Γράφει ο Mike Πούγουνας
Μερικές φορές, όταν αποχωρεί ένα σημαντικό μέλος από ένα συγκρότημα, οι υπόλοιποι δεν καταφέρνουν να συνεχίσουν. Δεν συνέβη όμως το ίδιο με τους Genesis.
Τον Μάιο του 1975 ο Peter Gabriel αποχώρησε από την μπάντα. Τα υπόλοιπα μέλη γνώριζαν από καιρό για την αποχώρηση του, καθώς ο τραγουδιστής και showman είχε μιλήσει στον μάνατζερ Tony Smith για τις προθέσεις του ήδη από τον Νοέμβριο του 1974. Εκείνη την εποχή, τα άλλα τρία μέλη των Genesis, εκτός από τον πληκτρά Tony Banks, ήθελαν να ηχογραφήσουν σόλο άλμπουμ, ενώ ο ντράμερ Phil Collins συνέχιζε να συνεργάζεται με τους jazz-fusion Brand X καθώς η φάση αυτή έμοιαζε να εξελίσσεται σε κάτι πιο μόνιμο.
Η αγάπη του μπασίστα Mike Rutherford και του πρώτου κιθαρίστα των Genesis, Anthony Phillips, για τις 12χορδες κιθάρες, τους έκανε να συνεργαστούν στο υλικό για το πρώτο σόλο άλμπουμ του Phillips, αλλά δύο μήνες αργότερα ο Collins, o Banks και ο Rutherford βρέθηκαν να βάζουν τις βάσεις του επόμενου άλμπουμ των Genesis, χωρίς τον Steve Hackett, ο οποίος τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, πρόσθετε τις τελευταίες πινελιές στο προσωπικό του άλμπουμ, Voyage Of The Acolyte που θα κυκλοφορούσε τον Οκτώβριο του 1975. Σε αυτές τι ηχογραφήσεις του Hackett εκτός από τον Rutherford βοήθησε και o Collins.
Ο μόνος που δούλευε για το επόμενο άλμπουμ των Genesis ήταν ο de facto ηγέτης τους, Tony Banks, που χάρη στη φιλία του με τον Gabriel οι Genesis είχαν πάρει σάρκα και οστά. Ο Banks δεν αισθανόταν καλά που ο φίλος του είχε φύγει από το συγκρότημα και αρχικά σκόπευε να γράψει ένα άλμπουμ με λιγότερα φωνητικά από όσα κατέληξε να έχει το A Trick of the Tail.
Αν και ο Steve Hackett έχασε την πρώτη ή τις δύο πρώτες μέρες, οι υπόλοιποι είχαν ήδη δουλέψει πάνω σε αυτό που έμελλε να γίνει το εναρκτήριο τραγούδι του άλμπουμ, το “Dance On A Volcano”. Το συγκρότημα διατηρούσε ένα κανονικό ωράριο 9 με 5, για να επεξεργάζεται το υλικό μέχρι την προγραμματισμένη ηχογράφηση που επρόκειτο να γίνει στα Trident Studios, στην καρδιά του Σόχο τον Οκτώβριο.
Αν και ο Hackett δεν είχε υλικό επειδή είχε χρησιμοποιήσει το μεγαλύτερο μέρος του για το Acolyte, η συμβολή του ήταν πολύτιμη στα κομμάτια “Los Endos” και “Dance On A Volcano”, καθώς και στη μελωδία της ατμοσφαιρικής μπαλάντας “Entangled”.
Η είδηση της αποχώρησης του Gabriel κρατήθηκε κρυφή όλο το καλοκαίρι και τελικά στις 16 Αυγούστου η εβδομαδιαία μουσική εφημερίδα Melody Maker αποκάλυψε το μυστικό: O Gabriel είχε εγκαταλείψει τους Genesis.
