Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας
"They call me the Fat Man / 'Cause I weigh 200 pounds"
Πριν γίνει ένας από τους πυλώνες της αμερικανικής μουσικής, ο Antoine Domino, Jr., διάσημος ως Fats Domino λόγω του όγκου του, δούλευε πολλές ώρες σε ένα εργοστάσιο κατά τη διάρκεια της ημέρας και το βράδυ έπαιζε σε κλαμπ της γειτονιάς του, κάπου στη Νέα Ορλεάνη. Οι φίλοι του τον θυμούνται να φτάνει με τις τσέπες γεμάτες με αποσπάσματα μελωδιών γραμμένα σε αποκόμματα. Ένα από τα αυτά που σώθηκε, με ημερομηνία Φεβρουάριος 1948, περιέχει το πρώιμο ρυθμικό μοτίβο που αργότερα θα διαμόρφωνε το «The Fat Man», το τραγούδι που ηχογραφήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1949 στο J and M Studio του Cosimo Matassa.
Ο Fats Domino κάθισε στο πιάνο του σε εκείνο το μικρό στούντιο της Νέας Ορλεάνης με ένα σημειωματάριο γεμάτο χειρόγραφα διαγράμματα συγχορδιών και όταν το «The Fat Man» βγήκε στον αέρα στις αρχές του 1950, πούλησε περισσότερα από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Η απαλή φωνή του Domino και το πιάνο του δημιούργησαν έναν ήχο που έφτασε σε όλες τις πόλεις, τις φυλές και τα ραδιόφωνα. Τα συμβόλαια της Imperial Records δείχνουν ότι τα δικαιώματά του αυξάνονταν σταθερά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας, με το «Blueberry Hill» το 1956 να γίνεται ένα από τα μεγαλύτερα σε πωλήσεις τραγούδια της δισκογραφικής εταιρείας.
Ωστόσο, πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, ο Domino παρέμεινε προσγειωμένος στην κοινότητα. Διατήρησε το οικογενειακό του σπίτι στο Lower Ninth Ward και συχνά αρνιόταν εκτεταμένες περιοδείες, ώστε να μπορεί να επιστρέφει στη Νέα Ορλεάνη μεταξύ των συναυλιών. Τα μέλη του προσωπικού του θυμούνται ότι μαγείρευε γεύματα για τα μέλη της μπάντας στις κουζίνες των ξενοδοχείων και έφτανε νωρίς σε κάθε πρόβα με έναν μικρό μετρονόμο που φύλαγε στην τσέπη του παλτού του.
Ακόμα και αφότου οι δίσκοι του είχαν πουλήσει πάνω από εξήντα πέντε εκατομμύρια αντίτυπα, ο Domino συνέχισε να γράφει μελωδίες στα ίδια απλά σημειωματάρια που χρησιμοποιούσε πριν γίνει διάσημος. Εμπιστευόταν τη διαδικασία που τον είχε διαμορφώσει πολύ πριν τον ακούσει ο κόσμος.
Ο Fats Domino δεν επαναπροσδιόρισε την αμερικανική μουσική με φανταχτερά μέσα. Το έκανε με σταθερότητα, γενναιοδωρία και με έναν ήχο που δημιουργήθηκε από τον παλμό της πόλης που ποτέ δεν άφησε πίσω του…
Κι ένα παραλειπόμενο…
Τον Σεπτέμβριο του 1964 οι Beatles βρισκόταν στη Νέα Ορλεάνη για τη συναυλία τους στο στάδιο City Park της πόλης, λίγες ημέρες πριν ολοκληρώσουν τη δίμηνη πρώτη περιοδεία τους στις ΗΠΑ, και φυσικά, όντας στη χώρα των μεγάλων τους ειδώλων, ήταν αποφασισμένοι να συναντήσουν ένα από αυτά, τον Fats Domino, τον οποίο ανέφεραν ως σημαντική επιρροή τους.
