Θανάσης Μήνας

  • Όταν ο Eric Clapton συνάντησε τον John Mayall και τους Blues Breakers...

    Εξήντα χρόνια από το άλμπουμ-ορόσημο του βρετανικού μπλουζ.

    Αφηγείται ο Θανάσης Μήνας

    Μαζί με τους Blues Incorporated του Alexis Korner και του Cyril Davis, oι Blues Βreakers του John Mayall ήταν το γκρουπ-φυτώριο τη βρετανική μπλουζ και ροκ σκηνή της δεκαετίας του ’60. Πολλά μετέπειτα διάσημα συγκροτήματα είχαν μέλη που προήλθαν από αυτούς. Ανάμεσά τους είναι οι κιθαρίστες Eric Clapton, Peter Green και Mick Taylor, οι μπασίστες John McVie, Jack Bruce και Tony Reeves, οι ντράμερ Hughie Flint, Aynsley Dunbar, Mick Fleetwood και πολλοί άλλοι.

  • Περικλής Κοροβέσης: Αγωνιστής, αλλά και σπουδαίος συγγραφέας...

    Γράφει ο Θανάσης Μήνας

    Με αφορμή την κυκλοφορία του πρώτου τόμου τωνΑπάντων του Περικλή Κοροβέση από τις εκδόσεις Opportuna, ο Θανάσης Μήνας περιδιαβαίνει στις σελίδες ενός πολύτιμου και αξέχαστου συγγραφέα και αγωνιστή. (φωτό: Γιώργος Γαρβιλάκης - InExararchia)

    Ο Περικλής Κοροβέσης ήταν και παραμένει ένα σύμβολο της Αντίστασης και συνάμα ένας από τους πιο επιδραστικούς συγγραφείς, δημοσιογράφους και πολιτικούς ακτιβιστές της μεταπολεμικής Ελλάδας. Η ζωή και η δημιουργία του είναι άρρηκτα δεμένες με τον αγώνα κατά της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών (1967-1974) και την αδιάκοπη διεκδίκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης...

  • Πόλεμος και νεοφασισμός: η καταστατική συνθήκη του νεοφιλελευθερισμού

    Γράφει ο Θανάσης Μήνας

    Maurizio Lazzarato, Αδιέξοδα της δυτικής κριτικής σκέψης. Πόλεμος, πάλη των τάξεων, φασισμός

    «Ελπίζω ότι η φασιστική απειλή θα καταστήσει σαφές σε όλους ότι οι διαφορές και οι πολλαπλότητες αυτές καθαυτές είναι αδύναμες αν δεν κατορθώσουν να συγκροτήσουν εργαλεία για να μπορούν να δράσουν εντός του πλαισίου της ταξικής πάλης, δηλαδή εντός της μακροπολιτικής σύγκρουσης»

    Ο Maurizio Lazzarato, Ιταλός κοινωνιολόγος, φιλόσοφος και ακτιβιστής, γεννήθηκε το 1955. Στο τέλος της δεκαετίας του 1970, μετά τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα και τη δράση του στο κίνημα της "Εργατικής Αυτονομίας", κατέφυγε μόνιμα στο Παρίσι. Εκεί μελετά, ως αυτόνομος ερευνητής, την εργατική δύναμη και την άυλη εργασία, την οντολογία της εργασίας και την επισφάλεια, τον γνωσιακό καπιταλισμό και τη βιοπολιτική, τα "μετασοσιαλιστικά" κινήματα, τον ακτιβισμό και την τέχνη. Είναι ιδρυτικό μέλος και συντάκτης του περιοδικού Multitudes, ερευνητής στο κέντρο Matisse/CNRS (Universite Paris I) και μέλος του College International de Philosophie.

  • Φαντάσματα στον Αυτοκινητόδρομο: The Gun Club – Miami (Animal, 1982)

    Γράφει ο Θανάσης Μήνας

    Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, ο Jeffrey Lee Pierce (που γεννήθηκε κοντά στο Λος Άντζελες το 1958) διηύθυνε το fan club των Blondie της Δυτικής Ακτής∙ την ίδια ώρα ο ισπανόφωνος (chicano) κιθαρίστας Brian Tristan (Kid Congo Powers) διηύθυνε το αντίστοιχο fan club των Ramones. Ο Pierce ήταν επίσης λάτρης του αρχαϊκού μπλουζ του Δέλτα του Μισισίπι, αλλά και του κλασικού country & western άλμπουμ του Marty Robbins, Gunfighter Ballads and Trail Songs (1959).

    Ο Pierce ήταν ίσως η πιο χαρισματική φιγούρα ανάμεσα στους μουσικούς που επιχείρησαν να κάνουν μια στροφή προς την παραδοσιακή μουσική της Αμερικής στον απόηχο της εποχής του punk. Οι Gun Club, τους οποίους σχημάτισε στο Λος Άντζελες το 1980 μαζί με τον Powers, εμπνεύστηκαν από το rockabilly-punk των Cramps, όμως συγχρόνως εισχώρησαν βαθιά στον μυστηριώδη κόσμο του Νότου, από το Δέλτα του Μισισίπι του Robert Johnson μέχρι τους βάλτους της Φλόριντα. Το ρεπερτόριο χωριζόταν σε δαιμονικό rock ‘n’ roll, υπνωτικό και αμφεταμινικό blues και βάναυσες μπαλάντες με τις ρίζες τους στην αγροτική ατμόσφαιρα του Νότου. Οι στίχοι ξεχείλιζαν από αναφορές στον αδιαπέραστο κόσμο των Bayou (βάλτοι της Λουϊζιάνα), τις απόκρυφες τελετές και τους λαϊκούς θρύλους.

FEATURED VIDEOS

  • 1