Getatchew Mekuria: Όταν ο Αιθίοπας κολοσσός του σαξοφώνου συνάντησε τους Ολλανδούς αναρχικούς The Ex...

Γράφει ο Θανάσης Μήνας

O σαξοφωνίαστας Getatchew Mekuria (16.03.1935 – 04.04.2016) είναι ένας θρύλος της μουσικής παράδοσης των Αμάρα της Αιθιοπίας. Γεννήθηκε στην επαρχία του Ιφάτ, στο Κέρας της Αφρικής∙ διαπολιτισμικό πέρασμα, με έντονο αραβικό στοιχείο. Καταπιάστηκε αρχικά με παραδοσιακά όργανα όπως το krar (κάτι σαν πεντάχορδη ή εξάχορδη αιθιοπική, ας πούμε, λύρα) και το masenqo (μονόχορδο τοξωτό λαούτο). Σε ηλικία δεκατριών ετών, όμως, αφοσιώθηκε στο σαξόφωνο και στο κλαρινέτο.

Read more ...

Συγκεντρωτικά αποτελέσματα εγχώριων μουσικών προϊόντων (Tέταρτο Mέρος)...

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Στο παρόν κείμενο το τέταρτο μέρος με συγκεντρωμένες μερικές σύντομες προσωπικές απόψεις για πολύ ενδιαφέρουσες, κατά την ταπεινή μου γνώμη, κυκλοφορίες  από εγχώριες μπάντες που άκουσα τους τελευταίους μήνες και έχουν δημοσιευτεί  στον προσωπικό μου λογαριασμό και στον λογαριασμό του Merlin's Music Box στο facebook. Είναι πολύ ενθαρρυντικό που συνεχώς εμφανίζονται τόσο καλές δουλειές με μεράκι, υπομονή, επιμονή και έμπνευση από νέα, κυρίως, παιδιά, που ξοδεύουν χρόνο και χρήμα για να πραγματώσουν τα όνειρά τους στη μουσική. Να παρακολουθείτε τη σκηνή και να τη στηρίζετε και να τη σέβεστε, γιατί πραγματικά της αξίζει...

Read more ...

Stournari Street Βand: «Οι στίχοι των τραγουδιών θέλουμε να είναι η καρδιά, η πραγματική υπόσταση της μουσικής μας, όπως άλλωστε και τα ποιήματα που επιχειρούμε να μελοποιήσουμε...»

Συνέντευξη: Φαίη Φραγκισκάτου

Όλα ξεκίνησαν στις  9 Αυγούστου 2022, όταν περιφράχτηκε η πλατεία Εξαρχείων με λαμαρίνες για να υλοποιηθεί εκεί ένας σταθμός μετρό, αχρείαστος για τους κατοίκους και τους θαμώνες της περιοχής, αλλά χρήσιμος στα οικονομικά συμφέροντα που θέλουν να μεταβάλουν τη φυσιογνωμία και τη μορφή της, με σκοπό την τουριστικοποίηση και το κέρδος (gentrification). Οι Stournari Street Band ξέρουν κάτι παραπάνω...

Read more ...

Οι στίχοι που ο Kris Kristofferson ζήτησε να χαραχθούν στην ταφόπλακα του...

Ένας επιτάφιος παρέχει στον εκλιπόντα μια τελευταία ευκαιρία να στείλει ένα μήνυμα στον κόσμο των θνητών που περιγράφει ποιος είναι και τι πρεσβεύει. Επομένως δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ο παραγωγικός τραγουδοποιός Kris Kristofferson που έσβησε το τελευταίο κερί της ζωής του στις 29 Σεπτεμβρίου 2024, είχε ζητήσει να χαραχτούν στην ταφόπλακά του οι πρώτοι στίχοι από το "Bird on The Wire" του Leonard Cohen, καθώς πίστευε ότι του ταίριαζαν απόλυτα. («Like a bird on the wire, like a drunk in a midnight choir, I have tried in my way to be free»).

Read more ...

Η Γυναίκα Του Δάσους...

