Αλέξης Καλοφωλιάς

  • Alex K & Stef στη συναυλία στήριξης του ΚΕΘΕΑ στο Σύνταγμα (video)

    Την Τετάρτη 16/10/2019, ο Σύλλογος Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ διοργάνωσε συναυλία, ενάντια στην κυβερνητική πράξη νομοθετικού περιεχομένου που καταργεί με αυταρχικό τρόπο το αυτοδιοίκητο του οργανισμού. Στη συναυλία συμμετείχαν μεταξύ άλλων και οι Αλέξης Καλοφωλιάς & Στέφανος Φλότσιος από τους Last Drive, σε ένα 15λεπτο ακουστικό σετ. 

  • KRAFTWERKFEATURE: Τη μέρα που ο Lester συνάντησε τους Kraftwerk...

    Οι Kraftwerk ήλθον, έπαιξον και απήλθον, όσοι τους είδαν τους είδαν. Σχεδόν σαράντα πέντε χρόνια πριν, ο Lester Bangs, ίσως ο σημαντικότερος Αμερικανός ροκ δημοσιογράφος (και αρχισυντάκτης του πρωτοποριακού περιοδικού Creem) τους είχε συναντήσει και τους είχε πάρει μια «ιστορική» συνέντευξη που, χάρις στο χιούμορ του και την οξυδέρκειά του Lester, έχει πραγματικά διαχρονική αξία... 

    Ένας σαχλαμάρας από μια καθημερινή τοπική εφημερίδα ήταν εδώ τις προάλλες για ένα θέμα «ανθρώπινου ενδιαφέροντος» σχετικά με το φαινόμενο που κρατάτε στα χέρια σας, και όπως ήταν αναμενόμενο ο φιλάνθρωπος εκδότης μας με τράβηξε με το ζόρι στο γραφείο του για να απαντήσω στην εκδοχή αυτού του βλάκα για το αιώνιο ερώτημα: «Πού πηγαίνει το ροκ;»

  • The Gun Club: «Είμαι ο ινδιάνικος αέρας που φυσάει ανάμεσα στα τηλεφωνικά καλώδια»

    Γράφει ο Αλέξης Καλοφωλιάς

    Know it feels/Like the last time again (The Gun Club, “Promise me”)

    Άκουσα πρώτη φορά για τους Gun Club to ’82. Και μόνο ο ήχος του ονόματός τους ήταν μια σκοτεινή υπόσχεση. Έπειτα έφτασε στα χέρια μας ο δίσκος – τον είχε ο Χρήστος στην ασπρόμαυρη έκδοση της New Rose με τα ζόμπι στο εξώφυλλο. Ήρθε μαζί με το A Minute to Pray a Second to Die των Flesheaters και το πρώτο των Cramps. Μαύρα λουλούδια στον κήπο με τα ξεχασμένα σκουπίδια. Voodoo. Psycho. Trash. Ο ιερός κανόνας...

  • The Last Drive Files: H συναυλία των Dead Moon και των Last Drive στο Αn Club, Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 1992 (videos)

    Γράφει ο Αλέξης Καλοφωλιάς

    Μέρες εγκλεισμού. H ανάσα σκαλώνει χωρίς να το καταλαβαίνεις, η ζωή ξεθεμελιώνεται για άλλη μια φορά, το αύριο μοιάζει ακόμα πιο λάθος από το σήμερα και το σήμερα πιο αλλόκοτο από ό,τι έχεις ζήσει, αλλά παρ’ όλα αυτά ξέρεις ότι οφείλεις να μείνεις γερός για αυτά που έρχονται. Και ενώ συνειδητοποιείς πόσο διαλυτικό μπορεί να είναι όλο αυτό, ξέρεις την ίδια στιγμή πως όταν χρειαστεί να ξαναστήσεις όρθιο το μέσα σου θα το κάνεις χρησιμοποιώντας τα κομμάτια σου που δεν σε πρόδωσαν ποτέ, έτσι ανοίγεις και ψαχουλεύεις στο κουτί με τις μνήμες όπου συχνά καταφεύγεις στα δύσκολα.

    Μια τέτοια ανασκαφή στην κρύπτη του χθες έφερε στο φως μια βιντεοκασέτα από την κοινή συναυλία που είχαν δώσει οι Drive με τους Dead Moon στο Αν Club το 1992. Ήταν μια επιστροφή σε μια ιστορία ελευθερίας και δρόμου που έχει στο επίκεντρό της την κοινή περιοδεία μας στην Γερμανία τον Αύγουστο του 1991.

  • ΕΝ ΑΓΚΑΛΙΑ DE ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΟΥΣΗ: Η ιστορική συνέντευξη που είχε παραχωρήσει ο Πάνος Κουτρουμπούσης στον Αλέξη Καλοφωλιά για λογαριασμό του Merlin΄s Music Box την άνοιξη του 1995...

