«Τα κομμάτια άρχισαν να ζητούν χώρο - κι εγώ τα άφησα να τον πάρουν»: Ο Stratos Kiris και η μετάβαση των 33 Lovers από το Ghost Flower στο Am I In A Dream (αποκλειστική συνέντευξη)

Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης

Φωτογραφίες: Μαρίζα Καψαμπέλη

Ο Stratos Kiris μιλά για τους 33 Lovers, από το εσωστρεφές Ghost Flower στο πιο ανοιχτό Am I In A Dream, και για το πώς οι σιωπές και ο χώρος έγιναν βασικά στοιχεία ενός πιο άμεσου και βιωματικού ήχου.

Αν έχεις περάσει χρόνο μέσα σε ηχογραφήσεις, ξέρεις ότι οι πραγματικές αλλαγές σπάνια φαίνονται στις ιδέες. Φαίνονται στον αέρα ανάμεσα στα κανάλια. Στο πότε ένα κομμάτι σταματά να «κρατιέται» και αρχίζει να υπάρχει — όχι ως κατασκευή, αλλά ως κάτι που απλώς συμβαίνει. Στην περίπτωση των 33 Lovers του Stratos Kiris, αυτή η μετατόπιση δεν είναι αισθητική επιλογή αλλά μια συνθήκη που χτίζεται μέσα στον χρόνο. Από την παιδική του εκπαίδευση σε κλαρινέτο, ακορντεόν και κλασική μουσική, μέχρι την εφηβεία όπου η κιθάρα γίνεται εργαλείο σύνθεσης και τη διαμόρφωση ενός πιο σταθερού δημιουργικού πεδίου στην Αθήνα, η διαδρομή του μοιάζει να συγκλίνει σε ένα σημείο: στο πώς ο ήχος αποκτά χώρο.

Read more ...

Omen: Αποκλειστική συνέντευξη με τον Nikos Migus πριν από το διήμερό τους στο Κύτταρο στις 19 & 20 Μαΐου...

Συνέντευξη: Γιώργος Τσέκας

 Οι Omen επιστρέφουν στην Ελλάδα, το "δεύτερο σπίτι" τους, για μια επική μίνι περιοδεία (Λάρισα: Πέμπτη 14 Μαΐου 2026 - Skyland Live Music Venue.Θεσσαλονίκη: Παρασκευή 15 Μαΐου 2026 - Eightball Club.Αθήνα: Τρίτη 19 & Τετάρτη 20 Μαΐου 2026 - Κύτταρο Live Club -2 συνεχόμενες μέρες με διαφορετικό setlist- και Καλαμάτα: Παρασκευή 22 Μαΐου 2026) που θα γράψει ιστορία: κερασάκι στην τούρτα τα δύο exclusive shows στο Κύτταρο (19-20 Μαΐου), όπου θα παιχτούν ολόκληρα τα κλασικά Battle Cry και Warning of Danger – για ζωντανή ηχογράφηση! Ο frontman Nikos Migus μιλάει ανοιχτά για την αγάπη των φαν, την αδιαπραγμάτευτη US Power Metal ταυτότητα του Kenny Powell, τις επιρροές του, το underground metal revival στην Ελλάδα και πώς η φωνή του "σώζει" την μπάντα μετά από 40+ χρόνια. "See you in the Arena!"

Read more ...

Assata Shakur: «Έχω κηρύξει τον πόλεμο στους πλούσιους που ευημερούν από τη φτώχεια μας, στους πολιτικούς που μας λένε ψέματα και σε όλα τα ανεγκέφαλα, άκαρδα ρομπότ που προστατεύουν αυτούς και την περιουσία τους...»