Γράφει ο Γιώργος Τσέκας

Η γλυκιά ώρα που ξεκουράζω το κορμί μου από το κυνήγι της επιβίωσης. Να βρω τροφή. Να παλέψω για να την κατακτήσω. Να προστατέψω τα νώτα μου από επιδρομείς και άγρια ζώα. Να ψάξω το επόμενο θύμα μου που θα τολμήσει να περάσει μέσα από το δάσος. Αναπαύω σάρκα και νου δίπλα στη φωτιά μου. Δεν το κρύβω πως έχω μια μυστηριακή έλξη με τη φωτιά και ανάβω την εστία κάθε που βραδιάζει με έναν ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται η όλη διαδικασία με καθορισμένες κινήσεις και πράξεις. Κάθομαι σε ένα κούτσουρο που έχω ντύσει με προβιές ζώων και μαλάκωσα την τραχιά επιφάνεια του. Κοιτάζω βαθιά μέσα στις φλόγες της. Το μυαλό μου ταξιδεύει έξω από το ιερό δάσος αλλά και πέρα από τις εύφορες πεδιάδες....

Read more ...

Ανώμαλα Ρίμματα: «Εξη» (ψηφιακή κυκλοφορία, ελεύθερο download)

 Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

Στους ιθαγενείς της ελληνικής punk κοινότητας τα Ανώμαλα Ρίμματα δεν είναι άγνωστο συγκρότημα. Σαν μπάντα είναι ένα από τα απότοκα της πρώτης καραντίνας του covid-19, μιας και ξεκίνησαν να προβάρουν στα... μουλωχτά εν μέσω αυτής και το 2021 κυκλοφόρησαν σε δική τους DIY παραγωγή το πρώτο τους δίσκο Έρχεται Χάος.

Read more ...

Το American Idiot των Green Day ως καλλιτεχνικό, πολιτιστικό και πολιτικό φαινόμενο 20 χρόνια μετά την κυκλοφορία του...

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

 Η 21η Σεπτεμβρίου 2004 σηματοδότησε μια σημαντική στιγμή στην ιστορία της σύγχρονης rock μουσικής με την κυκλοφορία του American Idiot των Green Day. Δύο δεκαετίες μετά, το άλμπουμ παραμένει όχι μόνο μια μουσική επιτυχία αλλά και ένα εμβληματικό πολιτικό και κοινωνικό έργο που συνεχίζει να εμπνέει και να προκαλεί συζητήσεις. Σε αυτήν την εκτενή ανασκόπηση, θα εξετάσουμε πώς το American Idiot ενσωμάτωσε τη δυσαρέσκεια της εποχής, την καλλιτεχνική και πολιτική του επιρροή, και πώς κατόρθωσε να παραμείνει ακόμα και σήμερα επίκαιρο.

Read more ...

Pete Brown: Ποιητής της αντικουλτούρας, στιχουργός των Cream και underground καλλιτέχνης...

Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

O Ginger Baker του τηλεφώνησε κάποια στιγμή και του είπε, «Κοίτα, είμαστε στο στούντιο με τους Cream και ξέρω πως γράφεις καλά. Χρειαζόμαστε την βοήθειά σου». Eκεί έγινε εμφανές ότι υπήρχε μια χημεία ανάμεσα στον Peter Brown και στον Jack Bruce και όταν το τραγούδι των Cream «I Feel Free» έγινε επιτυχία, όλοι αποφάσισαν πως o Brown θα ήταν ο στιχουργός της μπάντας.

Read more ...

Γιώργης Ξυλούρης («Ψαρογιώργης»): «Το ζύμωμα που συμβαίνει επί σκηνής είναι αυτό που με τραβάει να παίξω. Δεν είναι έτοιμο το ψωμί, το ζυμώνουμε, το πλάθουμε στη σκηνή...»

