Αντώνης Ζήβας

  • "Undercover": Το νέο άλμπουμ των Dr. Albert Flipout's one CAN band feat. Mickey Pantelous (σε βινύλιο και CD)...

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    φωτό: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (QoQ Photos)

    Ο Μίκης Παντελούς και ο θρυλικός Dr. Albert Flipout, (το κρουστό-κονσέρβα που είναι δεμένο στο αριστερό του πόδι), επιστρέφουν και είναι… Undercover. Πρόκειται για το τέταρτο άλμπουμ κατά σειρά (και το δεύτερο σε βινύλιο), του ανθρώπου ορχήστρα (One man band) ή της μπάντας με το μεγαλύτερο όνομα και τα λιγότερα μέλη. Το Undercover όπως φανερώνει και ο τίτλος του δίσκου, αποτελείται από 5½ διασκευές και 2½ πρωτότυπα τραγούδια. Συνολικά 8 κομμάτια που καλύπτουν όλα τα είδη μουσικής, με τα οποία καταπιάνεται το εν λόγο «σχήμα». Από ωμό ακατέργαστο blues του αμερικάνικου νότου και καθαρόαιμο παραδοσιακό rock and roll, μέχρι μεταμεσονύχτια ημιφωτισμένα και γεμάτα καπνό και αλκοόλ βαλσοειδή άσματα.

  • “Το πάθος γιά τη λευτεριά...” Η ιστορία ενός συνθήματος...

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    “Το πάθος για τη λευτεριά, είναι δυνατότερο από όλα τα κελιά”. πρόκειται για ένα από τα πιο όμορφα και διαχρονικά αναρχικά ελληνικά συνθήματα. Λίγοι γνωρίζουν όμως την ιστορία του, ποιος το έβγαλε πότε βγήκε και σε ποιες συνθήκες. Έκλεισαν 15 χρόνια από τότε που ο σύντροφος Γιάννης Μπουκετσίδης έφυγε από τη ζωή νέος, σε ηλικία 48 ετών, προδομένος από τη καρδιά του. Ο Γιάννης ήταν ένας από αυτούς τους συντρόφους που μέσα του κυριαρχούσε η συνεχής και απαράμιλλη αποφασιστικότητα αγώνα και αλληλεγγύης.

  • «Δέκα, εκατό, χιλιάδες καταλήψεις...» (Η μικρή-μεγάλη ιστορία των καταλήψεων στην Ελλάδα)

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Ο τίτλος του αφιερώματος που ακολουθεί, είναι η αρχή ενός δημοφιλούς αναρχικού συνθήματος υπεράσπισης των καταλήψεων κτιρίων, το οποίο έλεγε: «Δέκα, εκατό, χιλιάδες καταλήψεις, ενάντια σε ένα κόσμο οργανωμένης πλήξης». Το αφιέρωμα που θα διαβάσετε, γράφτηκε και δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην εφημερίδα δρόμου Άπατρις τον Απρίλη του 2013. Σήμερα παραμένει ακόμη ενδιαφέρον, καθώς εκτός της ιστορικής αναδρομής στις ελληνικές καταλήψεις, προσπαθεί να αναδείξει και τον Λόγο τους. Αποφάσισα να το εμπλουτίσω επίσης με κάποια παραπάνω στοιχεία σε σχέση με το αρχικό κείμενο, ώστε να είναι ακόμη περισσότερο επίκαιρο.

  • «Ό,τι λέτε στα δελτία ειδήσεων»…

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Εδώ και αρκετές μέρες, με αφορμή την επιχείρηση εγκατάστασης προσφύγων και κατατρεγμένων από τους πολέμους, παρακολουθούμε σε διάφορες πόλεις και χωριά της βόρειας Ελλάδας σκηνές που θα μπορούσαν να έχουν βγει τόσο από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, όσο και πρόσφατα από τη Γερμανία.Για να καταλάβετε γιατί αναφέρω συγκεκριμένα τη Γερμανία: Περισσότερες από 1.000 επιθέσεις σε καταλύματα προσφύγων έγιναν το 2015 στη Γερμανία – αριθμός πενταπλάσιος σε σύγκριση με το 2014. Τα περισσότερα κρούσματα βίας καταγράφονται στην επαρχία. Στις «επιθέσεις» περιλαμβάνονται κάθε είδους ποινικά αδικήματα, από την υποκίνηση μίσους με ρατσιστικά συνθήματα, μέχρι εμπρησμούς ξενώνων φιλοξενίας προσφύγων.

