Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας
Οι Minutemen ήταν για το hardcore ό,τι οι Talking Heads για το punk... Σύμφωνα με τον μύθο, ο D. Boon και ο Mike Watt γνωρίστηκαν όταν ο πρώτος προσγειώθηκε μπροστά στον δεύτερο πέφτοντας από ένα δέντρο. Ωραία φάση, δε λέω. Αν η δημιουργία ενός από τα πιο επιδραστικά αμερικανικά συγκροτήματα των αρχών της δεκαετίας του ’80 οφείλεται σε ένα τέτοιο νευτωνικό γεγονός, τότε δεν υπάρχει χώρος για δεύτερες σκέψεις.
Ο κιθαρίστας Deenes Dale Boon και ο μπασίστας Michael Dave Watt («ένας από τους σπουδαιότερους μπασίστες στον πλανήτη») σχημάτισαν τους Minutemen το 1980 μαζί με τον ντράμερ George Hurley το 1980 στο «προλεταριακό» λιμάνι του Σαν Πέντρο της Καλιφόρνιας, με στόχο να φέρουν ένα νέο αέρα στην punk σκηνή, παίζοντας ένα αναζωογονητικό μείγμα από πανκ, τζαζ και φανκ με τραγούδια που μετά βίας διαρκούσαν δύο λεπτά – μέχρι σήμερα πολλοί πιστεύουν ότι το όνομά τους συνδέεται με την αντίληψη που είχαν για τον χρόνο, αλλά στην πραγματικότητα εν μέρει παρέπεμπε στις ομώνυμες επαναστατικές πολιτοφυλακές κατά τη διάρκεια του πολέμου για την αμερικανική ανεξαρτησία και εν μέρει διακωμωδούσε μια ομώνυμη υπερσυντηρητική ακροδεξιά ομάδα που είχε δράσει στη δεκαετία του ’60. Γιατί, πώς να το κάνουμε, οι Minutemen ήταν εργατόπαιδα, ορκισμένοι σοσιαλιστές, ανεπιτήδευτοι μέχρις εσχάτων, και πάντα ευδιάθετοι – οι συνδικαλιστές του underground της δεκαετίας του '80, με κοινωνικοπολιτικούς στίχους και με ήθος βαθιά ριζωμένο στην DIY αισθητική του πανκ.

Παρά τη βραχύβια καριέρα τους, που διακόπηκε απότομα με τραγικό τρόπο στις 22 Δεκεμβρίου 1985 με τον θάνατο του 27χρονου Boon σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, οι Minutemen επηρέασαν σημαντικά τη μουσική σκηνή με τον καινοτόμο ήχο τους και το ανεξάρτητο πνεύμα τους, αμφισβητώντας τις νόρμες του πανκ, ανοίγοντας τις πόρτες για ένα νέο κύμα συγκροτημάτων που θα ακολουθούσαν τα βήματά τους, και εμπνέοντας μέχρι σήμερα αμέτρητους μουσικούς. Υπήρξαν αναπόσπαστο κομμάτι στην εξέλιξη του hardcore και, γενικότερα, του λεγόμενου εναλλακτικού ροκ, χάρη 4στον εκλεπτυσμένο και πολυεπίπεδο ήχο τους.
Το πρώτο. LP των Minutemen, The Punch Line, κυκλοφόρησε το 1981 και στα 15 λεπτά της διάρκειάς του το τρίο κατάφερε να χωρέσει 18 τραγούδια, ηχογραφημένα το ένα μετά το άλλο και ουσιαστικά ζωντανά. Το δεύτερο, το What Makes a Man Start Fires? (1983), είχε αρκετά μεγαλύτερη διάρκεια -26 λεπτά- και τον ίδιο αριθμό τραγουδιών. Το τρίτο, το διπλό Double Nickels of the Dime (1984) περιείχε 45 κομμάτια μέσα σε 81 λεπτά και το τέταρτο και τελευταίο, 3-Way Tie (1985), που κυκλοφόρησε λίγο πριν τον θάνατο του Boon, 16 κομμάτια σε κάτι παραπάνω από 36 λεπτά. Στο μεσοδιάστημα, οι Minutemen κυκλοφόρησαν μια σειρά από οκτώ ΕΡ, ανάμεσά τους το «Minuteflag», στην ουσία ένα τζαμάρισμα της μπάντας με μέλη των Black Flag. Όλα τα άλμπουμ των Minutemen και τα περισσότερα ΕΡ τους κυκλοφόρησαν από την SST του Greg Ginn των Black Flag.
Μετά την αναγκαστική διάλυση των Minutemen, ο Watt συνεργάστηκε στους Dos με την μπασίστρια των Black Flag, Kira Roessler (δυο μπάσα), ενώ αυτός και ο Hurley συνέχισαν να συνεργάζονται για μερικά άλμπουμ στους Firehose…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:
Black Flag: Ανεμίζοντας Μαύρη Σημαία στα πεδία των σφαγών του Λος Άντζελες με τα λευκά σπίτια...
In Punk we trust: Η μικρή-μεγάλη ιστορία των Dead Kennedys...
Ένα εξώφυλλο, χίλιες λέξεις: Dead Kennedys - "Fresh Fruit for Rotting Vegetables"...
Minor Threat: Straight edge punk rock...
Ό,τι μάσησε ο Raymond Pettibon το έφτυσε ο Alexander Heir: Ωμό, γραφιστικό punk μέσα από xrays...
Γιάννης Καστάναρας
Ο Γιάννης Καστάναρας είναι καθ' έξιν και κατ΄ επάγγελμα slacker, συνεκδότης και executive producer (ο,τι κι αν σημαίνει αυτό το πράγμα) του φανζίν Merlin's Music Box.
Γιάννης Καστάναρας
Ο Γιάννης Καστάναρας είναι καθ' έξην και καθ΄ επάγγελμα slacker, συνεκδότης και executive producer (ο,τι κι αν σημαίνει αυτό το πράγμα) του φανζίν Merlin's Music Box.