Bob Dylan

  • "Η μόνη φορά που ενοχλήθηκα επειδή κάποιος ακουγόταν όπως εγώ, ήταν γύρω στο 1972, όταν ζούσα στο Phoenix της Arizona και το τραγούδι που κυριαρχούσε εκείνη την εποχή ήταν το "Heart Of Gold".Το μισούσα κάθε φορά που παιζόταν στο ραδιόφωνο. ανέκαθεν μου άρεσε ο Neil Young, αλλά κάθε φορά που άκουγα το "Heart Of Gold" μου την έδινε. Νομίζω ότι ήταν στο νούμερο ένα για μεγάλο διάστημα κι έλεγα, "Γαμώτο, αυτό είμαι εγώ. Αφού ακούγεται σαν να είναι δικό μου, θα έπρεπε να είναι δικό μου". (Bob Dylan)

  • Μεταφράζει* η Ειρήνη Πολίτου

     Δημοσιογράφοι και ιστορικοί συχνά αναφέρουν τα τραγούδια του Ντίλαν ως χαρακτηριστικά μιας εποχής και τον ίδιο τον Ντίλαν ως τον απόλυτο ερμηνευτή τραγουδιών διαμαρτυρίας, μια εικόνα που αντέχει στον χρόνο. Ο Ντίλαν εμφανίστηκε στη μουσική σκηνή το 1961 παίζοντας σε μαγαζιά του Γκρίνουιτς Βίλατζ μετά την αναβίωση της φολκ μουσικής και τον επόμενο χρόνο κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ. Μέσα σε διάστημα λιγότερο των τριών ετών, ο Ντίλαν έγραψε δυο ντουζίνες τραγούδια πολιτικού περιεχομένου με δημιουργικούς στίχους που ήταν απόρροια των έντονων αλλαγών που έφερνε η μεταπολεμική γενιά, καθώς και της αναγκαιότητας για την ανάδειξη των αντιπολεμικών κινημάτων και των κινημάτων για τα πολιτικά δικαιώματα. Ο Ντίλαν έδειξε επίσης ότι τραγούδια με αριστερά πολιτικά μηνύματα μπορούσαν να γνωρίσουν εμπορική επιτυχία ακόμα και σε μια εποχή που ο Μακαρθισμός πλανιόταν στην ατμόσφαιρα. Άθελά του, ο Ντίλαν άνοιξε τον δρόμο σε άλλους φολκ μουσικούς της εποχής και μερικοί από αυτούς αφοσιώθηκαν κυριολεκτικά στα δύο μεγάλα κινήματα που προκαλούσαν το αμερικανικό κατεστημένο, ενώ ο ίδιος ο Ντίλαν τους βοήθησε να προσελκύσουν ένα μεγαλύτερο κοινό.

FEATURED VIDEOS

  • 1