Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης
Οι Coral Fuzz μιλούν στο merlins.gr για το ομώνυμο δεύτερο άλμπουμ τους, τις ψυχεδελικές καταβολές τους, τη δημιουργική ελευθερία, τις νέες ηχητικές κατευθύνσεις και τη διαδρομή από το ντεμπούτο τους Fata Morgana μέχρι σήμερα.
Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αγάπη για το παρελθόν και την ανάγκη να μη μείνεις εγκλωβισμένος μέσα του. Οι Coral Fuzz γνωρίζουν καλά αυτή τη διαφορά. Με αφετηρία την ψυχεδελική ελευθερία των ’60s, το garage rock και τις surf αναφορές, έχουν διαμορφώσει έναν ήχο που δεν αντιμετωπίζει τις επιρροές του ως μουσείο, αλλά ως ζωντανό υλικό προς επεξεργασία.
Το ομώνυμο δεύτερο άλμπουμ τους, δύο χρόνια μετά το Fata Morgana, βρίσκει την μπάντα σε μια πιο ώριμη δημιουργική στιγμή. Δώδεκα τραγούδια, διαφορετικές μουσικές διαδρομές και μια συνειδητή άρνηση να υπακούσουν στην ιδέα της ηχητικής ομοιογένειας. Από το garage-psych μέχρι την americana, το progressive και το proto-punk, οι Coral Fuzz επιτρέπουν στις συνθέσεις να καθορίσουν τη μορφή του δίσκου, χωρίς να τις πιέζουν να χωρέσουν σε ένα προκαθορισμένο πλαίσιο.
Στη συζήτησή μας, μιλούν για τη δημιουργική αυτοπεποίθηση που έφερε το νέο άλμπουμ, τη σημασία της αυθόρμητης ηχογράφησης, τις συνεργασίες με τη Ren Water και την Nicky Kokkoli, αλλά και για εκείνη την ιδιαίτερη σχέση με τη μουσική των ’60s που δεν χρειάζεται να μεταφράζεται σε νοσταλγία. Γιατί, τελικά, το ζητούμενο δεν είναι να επιστρέψεις σε μια άλλη εποχή. Είναι να βρεις τι μπορείς να κάνεις με όσα σου άφησε.

Η Συνέντευξη
Το Fata Morgana είχε ήδη διαμορφώσει έναν αναγνωρίσιμο ήχο για τους Coral Fuzz. Δύο χρόνια αργότερα, επιστρέφετε με έναν ομώνυμο δίσκο. Τι έχει αλλάξει στον τρόπο που αντιλαμβάνεστε τη μουσική σας από τότε;
Το Fata Morgana ήταν η πρώτη μας ολοκληρωμένη δουλειά, και ουσιαστικά η σύσταση της μπάντας στο κοινό. Τότε ακόμη ανακαλύπταμε πώς θέλουμε να ακούγονται οι Coral Fuzz. Στον νέο μας άλμπουμ σίγουρα έχουμε περισσότερη αυτοπεποίθηση και μια μεγαλύτερη μουσική ωριμότητα. Είναι το άλμπουμ που αποτυπώνει το ποιοι είμαστε σήμερα και η αφορμή που το επιλέξαμε ως το ομώνυμο. Δεν προσπαθήσαμε ποτέ να κινηθούμε μέσα σε συγκεκριμένα μουσικά όρια. Αφήσαμε τα ίδια τα κομμάτια, μέσα από την ζύμωσή τους στις πρόβες, να μας οδηγήσουν αυτά σε διαφορετικές μουσικές κατευθύνσεις. Νομίζω ότι το σημαντικότερο και αυτό που ανέκαθεν απολαμβάνουμε είναι να γράφουμε υλικό που μας αρέσει χωρίς να μας απασχολεί ιδιαίτερα το εμπορικό του αποτέλεσμα.