Τώρα ένα ερώτημα βασάνιζε τα εναπομείναντα μέλη: ποιος θα έπαιρνε τη θέση του Peter Gabriel και θα τραγουδούσε το νέο υλικό; Ο Tony Banks ανέκαθεν πίστευε ότι ο Collins ήταν ένας καλός τραγουδιστής, καθώς είχε ήδη ηχογραφήσει τα δύο σόλο φωνητικά του με το συγκρότημα, και θα ταίριαζε σε πιο ήπιο υλικό, όπως το “Entangled” και την πρώτη αληθινή μπαλάντα του Rutherford, “Ripples”. Τι θα γινόταν όμως με τα μεγάλης διάρκειας, κομμάτια που απαιτούσαν λαρύγγι, με το σήμα κατατεθέν του Gabriel να «σπάει» τη φωνή του; Αν και είναι γνωστό ότι ο Collins επέμενε σε μια αποκλειστικά ορχηστρική εξέλιξη της μπάντας, οι άλλοι, ιδίως οι Banks και Rutherford, που εξακολουθούσαν κρυφά να κυνηγούν επιτυχίες, ήθελαν έναν τραγουδιστή. Όχι απαραίτητα κάποιον με φουσκωτό φαλλό που να βγαίνει από μια στολή με φουσκάλες, αλλά κάποιον που να μπορούσε τουλάχιστον να τραγουδάει τους στίχους.
Έτσι, ενώ έκαναν πρόβες στο Acton, μια διαφήμιση που δημοσιεύτηκε στη Melody Maker ζητούσε έναν «τραγουδιστή στο στυλ των Genesis», που θα μπορούσε να βγει μπροστά από τους τέσσερις μουσικούς. Έτσι άρχισαν να καταφτάνουν κασέτες τραγουδιστών που ήθελαν να δοκιμαστούν στην θέση του και λέγεται ότι ο αριθμός τους κυμαινόταν από 40 μέχρι... 400.
Οι ιστορίες για το ποιος έκανε ή δεν έκανε οντισιόν και η όλη διαδικασία, είναι από τις πιο θρυλικές στην ιστορία των Genesis. Με την πάροδο των χρόνων, ο κατάλογος με τα ονόματα όσων εμφανίστηκαν για την πολυπόθητη θέση παρουσιάζει διακυμάνσεις. Ο Mick Rogers από τους Manfred Mann’s Earth Band σίγουρα ήταν στο κάδρο, λιγότερο ο David «Jeans On» Dundas ή ο Allan Clarke από τους Hollies, όσο σαγηνευτικό κι αν ήταν αυτό. Το συγκρότημα καθόταν κυκλικά ενώ τραγουδιστές με μέτωπα ιδρωμένα έδιναν τον καλύτερό τους εαυτό, ενώ ο Tony Banks κρατούσε το κεφάλι του ανάμεσα στα χέρια του. Φαίνεται ότι οι Genesis δοκίμασαν τραγουδιστές στο στούντιο Maurice Plaquet's και στη συνέχεια άλλοι δύο δοκιμάστηκαν στο Trident, ένας εκ των οποίων ήταν ο μυστηριώδης Mick Strickland, πρώην μέλος των Witches Brew.
Η περίπτωση του Nick Lowe είναι συναρπαστική και πρόκειται για ένα εξαιρετικό παράδειγμα του πώς δεν πρέπει να αφήνεις την αλήθεια να σταθεί εμπόδιο σε μια καλή ιστορία. Ίσως έστειλε μια κασέτα. Ο Lowe δεν είχε συγκρότημα εκείνο το διάστημα, καθώς οι Brinsley Schwarz, η μπάντα του στις αρχές της δεκαετίας του '70, είχε διαλυθεί και δεν είχε ακόμη εξελιχθεί σε new wave παραγωγό και καλλιτέχνη της εποχής. Φαίνεται όμως ότι η πρόθεση του Lowe να τραγουδήσει στους Genesis ήταν μια απάτη, που είχε στήσει ο μάνατζέρ του, Andrew Jakeman, ο οποίος σύντομα θα μετονομαζόταν σε Jake Riviera και θα γινόταν ο συνιδρυτής της Stiff Records.
«Ήταν στο Dingwalls», θυμόταν ο Lowe στην βιογραφία του Cruel To Be Kind που είχε γράψει ο Will Birch. «Ο Jake είπε σε μερικά άτομα: “Μην το πείτε σε κανέναν, αλλά φαίνεται ότι ο Nick ανέλαβε να τραγουδάει στους Genesis”».
Ένα άλλο όνομα που ακούστηκε ότι δοκιμάστηκε ήταν αυτό του Graham Bonnett, του τύπου που τραγούδησε το “Since You Been Gone”! Από οντισιόν πέρασε και ο Bernie Frost, o οποίος, αν και δεν υπήρξε ποτέ επίσημα μέλος των Status Quo, είχε συν-συνθέσει αρκετές από τις επιτυχίες τους, ενώ είχε παίξει με τον Collins. Ένας άλλος τραγουδιστής που δοκιμάστηκε ήταν ο Steve Gould των Rare Bird, οι οποίοι είχαν παίξει πολλές φορές με τους Genesis και ήταν και αυτοί στην Charisma Records.
