συνέντευξη

  • «Εκεί όπου θραύσματα ποίησης γεννούν ένα μυθοπλαστικό πολυσύμπαν, εκεί ζει ο Λακανχάγ...»

    Μια συζήτηση του Βαγγέλη Χαλικιά με την ποιήτρια  Χαρά Καλλιανίδου για το κοινό της συγγραφικό πόνημα με τον Γιώργο Καναβό

    Ομολογώ πως, όταν απέκτησα τον Λακανχάγ, δεν περίμενα αυτό που θα αντίκρυζα. Ίσως γιατί εσκεμμένα απέφυγα να δώσω βάση στις διαδικτυακές αναρτήσεις που αφορούσαν στο βιβλίο, προτιμώντας την όποια έκπληξη. Μπορώ να πω πως, αυτή τη φορά, πραγματικά ένοιωσα έκπληξη διαβάζοντας τον πρόλογό του. Κάτι με τράβηξε σε αυτό το μικρό - όσον αφορά στο μέγεθος- βιβλίο με ήρωες την Ιππολύτη και τον Ιάσωνα που «συν-έπλεαν σε πρότερες ζωές ή διαστάσεις» και που έφεραν «ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά των αντίστοιχων μυθολογικών προσώπων, αποτελώντας συναφείς προβολές τους στο σήμερα μα και ξέχωρες/μη ταυτόσημες με αυτούς οντότητες».

  • Grey River and Τhe Smoky Mountain: «Είμαστε story-tellers, με άξονα τις συναισθηματικές συνήθειες που έχει ο άνθρωπος...»

     Ο Θανάσης Μήνας συζητά με τη Ρένα Παπαγεωργίου (τραγούδι/μαντολίνο) και τον Σαράντο Γκουμάκο (φωνητικά/κιθάρα) με άξονα το τρίτο άλμπουμ των Grey River and Τhe Smoky Mountain με τίτλο Wake Me Up When I’m Home.

    Με το ντεμπούτο τους EP “Something's Wrong” και τα δύο πρώτα τους album (Captain Death, 2017 και Live to Tell the Τale, 2020, Ikaros Records), οι Grey River and Τhe Smoky Mountain άφησαν το αποτύπωμά τους στο σύγχρονο roots revival, με την ευχέρειά τους να επεξεργάζονται και να φιλτράρουν με γνώση και μεράκι μουσικά ιδιώματα που εκτείνονται από το bluegrass, την country και το blues ως την ιρλανδέζικη folk. Μιλάμε δηλαδή για ένα σύνολο από μουσικά στυλ που μετανάστευσαν από την κέλτική γη ή -βίαια- από την υποσαχάρια Αφρική στον αμερικανικό Νότο, νοτίως της νοητής Mason-Dixon Line∙ εκεί αναμείχθηκαν, μπολιάστηκαν και σμιλεύθηκαν εκ νέου στις περιοχές που διαρρέει ο Μεγάλος Ύπουλος, ο Μισσισσιπής, που η λαογραφία του απαθανατίστηκε στα γραπτά του Φώκνερ και του Μαρκ Τουαίην – μια παραπλήσια εικονοποιία, πιο «θαλασσινή», διέπει και τα τραγούδια των Grey River and the Smoky Mountain, ειδικά στο νέο τους άλμπουμ, το οποίο, όπως θα δούμε πιο κάτω, έχει concept χαρακτήρα.

  • The Sexy Christians: Μια Συνέντευξη για τον Ήχο της Εξομολόγησης

    Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

    Φωτογραφίες: zilos.k

    Υπάρχουν δίσκοι που απλώς ακούγονται και άλλοι που σε παρασύρουν σε έναν μυστικό, αληθινό μουσικό κόσμο. Το Original Sins των Sexy Christians ανήκει σε αυτή την δεύτερη κατηγορία: ιδρωμένο, τρυφερό, πειραχτικό και λίγο επικίνδυνο. Δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει, αλλά να θυμίσει και να προκαλέσει έντονα συναισθήματα. Μίλησα με τη μπάντα για τον δίσκο, τον ήχο, τη δημιουργία, και πώς κάθε κομμάτι εκφράζει μικρές αμαρτίες και χαρά.

  • Καλλιόπη Μητροπούλου: «Το Between εκφράζει το μετέωρο, την αβεβαιότητα..»

    Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης

    φωτογραφίες: Γιώργος Αθανασίου

    Ο πρώτος προσωπικός δίσκος της Καλλιόπης Μητροπούλου, με παραγωγή του Νίκου Βελιώτη, κινείται ανάμεσα σε σιωπές και μελωδίες. Μια συνέντευξη για τη δημιουργία του Between, την εσωτερική ισορροπία και την τέχνη της αβεβαιότητας.

     Κάποιοι δίσκοι λένε ιστορίες. Άλλοι φτιάχνουν έναν χώρο, μια ατμόσφαιρα, έναν ψυχικό τόπο. Το Betweenτης Καλλιόπης Μητροπούλου μοιάζει περισσότερο με τον δεύτερο τύπο. Δεν ακολουθεί μια γραμμική πορεία, δεν φωνάζει για προσοχή. Αντίθετα, χτίζεται αργά, με φροντίδα, αφήνοντας χώρο στη σιωπή όσο και στον ήχο. Ο δίσκος κινείται “ανάμεσα”: σε φάσεις, σε σκέψεις, σε συναισθήματα. Είναι ταυτόχρονα γυμνός και γεμάτος, απλός και φορτισμένος. Δεν προσπαθεί να εξηγήσει, αλλά να σε κάνει να νιώσεις. Να μείνεις λίγο πιο πολύ μέσα του. Να αφουγκραστείς.

  • Κροταλίας: «Δεν είναι απλά επιτακτική ανάγκη• είναι η μόνη διέξοδος. Έχουμε μόνο ο ένας τον άλλον...»

    Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

    Με αφορμή το νέο τους άλμπουμΕνός Λεπτού Σιγή, οι Κροταλίας μιλούν για τη συλλογικότητα, την εργασία, την πολιτική, την ανάγκη να γράφεις χωρίς να λειαίνεις τις γωνίες και για έναν κόσμο που, όπως λένε, «είναι σκατά» — αλλά εξακολουθεί να αξίζει να τον αλλάξεις.

    Οι Κροταλίας δεν αντιμετώπισαν ποτέ έναν δίσκο ως μια αυτόνομη δήλωση, αλλά ως το επόμενο κεφάλαιο μιας ιστορίας που γράφεται εδώ και σχεδόν μία δεκαετία. Το Ενός Λεπτού Σιγή έρχεται να αποτυπώσει μια περίοδο γεμάτη μεταβολές, χωρίς να χάσει την επαφή του με όσα συμβαίνουν έξω από το στούντιο και πάνω στη σκηνή. Με αφορμή τη νέα τους κυκλοφορία και λίγο πριν από το live της 19ης Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Ρεματιάς, όπου θα μοιραστούν τη σκηνή με τους Overjoyed, λίγο πριν εκείνοι αναχωρήσουν για την πρώτη τους περιοδεία στις ΗΠΑ, μιλήσαμε για τη δημιουργία, τη συλλογικότητα, την πολιτική διάσταση της καθημερινότητας και τις σχέσεις που κρατούν μια μπάντα ζωντανή.

FEATURED VIDEOS

  • 1

Login