Spyros Kordopatis

  •  Ιδιαίτερη και ιντριγκαδόρικη περίπτωση, ο Ian Svenonius. Ειδικά για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, τόσα μαζεμένα  παράδοξα σχεδόν ξαφνιάζουν ή (συνηθέστερα)  προκαλούν καχυποψία.

    Πρωτοεμφανίστηκε στο μουσικό στερέωμα με τους cult noise-punk Nation Of Ulysses (NOU), οι οποίοι «δεν ήταν ένα rock ’n’ roll group, μα ένα πολιτικό κόμμα που δεν έφτιαχνε δίσκους, αλλά όπλα». Μια μπάντα που ηχογραφούσε στη μυθική Dischord Records του Ian MacKaye αλλά τα μέλη της, σε αντίθεση με τη φιλοσοφία των Fugazi (και των άλλων hardcore θρύλων της εποχής – Black Flag, Henry Rollins κλπ.), φορούσαν κοστούμια, δεν ήταν χορτοφάγοι, δεν έκαναν push-ups, διατυμπάνιζαν τις jazz επιρροές τους, συστήνονταν ως οπαδοί του Μάο και χαρακτήριζαν το rock ’n’ roll  όπλο του καπιταλισμού!

    Πιστός στις δυο βασικές του αρχές ότι «κάθε γκρουπ είναι ένα μανιφέστο» και ότι «κάθε μπάντα πρέπει να υπάρχει για πέντε μόνο χρόνια», ο Svenonius, διαλύει τους Nation of Ulysses και φτιάχνει τους Make Up, επεξηγώντας ότι πρόκειται για «ένα group με βασικές του επιρροές  τα gospel, τον James Brown, και τη ριζοσπαστική αριστερά». Με τους Make Up παντρεύει ηχητικά τη μαύρη μουσική με garage θόρυβο, οι στίχοι πέρα από τη CIA, το FBI και τη soul , αναφέρονται πλέον στην «παγκόσμια θλίψη» που προκαλεί η εξαΰλωση της Σοβιετικής Ένωσης, ενώ η σκηνική του παρουσία χαρακτηρίζεται ως “υβρίδιο ανάμεσα σε  Prince  και Iggy Pop». Ως performer, ο Svenonius  είναι έτσι και αλλιώς εντυπωσιακός. Ήδη από την εποχή των NOU έως σήμερα κινείται συνεχώς, μοιράζεται το μικρόφωνο  με το κοινό, τους ζητά να συμμετέχουν, ανεβαίνει στους ώμους τους έχοντας πάντα το μικρόφωνο στο στόμα σαν σήμα κατατεθέν. (Έχει καταγράψει  κατάγματα σε χέρια και πόδια, έχει ανοίξει το κεφάλι του, έχει υποφέρει διασείσεις.)

  • CHICKN  λοιπόν!

    Ντεμπούτο από την  «αρθρωτή μπάντα»,  που σχηματίστηκε στην Αθήνα το 2012, και έκτοτε  μετασχηματίζεται ηχητικά, συνεχώς. Κατά δήλωσή τους, παίζουν  Jetztzeit  ροκ  και  το επεξηγούν ως «επανεφεύρεση του εαυτού μέσα από τη ροκ μουσική». (Ο όρος jetztzeit δημιουργήθηκε από το Γερμανό μαρξιστή κριτικό & δοκιμιογράφο Walter Benjamin).

    Οι επιρροές τους, πάμπολλες, όσα και τα όργανα που χρησιμοποιούν για να φτάσουν στο στόχο τους. Kraut, progressive , αμανέδες, ψυχεδέλεια ,free jazz , ανά περιόδους να σου και οι Zeppelin  & οι Sabbath, τζούρες από new wave, κάπου σκάνε μύτη οι Budos Band.

  •  

    Ο Mick Harvey είναι πάλι εδώ. 22 χρόνια αφότου άνοιξε τον κύκλο με τις δημιουργίες του Serge Gainsbourg, σήμερα ολοκληρώνει επισήμως την τροχιά με το τέταρτο και (μάλλον) καλύτερο άλμπουμ της σειράς.

  •  

    Προς το τέλος της πρώτης (έντυπης) φάσης του το Merlins  είχε δημοσιεύσει (σε δυο συνεχόμενα τεύχη)  ένα εξαντλητικό αφιέρωμα στην Αυστραλέζικη σκηνή με φερέλπιδες τότε σόλο μουσικούς ή μπάντες που συνέχιζαν τη θρυλική παράδοση της Ωκεανίας και αναμένονταν ότι θα πρωταγωνιστούσαν στα επόμενα χρόνια (έκτοτε, κάποιοι τα καταφέρνουν ακόμα μια χαρά).

    Σκεφτήκαμε λοιπόν, αρχής γενομένης με τον αξιότιμο κύριο Spencer P.Jones, να αποπειραθούμε ένα δεύτερο αφιέρωμα στη rock σκηνή της αυστραλέζικης ηπείρου, όχι όμως για το (νέο) μέλλον της αλλά για τη διαχρονικότητα μουσικών, οι οποίοι πριν από  τριάντα και πλέον χρόνια έσκαψαν βαθιά και θεμελίωσαν τον ξεχωριστό ήχο της “χώρας Oz”. Κυρίως όμως, μουσικών οι οποίοι, τόσα χρόνια μετά, συνεχίζουν να κρατούν τη αναμμένη τη φλόγα του  rock ’n’ roll, γνωρίζοντας από πρώτο χέρι,πως όταν κύκλος του rock δεν τετραγωνίζεται η διάμετρός του αυξάνεται.  

FEATURED VIDEOS

  • 1