Οι αναφορές στη garage και psychedelic σκηνή των ’60s είναι εμφανείς, αλλά η μεταφορά μιας τόσο συγκεκριμένης αισθητικής στο σήμερα απαιτεί προσωπική προσέγγιση. Πώς διαχωρίζετε τις επιρροές σας από τη δική σας δημιουργική ταυτότητα;
Δεν χρειάζεται να διαχωρίσεις εντελώς τις επιρροές σου από τη μουσική σου. Όλοι κουβαλάμε μέσα μας ακούσματα που έχουμε αγαπήσει μεγαλώνοντας. Για εμάς, το garage και η ψυχεδέλεια των 60s είναι ένας κόσμος στον οποίο αισθανόμαστε πολύ οικεία. Αλλά δεν μπαίνουμε στο στούντιο με την πρόθεση να φτιάξουμε κάτι που θα μπορούσε να έχει κυκλοφορήσει, π.χ. το 1966. Μας ενδιαφέρει να πάρουμε αυτή την ενέργεια, την ελευθερία και τον αυθορμητισμό να τα φιλτράρουμε και να δημιουργήσουμε ένα δικό μας χαρακτήρα.
Το νέο άλμπουμ περιλαμβάνει δώδεκα τραγούδια με διαφορετικές διαθέσεις, από τη μελωδικότητα του «You're So High» μέχρι τις πιο σκοτεινές αποχρώσεις του «Outlaw». Πώς διαμορφώθηκε η συνθετική κατεύθυνση του δίσκου;
Το Coral Fuzz ξεκίνησε να παίρνει μορφή χωρίς να έχουμε στο μυαλό μας έναν συγκεκριμένο ήχο ή μια ενιαία θεματική. Τα τραγούδια προέκυψαν σε διαφορετικές στιγμές και το καθένα είχε το δικό του ύφος. Κάποια είναι πιο μελωδικά, κάποια λίγο πιο σκοτεινά, κάποια πιο άμεσα και θορυβώδη. Δεν προσπαθήσαμε να τα φέρουμε όλα στα ίδια μέτρα για να διαμορφωθεί μια ομοιογένεια. Ίσως αυτή η ποικιλία να είναι τελικά και ένας επιπλέον λόγος που το αγκάλιασε τόσο πολύ ο κόσμος.
Στο «Beach Ghost» συμμετέχει η Ren Water στα κύρια φωνητικά, ενώ η Nicky Kokkoli προσθέτει σαξόφωνο στο ομώνυμο κομμάτι. Τι αναζητούσατε μέσα από αυτές τις συνεργασίες και πώς επηρέασαν τον τελικό ήχο του άλμπουμ;
Μας αρέσει να αφήνουμε χώρο για πράγματα που μπορεί να προκύψουν αυθόρμητα. Η συμμετοχή της Ren Water στα φωνητικά του Beach Ghost έδωσε στο τραγούδι μια διαφορετική διάσταση, κάτι που ίσως δεν θα μπορούσαμε να πετύχουμε μόνοι μας. Αντίστοιχα, το σαξόφωνο στο ομώνυμο κομμάτι από τη Nicky Kokkoli πρόσθεσε ένα στοιχείο που άνοιξε λίγο περισσότερο τον ηχητικό μας ορίζοντα. Γενικά, δεν θέλουμε να περιορίζουμε τη μουσική μας σε μια συγκεκριμένη φόρμα. Όταν βλέπουμε ότι μπορεί κάποιος να προσθέσει κάτι πραγματικά δικό του σε ένα κομμάτι, είμαστε πάντα ανοιχτοί σε αυτό.
Η ηχογράφηση και η παραγωγή διατηρούν μια έντονα οργανική, αναλογική αίσθηση. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να παραμένει ζωντανή η ατέλεια μέσα σε μια ηχογράφηση;
Όπως αναφέρεις, οι επιρροές μας προέρχονται από τα 60s. Αυτό σημαίνει πως η ατέλεια και το live feeling στο παίξιμο είναι καθοριστικά. Δεν γίνονται επιτηδευμένα αλλά φυσικά, καθώς δεν έχουν σκοπό να προσομοιάσουν παλαιές μεθόδους ηχογράφησης. Μας υπενθυμίζουν ότι πάνω απ’ όλα είμαστε άνθρωποι και όχι μηχανές που παράγουν αλάνθαστο υλικό.

