La Muerte

  • Έμαθα για πρώτη φορά την ύπαρξη των Βέλγων La Muerte διαβάζοντας μια κριτική, νομίζω στην «Ήχο», για ένα ΕΡ που είχαν κυκλοφορήσει με τίτλο Peep Show. Εκείνο που μου έκανε τότε εντύπωση ήταν η τελευταία πρόταση του υπογράφοντος (δεν θυμάμαι ποιος ήταν) που κατέληγε διθυραμβικά κάπως έτσι: «Βάλτε το τέρμα κι αφήστε τους γείτονες να ουρλιάζουν». Αυτό ήταν αρκετό για να με ιντριγκάρει, μόνο που τότε υπήρχε μια σχετική δυσκολία για να ακούσεις πόσον μάλλον να αποκτήσεις ένα τέτοιο δίσκο. Λίγους μήνες αργότερα, ψάχνοντας σε κάποιο κεντρικό δισκάδικο, σε ένα χώρο με μεταχειρισμένα, έπεσα πάνω στο συγκεκριμένο δωδεκάιντσο. Δεν θα μιλήσω για το πώς το απέκτησα, εκείνο που έχει σημασία είναι ότι μόλις γύρισα σπίτι, το έβαλα ευλαβικά στο πλατό και τα ακουστικά μου όργανα βρέθηκαν αντιμέτωπα με μια χαοτική πανδαισία, με μια φωνή που θα έλεγε κανείς ότι έβγαινε από τα βάθη της Κόλασης, με μια πρώτη πλευρά που περιείχε μια ξέφρενη διασκευή του “Lucifer Sam” των Pink Floyd παιγμένη live και μια δεύτερη τεσσάρων παραληρηματικών, κατεστραμμένων blues που τσάκιζαν τα νεύρα και προχωρούσαν στα κόκαλα. 

    Κάπως έτσι έψαξα και βρήκα κι άλλους δίσκους της μπάντας από τις Βρυξέλλες με την αρχική εντύπωση να παραμένει αναλλοίωτη. Οι La Muerte διαλύθηκαν το 1994 έπειτα από μια καταιγιστική live κυκλοφορία, για να επανασυνδεθούν δριμύτεροι προς τα τέλη του 2014 με τα δυο ιδρυτικά μέλη και τρεις νέους συνεργάτες, ένα νέο EΡ και ένα νέο live άλμπουμ.

    Το Merlin’s μίλησε με τον κουκουλοφόρο τραγουδιστή Marc du Marais και όσα ειπώθηκαν καταγράφονται στη συνέχεια.

FEATURED VIDEOS

  • 1