Blog

Μάτια εθελοντικά τυφλά... (του Αντώνη Ζήβα)

 

Ένας άπορος αργοπεθαίνει σε ένα παγκάκι, σε μία πυλωτή πολυκατοικίας ή μέσα σε μία χαρτόκουτα.  Ένας άνεργος μόνος και σε απόγνωση αυτοκτονεί απ τα αδιέξοδα. Κάποιοι άλλοι που σήκωσαν κεφάλι και αντιστάθηκαν λιώνουν στις φυλακές σαν τρομοκράτες και νούμερο ένα εχθροί της καθεστηκυίας τάξης,  καθώς  μερικά μέτρα μακρυά από τους εξωτερικούς τοίχους της φυλακής, ένα τζάνκι λιώνει μονάχο στην γωνιά από φτηνιάρικη σίσα κι ένα χουλιγκάνι εκτελεί το παρόν του άφραγκο αλλά κρεμασμένο στα κάγκελα δοξάζοντας κάποιους συνομήλικους του που αμείβονται με εκατομμύρια επειδή μόνο και μόνο κλωτσάνε ένα κομμάτι δέρμα γεμισμένο με αέρα.

 Ένα παιδί που πεινάει, ένας άνθρωπος που πονάει...

Read more ...

Ο θάνατος του βουλώνει το στόμα την τρίτη μέρα…

Μια νύχτα ακούμε κραυγές, σαν να υποφέρει κάποιος άνθρωπος από φριχτούς πόνους, έπειτα σιγή. Μάλλον κάποιος χτυπήθηκε θανάσιμα, σκεφτόμαστε. Μετά μια ώρα οι κραυγές επανέρχονται. Αυτή τη φορά δεν σταματούν. Όχι αυτήν τη νύχτα. Ούτε την άλλη νύχτα. Γυμνή και άναρθρη σιγοκλαίει η κραυγή, δεν ξέρουμε αν βγαίνει από το λαρύγγι ενός Γερμανού ή ενός Γάλλου. Η κραυγή ζει για τον εαυτό της, κατηγορεί τη Γη και τον ουρανό. Πιέζουμε τις γροθιές στα αυτιά μας για να μην ακούμε το κλαψούρισμα, δεν γίνεται τίποτα, η κραυγή γυρνά σαν σβούρα στα κεφάλια μας, ξεχειλώνει τα λεπτά σε ώρες, τις ώρες σε χρόνια. Στεγνώνουμε και γερνάμε από φωνή σε φωνή…

Μάθαμε ποιος φωνάζει, ένας από τους δικούς μας, κρέμεται στο αγκαθωτό συρματόπλεγμα, κανείς δεν μπορεί να τον βοηθήσει, δυο προσπάθησαν, σκοτώθηκαν, καποιανής μανούλας γιος αντιστέκεται απελπισμένα ενάντια στον ίδιο του τον θάνατο, στο διάολο, κάνει τόσο μεγάλο σαματά, θα τρελαθούμε αν συνεχίσει να φωνάζει για πολύ.

Ο θάνατος του βουλώνει το στόμα την τρίτη μέρα… 

(από το βιβλίο του Ερνστ Τόλλερ Ήμουν Ένας Γερμανός – Η αυτοβιογραφία ενός επαναστάτη που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ερατώ σε μετάφραση Μιλτιάδη Αργυρόπουλου)

The Dismissers: «Σε κάθε μορφή πάλης όλοι οι στρατιώτες είναι χρήσιμοι και ο καθένας στο είδος του να δίνει το καλύτερο που μπορεί. Αυτό που θέλουμε είναι ουσιαστικές σχέσεις, ανθρώπινες, με αρχή και τέλος την άμεση επαφή»

 

Οι Dismissers ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2012, αρχικά σαν κουαρτέτο με τον Νίκο Τσουλούφη στη φωνή και στην κιθάρα. Άρχισαν να γράφουν κομμάτια και το 2015 προστέθηκε στην παρέα τους ο κιθαρίστας και παλιός συνεργάτης των Outsiders, των Dustbowl και των Duo Jet Band Ίωνας Νικολάου, οπότε ο Νίκος ανέλαβε αποκλειστικά το ρόλο του τραγουδιστή. Η πρώτη μπάντα του Νίκου ήταν οι Αδιέξοδο για να ακολουθήσει η θητεία του στους Deus X Machina και, στη συνέχεια, στους Bad Luck Souls, ενώ παράλληλα με τους Dismissers παίζει μπάσο στους ANFO. Ο κιθαρίστας Δημήτρης Βάσσης έπαιζε σε διάφορες punk μπάντες όπως οι Shackle Me Not, οι Healthy Drain, και οι 3 Chord Sinners, ο μπασίστας Γιώργος Καρβουνίδης υπήρξε μέλος των Red Out, των Άρνηση Eκτέλεσης Kαθήκοντος, και των Bad Luck Souls και ο ντράμερ Νίκος Βάσσης επίσης προέρχεται από τους punks Shackle Me Not, και τους 3 Chord Sinners, έχοντας συμμετάσχει σε σχήματα που πειραματίστηκαν με το funk και τη reggae όπως οι Paranga Sound System.

