Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης
Φωτογραφίες: Βασίλης Γκογκίδης
«Running to the end, it will get you nowhere»
Με οδηγό το folk storytelling, τις μίνιμαλ ηχητικές φόρμες και μια σχεδόν τελετουργική αίσθηση στον τρόπο που στήνουν τα τραγούδια τους, οι As Never Before αφήνουν χώρο στη σιωπή, στις παύσεις και στις εικόνες που γεννά ο ίδιος ο ακροατής όσο ακούει τον δίσκο.
Στο To the End of Beyond η μουσική λειτουργεί περισσότερο σαν διαδρομή παρά σαν αφήγηση με σαφές τέλος. Οι ήχοι κινούνται αργά, σχεδόν υπνωτικά, ενώ οι στίχοι μοιάζουν να καταγράφουν μικρές ρωγμές της καθημερινότητας, φόβους και σκέψεις που δύσκολα λέγονται ευθέως. Στη συνέντευξη που ακολουθεί μου μιλούν για τη ρευστότητα της εποχής, τη δημιουργία του δίσκου, τη σχέση τους με το live και την επιλογή να κάνουν μουσική έξω από τη λογική της γρήγορης κατανάλωσης.
Στον δίσκο επανέρχονται έννοιες όπως ο φόβος, το πέρασμα και η αβεβαιότητα. Τι σας έκανε να τις φέρετε στο προσκήνιο ακριβώς αυτή την περίοδο;
Η εποχή μας θεωρείται μια περίοδος μεταβάσεων. Βέβαια σε κάθε ιστορική εποχή υπήρξαν καθοριστικές αλλαγές που συντάραξαν τα θεμέλια της ανθρώπινης δραστηριότητας φέροντας νέες μορφές εξουσίας, νέα μοντέλα συνύπαρξης και ισορροπιών μέσα στις κοινωνίες. Σήμερα η εκτεταμένη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, η πανδημία, η κλιματική αλλαγή, η κατάρρευση κάθε έννοιας δικαίου και όλη αυτή η γενικότερη ρευστότητα των πραγμάτων είναι αναπόφευκτο να αναδεικνύει και στα εκφραστικά μας μέσα αυτά τα συναισθήματα.
Οι στίχοι σας μοιάζουν με εσωτερικές εξομολογήσεις, αλλά ταυτόχρονα αφήνουν χώρο στον ακροατή να συμπληρώσει τα κενά. Πόσο προσωπικές εμπειρίες κρύβονται πίσω τους και πόσο συνειδητά επιδιώκετε αυτή την ανοιχτή ανάγνωση;
Όλοι οι στίχοι είναι κομμάτια της ζωής μας. Ταυτόχρονα όμως αποτελούν κοινές εμπειρίες που βιώνουν ή πρόκειται να βιώσουν κάποια στιγμή τα περισσότερα ανθρώπινα πλάσματα. Ακόμη και το πιο βαθιά προσωπικό δεν είναι απαραίτητα μοναδικό και ξεχωριστό. Με το να μοιραζόμαστε αυτά το κομμάτια, το βάρος τους παύει να είναι ιδιωτικό. Δεν εξαφανίζεται, αλλά εκτίθεται στο φως. Αυτό δημιουργεί μια κάποια σύνδεση με αυτόν που έχει τη διάθεση να μας ακούσει.
Προέρχεστε από διαφορετικά εκφραστικά πεδία και αισθητικές διαδρομές. Πώς χτίστηκε στην πράξη η χημεία μεταξύ σας και πότε καταλάβατε ότι αυτή η συνεργασία είχε πραγματικό βάθος;
Πράγματι ο καθένας μας είχε διαφορετική διαδρομή στο παρελθόν. Μέσα από μια τυχαία συγκυρία, δοκιμάσαμε και παίξαμε οι δυό μας μαζί, σχετικά εύκολα ταίριαξαν το «φολκογενές» story telling με τις μίνιμαλ ηχητικές φόρμες και γρήγορα ήρθαν οι ζωντανές εμφανίσεις και δύο κυκλοφορίες στην Submersion records.
Υπήρξε κάποιο κομμάτι του άλμπουμ που σας δυσκόλεψε ιδιαίτερα μέχρι να βρει την τελική του μορφή; Τι ήταν αυτό που έλειπε μέχρι να «κουμπώσει»;
Μάλλον δεν υπήρξε κάποιο κομμάτι που μας δυσκόλεψε περισσότερο από τα υπόλοιπα. Ίσως να λέγαμε το A summary of a life που διαφοροποιείται ηχητικά από τα υπόλοιπα. Επιπλέον σε αυτό δεν υπάρχει κιθάρα, αλλά μόνο οι ήχοι από τα sensory percussion. Τελικά βρήκε τη θέση του στο σετ του άλμπουμ, αλλά και στις συναυλίες και μάλιστα (όπως και ο τίτλος του) δίνει στο τέλος μια περίληψη όλων των προηγούμενων τραγουδιών.