Οι Genesis είχαν να ηχογραφήσουν στα Trident Studios από το άλμπουμ Nursery Cryme του 1971 και η επιλογή του David Hentschel -με τον οποίο ο Collins παρέμεινε φίλος- ως συμπαραγωγού αποδείχτηκε εμπνευσμένη. Ο Hentschel χειριζόταν τις μαγνητoταινίες στο Nursery Cryme και στη συνέχεια είχε γίνει γνωστός ως προγραμματιστής και παίζοντας συνθεσάιζερ στα πιο αγαπημένα λονδρέζικα άλμπουμ του Elton John, κυρίως στο “Funeral For A Friend”, το μεγαλοπρεπές τραγούδι που άνοιγε το Goodbye Yellow Brick Road του 1973. Ότι τόσο εκτιμημένο αλλά μάλλον συναρπαστικό, ήταν το άλμπουμ Startling Music του Hentschel που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1975 με μία διασκευή του “Ringo” του Ringo Starr στο συνθεσάιζερ, με τον Collins να παίζει ντραμς.
Η προσωπικότητα του Hentschel και η εύκολη αλλά σχολαστική προσέγγιση του στη δουλειά, τον έκαναν την ιδανική επιλογή για να δουλέψει στο νέο υλικό των Genesis που όταν γίνονταν οι τελικές επιλογές για τραγουδιστή είχαν ήδη αρχίσει να ηχογραφούν τα backing tracks στα Trident Studios. Τελικά, μετά την αποτυχημένη οντισιόν του Mick Strickland, ο Collins τελικά ανέλαβε να ερμηνεύσει το τραγούδι “Squonk”.
Ήταν η μέρα που ο Tony Stratton Smith, το αφεντικό της Charisma και πρώτος μάνατζερ των Genesis, επισκέφθηκε το στούντιο και σχολίασε: «Ο Phil ακούγεται υπέροχος. παιδιά, φαίνεται ότι βρήκατε τον τραγουδιστή σας. Αντίο, τα λέμε αργότερα». Και έφυγε, πιθανώς, για το The Ship (τη μια από τις τρεις pub όπου δούλευε).
Το “Squonk” είχε αντλήσει έμπνευση από το “Kashmir” των Led Zeppelin, ο αρχικός του τίτλος ήταν “Indians”, και παρέπεμπε στον χαρακτήρα ενός βιβλίου φαντασίας που είχε δημοσιεύσει το 1910 ο William Cox με τίτλο Fearsome Creatures of the Lumberwoods, With a Few Desert and Mountain Beasts. Το Squonk είναι ένα πλάσμα που έχει επίγνωση της ασχήμιας του και κρύβεται στα δάση της βόρειας Πενσιλβάνια των ΗΠΑ. Το ζώο αυτό είχε αναφερθεί και σε ένα τραγούδι των Steely Dan δυο χρόνια νωρίτερα και αυτό μάλλον έπαιξε ρόλο επειδή οι Steely Dan άρεσαν στον Rutherford.
Στην εφηβεία του ο Collins είχα υποδυθεί τον Artful Dodger, σε μια παράσταση του Oliver του Ντικενς και εδώ φαίνεται να το αναβιώνει δίνοντας την καλύτερη cockney προφορά που μπορούσε στο “Robbery, Assault And Battery”, ένα χαρούμενο τραγούδι γραμμένο από τον Banks στα πρότυπα των “Harold The Barrel”, “Get ’Em Out By Friday” και “Counting Out Time”.
Το διάστημα που οι Genesis ηχογραφούσαν δέχτηκαν στο στούντιο την επίσκεψη του Gabriel, ο οποίος δήλωσε στη Melody Maker ότι ο ήχος τους ακουγόταν κρυστάλλινος και πεντακάθαρος, καλύτερος από οποιαδήποτε άλλη φορά.
Η όμορφη αλλαγή ταχύτητας του “Entangled” θυμίζει την εποχή των 12χορδων του Trespass.
Αυτό που για πολλούς ξεχώρισε από το άλμπουμ ήταν το “Ripples”, μία σύνθεση του Rutherford που κατάφερε να επαναλάβει και να ξεπεράσει σχεδόν όλες τις προηγούμενες μπαλάντες των Genesis με τον πιο θαυμάσιο τρόπο. Έδειξε ότι παράλληλα με τις μεγαλύτερες προκλήσεις και την fusion πλευρά του νέου υλικού των Genesis, υπήρχε και μια γλυκιά μεριά τους.
