Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας
Το British Steel των Judas Priest εμφανίστηκε στην αγορά με έναν εκκωφαντικό θόρυβο για να αλλάξει τα δεδομένα τόσο για το βρετανικό συγκρότημα όσο και για τον ήχο του metal γενικότερα. Και ενώ στις προηγούμενες δουλειές τους οι Judas είχαν ακολουθήσει τρόπον τινά το ρεύμα της εποχής με progressive και hard rock/blues επιρροές, καθώς προχωρούσαν προς τα τέλη της δεκαετίας του ΄70 και με το punk να κλέβει την παράσταση, ο ήχος τους γινόταν πιο σκληρός, πιο «μεταλλικός».
Αυτή η αλλαγή ήταν σε μεγάλο βαθμό απόρροια της επιθυμίας τους να αποτυπώσουν την ωμή ενέργεια των ζωντανών τους εμφανίσεων σε δίσκο. Και η έκτη στη σειρά δισκογραφική τους απόπειρα ήταν αυτή που όχι μόνο θα τους έδινε το πολύτιμο διαβατήριο για να ανοιχτούν θριαμβευτικά στην αμερικανική αγορά, αλλά και για να γίνουν ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα της rock μουσικής. Το British Steel είναι μια μνημειώδης προσθήκη στα χρονικά της ιστορίας του heavy metal.
Χωρίς κανένα μέλος από την αυθεντική τους σύνθεση (ποιος θυμάται τον Al Atkins, τον τραγουδιστή που δημιούργησε το συγκρότημα το 1969 στο Μπέρμιγχαμ για να το εγκαταλείψει τέσσερα χρόνια αργότερα παραχωρώντας τη θέση του στον Rob Halford;) και έχοντας αντικαταστήσει τον ντράμερ Les Binks με τον Dave Holland, οι Judas Priest –το θανατηφόρο κιθαριστικό δίδυμο των Glenn Tipton και K.K. Downing, o μπασίστας Ian Hill και, φυσικά, ο Halford– ανταποκρίθηκαν σε όλες τις προσδοκίες και το «British Steel» χαρακτηρίζεται ως μια καθοριστική στιγμή στην εξέλιξη του heavy metal, τόσο για τις καινοτομίες του στον ήχο όσο και για την πολιτιστική του απήχηση καθώς κατέγραφε το πνεύμα της εποχής στη θατσερική Βρετανία που πάλευε με οικονομικά προβλήματα και κοινωνική αναταραχή, μετατρέποντας τραγούδια όπως το ‘Breaking the Law’ (με το διασκεδαστικό βίντεο της ληστείας σκηνοθετημένο από τον Julien Temple), το ‘Living After Midnight’ και το ‘You Don't Have To Be Old To Be Wise’ σε ύμνους που είχαν απήχηση σε μια ολόκληρη γενιά και μέχρι σήμερα συνεχίζουν να επηρεάζουν στρατιές επίδοξων μουσικών του metal και όχι μόνο.
Το British Steel ηχογραφήθηκε στο Tittenhurst Park, την κατοικία του Ringo Starr των Beatles, με παραγωγό τον Tom Allom, ηχολήπτη στα τρία πρώτα άλμπουμ των Black Sabbath. Ο Allom είχε κάνει την παραγωγή στο προηγούμενο άλμπουμ των Priest, «Unleashed In The East» και θα συνεργαζόταν με το συγκρότημα ως παραγωγός ή συμπαραγωγός για άλλα δέκα.
Το British Steel κυκλοφόρησε από την Columbia στις 14 Απριλίου 1980 και εκτός από τον ήχο καθόρισε τη στυλιστική εμφάνιση των μελών του συγκροτήματος: μαύρα δερμάτινα και καρφιά, αλλά και μια θεαματική σκηνική παρουσία που συνοδεύει τους Priest μέχρι τις μέρες μας. Το άλμπουμ έφτασε στο Νο. 4 του βρετανικού chart -εξακολουθεί να είναι η υψηλότερη θέση τους- και στο Νο. 34 στις ΗΠΑ, όπου το 1989 έγινε πλατινένιο με πωλήσεις άνω του ενός εκατομμυρίου αντιτύπων. Οι συνολικές δισκογραφικές πωλήσεις των Judas Priest σήμερα ξεπερνούν τα 50 εκατομμύρια αντίτυπα…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:
«Ζωντανές» παρακαταθήκες (πρώτο μέρος): Motörhead - «No Sleep ’Till Hammersmith» (Bronze, 1982)
To Holy Diver των Dio, μόνιμη πηγή έμπνευσης για πολλές γενιές metal μουσικών και οπαδών...
«Stargazer»: Το απόλυτο έπος των Rainbow και ένα γνήσιο πετράδι στο στέμμα του rock and roll...
Black Sabbath: Αναμνήσεις από μια Τεχνολογική Έκσταση...
Το «Satanic Royalty» των Midnight, ένας δίσκος ορόσημο για το Black 'n' Roll...
Γιάννης Καστάναρας
Ο Γιάννης Καστάναρας είναι καθ' έξιν και κατ΄ επάγγελμα slacker, συνεκδότης και executive producer (ο,τι κι αν σημαίνει αυτό το πράγμα) του φανζίν Merlin's Music Box.
Γιάννης Καστάναρας
Ο Γιάννης Καστάναρας είναι καθ' έξην και καθ΄ επάγγελμα slacker, συνεκδότης και executive producer (ο,τι κι αν σημαίνει αυτό το πράγμα) του φανζίν Merlin's Music Box.
Γιάννης Καστάναρας
Ο Γιάννης Καστάναρας είναι καθ' έξην και καθ΄ επάγγελμα slacker, συνεκδότης και executive producer (ο,τι κι αν σημαίνει αυτό το πράγμα) του φανζίν Merlin's Music Box.