Το To the End of Beyond δίνει την αίσθηση μιας διαδρομής, από το “The Door” μέχρι το ομώνυμο φινάλε. Πώς δουλέψατε τη ροή ώστε ο δίσκος να λειτουργεί ως ενιαία εμπειρία και όχι ως απλή σειρά τραγουδιών;
Ποτέ δεν είχαμε τη λογική να φτιάξουμε ένα concept album. Τα τραγούδια «ήρθαν» ως διαφορετικές «οντότητες» σε μια μικρή χρονική περίοδο. Ωστόσο, υπάρχει μια νοητή κλωστή που τα συνδέει και τα τοποθετεί στην συγκεκριμένη σειρά. Από το κατώφλι μιας πόρτας προς τα εκεί που δεν υπάρχει τέλος. Με την ίδια σειρά τα προβάραμε, τα ηχογραφήσαμε και με την ίδια σειρά επιλέγουμε να τα παίζουμε σε όλες τις ζωντανές μας εμφανίσεις.
Σε μια εποχή άμεσου streaming και γρήγορης κατανάλωσης, τι σημαίνει για εσάς να δημιουργείτε μουσική που ζητά χρόνο, προσοχή και ουσιαστική ακρόαση;
Κάθε εποχή στην μουσική βιομηχανία είχε τα δικά της εργαλεία για την προώθηση και τις πωλήσεις των μουσικών προϊόντων. Δεν μας ενδιαφέρει να κάνουμε μουσική έχοντας κατά νου να αποκωδικοποιήσουμε όλους αυτούς τους κανόνες των αλγόριθμων για περισσότερες προβολές, likes και ακόλουθους. Το μόνο που μας ενδιαφέρει πραγματικά είναι να δουλεύουμε πάνω στον ήχο μας και να μοιραστούμε το αποτέλεσμα με τους δικούς μας όρους στον ευρύτερο περίγυρο μας. Αν τώρα φτάσει και ένα βήμα παραπέρα και γίνει μια σύνδεση με περισσότερο κόσμο αυτό θα είναι ένα ευτύχημα.
Στις ηχογραφήσεις δημιουργείται μια σχεδόν τελετουργική ατμόσφαιρα, με την κιθάρα και τα sensory percussion να ορίζουν έναν ιδιαίτερο χώρο. Τι αλλάζει όταν αυτά τα κομμάτια μεταφέρονται στη σκηνή;
Στην πραγματικότητα από την αρχή που δουλεύουμε τα κομμάτια χτίζουμε αυτή την ατμόσφαιρα παίζοντας ζωντανά με τα υπάρχοντα εργαλεία μας και ακριβώς με τον ίδιο τρόπο τα ηχογραφούμε και τα εκτελούμε στις εμφανίσεις μας χωρίς επιπλέον στοιχεία.
Αν έπρεπε να ξεχωρίσετε έναν στίχο από το άλμπουμ που σας εκφράζει περισσότερο αυτή τη στιγμή, ποιος θα ήταν και γιατί;
Running to the end, it will get you nowhere
Γιατί στη σφαίρα των As Never Before δεν υπάρχει ούτε συγκεκριμένος προορισμός, ούτε προσδοκίες.
Έχει γραφτεί πως πρόκειται για έναν δίσκο που δεν ζητά να τον καταλάβεις, αλλά να τον νιώσεις. Σας εκφράζει αυτή η προσέγγιση; Πώς βλέπετε εσείς τη σχέση ανάμεσα στην κατανόηση και στο βίωμα μέσα στη μουσική;
Συμφωνούμε απόλυτα. Δεν θεωρούμε ότι καταθέτουμε κάτι ξεχωριστό και σύνθετο που απαιτεί ιδιαίτερη προσπάθεια για να κατανοηθεί. Γράφουμε τα τραγούδια, λέμε μια ιστορία, βάζουμε το δίσκο στο πικαπ και ζητάμε από τον άλλο απλώς να σταθεί δίπλα μας και να ακούσει τα τραγούδια.
Μετά την κυκλοφορία του To the End of Beyond, αισθάνεστε ότι έκλεισε ένας κύκλος για τους As Never Before ή ότι τώρα ξεκινά ένα νέο κεφάλαιο;
Για την ώρα έχουμε στα χέρια μας τη δεύτερη κυκλοφορία μας, κάποιες προγραμματισμένες συναυλίες σε διάφορες πόλεις. Δεν κάνουμε ακόμη σκέψεις για αυτά που θα έρθουν μετά.
******
Οι As Never Before δεν κυνηγούν την κατάληξη. Το To the End of Beyond αφήνει μια αίσθηση πορείας που συνεχίζεται και μετά το τελευταίο κομμάτι, σαν κάτι που δεν ολοκληρώνεται εύκολα και δεν χρειάζεται να εξηγηθεί μέχρι τέλους. Μένει περισσότερο σαν εμπειρία παρά σαν δίσκος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:
As Never Before - To the End of Beyond (2025)
Personality Crisis - Vortex, State of Mind (2025)
inner:i - Lavender (One Little Victory, 2026)
Bog art - "The Dance of Broken Promises" (CD και ψηφιακή έκδοση, 2026)
Kapten: "Dancing Tooth" (ψηφιακή κυκλοφορία, 2025)
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
