Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη
Συνεντευξη του Θάνου Σαρίγγελου για τον ήχο που προηγείται του λόγου, τον υπόγειο μηδενισμό και την ανάγκη να αφήνεις κενά για να αναπνεύσει το τραγούδι.
Με τη “Σταγόνα03” ο Θάνος Σαρίγγελος δεν κάνει απλώς ένα ακόμη βήμα στη δισκογραφία του• κάνει στροφή. Οι κιθάρες υποχωρούν, τα synths και τα samples χτίζουν νέα ηχοτοπία και η φωνή παύει να διεκδικεί τον ρόλο του απόλυτου frontman. Εδώ, όλα λειτουργούν ως σύνολο.
Ο λόγος δεν αφηγείται, παρατηρεί. Επαναλαμβάνει φράσεις μέχρι να αποκτήσουν βάρος. Αφήνει κενά που δεν είναι απουσία, αλλά επιλογή.
Θεματικά, ο δίσκος ακουμπά την άγνοια, την αποδοχή και έναν ειλικρινή, σχεδόν φιλοσοφικό μηδενισμό. Όχι ως μόδα, αλλά ως συμπέρασμα ζωής. Η ιδέα ότι η ύπαρξη δεν φέρει εγγενές νόημα διατρέχει τα κομμάτια σαν χαμηλή συχνότητα. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη διαπίστωση, γεννιέται μια παράξενη διαύγεια.
η συνέντευξη
Στη “Σταγόνα03” οι στίχοι μοιάζουν λιγότερο να αφηγούνται και περισσότερο να παρατηρούν. Είναι μια αλλαγή στον τρόπο που βλέπεις τον εαυτό σου μέσα στα τραγούδια;
Ενδιαφέρουσα παρατήρηση. Δεν ξέρω, πρέπει να το σκεφτώ. Αν ισχύει είναι μια ασυνείδητη αλλαγή.
Η επαναληπτικότητα των φράσεων λειτουργεί σχεδόν υπνωτικά. Είναι εργαλείο νοήματος ή τρόπος να αφήνεις τον ακροατή μόνο του με τη σκέψη;
Είναι ένα εργαλείο δομικό, που βοηθάει το τραγούδι να συγκεντρώσει αυτό που θέλει να πει πιο καλά και πιο έντονα. Δεν είναι απαραίτητο να υπάρχει. Ανήκει στην φαρέτρα της κλασικής τραγουδοποιίας.
Θεματικά, ο δίσκος κινείται ανάμεσα στην άγνοια, την αποδοχή και μια ήπια μορφή μηδενισμού. Πρόκειται για συμπέρασμα ζωής ή για μια φάση παρατήρησης;
Είναι συμπέρασμα της μέχρι τώρα ζωής. Θα έλεγα ότι έχει μια καλή δόση μηδενισμού και νιχιλισμού η οποία με χαρακτηρίζει γενικότερα και με την οποία παλεύω μόνιμα. Η ζωή δεν φαίνεται να έχει κάποιο νόημα ή σκοπό, και αυτό τρελαίνει τον άνθρωπο, είτε το συνειδητοποιεί είτε όχι. Και εδώ πρέπει να γίνει και μια διάκριση, δεν εννοώ ότι δεν υπάρχει νόημα στην καθημερινότητα μας. Το νόημα στην καθημερινότητα μας μπορεί να βρεθεί και να ζήσουμε μια ζωή κάπως γεμάτη (αν και συνήθως ακόμα κι αυτό είναι αρκετά δύσκολο, σκεφτείτε τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων που έχουν περάσει και περνούν άσχημα). Εννοώ ότι η ζωή δεν έχει κάποιο εγγενές νόημα η σκοπό, απλά γεννιόμαστε τυχαία και πεθαίνουμε. Αυτή η απουσία μονιμότητας δημιουργεί αυτό το υπαρξιακό άλγος. Ακόμα και όταν περνάς καλά στην καθημερινότητα σου. Γιατί θα περιμέναμε να υπάρχει κάτι μόνιμο? Δε ξέρω, πάντως είναι γεγονός ότι περιμένουμε το σύμπαν να λειτουργούσε κάπως αλλιώς, άρα αφού αυτό νιώθουμε σαν ανεκπλήρωτη ανάγκη, βασανιζόμαστε.
