Γράφει η 'Ολγα Δημοπούλου
White Rabbit, Jefferson Airplane 1967. Στη μακρινή και άγουρη εφηβεία μου, το λάτρεψα. Δεν καταλάβαινα ακριβώς γιατί. Το ένιωθα περισσότερο σαν ατμόσφαιρα. Σαν κάτι σκοτεινό, μυστηριώδες, απαγορευμένο. Θες η φωνή της Grace Slick, η μουσική, η Αλίκη που έπεφτε στην τρύπα του κουνελιού, θες τα χάπια που τη μεγάλωναν και τη μίκραιναν (κι έλεγα, ξεκάθαρα μιλάει για LSD, όπως το Golden Brown των Stranglers μιλάει για ηρωίνη). Είχα όμως, ένα παράξενο συναίσθημα, πως πίσω από το παραμύθι κρυβόταν κάτι που δεν ήμουν ακόμη σε θέση να καταλάβω. Χρόνια αργότερα, ακούγοντας ξανά το White Rabbit, άκουσα διαφορετικά πράγματα. Η Grace το είχε γράψει και το τραγουδούσε με την προηγούμενη μπάντα της, τους Great Society, αλλά το απογείωσε το 1967, με την κυκλοφορία του άλμπουμ των Jefferson Airplane, Surrealistic Pillow, μέσα στην ψυχεδελική και πολιτικά φορτισμένη εποχή των ’60s. Και σήμερα, πίσω από την ατμόσφαιρα, βλέπω καθαρότερα την αμφισβήτηση...
Την αμφισβήτηση της εξουσίας. Της «λογικής». Των κανόνων που θεωρούμε αυτονόητους. Των ανθρώπων που μιλούν ανάποδα κι απαιτούν να τους πιστέψεις. When logic and proportion Have fallen sloppy dead And the White Knight is talking backwards And the Red Queen’s off with her head… Και μετά: Feed your head. Ίσως αυτό είναι το πιο δυνατό σημείο του τραγουδιού. Μην καταπίνεις έτοιμες αλήθειες. Ψάξε. Διάβασε. Αμφισβήτησε. Τρέφε το μυαλό σου. Σήμερα, σε έναν κόσμο όπου η πληροφορία περισσεύει αλλά η αλήθεια συχνά χάνεται ανάμεσά της, ο στίχος αυτός μου φαίνεται τρομακτικά επίκαιρος. Όμως υπάρχει κάτι ακόμη που τώρα, με την απόσταση των χρόνων, μου τραβάει περισσότερο την προσοχή. Η άρνηση στην μητρική εξουσία. Το ένα χάπι σε μεγαλώνει, το άλλο σε μικραίνει, αλλά αυτά που σου δίνει η μάνα σου δεν κάνουν τίποτα. Η πρώτη εξουσία που γνωρίζουμε. Η πρώτη φωνή που μας λέει τι είναι σωστό και τι λάθος. Η πρώτη ασφάλεια, αλλά και το πρώτο σύνορο από το οποίο πρέπει να ξεφύγουμε και να αμφισβητήσουμε. Η Αλίκη που δεν περιμένει να της εξηγήσουν τον κόσμο. Δοκιμάζει, αμφισβητεί, χάνεται και ξαναβρίσκει τον δικό της δρόμο. Και ίσως αυτό να είναι τελικά που άκουγα τότε, χωρίς να μπορώ να το ονομάσω. Μια μικρή, αόρατη παρότρυνση να μεγαλώσω όχι μόνο στο σώμα, αλλά και στο μυαλό. Να μη δεχτώ τον κόσμο όπως μου παραδόθηκε. Να βρω τον δικό μου τρόπο να τον κοιτάζω. Εκείνο το κορίτσι που άκουγε τότε το White Rabbit, διαπιστώνει με γκρίζα μαλλιά πια, ότι όλα γύρω μοιάζουν πάλι παράλογα, και ότι οι «βασίλισσες» μιλούν ανάποδα. Οι αξίες, η λογική και η αναλογία πέφτουν νεκρές και στο τέλος του τραγουδιού τσιρίζει… Μην αφήσεις κανέναν να σου δανείσει το μυαλό του. Feed your head...
One pill makes you larger And one pill makes you small
And the ones that mother gives you Don't do anything at all Go ask Alice
When she's ten feet tall And if you go chasing rabbits And you know you're going to fall
Tell 'em a hookah-smoking caterpillar Has given you the call Call Alice When she was just small
When the men on the chessboard Get up and tell you where to go
And you've just had some kind of mushroom And your mind is moving low
Go ask Alice I think she'll know When logic and proportion Have fallen sloppy dead
And the White Knight is talking backwards And the Red Queen's off with her head
Remember what the dormouse said Feed your head Feed your head...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:
Αύγουστος 1965: Η πρώτη συναυλία των Jefferson Airplane...
Gram Parsons: 53 χρόνια από τον θάνατο ενός cowboy...
Σύντομες ιστορίες: Ο Macca, o Jimi και οι Jefferson...
Όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ λίγο έλειψε να «τριπάρει»...
Όταν ο Eric Clapton συνάντησε τον John Mayall και τους Blues Breakers...
{youtube{v=AxvXDrFh-2s&list=RDAxvXDrFh-2s&start_radio=1{/youtube}