Bill Callahan - Shepherd in a Sheepskin Vest

Γράφει η Φαίη Φραγκισκάτου

Στις 14 Ιουνίου κυκλοφόρησε από τη δισκογραφική εταιρία Drag City, ένα διπλό άλμπουμ με τίτλο Shepherd in a Sheepskin Vest  Πρόκεται για τη νέα δουλειά του Bill Callahan, 6 χρόνια μετά το Dream River του 2013. Σχετικά με την αίσθηση που αφήνει ο ιδιαίτερος ήχος του Calahan , είχα γράψει παλιότερα ότι, '"ο διαφορετικό με τον ήχο του Bill Callahan είναι ότι όσο ωριμάζει, εδικά στις δύο τελευταίες δουλειές του, το Apocalypse (2011) και το Dream River (2013), καταφέρνει με απλά ακουστικά μέσα να διηγείται ιστορίες με ήχο συνεκτικά ατμοσφαιρικό και έμμετρα μελωδικό". 

Read more ...

Olden Yolk – Living Theatre (2019, digital, CD, 12" LP)

Γράφει η Φαίη Φραγκισκάτου

Οι Olden Yolk είναι το project δυο μουσικών, της Caity Shaffer και του Shane Butler (Quilt) από το Μπρούκλιν και κινούνται στο ύφος της ψυχεδελικής ποπ. Πρωτοεμφανίστηκαν στις αρχές του 2018 και πρόσφατα κυκλοφόρησαν το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο Living Theatre. Σε αυτό το άλμπουμ οι μελωδίες, οι ερμηνείες και η ενορχήστρωση κυμαίνονται στο γενικότερο ύφος μιας υπνωτικής ποπ που εναλλάσσεται από τη μίνιμαλ φόρμα μέχρι τον ψυχεδέλικο ήχο. Θα μου πείτε, γιατί άραγε μπήκα στον κόπο να γράψω για το άλμπουμ αυτό όταν τόσες και τόσες αξιόλογες νέες δουλειές ξεπηδούν από την ανεξάρτητη σκηνή και στις δύο μεριές του Ατλαντικού;

Read more ...

Bone Rave live @ Bad Tooth (video/photo)...

Κείμενο-Φωτό:  ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΧ.

Οι Bone Rave είναι από τις καλύτερες μπάντες που έχει βγάλει η RnR Σαλονίκη τουλάχιστον την τελευταία πενταετία. Στην μόλις δεύτερη εμφάνισή τους στην Αθήνα την Κυριακή 10/3 γέμισαν το Bad Tooth και τα σπάσανε. Το ίδιο είχαν κάνει και πριν κάνα χρόνο στο Boiler. Η αλήθεια είναι ότι πρέπει να μας έρχονται πιο συχνά. Απλά κι ειλικρινά.

Read more ...

Paul Karapiperis: Acoustic & Electric Growls (2019)

Γράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος

φωτο: Νικόλας Καρέλλος

Τέταρτο αισίως προσωπικό άλμπουμ για τον frontman της εκλεκτής κολεκτίβας Small Blues Trap που δραστηριοποιείται άκρως δημιουργικά πάνω από μιάμιση δεκαετία, έχοντάς μας ήδη προσφέρει μια γενναία δισκογραφική συγκομιδή. Ταγμένος εξαρχής στα blues του Δέλτα, ο Καραπιπέρης αποδομεί και επαναπροσεγγίζει τα δωδεκάμετρα κλασικά παραμύθια με βασικούς καθοδηγητές τη διεστραμμένη ευφυΐα του Captain Beefheart και την εκμαυλιστική τρέλα του Tom Waits. Επιπρόσθετα, χρησιμοποιεί το ηλεκτρικό ρεύμα του Chicago ώστε να εκλυθεί η απαραίτητη ενέργεια για να φωτιστούν διακριτικά οι αφηγήσεις του.

Read more ...

The Screaming Fly: Κόλλημα λόγω… DNA! (Ίδρυμα 2.14, Σάββατο 06/03/2019

Οι Screaming Fly στο Ίδρυμα (16/03/2019)

Κείμενο και φωτογραφίες: ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΟΒΟΣ 

 Το Ίδρυμα ήταν η πρώτη φορά εδώ και καιρό που το είδα ψιλοάδειο. Ήταν το περασμένο Σάββατο, 16 Μάρτη, και στη σκηνή του θα ανέβαιναν οι νεοεμφανιζόμενοι Toga! μαζί με τους Screaming Fly. Προφανώς επρόκειτο για το «release concert» για το νέο δίσκο των δεύτερων. Τους Screaming Fly τους είχα παρακολουθήσει στον ίδιο ακριβώς χώρο (που τότε ονομαζόταν «Καταραμένο Σύνδρομο»), στις 10 Δεκεμβρίου του 2011. Και –για να πω την αλήθεια– δεν με είχαν ενθουσιάσει. Μου είχε φανεί ότι έπαιζαν ένα σωστό γκαράζ, αλλά μέχρι εκεί. Ο δίσκος τους, που αγόρασα στη συναυλία, μάλλον πιστοποίησε την εικόνα που είχα σχηματίσει: «όχι και άσχημοι».