Γράφει ο Αντώνης Λάσκαρης

«Έχω κηρύξει τον πόλεμο στους πλούσιους που ευημερούν από τη φτώχεια μας, στους πολιτικούς που μας λένε ψέματα με χαμογελαστά πρόσωπα και σε όλα τα ανεγκέφαλα, άκαρδα ρομπότ που προστατεύουν αυτούς και την περιουσία τους».
– Assata Shakur
 
Στις 2 Μαΐου 1973, οι Assata Shakur, Zayd Malik Shakur και Sundiata Acoli έπεσαν σε μπλόκο όπου στοχοποιημενοι πολιτικά ως στελέχη του BLA τους επιτέθηκε η αστυνομία. Η σύγκρουση είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό και τη σύλληψη των Acoli και Assata Shakur, και τον θάνατο του Zayd αλλά και ενός από τους αστυνομικούς της πολιτείας του Νιου Τζέρσεϊ του Werner Foerster. Κατηγορούμενη για κατηγορίες που περιλάμβαναν φόνο πρώτου βαθμού, η Shakur δικάστηκε επτά φορές και τελικά καταδικάστηκε για τη δολοφονία του αστυνομικού Foerster, ανεξάρτητα από ότι το τραύμα από πυροβολισμό που υπέστη κατά τη διάρκεια της συμπλοκής παρέλυσε μερικώς το χέρι της και την καθιστούσε ανίκανη να πυροβολήσει.

Misty Route - "Ethos" (CD, βινύλιο, ψηφ. κυκλοφορία)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Συνεκτικό alternative/progressive metal άλμπουμ με έμφαση στη ρυθμική δομή, την παραγωγή και τη σταδιακή δραματουργική ανάπτυξη

Πέντε χρόνια μετά το Without A Trace, οι Misty Route επιστρέφουν με το Ethos, το δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους. Αυτό επιβεβαιώνει ότι η εξέλιξη του συγκροτήματος δεν είναι απλώς θέμα εμπειρίας, αλλά και προσανατολισμού. Το τρίο από την Αθήνα -Lefteris Saatsakis σε κιθάρα, φωνητικά και synthesizers, George Armando Konomi στο μπάσο και Konstantinos Kaloudis στα τύμπανα- παραμένει απαράλλακτο, κάτι που φαίνεται στην εσωτερική συνοχή του δίσκου και στη σαφή ταυτότητα του ήχου. Σε σχέση με το Without A Trace, το Ethos είναι πιο βαρύ, πιο συγκεντρωμένο και με πιο καθαρό δραματικό άξονα, χωρίς να χάνει την alt-μελωδικότητα που χαρακτήριζε το ντεμπούτο. Ο Saatsakis, που έχει αναλάβει τη σύνθεση και τους περισσότερους στίχους (όλα τα κομμάτια εκτός από το “Dictator”), καθορίζει τη βασική κατεύθυνση του υλικού. Η εκτέλεση παραμένει πειθαρχημένη και εστιασμένη στις ρυθμικές ιδέες.

Read more ...

As Never Before - To the End of Beyond (2025)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Υπάρχουν δίσκοι που σε προσκαλούν σε έναν χώρο χωρίς χάρτη, όπου η ακουστική εμπειρία γίνεται τελετουργία• To Τhe End of Beyond των As Never Before ανήκει σε αυτούς. Από το πρώτο άγγιγμα της κιθάρας μέχρι την τελευταία ανάσα του τίτλου κομματιού, το άλμπουμ μοιάζει να κινείται σε μια λεπτή γραμμή μεταξύ του οικείου και του παράξενου, του αφηρημένου και του προσωπικού.

Read more ...

The Steams: Το Vile Wonders είναι το σημείο όπου η μπάντα στρέφεται προς μια πιο ωμή -με σχεδόν υπαρξιακή ειλικρίνεια- υπόγεια ηχητική κατάθεση, πυκνή και υπνωτική, με μία σαφή διάθεση απογύμνωσης...

Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

photos: Romanos.l

Στην εποχή όπου το ψυχεδελικό rock παγκοσμίως παλεύει ανάμεσα στην αναβίωση και την επανάληψη, η σύγχρονη psych σκηνή βρίσκεται σε ένα εναλλασσόμενο ηχητικά περιβάλλον όπου η dream pop, το garage, το kraut rock, η folk και o βιομηχανικός θόρυβος, συνυπάρχουν σε ένα περιβάλλον όπου η συνοχή και η ροή ενός άλμπουμ έχουν μεγαλύτερη σημασία από τα μεμονωμένα κομμάτια. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το Vile Wonders των The Steams έρχεται όχι ως μία μίμηση, αλλά ως ένα ακόμη «παιδί» της σύγχρονης ψυχεδελικής σκηνής, επιλέγοντας μια τρίτη, πιο δύσκολη διαδρομή εσωτερικής αποδόμησης.

Read more ...

28 Απριλίου 2006: οι Tool κυκλοφορούν τον πέμπτο τους δίσκο, το έρεβος του "10000 Days", και πέρασαν 20 χρόνια από τότε...

 
"Γιατί η ύπαρξη και ο κόσμος δικαιώνονται αιώνια μόνο ως αισθητικό φαινόμενο."
Νίτσε
 
Το 10,000 Days είναι ένας αμνιακός σάκος γεμάτος με σκοτεινή ύλη, ο οποίος σχίζεται ώστε να δημιουργήσει ένα ποτάμι, άλλοτε φουσκωμένο και επικίνδυνο και άλλοτε ήρεμο, γεμάτο παγίδες, με σκοπό να σε υπνωτίσει για να σε τραβήξει στα έγκατα της ανθρώπινης ψυχής σου. Δεν είναι μια προσπάθεια επανάληψης ή μίμησης σε ό,τι προϋπήρξε, αλλά η εξέλιξη που πατάει επάνω στη σκιά των δυο προηγούμενων κυκλοφοριών της μπάντας. Ένα tribal που σε κυκλώνει και σε κρατάει στην ασφυκτική του αγκαλιά χωρίς τέλος, χωρίς αρχή, μέσα στη δίνη της ύπαρξης και του λόγου αυτής. 

Ο Batman που άλλαξε το σινεμά (The Dark Knight Trilogy: αφιέρωμα στον Christopher Nolan #4)

 Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Η τριλογία του Christopher Nolan, μέσα από τις ταινίες Batman Begins, The Dark Knight και The Dark Knight Rises, καταγράφει μια μετατόπιση που επηρέασε τον τρόπο με τον οποίο ο σύγχρονος κινηματογράφος προσεγγίζει τον υπερηρωικό μύθο. Αυτό που αλλάζει δεν είναι μόνο η αισθητική ή η κλίμακα της παραγωγής. Είναι η ίδια η κατανόηση του ήρωα ως λειτουργία μέσα σε έναν κόσμο που παρουσιάζεται με όρους πραγματικούς, κοινωνικούς, αναγνωρίσιμους.

Στον πυρήνα της αφήγησης βρίσκεται μια απλή, σχεδόν αυστηρή ιδέα: ένας άνθρωπος δημιουργεί έναν ρόλο για να αντέξει ένα τραύμα. Στη συνέχεια, αυτός ο ρόλος αρχίζει να αποκτά διάρκεια, απαιτήσεις και συνέπειες που ξεπερνούν την αρχική του πρόθεση.  Ο Bruce Wayne του Christian Bale δεν παρουσιάζεται ως σταθερή προσωπικότητα. Η συμπεριφορά του μεταβάλλεται ανάλογα με την πίεση που δέχεται. Σε κάθε φάση της τριλογίας, η σχέση του με τον Batman αλλάζει. Άλλοτε τον χρησιμοποιεί ως εργαλείο. Άλλοτε ο ίδιος ο ρόλος καθορίζει το πώς σκέφτεται και δρα.

Read more ...

«Η ρωγμή ως ήχος»: Με αφορμή την πρώτη πολυμεσική εγκατάσταση του Παντελή Καρασεβδά, "Moromo: Submerged Forms & Sounds"...