Η φωνή ακούγεται συχνά σαν μέρος του τοπίου και όχι σαν πρωταγωνιστής. Είναι συνειδητή αυτή η αποστασιοποίηση στη στιχουργική και την ερμηνεία;
Στα προηγούμενα άλμπουμ αυτό ήταν σε ένα βαθμό επιλογή. Σε αυτό πιστεύω βγήκε μπροστά η φωνή, όσο δηλαδή χρειαζόταν. Άμα ακούγεται ακόμα έτσι όπως το περιγράφετε, μάλλον απέχει ακόμα το άλμπουμ από τη συνηθισμένη pop αισθητική κατά την οποία η φωνή είναι ο απόλυτος πρωταγωνιστής. Ισχύει ότι οι δίσκοι μου πάντως είναι σε μεγάλο βαθμό music oriented και όχι τόσο song oriented.
Στην παραγωγή, τα συνθεσάιζερ και τα samples μοιάζουν να αντικαθιστούν τη “δραματικότητα” της κιθάρας. Ήταν ανάγκη έκφρασης ή φυσική εξέλιξη του ήχου σου;
Και τα δύο. Εγώ είμαι κυρίως κιθαρίστας, οπότε στα δύο προηγούμενα άλμπουμ πρωτοστατούσε η κιθάρα. Κυρίως επειδή είναι το εργαλείο έκφρασης που γνωρίζω περισσότερο. Εδώ ήθελα να φτιάξω διαφορετικά ηχοτοπία οπότε το συνθ, τα σαμπλς και το pc είναι τα επόμενα εργαλεία που γνωρίζω κάπως να χειρίζομαι για να εκφραστώ. Πάντως για το μέλλον σκέφτομαι διάφορα φυσικά όργανα. Λίγο ο υπολογιστής με κούρασε.
Ο δίσκος αφήνει χώρο, κενά, σχεδόν σιωπές. Πόσο σε απασχόλησε η ιδέα του τι δεν πρέπει να ακουστεί στην παραγωγή;
Πολύ. Από τη στιγμή που έχεις φτιάξει το τραγούδι και σκέφτεσαι τα υλικά που θα το εξυπηρετήσουν καλύτερα, έρχεται η ώρα που θα πρέπει να πάρεις τις αποφάσεις για το πως θα συνυπάρχουν όλα αυτά αρμονικά. Είναι μια επίπονη διεργασία που συνήθως διευκολύνεται με το να αφήσεις το ένστικτό σου να πάρει την απόφαση. Ακόμα παλεύω να του δώσω τον χώρο που του αξίζει.
Αν η “Σταγόνα03” είναι μια στιγμή ισορροπίας ανάμεσα στον λόγο και στον ήχο, ποιο από τα δύο νιώθεις σήμερα ότι σε καθοδηγεί περισσότερο;
Μάλλον ο ήχος. Αυτός με οδηγεί στη διαδικασία της τραγουδοποιίας. Και βλέπω μετά οι στίχοι που γράφω και τα θέματα που πιάνω που ταιριάζουν να μπουν, σε ποιο ηχητικό τοπίο. Ένα τραγούδι είναι μια ηχητική εμπειρία πάν’ απ’ όλα.
******
Αν η “Σταγόνα03” είναι κάτι, είναι μια άσκηση ισορροπίας. Ανάμεσα στο να πεις και στο να αφήσεις ανείπωτο. Ανάμεσα στο να γεμίσεις και στο να αφαιρέσεις. Ο λόγος ακολουθεί τον ήχο, και ο ήχος ανοίγει έναν χώρο όπου το υπαρξιακό άλγος δεν κραυγάζει• απλώς υπάρχει. Ίσως εκεί, σε αυτή την ήσυχη παραδοχή, να κρύβεται η πιο ειλικρινής του ένταση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:
Κapten: «Η ισορροπία έρχεται όταν αφήνεις χώρο στον άλλον...»
Marva Von Theo: «Η έμπνευση έρχεται πλέον από τόπους πιο θολούς και αδιόρατους...»
Bog art - "The Dance of Broken Promises"
The Man & His Failures - Survival Kit
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.