The Sexy Christians: Απαγορευμένοι καρποί και μπόλικα κέφια..

Γράφει η Φαίη Φραγκισκάτου

Οι Sexy Christians είναι διασκεδαστικοί. Σε κάνουν να νιώθεις καλά Κάθε φορά που τους ακούς ζωντανά. Ακόμη κι αν ο ήχος τους σου θυμίζει έντονα το ύφος των Talking Heads και άλλων σχημάτων των 80ς. Η απλότητα και το χιούμορ που συνοδεύουν τη σκηνική τους παρουσία είναι σχεδόν απελευθερωτικά σε μια εποχή που η «διανόηση» καλουπώνει κάθε μορφή άναρχου μουσικού αυτοσχεδιασμού. Και έχουν καινούργιο, δεύτερο άλμπουμ...

Read more ...

Wilco: "Ωδή στη Χαρά"...

Γράφει η Φαίη Φραγκισκάτου

Στις 4 Οκτωβρίου κυκλοφόρησε το ενδέκατο στούντιο άλμπουμ των Wilco με τίτλο Ode to Joy. Ηχογραφήθηκε στο στούντιο ηχογράφησης της μπάντας στο Σικάγο και αποτελείται από ένδεκα τραγούδια που δεν ξέρω αν είναι μέρη μιας ωδής στη χαρά, όπως την οραματίζεται ο Jeff Tweedy, αλλά σίγουρα δημιουργούν την ατμόσφαιρα μιας πηγαίας, αυθεντικής χαρμολύπης που δίνει την αίσθηση μιας εσωτερικευμένης ευδαιμονίας όταν απαλλάσσεται από τα στοιχεία της εκκωφαντικής εκτόνωσης. Τη φωνή και την ακουστική κιθάρα του Tweedy πλαισιώνουν πέντε στιβαροί μουσικοί με το απαραίτητο ύφος προκειμένου ο ήχος να αναδύεται και να διατηρείται γλυκόπικρος και φρέσκος.

Read more ...

The Dwarves, Green Goblins, Lucky Punch, Priorities: Live at AN Club 22/6/19

Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

φωτό: Δέσποινα Σταματάκη

Το Σάββατο 22 Ιουνίου, η συναυλία στο ΑΝ Club ήταν βγαλμένη από τις ένδοξες μέρες που το punk πραγματικά τηγάνιζε αυτιά. Μην περιμένετε να σας περιγράψω τι είδα γιατί δεν παρακολουθούσα με το ενδιαφέρον ενός παρατηρητή που γράφει ανταποκρίσεις για συναυλίες, αλλά συμμετείχα κι εγώ σε ένα ξέφρενο pogo (που πραγματικά μου είχε λείψει). Όλες οι μπάντες ήταν καταπληκτικές. Οι Priorities είναι άξια τέκνα της αναβίωσης του Oi! και της σωστής πλευράς των skinheads. Πολύ καλή μπάντα με άρτιες μελωδικές συνθέσεις, ενώ οι Γερμανοί (από το Μόναχο) Lucky Punch έχουν βγει από τις καλύτερες μέρες του grunge της δεκαετίας του ’90.

Read more ...

THEATRE OF HATE – AN CLUB, 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2019

Κείμενο - φωτό: Μιχάλης Πούγουνας

Οι Theatre of Hate δημιουργήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ’70 στην πολιτικά φορτισμένη ατμόσφαιρα του Λονδίνου από τον Kirk Brandon, μετά την διάλυση του πρώτου του συγκροτήματος, των The Pack, οι οποίοι πρόλαβαν να κυκλοφορήσουν δύο επτάϊντσα και δύο EP. Οι δύο πρώτες τους κυκλοφορίες ήταν επίσημα bootleg που κυκλοφόρησαν για να μειώσουν τις υπερτιμημένες κασέτες που πωλούνταν υπογείως από διάφορους και είχαν τίτλο «He Who Dares Wins – Live At the Warehouse, Leeds» (1981) και «Live at the Lyceum» (1981), το οποίο ήταν συλλογή. Το Westworld ήταν το πρώτο ολοκληρωμένο τους άλμπουμ σε παραγωγή του Mick Jones των Clash, το οποίο ξεκαθαρίζει και τα πράγματα σχετικά με την πολιτική τοποθέτηση του συγκροτήματος στη βρετανική αριστερά, η οποία βρισκόταν σε έντονη σύγκρουση με τα ακροδεξιά κόμματα National Front και British Movement. Από το εξώφυλλο κιόλας η τοποθέτησή τους ήταν εμφανέστατη...

Read more ...

The Jet Black- Transcendence (12" βινύλιο από την Ikaros Records/ψηφιακή κυκλοφορία, 2019)

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος

φωτο: Milo

Το κουαρτέτο των Αθηναίων Jet Black αποτελεί ένα υπέροχο παραμύθι  μεταξύ φίλων που βρέθηκαν να κάνουν παρέα εν μέσω οικογενειακών δεσμών από νηπιακή κιόλας ηλικία. Το αν χρωστούν το όνομά τους στον εμβληματικό ντράμερ των Stranglers είναι προς τιμή τους, αν όχι, δε χάλασε δα κι ο κόσμος.