Συνέντευξη: Βαγγέλης Χαλικιάς

Φωτογραφίες: Γιώργος Φραγκίσκος (Lowlight Photography)

Το πρωινό της 6ης Αυγούστου ξεκίνησε η γνωριμία μας με τον Γιώργη Ξυλούρη, τον Ψαρογιώργη. Σε λίγη ώρα θα πετούσαμε από την Αθήνα για την Αλεξανδρούπολη από όπου την επόμενη μέρα (7/8) θα παίρναμε το καράβι για τη Σαμοθράκη μιας και ο Γιώργης θα εμφανιζόταν πρώτος στο τετραήμερο Pulsar Samothraki Art Festival. Στην παρέα μας από την Αθήνα ήταν ο φωτογράφος του Pulsar Γιώργος Φραγκίσκος μαζί με την φίλη του φεστιβάλ την Ζωή Παπαδάτου. Στο ξενοδοχείο όπου θα περνούσαμε το βράδυ μας συναντήσαμε και τον εκπληκτικό Μάρκο Πινακουλάκη ο οποίος ότι είχε φτάσει από τη Ρόδο μετά από ένα 15νθήμερο με τους Social Waste και θα συνόδευε τον Γιώργη Ξυλούρη ως ηχολήπτης. H παρέα από την πρώτη ματιά έδειξε ότι θα δέσει καλά και ότι θα περάσουμε όμορφα. Πάνω στην μπύρα και τη ρακί, λοιπόν, είπαμε με τον Ψαρογιώργη να κάνουμε μια κουβέντα, όχι για το Pulsar αλλά για τη συνεργασία του με τον Jim White με αφορμή τα τρία επερχόμενα λάιβ τους στην Ελλάδα (31/08 στο Ιδαίο Άντρο, Κρήτη, 01/09, Κηποθέατρο «Νίκος Καζαντζάκης», Ηράκλειο, 03/09 Temple, Αθήνα) .

Read more ...

Συγκεντρωτικά αποτελέσματα εγχώριων μουσικών προϊόντων (Tρίτο Mέρος)...

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Στο παρόν κείμενο το τρίτο μέρος με συγκεντρωμένες μερικές σύντομες προσωπικές απόψεις για όμορφα δισκάκια από εγχώριες μπάντες που άκουσα τους τελευταίους μήνες και έχουν δημοσιευτεί  στον προσωπικό μου λογαριασμό και στον λογαριασμό του Merlin's Music Box στο facebook. Είναι πολύ ενθαρρυντικό που συνεχώς εμφανίζονται τόσο καλές δουλειές με μεράκι, υπομονή, επιμονή και έμπνευση από νέα, κυρίως, παιδιά, που ξοδεύουν χρόνο και χρήμα για να πραγματώσουν τα όνειρά τους στη μουσική. Να παρακολουθείτε τη σκηνή και να τη στηρίζετε και να τη σέβεστε, γιατί πραγματικά της αξίζει...

Read more ...

Heavenly Pop Hit: το μουσικό ταξίδι του Martin Phillipps στον πλανήτη Γη

Γράφει η Φαίη Φραγκισκάτου

Φωτογραφία: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (qoq photos)

«Each evening the sun sets in five billion places, seen by 10 billion eyes, set in five billion faces» 

(Heavenly Pop Hit- The Chills, 1990)

Το 1990 σήμανε την αρχή της τελευταίας δεκαετίας του 20ού αιώνα. Τη χρονιά εκείνη, το paisley underground παραχώρησε τη θέση του στο grunge, το βινύλιο άρχισε να παραγκωνίζεται από τα compact discs, ο υπαρκτός σοσιαλισμός κατέρρευσε, τα σύννεφα του πολέμου άρχισαν να σκιάζουν τα Βαλκάνια και το εγχώριο πολιτικό σύστημα συνέχισε να περιδινείται στην τροχιά των εξελίξεων του «βρώμικου 89». Ένα τέλος εποχής, μια χρονιά–προάγγελος μεγάλων και βίαιων κοινωνικοπολιτικών αλλαγών. Μια εποχή μεταιχμιακή. Καταιγιστική και αβέβαιη για μια έφηβη 16 χρονών από ένα εργατικό προάστειο της Αθήνας που όμως μέσω της ΕΡΤ είχε την δυνατότητα να παρακολουθεί το MTV.

Read more ...