Εμπνευσμένο από το “Promise Of A Fisherman” των Santana (από το άλμπουμ Borboletta του 1974), το “Los Endos” δένει τα νήματα του άλμπουμ σε έναν φιόγκο, καταλήγοντας σε μια επανάληψη του “Squonk” με τον Collins να τραγουδάει στο βάθος στίχους με τους οποίους πιθανώς ο Gabriel ήταν πιο συνδεδεμένος, από το φινάλε του “Supper’s Ready”, του 23λεπτου έπους μέσα από το Foxtrot, το τέταρτο άλμπουμ των Genesis (1972) που παραπέμπουν στην Αποκάλυψη του Ευαγγελιστή Ιωάννη.
To “A Trick of the Tail” ήταν το δεύτερο τραγούδι που έγραψε ο Banks για το άλμπουμ και είναι εμπνευσμένο από το The Inheritors (Οι Κληρονόμοι), το μυθιστόρημα του Άγγλου συγγραφέα και βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας William Golding που εκδόθηκε το 1955. Αναφέρεται στην εξαφάνιση μιας από τις τελευταίες ομάδες των Νεάντερνταλ πριν από περίπου 40.000 χρόνια, οι οποίοι υπέκυψαν στους πιο εξελιγμένους Homo Sapiens. Ο Banks είχε δηλώσει ότι η ιδέα για το πιάνο στο τραγούδι ήταν το “Getting Better” των Beatles.
Η ηχογράφηση του άλμπουμ πήρε λίγο περισσότερο από ένα μήνα, μια ανάσα αέρα σε σύγκριση με το προηγούμενο. Το σχέδιο στο εξώφυλλο ήταν του Colin-Elgie της Hipgnosis και αναπαριστά φιγούρες βικτωριανής εποχής, των χαρακτήρων που αναφέρονται στα τραγούδια.
Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1976 και το A Trick Of The Tail σημείωσε άμεση επιτυχία και, σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, The Lamb Lies Down on Broadway, ήταν σχεδιασμένο για να παίζεται ζωντανά και αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά της συνακόλουθης περιοδείας των Genesis, η οποία διήρκεσε από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο.
Για να μπορεί να αφήνει τα τύμπανα και να πιάνει το μικρόφωνο στις συναυλίες ο Collins, το συγκρότημα επιστράτευσε τον καταξιωμένο Άγγλο ντράμερ Bill Bruford, συνιδρυτή των Yes και αργότερα μέλος των King Crimson. Από τότε, η συνύπαρξη των δύο ντράμερ στην σκηνή, με δυο σετ τυμπάνων, έγινε μόνιμο τρικάκι στις συναυλίες των Genesis.
Με τις πωλήσεις που έκανε το A Trick of a Tail,το συγκρότημα κατάφερε να αποπληρώσει τα χρέη που είχε δημιουργήσει με την περιοδεία του The Lamb Lies Down on Broadway και ξεπέρασε την απώλεια του αρχικού τραγουδιστή τους, συνεχίζοντας την καριέρα του με μεγάλες επιτυχίeς, ιδίως ως τρίο μετά την αποχώρηση kai του Hackett to 1977…
Από την άλλη, ο Gabriel έκανε μια μικρή παύση και το 1977 ξεκίνησε μια επιτυχημένη σόλο καριέρα πειραματιζόμενος σε prog-rock, new wave, post-punk και world music.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΧΕΤΙΚΑ:
Hipgnosis: Η εταιρεία που έκανε τα εξώφυλλα δίσκων έργο τέχνης...
Ο Phil Collins, oι Beatles, o George Harrison και μια φάρσα...
Οι Pink Floyd και η πρώτη συναυλία με τετραφωνικό ηχοσύστημα...
«Wish You Were Here»: Μήπως αυτό το άλμπουμ ήταν τελικά η αρχή του τέλους για τους Pink Floyd
Οι Popol Vuh του Florian Fricke: Το krautrock αλλιώς…
Ο Phil Manzanera και οι 801...