Το «Love Is Done» και το «You're So High» είχαν ήδη κυκλοφορήσει ως σινγκλ πριν συμπεριληφθούν στο νέο άλμπουμ. Αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεστε ένα τραγούδι όταν περνά από την αυτόνομη κυκλοφορία στη συνολική αφήγηση ενός δίσκου;
Η αλήθεια είναι πως όλο το ομότιτλο άλμπουμ προϋπήρχε και η επιλογή των δύο αυτών κομματιών για κυκλοφορία ως σινγκλ έγινε συνειδητά. Από τη μία, το Love is Done βγήκε ως σινγκλ με B-side το Ίσως να’ ναι αργά, το οποίο είναι η ελληνική του εκδοχή, με χαρακτηριστικές διαφοροποιήσεις στην παραγωγή(ακουστική κιθάρα, διαφορετικές εντάσεις σε πλήκτρα και φωνή, solo πλήκτρων). Από την άλλη, το You’ re so High βγήκε ως σινγκλ με flip-side το Mystic Eyes, το οποίο είναι ένα κομμάτι τελείως διαφορετικό από αισθητικής άποψης, ξεφεύγοντας από την κλασική φόρμα του garage revival. Συμπερασματικά, και τα δύο αυτά κομμάτια είχαν προοριστεί σαν concept-singles και σαν μέρος του δίσκου. Επιπλέον, το Love is Done έχει περάσει και από νέο στάδιο remix, εξού και το studio version του LP.
Το όνομα Coral Fuzz παραπέμπει σχεδόν σε μια συγκεκριμένη ηχητική και οπτική συνθήκη. Πόσο συνειδητά χτίζετε τον κόσμο γύρω από τη μουσική σας; Υπάρχει μια ιστορία ή μια εικόνα που συνοδεύει τη δημιουργία των τραγουδιών;
Το όνομα Coral Fuzz πηγάζει από προγενέστερα ηχοχρώματα που καθόρισαν και τον ήχο του Fata Morgana. Προϊδεάζει τον ακροατή για ένα κοκτέιλ surf, garage και ψυχεδέλειας. Πλέον, προσδιοριζόμαστε πιο πολύ ως garage-psych μπάντα, με μικρότερες δόσεις surf. Η δημιουργία των κομματιών δεν περιορίζεται στα είδη που προανέφερα, αλλά επεκτείνεται και σε μονοπάτια americana, progressive, ίσως και proto-punk πολλές φορές. Δεν υπάρχει απαραίτητα κάποια συγκεκριμένη εικόνα γύρω από την οποία χτίζονται οι μελωδίες και οι στίχοι. Αφορούν ουτοπικές φαντασιώσεις και νοσταλγικά βιώματα.
Σε μια εποχή όπου η μουσική καταναλώνεται όλο και περισσότερο μέσα από μεμονωμένα singles και playlists, εσείς επιλέγετε να αφηγηθείτε μια ιστορία μέσα από δώδεκα κομμάτια. Τι θα θέλατε να έχει μείνει στον ακροατή όταν τελειώσει η τελευταία πλευρά του Coral Fuzz;
Το Coral Fuzz είναι ένα άλμπουμ που παρουσιάζει , όπως αναφέραμε και στην αρχή, μια πιο ώριμη εκδοχή του songwriting και της παραγωγής της μπάντας. Στην ουσία, θεμελιώνουμε τον ήχο μας και προκαλούμε τον ακροατή να βυθιστεί στους ήχους μας. Σε κάθε κομμάτι μπορεί να βρει και κάποια άλλη πτυχή του εαυτού του. Καθώς τελειώνει το τελευταίο κομμάτι, αφήνει μια υπόνοια για τη συνέχεια που έπεται…

Coral Fuzz - Βασικές πληροφορίες
Μέλη: George Papakostas (κιθάρα, φωνητικά, Farfisa, φυσαρμόνικα), Manos K (μπάσο, φωνητικά), Argyris Aliprantis (τύμπανα, κρουστά).
Συμμετοχές: Ren Water (φωνητικά), Nicky Kokkoli (σαξόφωνο).
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 1 Ιουλίου 2026.
Δισκογραφική: Sunnyboy66 Records.
Ηχογράφηση: Studio 222 και Electricity Sound Studio.
Μίξη: Studio 222.
Mastering: Dimitris Delis.
Είδος: Garage-psych / Psychedelic Rock.
Προηγούμενο άλμπουμ: Fata Morgana (2024)
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:
The Skelters: «Αν δεν αφήσεις τις ατέλειες να φανούν, δεν κάνεις ροκ...»
The Sexy Christians: Μια Συνέντευξη για τον Ήχο της Εξομολόγησης
The Sences: "Can't Beat The Sences"
The Crystal Teardrop: Ταξίδι αναψυχής με πυξίδα τα sixties...
Sean Bonniwell: Ο γκουρού του garage, οι Music Machine και άλλες ιστορίες…
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
Χρήστος Κορναράκης
Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.