστές του άλμπουμ. Πρόκειται για το μοναδικό στούντιο άλμπουμ που κυκλοφόρησαν οι 801, ένα προσωρινό project που δημιούργησε στα μέσα της δεκαετίας του '70 ο κιθαρίστας των Roxy Music, Phillip Geoffrey Targett-Adams, γνωστότερος ως Phil Manzanera, σε κάποια φάση που το διάσημο συγκρότημά του έκανε ένα διάλειμμα.

Read more ...

Γραφτείτε στο Νewsletter του Merlin

FEATURED VIDEOS

  • 1