Μιχάλης Πούγουνας
Ο Μιχάλης Πούγουνας γεννήθηκε το 1965 στην Αθήνα. Σπούδασε σκηνοθεσία κιν/φου, έχει κάνει δυο ντοκιμαντερ με τιτλο Όταν η Καλλιθέα Πήγαινε Cinema (υπάρχουν στο YouTube) και βραβεύτηκε για την ταινία μικρού μήκους “Vlad ο Δαιμων” στο Διεθνες Φεστιβαλ Ταινιών της Πάτρας. Ήταν ιδρυτικό μέλος και τραγουδιστής των Flowers of Romance απο το 1981 ως το 1998 και των Nexus απο το 1999 ως το 2005. Το 2000 δημιούργησε την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία Cyberdelia ενω απο το 2011 μεχρι σήμερα παρουσιάζει την δύωρη ραδιοφωνική εκπομπή The Blackout Radio Show with Mike Pougounas που μεταδίδεται απο ενα Αμερικάνικο ραδιοφωνικό σταθμό στα FM, τρεις Αγγλικούς ιντερνετικούς, έναν Ελληνικό κι έναν Κυπριακό. Έχει κυκλοφορήσει το βιβλίο “Rock’n’Roll rules ok?” με κείμενα σχετικά με την αλληλεπίδραση του ροκ και της κοινωνίας, καθως και τα μυθιστορήματα «To Κλειδί της Εύας» και «Μαύρο Χιόνι». Απο το 2006 είναι ο τραγουδιστής των New Zero God. Έχει κυκλοφορήσει συνολικά 13 στούντιο άλμπουμ.
Μιχάλης Πούγουνας
Ο Μιχάλης Πούγουνας γεννήθηκε το 1965 στην Αθήνα. Σπούδασε σκηνοθεσία κιν/φου, έχει κάνει δυο ντοκιμαντερ με τιτλο Όταν η Καλλιθέα Πήγαινε Cinema (υπάρχουν στο YouTube) και βραβεύτηκε για την ταινία μικρού μήκους “Vlad ο Δαιμων” στο Διεθνες Φεστιβαλ Ταινιών της Πάτρας. Ήταν ιδρυτικό μέλος και τραγουδιστής των Flowers of Romance απο το 1981 ως το 1998 και των Nexus απο το 1999 ως το 2005. Το 2000 δημιούργησε την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία Cyberdelia ενω απο το 2011 μεχρι σήμερα παρουσιάζει την δύωρη ραδιοφωνική εκπομπή The Blackout Radio Show with Mike Pougounas που μεταδίδεται απο ενα Αμερικάνικο ραδιοφωνικό σταθμό στα FM, τρεις Αγγλικούς ιντερνετικούς, έναν Ελληνικό κι έναν Κυπριακό. Έχει κυκλοφορήσει το βιβλίο “Rock’n’Roll rules ok?” με κείμενα σχετικά με την αλληλεπίδραση του ροκ και της κοινωνίας, καθως και τα μυθιστορήματα «To Κλειδί της Εύας» και «Μαύρο Χιόνι». Απο το 2006 είναι ο τραγουδιστής των New Zero God. Έχει κυκλοφορήσει συνολικά 13 στούντιο άλμπουμ.
Μιχάλης Πούγουνας
Ο Μιχάλης Πούγουνας γεννήθηκε το 1965 στην Αθήνα. Σπούδασε σκηνοθεσία κιν/φου, έχει κάνει δυο ντοκιμαντερ με τιτλο Όταν η Καλλιθέα Πήγαινε Cinema (υπάρχουν στο YouTube) και βραβεύτηκε για την ταινία μικρού μήκους “Vlad ο Δαιμων” στο Διεθνες Φεστιβαλ Ταινιών της Πάτρας. Ήταν ιδρυτικό μέλος και τραγουδιστής των Flowers of Romance απο το 1981 ως το 1998 και των Nexus απο το 1999 ως το 2005. Το 2000 δημιούργησε την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία Cyberdelia ενω απο το 2011 μεχρι σήμερα παρουσιάζει την δύωρη ραδιοφωνική εκπομπή The Blackout Radio Show with Mike Pougounas που μεταδίδεται απο ενα Αμερικάνικο ραδιοφωνικό σταθμό στα FM, τρεις Αγγλικούς ιντερνετικούς, έναν Ελληνικό κι έναν Κυπριακό. Έχει κυκλοφορήσει το βιβλίο “Rock’n’Roll rules ok?” με κείμενα σχετικά με την αλληλεπίδραση του ροκ και της κοινωνίας, καθως και τα μυθιστορήματα «To Κλειδί της Εύας» και «Μαύρο Χιόνι». Απο το 2006 είναι ο τραγουδιστής των New Zero God. Έχει κυκλοφορήσει συνολικά 13 στούντιο άλμπουμ.