Σύμφωνα με τον George Harrison, το «I'm in Love Again» του Domino ήταν το πρώτο ροκ εν ρολ τραγούδι που άκουσε ποτέ, ενώ το «Ain't That a Shame» του ιδίου, ενώ ήταν το πρώτο τραγούδι που έμαθαν να παίζουν οι Beatles σαν συγκρότημα - αργότερα μάλιστα, το 1975, ο John Lennon θα το διασκεύαζε και θα το συμπεριλάμβανε στο σόλο άλμπουμ του "Rock 'N' Roll. Ήξερε ήδη το τραγούδι από τη μητέρα του που του το είχε μάθει στο μπάντζο.
Οι Beatles έπαιξαν για μισή ώρα στο City Park μπροστά σε 12.000 εκστασιασμένους θαυμαστές που φυσικά είχαν εξαντλήσει όλα τα εισιτήρια. Παρά το φορτωμένο πρόγραμμα της μπάντας και τη δυσκολία να εντοπίσουν τον συνήθως απομονωμένο Domino σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα (σύμφωνα με τον McCartney, «έκανε τα ψώνια του»), ο Clarence «Frogman» Henry, ένας μουσικός από τη Νέα Ορλεάνη και ένας από τους καλλιτέχνες που άνοιξαν τη συναυλία (οι άλλοι ήταν οι Bill Black Combo και η Jackie DeShannon) προθυμοποιήθηκε να βοηθήσει τους Βρετανούς να συναντήσουν το είδωλό τους.
Τελικά, ο Domino και ο μάνατζέρ του, Bob Astor, οδηγήθηκαν σε ένα από τα τροχόσπιτα που χρησίμευαν ως παρασκήνια για τους καλλιτέχνες της συναυλίας. Εκεί, οι Beatles και ο Domino παρέμειναν για περίπου μία ώρα κουβεντιάζοντας και τραβώντας φωτογραφίες, «για τα παιδιά του», σύμφωνα με τον Lennon, και τραγουδώντας παρέα.
Όταν αργότερα ρωτήθηκε αν γνώρισε τους Beatles, ο Domino απάντησε: «Όχι, αυτοί γνώρισαν εμένα». Αλλά σίγουρα του έκαναν εντύπωση και το 1968 διασκεύασε το «Lady Madonna» των Beatles, το τελευταίο του σινγκλ που μπήκε στα τσαρτ. Σχετικά, ο McCartney έχει πει ότι η έμπνευσή του για το συγκεκριμένο τραγούδι ήταν ο Fats Domino και ότι αυτόν είχε προσπαθήσει να μιμηθεί στο πιάνο όσο και στη φωνή όταν το ηχογραφούσε…
Το Εθνικό Μετάλλιο Τεχνών που είχε απονείμει ο πρόεδρος Κλίντον στον Fats χάθηκε στις πλημμύρες από τον τυφώνα Κατρίνα.
O Fats Domino πέθανε στις 24 Οκτωβρίου 2017 σε ηλικία 89 ετών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:
Gumbo Ya Ya: Μια φορά κι έναν καιρό στη Νέα Ορλεάνη - Η ιστορία του Cosimo Matassa...
Message From A Black Man: Η ιστορία της Tribe Records...
Το αμερικανικό προσκύνημα των Yardbirds...
«Don’t scare me papa!» Η νύχτα που ο θάνατος έγινε χορός στην Νέα Ορλεάνη...
Γιάννης Καστάναρας
Ο Γιάννης Καστάναρας είναι καθ' έξιν και κατ΄ επάγγελμα slacker, συνεκδότης και executive producer (ο,τι κι αν σημαίνει αυτό το πράγμα) του φανζίν Merlin's Music Box.
Γιάννης Καστάναρας
Ο Γιάννης Καστάναρας είναι καθ' έξην και καθ΄ επάγγελμα slacker, συνεκδότης και executive producer (ο,τι κι αν σημαίνει αυτό το πράγμα) του φανζίν Merlin's Music Box.