  • CUT-UP Volume one: Ένας φανταστικός μουσικός διάλογος ανάμεσα σε δυο όργανα της συμφωνικής του κόσμου...

    Στο ρόλο της βιόλας η Φαίη Φραγκισκάτου. Στο ρόλο του τσέλου ο Αντώνης Ζήβας

    Το δοξάρι ακούμπησε κερωμένο επάνω στη Λα χορδή της βιόλας παίζοντας τη πρώτη νότα: «Σήμερα βρήκα χρόνο να ανοίξω το μήνυμά σου».
    Το Τσέλο συμπλήρωσε τη φράση: «Ο χώρος, ο χρόνος είναι πλαστοί».
    Η βιόλα αποκρίθηκε: : «Πού τελειώνει η αλήθεια και πού αρχίζει η μυθοπλασία»; 
    Το τσέλο έπαιξε μία πέμπτη: «Στην πλάνη του αυτεξούσιου όλα είναι όνειρο στην περιοχή του ονείρου».
    Ο διάλογος τους συνεχίστηκε, με τις παρτιτούρες να έχουν πέσει πια στο πάτωμα:

  • David Laing: “One Chord Wonders - Λόγος και Σημασία στο Punk Rock”

    Γράφει ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΗΒΑΣ

    “Είμαστε οι άνθρωποι που δεν θέλετε να ξέρετε
    Ερχόμαστε από μέρη που δεν θέλετε να πάτε”.
    (Sham 69-”Angels With Ditry Faces”)

    Για το νόημα και τη φιλοσοφία του punk rock έχουν γραφτεί πολλά. Το βιβλίο όμως για το οποίο πρόκειται να διαβάσετε παρακάτω, προσεγγίζει το φαινόμενο του punk πιο πολύ μέσα από μια καθαρά κοινωνιολογική ματιά (και όχι μουσική), σαν αποτέλεσμα του τέλματος που βρισκόταν η μουσική βιομηχανία στα τέλη της δεκαετίας του ’70, εξαιτίας των πολυέξοδων ροκ σταρ και της έλλειψης μουσικής φαντασίας από την πλευρά τους προς κάτι πιο νέο και πιο δημιουργικό.

  • Holy Monitor s/t LP 

    ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΗΒΑΣ

    Τους Holy Monitor είχα τη τύχη να τους δω στη παρθενική τους εμφάνιση μπροστά στο κοινό, όταν είχαν ανοίξει τη συναυλία των Αμερικανών Warlocks. Το δελτίο τύπου του ΑΝ Club σχετικά με την εμφάνισή τους εκείνη τη βραδιά ανάφερε ότι η μπάντα θα παρουσίαζε για πρώτη φορά “ζωντανά” σε κοινό τη δουλειά της. Αυτό που είδα και άκουσα όμως ήταν ένα συγκρότημα πολύ δεμένο μουσικά, το οποίο πατούσε γερά στα πόδια του πάνω στη σκηνή και γνωρίζοντας άριστα τον ήχο και το είδος που έχει επιλέξει για να εκφράζεται, δεν άφηνε την παραμικρή ένδειξη πρωτοεμφανιζόμενης μπάντας. Αυτό το καλοδουλεμένο αποτέλεσμα, επιβεβαιώνεται σήμερα με τον καλύτερο τρόπο μέσα από  τη κυκλοφορία του πρώτου ομώνυμου δίσκου τους, ενός άλμπουμ που θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για ένα από τα καλύτερα της χρονιάς που διανύουμε.

  • Junkheart: Μεταμεσονύχτιο D.I.Y. Punk Rock, τσακισμένες χορδές και σάπιοι στίχοι. Αποκλειστική συνέντευξη στον Αντώνη Ζήβα