Read more ...

The Morphine Social Club: "Post Apocalyptic Poetry", νέο ΕP (digital download)

Το Post Apocalyptic Poetry είναι το τρίτο EP των Θεσαλονικιών "μονολιθικών" Morphine Social Club. Αποτελείται από τέσσερα κομμάτια, ένα instrumental και τρία τραγούδια.  Ηχογραφήθηκε live στα Blueberry Productions Co στη Θεσσαλονίκη, με τη βοήθεια και τη συνδρομή του Κώστα Κοφίνα, οποίος επιμελήθηκε τη μίξη αλλά και το mastering του EP. Ο στόχος του εγχειρήματος ήταν να αποτυπωθεί, όσο το δυνατόν καλύτερα, η ενέργεια και ο χαρακτήρας του συγκροτήματος, όπως αυτός εκφράζεται στις ζωντανές εμφανίσεις της μπάντας. Το artwork του Post Apocalyptic Poetry επιμελήθηκε ο Bewild Brother.

Bill Callahan - Shepherd in a Sheepskin Vest

Γράφει η Φαίη Φραγκισκάτου

Στις 14 Ιουνίου κυκλοφόρησε από τη δισκογραφική εταιρία Drag City, ένα διπλό άλμπουμ με τίτλο Shepherd in a Sheepskin Vest  Πρόκεται για τη νέα δουλειά του Bill Callahan, 6 χρόνια μετά το Dream River του 2013. Σχετικά με την αίσθηση που αφήνει ο ιδιαίτερος ήχος του Calahan , είχα γράψει παλιότερα ότι, '"ο διαφορετικό με τον ήχο του Bill Callahan είναι ότι όσο ωριμάζει, εδικά στις δύο τελευταίες δουλειές του, το Apocalypse (2011) και το Dream River (2013), καταφέρνει με απλά ακουστικά μέσα να διηγείται ιστορίες με ήχο συνεκτικά ατμοσφαιρικό και έμμετρα μελωδικό". 

Read more ...

Cargo Lift: Disguised EP

Οι Cargo Lift απελευθέρωσαν έναν συνδυασμό ήχου και μελωδίας που φέρνει σε κάτι από alternative heavy metal, punk rock, post grunge μέχρι και  psychedelic rock. Τα 4 τραγούδια που απαρτίζουν τον δίσκο αυτόν ξεχωρίζουν μεταξύ τους σε βαθμό τέτοιο,  που το ποιο θα είναι το αγαπημένο, στον εκάστοτε ακροατή, εξαρτάται τελείως από τα ακούσματα που έχει, τον χαρακτήρα  του, αλλά και την διάθεση του. Με την παραγωγή να ανεβαίνει επίπεδο και τα τραγούδια τους να δείχνουν τον διαφαινόμενο δρόμο της εξέλιξής τους, το άλμπουμ αυτό επιβεβαιώνει την πολλά υποσχόμενη πρώτη επαφή τους με το κοινό με το EP ‘First’ (2017). Τέλος, το κερασάκι στην τούρτα για την ‘Disguised’ εποχή έρχεται να δώσει το έξυπνο και ψυχεδελικό βίντεο κλιπ που συνοδεύει το πρώτο κομμάτι του δίσκου ‘I wont fall’ το οποίο έχει αποκομίσει ενθουσιώδης σχόλια, σε σημείο που, κατά την γνώμη μας, σχεδόν υπερκαλύπτει το μουσικό μέρος του έργου.

Read more ...

Olden Yolk – Living Theatre (2019, digital, CD, 12" LP)

Γράφει η Φαίη Φραγκισκάτου

Οι Olden Yolk είναι το project δυο μουσικών, της Caity Shaffer και του Shane Butler (Quilt) από το Μπρούκλιν και κινούνται στο ύφος της ψυχεδελικής ποπ. Πρωτοεμφανίστηκαν στις αρχές του 2018 και πρόσφατα κυκλοφόρησαν το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο Living Theatre. Σε αυτό το άλμπουμ οι μελωδίες, οι ερμηνείες και η ενορχήστρωση κυμαίνονται στο γενικότερο ύφος μιας υπνωτικής ποπ που εναλλάσσεται από τη μίνιμαλ φόρμα μέχρι τον ψυχεδέλικο ήχο. Θα μου πείτε, γιατί άραγε μπήκα στον κόπο να γράψω για το άλμπουμ αυτό όταν τόσες και τόσες αξιόλογες νέες δουλειές ξεπηδούν από την ανεξάρτητη σκηνή και στις δύο μεριές του Ατλαντικού;

Read more ...