Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη
Με επιρροές από GoGo Penguin, Roert Glasper και Alt-J, η Κατερίνα Λιάκη ενώνει nu jazz, σύγχρονη jazz και indie αισθητική σε έναν δίσκο συνεχούς ροής
Η Κατερίνα Λιάκη συστήνεται μέσα από το Midnight Sun με έναν δίσκο που δίνει μεγαλύτερη σημασία στη ροή και την ατμόσφαιρα παρά στις σαφείς μουσικές κατηγορίες. Με αφετηρία το πιάνο και μια αισθητική που ακουμπά τη σύγχρονη jazz, τη nu jazz και πιο κινηματογραφικές φόρμες σύνθεσης, οι συνθέσεις αναπτύσσονται διαρκώς, χωρίς έντονες παύσεις, σαν μια ενιαία διαδρομή που αλλάζει μορφή όσο προχωρά.
Στον ήχο του δίσκου συνυπάρχουν οι επαναλήψεις, η ένταση και οι πιο εσωτερικές στιγμές, στοιχεία που συνδέονται άμεσα με τον τρόπο που η ίδια βιώνει την καθημερινότητα τα τελευταία χρόνια. Οι συμμετοχές του Γιώργου Χριστόπουλου, της Φαίης Καραστεργίου και της Κορίνας Θεοδώρου δεν λειτουργούν ως απλές προσθήκες, αλλά ως οργανικά μέρη της αφήγησης του άλμπουμ, ενώ η κυκλοφορία από τη MoFi Records έδωσε τον χώρο ώστε ο δίσκος να διατηρήσει τη λεπτομέρεια και τη φυσική του δυναμική.
Στη συζήτηση που ακολουθεί, η Κατερίνα Λιάκη μιλά για τη διαδικασία της σύνθεσης, τη σημασία του ενστίκτου μέσα στο στούντιο, τη σχέση ανάμεσα στο προσωπικό υλικό και τις συνεργασίες, αλλά και για το πώς το Midnight Sun διαμορφώθηκε σταδιακά σε έναν δίσκο συνεχούς κίνησης και συναισθηματικής έντασης.
*****
Το Midnight Sun γεννιέται μέσα σε έναν κόσμο συνεχούς πίεσης, υπερπληροφόρησης και γρήγορων ρυθμών ζωής. Πώς αυτή η καθημερινή συνθήκη περνάει τελικά στη μουσική σου - στον τρόπο που γράφεις, στον ρυθμό, αλλά και στις ανάσες που αφήνεις μέσα στα κομμάτια;
Με τον Γιώργο Χριστόπουλο προσπαθήσαμε αυτό ακριβώς να αποτυπώσουμε στο κομμάτι. Μια ασταμάτητη ροή που συνεχώς κλιμακώνει. Το αρμονικό drone στα κουπλέ και ο επαναλαμβανόμενος ρυθμικά και μελωδικά στίχος του Γιώργου είχε στόχο να δημιουργήσει μια στρεσαριστική μέρα της Μαρμότας. Το ίδιο και τα πληθωρικά Dn’B patterns του Τάσου Πέππα στα τύμπανα και οι ισοκράτες του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου στο κόντρα μπάσο. Γενικότερα είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχουν πολλές ανάσες στον δίσκο. Κι αυτό είναι κάτι που χαρακτηρίζει και τη ζωή μου τα τελευταία χρόνια. Θεωρώ ότι ο τρόπος που βιώνω την καθημερινότητα, άθελά μου επηρέασε και τις καλλιτεχνικές μου ανησυχίες.
Στο άλμπουμ το πιάνο δεν λειτουργεί μόνο ως συνοδεία, αλλά συχνά παίρνει τον ρόλο της αφήγησης, σχεδόν σαν να “μιλάει” αντί για στίχους. Πώς αποφασίζεις πότε μια ιδέα μένει απλή και μελωδική και πότε ανοίγει και γίνεται πιο κινηματογραφική ή σκηνική;
Δε θα έλεγα ότι είναι θέμα απόφασης, αφήνω τις ιδέες να εξελιχθούν πηγαία χωρίς να μπω σε περαιτέρω σκέψεις. Τουλάχιστον στην αρχή της διαδικασίας. Στην πορεία όσο δουλεύω το κομμάτι αρχίζει και παίρνει το δρόμο του υφολογικά. Οπότε θα έλεγα ότι είναι κάτι που συμβαίνει ενστικτωδώς στην πλειοψηφία των περιπτώσεων.
Υπάρχει ένα ευρύ φάσμα επιρροών - από nu jazz και σύγχρονη jazz σκηνή μέχρι indie και pop ήχους, με καλλιτέχνες όπως GoGo Penguin, Robert Glasper, Alt-J και άλλους. Πώς το μετατρέπεις σε κάτι που δεν ακούγεται σαν αναφορά ή μίξη ειδών, αλλά σαν ενιαία μουσική ταυτότητα, σε επίπεδο αρμονίας, ρυθμού και συνολικής αισθητικής;
Θεωρώ ότι τα ακούσματα μας δεν λειτουργούν απαραίτητα σαν επι τούτου αναφορές. Όλη η μουσική που ακούμε και μας εμπνέει γράφει μέσα μας και έτσι δημιουργούνται μικρά κομμάτια μας τα οποία σαν ένα παζλ συνθέτουν την ταυτότητα μας. Έτσι θέλω να πιστεύω πως λειτουργώ στη διαδικασία της σύνθεσης. Ή τουλάχιστον αυτό προσπαθώ. Σίγουρα αναγνωρίζω πολλές αναφορές σε αγαπημένα μου μουσικά σχήματα και κομμάτια, αλλά τίποτα δεν γίνεται επι τούτου και προσπαθώ ό,τι αποτέλεσμα έχω να έχει ένα δικό μου αποτύπωμα.