    Η συνέντευξη με τους Junkheart θα μπορούσε να θεωρηθεί ως “στημένη”, για τον λόγο του ότι ο υπογράφων αυτή συνδέεται με τα μέλη της μπάντας με μακροχρόνια φιλία, της οποίας αφετηρία είναι οι κοινοί τόποι αγώνα, πολιτιστικής και πολιτικής πράξης, όπως ορίζονται μέσα από την αυτοοργανωμένη αντίληψη των αναρχικών/αντιεξουσιαστικών καταλήψεων. Αντιλήψεις ιδεών και αλληλεπιδράσεων που διέπονται πρωτίστως από τις αρχές της ισότιμης, οριζόντιας σχέσης, απαλλαγμένες από κάθε συμφεροντολογικό, εμπορικό και διαφημιστικό κομφορμισμό. Επομένως, αυτή η συνέντευξη δεν είναι καθόλου “στημένη”.
    Οι Junkheart σχηματίστηκαν στην Αθήνα το 2013. Παίζουν ελληνόφωνο punk rock, και αρκετές φορές “ξεκουμπώνουν” τα καλώδια από τους ενισχυτές και με ακουστικά στοιχεία δίνουν μία διαφορετική -ας τη χαρακτηρίσω “ευαίσθητη”- διάσταση στη τραχύτητα του punk.
    Έχουν κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ σε βινύλιο, το «Καμιά Πατρίδα» (2014) και το «Τραγούδια του Ανέμου» (2016), ενώ αυτόν τον καιρό ηχογραφούν τον τρίτο τους δίσκο «Άνοιξη Ρε», ένα LP με δέκα κομμάτια.

  • Kemerov - FMKD (Vault Relics, 2017)

    ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΗΒΑΣ

    Οι Kemerov μας έρχονται από τις Σέρρες και είναι μία μπάντα όπου μέσα από μία μουσική “διπολική διαταραχή” συνυπάρχουν στο ύφος της και στον ήχο της το old school death metal, το stoner/doom και το death punk, όπως τα έχουμε γνωρίσει μέσα από τη σχολή των Entombed, των Cathedral αλλά και των τεράστιων Turbonegro, Hellacopters και Backyard Babies.

  • One Day As A Lion: Η μπάντα, ένα φασιστικό σλόγκαν και η μικρή-μεγάλη ιστορία της πρώτης ένοπλης αντιφασιστικής ομάδας, των Arditi Del Popolo, στην Ιταλία του μεσοπολέμου...

    Γράφει ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΗΒΑΣ

    Στη ζωντανή ιστορία του rock and roll έχουν υπάρξει -υπάρχουν και θα υπάρχουν- μπάντες που εμπνεύστηκαν το όνομά τους από κάποιο πολιτικό γεγονός, σύνθημα ή κατάσταση. Μια τέτοια περίπτωση είναι και αυτή των One Day As A Lion, ενός project που σχηματίστηκε το 2008 από τον τραγουδιστή των Rage Against the Machine Zack de la Rocha, και τον Jon Theodore, ιδρυτικό μέλος και ντράμερ των Mars Volta (και από το 2013 έως σήμερα των Queens of the Stone Age). Οι δυο τους γνωρίζονταν αρκετά χρόνια πριν συνεργαστούν και το 2008 συναντήθηκαν στο στούντιο ενός κοινού τους φίλου που παρέδιδε μαθήματα ντραμς σε παιδιά στο Λος Άντζελες. Εκεί, μεταξύ των άλλων, υπήρχαν ένα «παιδικό» σετ τυμπάνων, διάφοροι παλιοί ενισχυτές κιθάρας, αναλογικά delay και distortion pedals, κι ένα παμπάλαιο αναλογικό Rhodes Mark 1 με χαλασμένα πλήκτρα. Ο Jon Theodore κάθισε στα τύμπανα και ο Zack de la Rocha συνέδεσε το συνθεσάιζερ σε έναν παλιό Marshall ενισχυτή κιθάρας του ’70, αφού πρώτα το πέρασε από ένα μισοσπασμένο delay pedal.

  • Oι Birthday Kicks και οι Craang μιλούν αποκλειστικά στο Merlin’s Music Box περί παντός επιστητού...

    φωτο: Birthday Kicks

    Συνέντευξη: Αντώνης Ζήβας και Γιάννης Καστανάρας

    Φωτογραφίες Birthday Kicks: Γιάννης Χατζηαντωνίου

    Μεθαύριο και αντιμεθαύριο, την Παρασκευή 27 και το Σάββατο 28 Ιανουαρίου αντίστοιχα, οι Birthday Kicks από τη Λάρισα και οι Craang από τη Θεσσαλονίκη θα οργώσουν τη σκηνή του ΙΛΙΟΝ plus καλεσμένοι του Merlin’s Music Box, παρέα με άλλες τέσσερις εκλεκτές rock μπάντες: τους The Snails και τους Youth in Outer Space την πρώτη μέρα, και τους Fuel Eater και τους Golden Nugget τη δεύτερη.