Read more ...

Το κουτί με τις Εμμονές: Μέρος Τρίτο - Song for Dead Time...

Γράφει η Φαίη Φραγκισκάτου 

Κάποτε, αρκετά παλιά αλλά όχι τόσο ώστε αντί για τη λέξη «κάποτε» να γράψω «μια φορά κι έναν καιρό», κάποιος μου αφιέρωσε ένα κομμάτι των Swans με τίτλο «Lunacy». Αν και ποτέ δεν ένιωθα άνετα με τον ήχο της φωνής του Michael Gira ούτε με τον θόρυβο των παλαιών άλμπουμ των Swans, είχα ακούσει το The Seer όταν είχε κυκλοφορήσει το 2012 και ήξερα το κομμάτι. Πέρα από την αρνητική έκπληξη μιας τόσο «δυσοίωνης» αφιέρωσης, το περιστατικό μ’ έκανε να στοχαστώ πάνω σε αυτό το σύνολο του ήχου όπως βγαίνει μηχανικά, ακουστικά και φωνητικά, καθώς και της ενορχήστρωσης των Swans στη συγκεκριμένη δουλειά τους.

Read more ...

The Screaming Fly: “Trip to Venus”, το νέο κόσμημα της ελληνικής rock ’n’ roll σκηνής...

Γράφει ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΗΒΑΣ

Ζούμε σε ζοφερούς καιρούς και αν ρίξουμε μια ματιά στο τι συμβαίνει γύρω μας, ο πλανήτης έχει γίνει βούρκος όπου κυριαρχούν οι ζωντανοί-«νεκροί», με τους υπόλοιπους να ζούμε στον υπόνομο σαν πρωταγωνιστές ενός επεισοδίου της σειράς The Walking Dead. Παρόλα αυτά υπάρχουν ακόμη εκείνοι που μέσα από τον υπόνομο κοιτάζουν τα άστρα. Μια τέτοια περίπτωση είναι και οι Sreaming Fly.

Read more ...

Hypnotic Nausea: "The Death of Αll Religions" (LP, Ikaros Records, 2019)

Γράφει ο Δημήτρης Τζάνογλος

«Θα μπορέσουν οι υποτελείς να ξεφύγουν από το ασφυκτικό εφιάλτη του δόγματος που τους επιβλήθηκε ή θα αφεθούν υπνωτισμένοι στις φοβίες και στον απαίδευτο χαρακτήρα τους;»
Με τον παραπάνω τρόπο κλείνει το εισαγωγικό σημείωμα των Hypnotic Nausea για το τελευταίο τους πόνημα με τίτλο The Death of Αll Religions. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η παραπάνω ερώτηση σε συνδυασμό με τον αρκετά περιγραφικό τίτλο αφορούν την θρησκεία, η οποία αποτελεί και το concept του συγκεκριμένου δίσκου.

Read more ...

Sounds Like Barley: Οι ήχοι που χορεύουν το κριθάρι. Μια γουέστερν παρουσίαση του "What’s Done Is Done" και μια συνέντευξη με τα μέλη της μπάντας...

Γράφει ο Γιάννης Ζελιαναίος

Άκου κιθάρες πάνω στα ανοιγμένα εντόσθια του κόκορα. Ρίξε μπαρούτι στην κάνη πριν φιλήσεις την γυναίκα και φύγεις την αυγή. Ζέψε το άλογο καλά, πιες ουίσκι και φάε φίδι ανοιγμένο στα δυο. Κάψε το μαχαίρι, άναψε τη φωτιά, φτύσε τον καπνό και τζάσε απ’ την πόλη. Φτιάξε θηλιά γερή και φύσα την καραμπίνα, μάσα χορτάρι, πιες καφέ νερόπλυμα με σκόνη, γέμισε πάνινο φλασκί, κλέψε στα χαρτιά, φόρα το καπέλο, κοιμήσου σε πέτρα, κλώτσα το αρμαδίγιο μακριά, ίδρωσε στην έρημο σκάβοντας τον λάκκο και μ’ ένα ξύλο στήσε το σταυρό. Στο τραίνο κλέψε τα λεφτά, τον μεξικάνο φόβισε κι άσε του σιτάρι για φαΐ. Σε δωμάτιο πιο βρώμικο κι από σένα, κάνε μπάνιο μισό, μην δίνεις όνομα ποτέ κι όταν ζητάς σπίρτο να έχεις πάντα αίμα στα δάχτυλα. Κλείσε το μάτι στο παιδί και ρίξτου λίγο ασήμι καθώς με ξεραμένο το στόμα και την γλώσσα σκύβεις σ’ ανύπαρκτη πηγή, φύλα την δεξιά σου τσέπη. Το όπλο κοίτα να είναι εκεί γεμάτο όλο σφαίρες γιατί έρχεται ο άλλος απ’ τη σκιά για να σου την ανάψει. Αγρίεψε το βλέμμα σου, χόρεψε τα δάχτυλά σου κι ετοιμάσου. Ο θάνατος στα γουέστερν συμβαίνει πάντα μεσημέρι… (συνεχίζεται στο τέλος από τους Sounds Like Barley).

Read more ...