Αναρχισμός

  • 83 χρόνια μετά τον Ισπανικό εμφύλιο, η Mνήμη συνεχίζει να οπλίζει τις μνήμες...

    Γράφει ο Αργύρης Αργυριάδης

    Με αφορμή την επανέκδοση του ιστορικού βιβλίου του Μάρει Μπούκτσιν Ισπανοί Αναρχικοί τα ηρωικά χρόνια 1868 – 1936 από τις εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος (μετάφραση: Ροζίνα Μπέρκνερ και Γιάννης Καστανάρας) και την συμπλήρωση 83 χρόνων από την ισπανική επανάσταση, «το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας» συνεχίζει να εμπνέει μέχρι και σήμερα τον αγώνα για την ανθρώπινη χειραφέτηση. Το κείμενο αυτό αποτελεί σύνθεση των παρουσιάσεων του Μιχάλη Κορακιανίτη και Αργύρη Αργυριάδη που έγιναν το 2011-12 για την παρουσίαση της πρώτης έκδοσης του Βιβλίου, μαζί με τον αείμνηστο Μιχάλη Πρωτοψάλτη, στο οποίο και αφιερώνεται στην μνήμη του αλλά και στα εκατομμύρια των Αναρχικών που έδωσαν την ζωή τους για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό.

  • H διαχρονική αξία των ιδεών του Μιχαήλ Μπακούνιν...

    Γράφει ο Αργύρης Αργυριάδης

    «Η κοινωνική αλληλεγγύη είναι ο πρώτος ανθρώπινος νόμος. Η ελευθερία ο δεύτερος»

    Αν και ο όρος Αναρχισμός ως όρος συνδέεται ξεκάθαρα ως σύνολο πολιτικών ιδεών μονάχα όταν το διακήρυξε περίτρανα ("Είμαι Αναρχικός!") ο Προυντόν στο πολύ σημαντικό έργο του «Τι είναι ιδιοκτησία», αναμφίβολα ένα από τους πιο σημαντικότερους εκφραστές του κλασικού αναρχισμού της νεωτερικότητας είναι ο Μιχαήλ Μπακούνιν. Συμπληρώνονται φέτος 143 χρόνια από τον θάνατό του και στο κείμενο αυτό θα προσπαθήσω να συνοψίσω τις επαναστατικές ιδέες του και την διαχρονικότητα τους στο σήμερα.

  • Αναρχικοί εθελοντές στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο...

    Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

    Για τους συντρόφους των Ισπανών αναρχικών η Ισπανία βίωνε μια κοινωνική επανάσταση και θεωρούσαν ότι η επιτυχία της επανάστασης αυτής ήταν το κλειδί για την κινητοποίηση των πηγών και του ηθικού που ήταν αναγκαία για την ήττα των δυνάμεων του Φράνκο. Οι αναρχικοί στο εξωτερικό έσπευσαν να βοηθήσουν στον αγώνα ενάντια στο φασισμό όχι για να υπερασπιστούν την κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου, την οποία έβλεπαν σαν τροχοπέδη και, στη χειρότερη περίπτωση, σαν απειλή για την επαναστατική διαδικασία.

  • Βιβλίο: "Οι Ισπανοί Αναρχικοί - Τα Ηρωικά Χρόνια 1868-1936"

    γράφει η ΡΟΖΙΝΑ ΜΠΕΡΚΝΕΡ (μεταφράστρια)

    από τις εκδόσεις ΒΙΒΛΙΟΠΕΛΑΓΟΣ

    Μετάφραση: Γιάννης Καστανάρας, Ροζίνα Μπέρκνερ
    Επιμέλεια: Μιχάλης Πρωτοψάλτης, Ροζίνα Μπέρκνερ
    Επίμετρο για τον Μάρεϊ Μπούκτσιν: Μάκης Κορακιανίτης

    Το κύριο ερώτημα που επιχειρεί να απαντήσει ο Μάρεϊ Μπούκτσιν στο συγκεκριμένο έργο του και που ουσιαστικά απασχολεί όλους όσοι έχουν ενδιαφερθεί, αγαπήσει και εμπνευστεί από το ελευθεριακό πείραμα που διαδραματίστηκε στην Ισπανία και κατέληξε σε μια επαναστατική, κοινωνική εξέγερση είναι το γιατί εκεί, γιατί στην Ισπανία; Γιατί και πώς σε μια τόσο άνισα διαρθρωμένη χώρα από κοινωνική, πολιτική και γεωγραφική ακόμη σκοπιά οι αντεξουσιαστικές και αναρχικές ιδέες που έφερε μαζί του ο Τζουζέπε Φανέλι, ο οπαδός και σύντροφος του Μπακούνιν, το 1868 ρίζωσαν, άνθισαν και δημιούργησαν ένα πρωτόγνωρο στην ιστορία των ανθρώπων περιβάλλον;

  • Δυο κασέτες με Αναρχικά τραγούδια από τον Ισπανικό εμφύλιο και το κίνημα της Αργεντινής

    Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του '80 κυκλοφόρησαν δύο κασέτες που τις έβρισκε κανεις σε τραπεζάκια στα Προπύλαια και στις σχολές και σε ελάχιστα βιβλιοπωλεία όπως ο "Ελεύθερος Τύπος" του Γιώργου Γαρμπή. Η μία είχε τίτλο Αναρχικά Τραγούδια του Ισπανικού Εμφυλίου και η άλλη Τραγούδια του Αγώνα των Αργεντίνων Αναρχικών. Τις βρήκαμε στο αρχείο μας και τις ψηφιοποιήσαμε, όχι γιατί τα τραγούδια είναι άγνωστα (δεν είναι τουλάχιστον σε αυτούς στους οποίους απευθύνονται), αλλά γιατί είναι (και θα συνεχίσουν να είναι) βαθιά χαραγμένα στη καρδιά και στη ψυχή μας.

  • Πέτρος Κροπότκιν, αυτός ο γνωστός – άγνωστος...

    γράφει ο Αργύρης Αργυριάδης

    Συμπληρώνονται 175 χρόνια από την γέννηση και 99 χρόνια από τον θάνατο του πρωτεργάτη του αναρχικού κομμουνισμού (αναρχοκομμουνισμού) Πέτρου Κροπότκιν. Σχεδόν όλους όσους και να ρωτήσεις στο ευρύτερο αναρχικό, αναρχικό, αντιεξουσιαστικό αλλά και αριστερό χώρο, όλοι τον γνωρίζουν ή μάλλον καλύτερα θεωρούν ότι τον γνωρίζουν ως τον «Αναρχικό Πρίγκιπα της συνεργασίας» ή ως έναν «ευγενή θεωρητικό Αναρχικό, υπέρμαχο της μη βίας». Σε αυτό το κείμενο θα προσπαθήσω να αναπτύξω άγνωστες πηγές του έργου και των θέσεων του Ρώσου Αναρχικού με έμφαση στη συμβολή του στην ταξική πάλη.

FEATURED VIDEOS

  • 1