Γράφει ο Αντώνης Ζήβας
Ένας ατελείωτος δρόμος μέσα σε μια έρημο, όπου ο ήλιος καίει την άσφαλτο, ο αέρας στροβιλίζει τη σκόνη και κάπου στον ορίζοντα ένα κομβόι με τις μηχανές να βρυχώνται σαν τους αγγέλους της Αποκάλυψης, που δεν δείχνει διατεθειμένο να συνδιαλλαχθεί.
Αυτό θα μπορούσε να είναι μια οπτικοποιημένη μορφή του δίσκου των Fuzzing Nation, Mothertruck. Και η αλήθεια είναι πως η λέξη «μορφή» έχει ιδιαίτερη σημασία εδώ. Γιατί το Mothertruck δεν είναι απλώς ένας stoner δίσκος με βαριά riffs, πολύ fuzz και στιβαρά grooves. Είναι ένα concept άλμπουμ που αφηγείται μια διαδρομή. Έναν ήρωα που κινείται μέσα σε ένα δυστοπικό περιβάλλον, σε μια έρημο που θα μπορούσε κάλλιστα να έχει ξεπηδήσει από το σύμπαν του Mad Max. Εκεί όπου δεν υπάρχει εδώ η παραμικρή ανάγκη για χάρτη σε έναν κόσμο που έχει ήδη καταρρεύσει. Ο δρόμος ανοίγει μόνος του μπροστά σου και το κάθε κομμάτι λειτουργεί σαν ακόμη ένα χιλιόμετρο αυτής της παράξενης, επικίνδυνης διαδρομής, μέχρι η ιστορία να φτάσει στο τέλος της και όλα να αποκτήσουν το νόημά τους.
Αναμφίβολα το Άγιο Πνεύμα των Black Sabbath, κυριαρχεί ηχητικά σαν μια δίκαιη κληρονομιά. Όχι όμως ως μια προσπάθεια αναπαραγωγής ενός ήχου που έχει πλέον γίνει κλασικός, αλλά ως μια αφετηρία.
Οι Fuzzing Nation παίρνουν εκείνη τη βαριά, πρωτόγονη δύναμη του riff, την αγάπη για τον όγκο και το groove και την περνούν μέσα από ένα σαφώς σύγχρονο φίλτρο. Το αποτέλεσμα δεν κοιτάζει προς τα πίσω. Πατάει πάνω στην παράδοση του heavy rock για να κινηθεί προς τα μπροστά. Και αυτή ακριβώς είναι ίσως η μεγαλύτερη αρετή του Mothertruck. Οι Fuzzing Nation δεν προσπαθούν να ανακαλύψουν ξανά το stoner rock. Ξέρουν πολύ καλά τι αγαπούν και το χρησιμοποιούν ως καύσιμο για να φτιάξουν κάτι δικό τους.
Τα τεράστια fuzz-driven riffs και οι υπνωτιστικοί ρυθμοί συνυπάρχουν με πιο ατμοσφαιρικά περάσματα, ενώ σε αρκετά σημεία η μουσική ξεφεύγει προς το sludge και το punk/hardcore, ακόμη και μια ελαφρά επιτηδευμένη υποψία funk, δημιουργώντας συνεχείς μεταβολές στην αβίαστα μηχανιστική ροή του δίσκου.
Πάνω απ' όλα, όμως, υπάρχει το ψυχεδελικό στοιχείο. Όχι ως διακοσμητική προσθήκη, αλλά ως βασικό συστατικό της διαδρομής. Υπάρχουν στιγμές που το Mothertruck μοιάζει να επιβραδύνει, να αφήνει τον ήχο να απλωθεί και να σε παρασύρει σε ένα σχεδόν υπνωτικό τοπίο. Και ύστερα, χωρίς προειδοποίηση, ο κινητήρας ανεβάζει στροφές και όλο αυτό το ήρεμο τοπίο σκεπάζεται από μία ομίχλη σκόνης που κρύβει μέσα της έναν καταιγισμό από κιθάρες, τύμπανα, fuzzαριστά ογκώδη riff και γκάζια.
Αυτό δημιουργεί και την πιο χαρακτηριστική αίσθηση του δίσκου: τη συνεχή ροή. Το Mothertruck δεν μοιάζει με μια σειρά τραγουδιών που απλώς μπήκαν το ένα μετά το άλλο σε μια tracklist. Ακούγεται σαν μία ενιαία κίνηση. Σαν ένα όχημα που διασχίζει με ανεξέλεγκτη ταχύτητα την έρημο και πίσω του αφήνει μια τεράστια ουρά σκόνης. Μόνο που εδώ η σκόνη δεν είναι καταστροφή. Είναι το ίχνος που αφήνει πίσω της η μουσική. Και το πέρασμα είναι καταστροφικό με την καλύτερη δυνατή έννοια.