    ΕΝ ΑΓΚΑΛΙΑ DE ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΟΥΣΗ…

    Συνέντευξη στον ΑΛΕΞΗ ΚΑΛΟΦΩΛΙΑ (Πρωτοδημοσιεύτηκε στο Merlin's Music Box Νο 26, Ιούνιος 1995)

    Ο Πάνος ήταν για μας ένας beat υπερήρωας.Ήρθαμε σε επαφή με τις ιστορίες του στην εφηβεία μας και μαγευτήκαμε από την μοναδική γραφή του, που δεν έμοιαζε με τίποτε απ’ όσα είχαμε διαβάσει. Στα μάτια μας είχε διαστάσεις θρύλου και συμπύκνωνε τα πιο ωραία στοιχεία της γενιάς του: το πάθος για ζωή και ελευθερία, ένα πηγαίο και συγχρόνως αδυσώπητο χιούμορ, μια παιδικότητα που ισοπέδωνε τις συμβάσεις και τον καθωσπρεπισμό, την αίσθηση ότι όλος ο κόσμος ήταν μια μεγάλη γειτονιά για τους τολμηρούς. Και μαζί μια σκοτεινή αίσθηση ματαιότητας που έβγαζε τη γλώσσα στη σχεδόν καταναγκαστική αισιοδοξία των χίπις. Τα έργα του έμοιαζαν να έρχονται από έναν αντεστραμμένο κόσμο των αμερικανικών κόμικς• έπλαθε ένα ολόκληρο σύμπαν «χειροποίητης» επιστημονικής φαντασίας χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα: λόγο, φωτογραφία, ζωγραφική, κολάζ• ο Πάνος διέθετε δημιουργική πρόσβαση σε κάθε τρόπο που μπορούσε να εκφράσει την ιδιαιτερότητα του σπινθηροβόλου πνεύματός του. Γιατί αυτό παρέμεινε μέχρι το τέλος ένα σπινθηροβόλο πνεύμα, μια παρουσία τόσο ξεχωριστή, που ξεπερνούσε τις κατηγοριοποιήσεις. Τώρα που ξεκίνησε για το τελευταίο μεγάλο ταξίδι αισθάνομαι βαθιά λύπη και ταυτόχρονα ευγνωμοσύνη που αυτός και η σύντροφός του η Kate με τίμησαν με τη φιλία τους.

  • ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ (του Lester Bangs)

    Μετάφραση: Αλέξης Καλοφωλιάς

    Τώρα τελευταία όπου και να γυρίσεις ακούς κάποιον να λέει, «Έρχονται τα 80’s!», λες και μόλις το ρολόι δείξει μεσάνυχτα Πρωτοχρονιάς, όλα θα αλλάξουν! Και όταν τους λες, «Έλα τώρα, ξέρεις καλά πως απλώς τα πράγματα θα συνεχίσουν να σέρνονται στο βούρκο και να πηγαίνουν κατά διαόλου», τρελαίνονται! Με λένε ξενέρωτο! Γκρινιάζουν, μου λένε ότι είμαι μέγας σπασαρχίδης και ότι δεν έχω ίχνος κοινωνικού καθήκοντος! Είναι αλήθεια ότι είμαι αντικοινωνικός! Tο ίδιο όμως είναι και όλα τα φιλαράκια μου. Όταν το αγαπημένο μας μπαρ, το «Bells of Hell», έκλεισε πριν από λίγους μήνες, αντί να ψάξουμε για κάποιο καινούργιο βάλτο να πλατσουρίζουμε, κλειστήκαμε στα διαμερίσματά μας (πιστεύοντας ίσως, ότι, όπως ο βούβαλος, δεν θα αργούσαμε να εξαφανιστούμε.) Όταν το είπα αυτό στον ψυχοθεραπευτή μου, μου είπε, «Είστε αξιολύπητοι».

  • Τόνι Μόρισον: "Η καταπίεση των συγγραφέων διαμέσου της ιστορίας είναι ο προάγγελος της επίμονης λεηλασίας των δικαιωμάτων και ελευθεριών που θα ακολουθήσει..."

    Μεταφράζει ο Αλέξης Καλοφωλιάς

    Τα απολυταρχικά καθεστώτα, οι δικτάτορες, οι δυνάστες είναι συχνά, αλλά όχι πάντα, ηλίθιοι. Όμως κανείς δεν είναι τόσο ηλίθιος ώστε να παραχωρήσει σε εύστοχους, αντιφρονούντες συγγραφείς την ελευθερία να δημοσιεύουν τις κρίσεις τους ή να ακολουθούν τα δημιουργικά τους ένστικτα. Δεν είναι αρκετά ηλίθιοι ώστε να εγκαταλείψουν τον έλεγχο (απροκάλυπτο ή δόλιο) στα μέσα ενημέρωσης. Στις μεθόδους τους περιλαμβάνονται η επιτήρηση, η λογοκρισία, η σύλληψη, ακόμα και ο σφαγιασμός των συγγραφέων που πληροφορούν και ενοχλούν το κοινό. Συγγραφείς που προκαλούν ανησυχίες, που θέτουν ερωτήματα, έχουν ένα άλλο, πιο βαθύ βλέμμα. Συγγραφείς, δημοσιογράφοι, δοκιμιογράφοι, μπλόγκερ, ποιητές, θεατρικοί συγγραφείς – μπορούν να διαταράξουν την κοινωνική καταπίεση που λειτουργεί σαν κώμα στον πληθυσμό, ένα κώμα που οι δυνάστες αποκαλούν ειρήνη• επίσης, μπορούν να σταματούν τη ροή του αίματος του πολέμου που φέρνει ρίγη χαράς στα γεράκια και τους κερδοσκόπους. Αυτός είναι ο δικός τους κίνδυνος.

FEATURED VIDEOS

  • 1