Hot Fuss: Το ντεμπούτο άλμπουμ των Killers που ταρακούνησε την indie rock σκηνή έκλεισε είκοσι χρόνια από την κυκλοφορία του..

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Στις 7 Ιουνίου του 2004, η μουσική σκηνή υποδέχτηκε ένα άλμπουμ που έμελλε να καθορίσει μια ολόκληρη γενιά και να καταστεί κλασικό. Το Hot Fuss των Killers, με την εκρηκτική ενέργεια και τη μοναδική μείξη indie rock, new wave και synth-pop, άλλαξε τα δεδομένα και αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον για την ροκ μουσική. Οι Killers, προερχόμενοι από το Λας Βέγκας, κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν ήχο που ήταν ταυτόχρονα νοσταλγικός και σύγχρονος, προσφέροντας μια αίσθηση φρεσκάδας και ενθουσιασμού. Ας εξετάσουμε το άλμπουμ αυτό με την προσοχή που του αρμόζει.

Read more ...

Lydia Lunch: Ιέρεια του no wave και μια ασυγκράτητη μηχανή διαμαρτυρίας σε έναν πόλεμο που δεν τελειώνει ποτέ...

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Πριν από το #MeToo, πριν από το κίνημα Riot Grrl, υπήρχε η Lydia Anne Koch, γνωστή περισσότερο στους καλλιτεχνικούς κύκλους ως Lydia Lunch, μια τραγουδίστρια, ποιήτρια, συγγραφέας και ηθοποιός που γεννήθηκε στις 2 Ιουνίου 1959 στο Ρότσεστερ του Μεγάλου Μήλου. Κεντρική φιγούρα της no wave σκηνής στα τέλη της δεκαετίας του '70, η Lunch έχει ακολουθήσει μια καριέρα τεσσάρων και πλέον δεκαετιών μετατρέποντας την ουσία της ζωής της σε μια απροκάλυπτη, ζόρικη και συναρπαστική τέχνη. Σύμφωνα με το περιοδικό Kerrang!, το τραγούδι «Death Valley 69», μια συνεργασία της Lunch με τους Sonic Youth που συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ του συγκροτήματος Bad Moon Rising (Blast First, 1985), είναι «ένα από τα 50 πιο καταχθόνια τραγούδια που γράφτηκαν ποτέ». Ποιο ήταν το σχόλιο της Lunch σε αυτή την «τιμητική» διάκριση; «Προφανώς δεν έχουν ακούσει τα άλλα 49 που έχω γράψει…» 

Read more ...

Ταΐζοντας το Τέρας...

Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

Ο δόκτωρ Φρανκενστάιν του καπιταλισμού δημιούργησε ένα τέρας που αφέθηκε ελεύθερο να πλέει στο μεγάλο ποτάμι του πλανήτη, διψασμένο για τη σάρκα και το αίμα κάθε ζωντανού πλάσματος που φιλοξενείται πάνω του. Το τέρας δεν μοιάζει με τα γνωστά τέρατα των παραμυθιών της γιαγιάς. Δεν έχει σαφές πρόσωπο, μοιάζει με ένα υπερκράτος υπεράνω των κρατών, μια αόρατη εξουσία που κυβερνά τους πάντες, παρότι κανείς δεν την έχει εκλέξει...

Read more ...

Η δεύτερη ζωή του «Forbidden» των Black Sabbath...

Γράφει ο Γιώργος Τσέκας

Οι διαφορές μεταξύ των δύο άλμπουμ είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς, δίνοντας μια δεύτερη ευκαιρία σε μια αποτυχία ως χριστουγεννιάτικο δώρο στην εφηβεία μας. 29 χρόνια αργότερα, αυτά τα λαμπρά τραγούδια παίρνουν την εκδίκησή τους. Ναι, τα αουτσάιντερ όπως το Forbidden είναι δύσκολο να σκοτωθούν και ακόμα πιο δύσκολο να πεθάνουν.

Read more ...

Γραφτείτε στο Νewsletter του Merlin

FEATURED VIDEOS

  • 1