Ο ήχος των Fuzzing Nation δεν ζητά άδεια για να μπει στον χώρο σου. Εισβάλει με ορμή καταλαμβάνοντας τα πάντα, ταρακουνά τους τοίχους και ισοπεδώνει ό,τι βρεθεί μπροστά του. Είναι βρώμικος, ογκώδης και τραχύς, αλλά ταυτόχρονα έχει groove και μια σχεδόν παράξενη αίσθηση ελευθερίας. Σαν να βρίσκεσαι μόνος μέσα σε μια έρημο, χωρίς κανέναν δρόμο να ακολουθήσεις και χωρίς κανέναν να σου λέει προς τα πού πρέπει να πας.
Οι Fuzzing Nation σχηματίστηκαν στην Αθήνα στα τέλη του 2022, μέσα από ένα jam τριών μουσικών με σημαντική προηγούμενη παρουσία στην ελληνική heavy σκηνή. Οι Angel Ioannidis, Terry Moros και Steve Giannakos χρειάστηκαν μόλις δύο EP, το ομώνυμο Fuzzing Nation του 2023 και το Into the Desert του 2024, για να φτάσουν στο πρώτο τους full-length. Το Mothertruck, που κυκλοφόρησε στις 27 Μαρτίου 2026 από τις Octopus Rising / Argonauta Records, είναι το σημείο όπου όλα όσα είχαν δοκιμάσει μέχρι σήμερα μοιάζουν να βρίσκουν την οριστική τους μορφή.
Από το Burning Roads και το Mothertruck μέχρι το The Open Wound, το Dead Old Tree, το Fallen Angel, το The Core Machine και το Turn The Key, η μπάντα χτίζει σταδιακά αυτό το σύμπαν. Άλλοτε με το βάρος του doom, άλλοτε με την ψυχεδελική διάθεση του desert rock και άλλοτε με την ωμή ενέργεια του punk, χωρίς ποτέ να χάνει τον βασικό της προσανατολισμό. Η μπάντα επέλεξε έναν raw και unpolished χαρακτήρα, κάτι που ταιριάζει απόλυτα με τη φιλοσοφία της. Εδώ δεν χρειάζεται να γυαλιστεί τίποτα. Η βρωμιά είναι μέρος της αισθητικής και η ένταση είναι μέρος της αφήγησης.
Η παραγωγή βοηθά σημαντικά σε αυτό. Η ηχογράφηση και η μίξη έγιναν τον Ιούλιο του 2025 στα Lychnopolis Studios στην Αθήνα από τον Νίκο Χαλκούση, ενώ το mastering ανέλαβε ο Bill Lagos στο Emphasis Studio.
Και κάπου εδώ το Mothertruck γίνεται και μια μικρή υπενθύμιση για την ελληνική stoner σκηνή. Μπορεί το stoner rock να μην βρίσκεται σήμερα στο σημείο δημοφιλίας που είχε πριν από δέκα ή δεκαπέντε χρόνια, όταν το συγκεκριμένο κύμα έμοιαζε να καταλαμβάνει ολοένα και περισσότερες σκηνές και φεστιβάλ. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η φωτιά έσβησε. Αντίθετα, μπάντες όπως οι Fuzzing Nation δείχνουν ότι η ελληνική σκηνή εξακολουθεί να παράγει μουσική με χαρακτήρα, άποψη και διεθνείς προδιαγραφές.
Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα έχει συνδεθεί τόσο έντονα με το συγκεκριμένο ιδίωμα. Οι Nightstalker, οι 1000mods, οι Planet of Zeus και οι Villagers of Ioannina City έχουν αφήσει εδώ και χρόνια το δικό τους αποτύπωμα στην ευρωπαϊκή και διεθνή σκηνή, ενώ οι Naxatras και οι Puta Volcano είναι μερικά ακόμη παραδείγματα μιας σκηνής που κατάφερε να ξεπεράσει τα ελληνικά σύνορα. Η ίδια η ιστορία της ελληνικής σκηνής δείχνει ότι το stoner/psychedelic rock δεν ήταν ποτέ απλώς μια μόδα που πέρασε, αλλά ένα underground οικοσύστημα που εξελίχθηκε και συνεχίζει να γεννά νέες μπάντες και διαφορετικές προσεγγίσεις.