Ο Νίκος μίλησε στον Αντώνη Ζήβα και στον Γιάννη Καστανάρα και ιδού το αποτέλεσμα…

φωτογραφίες: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (QoQ Photography)

Read more ...

Συγκλονιστικό βίντεο και κομμάτι για τους πρόσφυγες από τους Mr. Highway Band

 

(Φωτο: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος - QoQ Photography)

Σε λίγες εβδομάδες οι Mr. Highway Band, ένα συγκρότημα που επανειλημμένα έχει αποδείξει την ευαισθησία του για τα κοινωνικά προβλήματα και το προσφυγικό, κυκλοφορούν το νέο τους άλμπουμ με τίτλο The Rebel Artist από την Los Almiros Records. Στο μεταξύ, το κομμάτι τους με τον χαρακτηριστικό τίτλο "Open The Door" (με τη συμμετοχή της Τζένης Καπάδαη)  έγινε βίντεο και μέσα σε κάτι περισσότερο από τρία λεπτά τα λέει όλα... Η σκηνοθεσία και το μοντάζ είναι της ίδιας της μπάντας.

The Monks: Punk φιλοσοφία και avant-garde πειραματισμός στα χρόνια του '60 (του Αντώνη Ζήβα)

 

Τους «Δυτικογερμανούς» Monks δεν τους γνωρίζει πολύς κόσμος. Αρκετοί στο άκουσμα του ονόματος θεωρούν ότι πρόκειται για τη βρετανική new wave/pop punk μπάντα του 1979. Ωστόσο, οι «Μοναχοί» της ιστορίας μας υπήρξαν δεκαεννέα χρόνια πριν τους Βρετανούς. Ήταν στη πραγματικότητα  μια «σαλεμένη» σύμπραξη πέντε νεαρών Αμερικάνων από μια αεροπορική βάση της Δυτικής Γερμανίας που υπηρετούσαν τη στρατιωτική τους θητεία στο Γκελνχάουζεν της Φρανκφούρτης.  Σχηματίστηκαν το 1963, αρχικά σαν Τhe Five Torquays, παίζοντας, μάλλον με μετριότητα διασκευές γνωστών fifties rock’ n’ roll κομματιών της εποχής και μερικά δικά τους σε πιο pop ύφος, σε διάφορα μπαρ της περιοχής όπου σύχναζαν  Αμερικανοί στρατιώτες και γερμανοί νεολαίοι. Το 1964, με το όνομα Five Torquays, κυκλοφόρησαν μόνοι τους σε 500 κόπιες ένα επτάιντσο με τα κομμάτια "There She Walks" και "Boys Are Boys". Κάπου εκεί, τελειώνοντας τη θητεία τους, ένας «μάνατζερ ταλέντων» (είδος αεριτζήδων εκμεταλλευτών νέων μουσικών που ευδοκιμούσε εκείνη την εποχή, όπως ο δικός μας Νίκος Μαστοράκης) ονόματι Hans Reich τους ψήνει να μείνουν στη Δυτική Γερμανία μετακομίζοντας στη πόλη της Φρανκφούρτης και να συνεχίσουν να  παίζουν για τα «προς το ζην» σε διάφορα «American bars».

Read more ...

Merlin's Picks from the New Breed...

Listen: Merlin's Picks from the New Breed

Το κανάλι του Merlin's Music Box στο mixcloud φιλοξενεί έντεκα νέες ελληνικές μπάντες που πολύ πρόσφατα ή τα τελευταία χρόνια μας φιλοδώρησαν με πολύ ενδιαφέρον υλικό, σε βινύλιο, σε cd ή σε ψηφιακή μορφή. Κατά σειρά εμφάνισης (και αφού ανακατώθηκε η τράπουλα!) είναι οι εξής:

Read more ...