Dead Moon

  • «Νομίζω ότι αν γινόταν ποτέ κάποια Αποκάλυψη που θα ισοπέδωνε το Πόρτλαντ και στο μέλλον έρχονταν εξωγήινοι αρχαιολόγοι για να μελετήσουν τα ερείπια, θα έβρισκαν το σύμβολο των Dead Moon παντού, σε ολόκληρη την πόλη. Θα αναρωτιόντουσαν μήπως αυτό ήταν το λατρευτικό σύμβολο των πολιτιστικών ταγών αυτής της πόλης». (Eric Isaacson, ιδιοκτήτης της Mississippi Records)

    Ο Fred και η Toody Cole (γεννημένοι αμφότεροι το 1948)  είναι παντρεμένοι εδώ και σχεδόν μισό αιώνα και σίγουρα θεωρούνται από τα μακροβιότερα ζευγάρι (αν όχι το μακροβιότερο) ζευγάρια σε συναισθηματικό και καλλιτεχνικό επίπεδο. Περισσότερο γνωστοί σαν τα δυο τρίτα των Dead Moon, έχουν βάλει ένα σημαντικό λιθαράκι στο οικοδόμημα του rock ’n’ roll, χάρη στη μουσική τους αλλά και την ιδιοσυγκρασία τους. Για τους Dead Moon τα πολλά λόγια είναι περιττά, καθώς ο Fred και η Toody είναι από τα πιο προσφιλή πρόσωπα ανάμεσα στους φίλους της ελληνικής undrground σκηνής χάρη στις επανειλημμένες εμφανίσεις τους – ποιος από όσους βρέθηκαν εκεί μπορεί να ξεχάσει το εκρηκτικό πρώτο τους live στο An Club το φθινόπωρο του 1992 με καλεσμένους τους Last Drive και το συγκλονιστικό και ατέλειωτο τζαμάρισμα-φινάλε στο “Gloria” με τους Drive και με τον  Chuck Prophet, o οποίος το ίδιο βράδυ έπαιζε με τους Green On Red στο ΡΟΔΟΝ και μόλις τέλειωσε το σετ του ήρθε να παρακολουθήσει τους Dead Moon; Μαζί με τον συμπαθέστατο (και κατά πολύ νεότερο) ντράμερ Andrew Loomis που από πέρσι δεν βρίσκεται πια στη ζωή, οι Dead Moon κατάφεραν να διατηρηθούν αναλλοίωτοι στο πέρασμα του χρόνου.

  • γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΚΟΥ


    Ήταν η πρώτη φορά που θα έβλεπα των Fred Cole των θρυλικων Lollipop Shoppe - το ένα και μοναδικό άλμπουμ τους με τίτλο Just Colour (1968) με είχε μαγέψει όταν το είχα ακούσει! Ανάμεσα στα αριστουργηματικά τους τραγούδια, «You Must Be A Witch», «Someone I Know», «Don’t Look Back Sin», «Baby Don’t Go», «It’s Makin’ It», «Don’t Close The Door On Me» κλπ. υπήρχε ένας απίθανα ψυχεδελικός acid παροξυσμός με τίτλο «Underground Railroad», ένα από τα κορυφαία και συγκλονιστικότερα τραγούδια των sixties, το οποίο το είχα ακούσει άπειρες φορές είτε με με τα ακουστικά στο τέρμα είτε χωρίς αυτά, παρέα με όλους τους γείτονες! Ένα τραγούδι που μου είχε τινάξει τα μυαλά! Φυσικά, ήμουν διπλά χαρούμενος γιατί εκτός από τη συναυλία θα είχα την χαρά και την τιμή να συναντήσω τον Fred Cole για μια συνέντευξη που θα μου παραχωρούσε για το πρώτο τεύχος του GEW-GAW.

  • Τον Δεκέμβριο του 2013, ο Fred και η Toody Cole επισκέφτηκαν την Αθήνα προσκεκλημένοι των Last Drive, προκειμένου να συμμετάσχουν στο διήμερο που πραγματοποιήθηκε για τα 30χρονα της αθηναϊκής μπάντας στο Gagarin 205.

    Ο Θάνος Τσάντας (Funhouse) και ο Πέτρος Ευσταθόπουλος με την κάμερά τους είχαν την ευκαιρία να συνομιλήσουν μαζί τους και να καταγράψουν μερικές to the point απόψεις των δυο μουσικών. Και μπορεί ο Fred να ξεκίνησε μόλις πρόσφατα το αιώνιο ταξίδι του στο υπερπέραν του rock and roll, αλλά είναι βέβαιο ότι θα μείνει ολοζώντανος στη μνήμη όσων είχαν την τύχει να τον γνωρίσουν από κοντά, να παρακολουθήσουν τις συναυλίες των Dead Moon και των Pierced Arrows ή απλώς να απολαύσουν μέσω ηχοσυστημάτων τα ακατέργαστα διαμαντάκια που άφησε πίσω ο Αμερικανός δημιουργός. Ένα απλό σεφάρισμα στο διαδίκτυο τις τελευταίες μέρες αρκεί για να διαπιστώσει κανείς τη θλίψη που διακατέχει τους φίλους του, ενώ τα μηνύματα προς την Toody και την οικογένειά του και τα δημοσιεύματα από κάθε γωνιά του πλανήτη είναι άκρως συγκινητικά. 

    Ο Fred και η Toody παραχώρησαν τη συνέντευξη στις 22 Δεκεμβρίου 2013, την επομένη της συναυλίας (ολόκληρο το σετΕΔΩ), στο ξενοδοχείο Εξάρχειον όπου διέμεναν. Τον υποτιτλισμό έκανε η Ειρήνη Πολίτου

    (για τους ελληνικούς υπότιτλους πατήστε CC κάτω δεξιά στο βίντεο)

FEATURED VIDEOS

  • 1