Οι Fuzzing Nation έρχονται λοιπόν να προσθέσουν τη δική τους διαδρομή σε αυτή την ιστορία. Και το κάνουν με έναν δίσκο που δεν προσπαθεί να φωνάξει «κοιτάξτε μας». Απλώς βάζει μπροστά τη μηχανή και ξεκινά.
Το Mothertruck είναι ένας δίσκος για την κίνηση, την ένταση και την απόδραση. Για εκείνη τη στιγμή που το fuzz γίνεται κινητήρας, το riff γίνεται δρόμος και η μουσική αφήνει πίσω της μόνο σκόνη.
Και όταν η τελευταία νότα σβήσει, έχεις την παράξενη αίσθηση ότι το όχημα έχει ήδη χαθεί στον ορίζοντα.
Αλλά η σκόνη εξακολουθεί να αιωρείται...
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:
Nightstalker: 30 χρόνια "Use"...
To "The Weight of Forever" των HeadQuake, μια ηχητική επένδυση για δρόμους χωρίς επιστροφή...
Kyuss: 30 χρόνια «Blues for the Red Sun»...
Αντώνης Ζήβας
Ο Αντώνης Ζήβας είναι D.J. ραδιοφωνικός παραγωγός και record sellector εδώ και 28 έτη. Παράλληλα έχει υπάρξει μπασίστας σε διάφορες γνωστές-άγνωστες Punk και Alternative μπάντες από τη δεκαετία του '80 ως τις μέρες μας, ενώ ανήκει στο απροστάτευτο υπό εξαφάνιση είδος των δισκοπωλών. Γεννήθηκε στη Πάτρα, αλλά διάλεξε να ζήσει για πάρα πολλά χρόνια στη Κρήτη, όπου και απέκτησε τη Κρητική υπηκοότητα, την οποία διατηρεί ακόμη με πείσμα. Τα τελευταία χρόνια κατοικεί στη κοιλιά του τέρατος που ονόμασαν Αθήνα, περιφέροντας το σάρκιον του σε διάφορα Booth της Αθηναϊκής νύχτας και μία φορά την εβδομάδα τα μεσημέρια των Σαββάτων, ξαποστένει στο μικρόφωνο του metadeftero.gr, μέσα από την εκπομπή Reclaim The Music
Αντώνης Ζήβας
Ο Αντώνης Ζήβας είναι D.J. ραδιοφωνικός παραγωγός και record sellector εδώ και 28 έτη. Παράλληλα έχει υπάρξει μπασίστας σε διάφορες γνωστές-άγνωστες Punk και Alternative μπάντες από τη δεκαετία του '80 ως τις μέρες μας, ενώ ανήκει στο απροστάτευτο υπό εξαφάνιση είδος των δισκοπωλών. Γεννήθηκε στη Πάτρα, αλλά διάλεξε να ζήσει για πάρα πολλά χρόνια στη Κρήτη, όπου και απέκτησε τη Κρητική υπηκοότητα, την οποία διατηρεί ακόμη με πείσμα. Τα τελευταία χρόνια κατοικεί στη κοιλιά του τέρατος που ονόμασαν Αθήνα, περιφέροντας το σάρκιον του σε διάφορα Booth της Αθηναϊκής νύχτας και μία φορά την εβδομάδα τα μεσημέρια των Σαββάτων, ξαποστένει στο μικρόφωνο του metadeftero.gr, μέσα από την εκπομπή Reclaim The Music
Αντώνης Ζήβας
Ο Αντώνης Ζήβας είναι D.J. ραδιοφωνικός παραγωγός και record sellector εδώ και 28 έτη. Παράλληλα έχει υπάρξει μπασίστας σε διάφορες γνωστές-άγνωστες Punk και Alternative μπάντες από τη δεκαετία του '80 ως τις μέρες μας, ενώ ανήκει στο απροστάτευτο υπό εξαφάνιση είδος των δισκοπωλών. Γεννήθηκε στη Πάτρα, αλλά διάλεξε να ζήσει για πάρα πολλά χρόνια στη Κρήτη, όπου και απέκτησε τη Κρητική υπηκοότητα, την οποία διατηρεί ακόμη με πείσμα. Τα τελευταία χρόνια κατοικεί στη κοιλιά του τέρατος που ονόμασαν Αθήνα, περιφέροντας το σάρκιον του σε διάφορα Booth της Αθηναϊκής νύχτας και μία φορά την εβδομάδα τα μεσημέρια των Σαββάτων, ξαποστένει στο μικρόφωνο του metadeftero.gr, μέσα από την εκπομπή Reclaim The Music