Στο άλμπουμ συμμετέχουν μουσικοί και φωνές όπως η Φαίη Καραστεργίου στο All the Things That We Missed, η Κορίνα Θεοδώρου στο Until It’s My Turn και ο Γιώργος Χριστόπουλος στο Midnight Sun. Πώς επηρεάζεται η ισορροπία ανάμεσα στο προσωπικό σου υλικό και στο κοινό αποτέλεσμα;
Μέχρι στιγμής ο τρόπος που δουλέψαμε με τα παιδιά ήταν ο εξής: Έστελνα την την μουσική ιδέα όσο πιο ολοκληρωμένα μπορούσα από άποψη αρμονίας και ενορχήστρωσης και άφηνα τους τραγουδιστές να γράψουν ότι τους εμπνέει το κομμάτι. Ήξερα βέβαια τη δουλειά των ανθρώπων που επέλεξα να συνεργαστώ, ήξερα την πορεία και την αισθητική τους και τους εμπιστευόμουν απόλυτα, προσπάθησα να μη δώσω πολλές κατευθύνσεις και να τους αφήσω να βάλουν το προσωπικό τους στοιχείο. Αφού μου στέλνανε τις ιδέες τους, έκανα τις τελευταίες αρμονικές, ρυθμικές και ενορχηστρωτικές λεπτομέρειες και βγήκε το τελικό αποτέλεσμα.
Η ροή του δίσκου έχει μια σχεδόν κινηματογραφική συνέχεια, χωρίς έντονες παύσεις ανάμεσα στα κομμάτια. Ήταν συνειδητή επιλογή να αποφύγεις τα “breaks” ή προέκυψε οργανικά από τον τρόπο που γράφτηκαν και ηχογραφήθηκαν;
Όπως ανέφερα και προηγουμένως, είναι κάτι που προέκυψε οργανικά από τον τρόπο που γράφτηκαν τα κομμάτια. Το να μην υπάρχουν μεγάλες ανάσες. Από εκεί και πέρα ο τρόπος που τοποθετήθηκαν σε σειρά ήταν μια συνειδητή απόφαση με σκοπό να υπάρχει μια φυσική ροή και εξέλιξη στον δίσκο.
Το άλμπουμ κυκλοφορεί από τη Mo'Fi Records, που δίνει έμφαση στην πιστότητα του ήχου. Πώς ήταν η συνεργασία σε δημιουργικό επίπεδο και τι σου πρόσφερε σε σχέση με ανεξάρτητες παραγωγές; Με το Midnight Sun ως πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά σου, πώς σκέφτεσαι τη συνέχεια - πλάνα για live και αλλαγές εκτός στούντιο;
Η Συνεργασία μας ήταν πολύ καλή καθώς με τους συνεργάτες μου στην MoFi έχουμε πολύ παρόμοια αισθητική. Στηρίξανε τις μουσικές μου επιλογές και σεβάστηκαν απόλυτα τις ιδέες μου για το Midnight Sun. Νιώθω μέρος μιας πολύ δεμένης ομάδας και αυτό μου αρέσει και με καθησυχάζει ταυτόχρονα. Τα πλάνα μου για το μέλλον είναι να παίξω όσο περισσότερο μπορώ τον δίσκο live. Έχω μια ομάδα με υπέροχους μουσικούς. Είναι ο Ορφέας Σιέρρας στα τύμπανα, ο Κώστας Αρσένης στο κόντρα μπάσο και οι Φαίη Καραστεργίου και Κορίνα Θεοδώρου στις φωνές! Επίσης έχω ήδη αρχίσει και γράφω τον δεύτερο δίσκο.
******
Το Midnight Sun είναι το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ της Κατερίνας Λιάκη και η πρώτη κυκλοφορία της MoFi Records. Ένας piano-oriented δίσκος με nu jazz και pop αναφορές, που διαμορφώθηκε μέσα από συνεργασίες με τους Φαίη Καραστεργίου, Κορίνα Θεοδώρου, Γιώργο Χριστόπουλο και Νίκο Τζιβάκη, καθώς και μια ευρύτερη ομάδα μουσικών σε τύμπανα, κοντραμπάσο, κιθάρα και ούτι. Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε σε home studios και σε χώρους όπως τα Syn Ena Recording Studio, Studio LabMat και Apokato Studio, ενώ η μίξη έγινε από τον Κίμωνα Τσομίδη (και στο “You” από τον Κώστα Βερίγκα) και το mastering από τον Ανέστη Ψαραδάκο στο Athens Mastering.
Το άλμπουμ κυκλοφορεί από τη MoFi Records σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες, συνοδευόμενο από το ομώνυμο video clip.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:
Παιδί Τραύμα: «Δεύτερη Ζωή» (2025)
Καλλιόπη Μητροπούλου: «Το Between εκφράζει το μετέωρο, την αβεβαιότητα..»
Μια συζήτηση με τη Σtella: Επιβραδύνοντας για να πας μπροστά...
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