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Υπάρχει μια στιγμή που ο ήχος παύει να είναι εργαλείο και γίνεται χώρος. Εκεί κάπου, ανάμεσα σε πρόβες που μύριζαν ιδρώτα και μεταλλικά αντικείμενα που αντιστέκονται στο άγγιγμα, γεννήθηκε η ανάγκη για κάτι πιο εσωτερικό. Όχι πιο ήσυχο, αλλά πιο προσωπικό.

Η διαδρομή από τα τύμπανα και τη σκηνή προς τις ηχητικές εγκαταστάσεις δεν είναι μια απλή μετατόπιση μέσου. Είναι μια αλλαγή βλέμματος. Από το «μαζί» στο «μόνος», χωρίς ποτέ να ακυρώνεται το πρώτο. Από τον ρυθμό που ενώνει, στον ήχο που αποκαλύπτει.

Στο MOROMO του Παντελή Καρασεβδά, η ύλη αποκτά φωνή. Το μέταλλο θυμάται, το νερό αγκαλιάζει, οι ρωγμές αφηγούνται. Και κάπου εκεί, ο δημιουργός δοκιμάζει να σταθεί απέναντι στον εαυτό του χωρίς φίλτρα. Όχι για να βρει απαντήσεις, αλλά για να αντέξει τις ερωτήσεις.

Read more ...

inner:i - Lavender (One Little Victory, 2026)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Ένα ώριμο heavy prog ντεμπούτο που ισορροπεί ένταση και ατμόσφαιρα με ουσία και συνοχή

Το ντεμπούτο των inner:i, Lavender, κινείται στον χώρο του heavy prog με αξιοσημείωτη ισορροπία ανάμεσα στην ένταση και την ατμόσφαιρα. Το τρίο από Αθήνα και Βόλο, αποτελούμενο από τους Χριστόφορο Ραζή (Alcestice, ex-4LT), Σπύρο Χαρμάνη (None Other) και Αντώνη Καναρά (Minorface, ex-4LT, ex-Madleaf), δεν επενδύει στην επίδειξη τεχνικής, αλλά σε έναν ώριμο και μελετημένο ήχο, όπου κάθε στοιχείο υπηρετεί τη συνολική αφήγηση.

Read more ...

Rage Against The Machine: 30 χρόνια «Evil Empire»...

Γράφει ο Αντώνης Λάσκαρης

«Το ενδιαφέρον μου σε αυτόν τον αγώνα έχει να κάνει με τις προσωπικές μου εμπειρίες, με τις ρίζες μου, την οικογένειά μου. Ο πατέρας μου είναι ένας μουραλιστής (πρωτότυπο κίνημα ζωγράφων του Μεξικό πάνω σε τοιχογραφία – 1910) επηρεασμένος από την τέχνη των Chicano, ανήκε στην ομάδα Los Four, της μόνης μεξικανικής ομάδας που είχε έκθεση στο Μουσείο Τέχνης του Los Angeles. Οι προσπάθειές του να χτίσει γέφυρες μεταξύ των καλλιτεχνών του Los Angeles, των εργατών, και των Chicanos ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, με οδήγησε, πολιτικά, προς τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα. Επίσης, οι εμπειρίες του παππού μου σαν μαχητής της επανάστασης το 1910. Ο παππούς μου πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες ως οικονομικός μετανάστης, εργάστηκε ως εργάτης γης στη Silicon Valley, στην California. Το ωράριο εργασίας του διαρκούσε 15 έως 16 ώρες καθημερινά, με εφίδρωση και την επιβολή της φτώχιας. Βλέπω την εμπειρία του να αντικατοπτρίζεται στις μαρτυρίες των Ζαπατίστας, των αυτόχθονων ανταρτών αγροτών που αγωνίζονται καθημερινά για να επιβιώσουν».

Zack de la Rocha
[Enlace Civil of San Cristobal de las Casas / Chiapas 1998]

Read more ...

Ni Moya - Dream, Oh Dream, Show Me the Way (2026)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Εσωτερική ambient και ψυχεδελική διαδρομή με αναλογικούς ήχους, μινιμαλιστική προσέγγιση και ονειρική αισθητική από τον μπασίστα και τραγουδιστή των Naxatras.

Ο Ni Moya γεννήθηκε σχεδόν αθόρυβα, ως μια προσωπική διέξοδος του Γιάννη Βαγενά πέρα από τη συλλογική ταυτότητα των Naxatras. Από τις πρώτες του απόπειρες με software μέχρι τη συνειδητή στροφή στο hardware και τον αυτοσχεδιασμό, η πορεία του project παρέμεινε σταθερά προσανατολισμένη προς μια πιο εσωτερική, ελεγχόμενη μορφή έκφρασης. Το ομώνυμο ντεμπούτο κατέγραψε αυτή την αναζήτηση σε πρωτογενές στάδιο, ενώ το Reverie αποκρυστάλλωσε μια πιο ώριμη προσέγγιση, με έμφαση στη διάρκεια, τη ροή και την αξία της σιωπής. Μέσα από αυτή τη σταδιακή εξέλιξη, ο Βαγενάς διαμόρφωσε μια προσωπική γλώσσα που δεν στηρίζεται στην ένταση, αλλά στη λεπτομέρεια και στη συγκέντρωση.

Read more ...

BOKAVOY: "Με το μαχαίρι στα δόντια…"

Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης

Ο Σωτήρης Τσόλης μιλά για το ντεμπούτο των BOKAVOY, τη νυχτερινή δημιουργία, τη σιωπή ως δομή και τη μετάβαση από την Αθήνα στο Παρίσι

Στην Αθήνα που κοιμάται και ξυπνά ταυτόχρονα, ανάμεσα στη σκόνη των δρόμων και το απαλό φως των πρώτων ωρών, γεννήθηκε το πρώτο, ομώνυμο άλμπουμ του project BOKAVOY. Ο Σωτήρης Τσόλης μου μιλά για τις νυχτερινές ώρες όπου η μουσική παίρνει ανάσα, για τον ήχο που ακούει τον χώρο γύρω του, και για την αίσθηση της ροής που καθορίζει κάθε φράση, κάθε παύση, κάθε σιωπή. Αυτή η συνέντευξη είναι μια πρόσκληση να δεις τον δίσκο όχι μόνο με τα αυτιά, αλλά με το χρόνο και την προσοχή σου.

Read more ...

To Merlin's χορηγός στο 4ο Poltergeist Festival, το Σάββατο 2 Μαΐου στo An Club...

Το POLTERGEIST FESTIVAL γίνεται για τέταρτη φορά αλλά φέτος αποκτά έναν ιδιαίτερο σκοπό: Την οικονομική ενίσχυση της Κίνησης Πολιτών Μοσχάτου – Μεσοποταμία.
Για το POLTERGEIST IV, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 2 Μαΐου στο ΑΝ club έχει συγκροτηθεί μια μπάντα, που αποτελείται από μουσικούς που δημιουργούν και συμμετέχουν, εδώ και αρκετά χρόνια, στην ανεξάρτητη rock σκηνή της Αθήνας.

Read more ...

we.own.the.sky: Το μόνο μας όριο ο Ουρανός...

Γράφει ο Αντώνης Λάσκαρης

Πως ένα “δύσκολο” ιδίωμα όπως το post-rock γίνεται να μοιάζει τόσο οικείο. Με δουλειά, και τεχνική κατάρτιση, με αγάπη για αυτό που κάνουν μα πάνω απ' όλα σίγουρα με ταλέντο. Οι “δικοί μας” we.own.the.sky με τον τρίτο τους μεγάλο δίσκο, In your Absence, μέσα από “την απουσία” τους, παραδίδουν μαθήματα δομική progressive αμεσότητας σε μια πτήση, αλλά και μια ελεύθερη πτώση σε ότι ποιο ελπιδοφόρο, ανοίγοντας τα μυαλά και τις ψυχές μας στους απέραντους ουρανούς αυτής της μουσικής.

Read more ...

Γραφτείτε στο Νewsletter του Merlin

FEATURED VIDEOS

  • 1