     Ο Αντρέας Αλμπάνης (κιθάρα και φωνή στους Birthday Kicks) και ο Μάνος Τσελεπής (κιθάρα στους Craang και μπάσο στους Birthday Kicks) ανέλυσαν τις ερωτήσεις του Merlin’s, και τις κουβέντιασαν μεταξύ τους.  Κατηφορίζουν στην Αθήνα για να κάνουν σαματά έχοντας στις αποσκευές τους παλιό και νέο υλικό και δηλώνουν ότι η παρέα τους είναι έτοιμη να γκρεμίσει το μαγαζί. Υπάρχει κάποιος λόγος να μην τους πιστέψουμε;

  • Panos Birbas “Finchley Road” (CD, Violins Productions 2017)

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    (φωτό: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος)

    Αγαπώ ιδιαίτερα τα άλμπουμ που διηγούνται προσωπικές στιγμές και ιστορίες των δημιουργών τους. Είναι απογυμνωμένα από κάθε τι το επιτηδευμένο, στέκονται έτσι άδολα γυμνά απέναντί σου χωρίς να περιμένουν να πάρουν κάτι από σένα. Σου προσφέρονται έτσι απλά, λιτά και απέριττα, δίνοντας σου όλα τα συναισθήματα που τα απαρτίζουν. Έτσι, όπως ο έρωτας. Αν είσαι τυχερός και τα νιώσεις είσαι κερδισμένος. Αν, πάλι, σου ξεφύγουν, είσαι διπλά χαμένος γιατί άφησες άλλη μια μικρή απόλαυση στο μεγάλο πλου της ζωής να περάσει δίπλα σου χωρίς να την απολαύσεις και να την κάνεις δική σου, μέρος σου, να γίνει Εσύ.
    Ακριβώς μια τέτοια περίπτωση είναι το δεύτερο άλμπουμ του Πάνου Μπίρμπα που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες με τίτλο Finchley Road. Ο Πάνος δεν είναι άγνωστος στους κατοίκους της ελληνικής rock and roll κοινότητας μιας και είναι o frontman των σπουδαίων Dustbowl. Τη φωνή του έχουμε ήδη απολαύσει στο πρώτο προσωπικό του άλμπουμ Mournful (2013) και, ακόμη περισσότερο, στο καλύτερο (κατά τη γνώμη μου, και όχι μόνον) άλμπουμ που κυκλοφόρησε πέρυσι στη χώρα μας, το καταπληκτικό The Great Fandango των Dustbowl.

  • Prince of Lilies: «The Year I Broke» EP

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Οι Prince Of Lilies είναι η περίπτωση της μπάντας που αποτελεί το όνειρο κάθε Έλληνα/ίδας μουσικού που παίζει rock and roll. Δεν είναι λίγο να ξεκινάς από την Ελλάδα κι ένα μικρό χωριό, το Αβδού, λίγο έξω από το Ηράκλειο Κρήτης, να μεταναστεύεις στο Λος Άντζελες επειδή μόνο και μόνο θέλεις να παίξεις rock and roll, να σχηματίζεις μία μπάντα που λέγεται Barb Wire Dolls κι εκεί να κατακτάς το όνειρό σου.

  • Screaming DEAD Balloons: L 'Un Ar Id... (ψηφιακό άλμπουμ και περιορισμένα βινύλια)

    γράφει ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΗΒΑΣ

    Στην Λάρισα έχω να πάω πάρα πολλά χρόνια, συνεπώς δεν γνωρίζω τις συνήθειες των κατοίκων της σήμερα στα... υγρά κοκτέιλ. Μπορώ όμως να..μυρίσω τα μουσικά κοκτέιλ που πλασάρει η πόλη τα τελευταία χρόνια, τα οποία έχουν ως βασικό συστατικό το fuzz σε όλες τους τις συνταγές. Μια τέτοια συνταγή θα σας παρουσιάσω σήμερα και είμαι σίγουρος ότι αν δοκιμάσετε να τα ανακατέψετε όλα αυτά θα έχετε ένα εκρηκτικό εγκεφαλικό αποτέλεσμα που θα σας ταξιδέψει στα βάθη του αχανούς διαστήματος. Ο γράφων το πόνημα ετούτο βέβαια, το μόνο που σκαμπάζει από κοκτέιλ είναι το αποτέλεσμα που αυτά φέρουν μετά την κατάποσή τους. Συνεπώς, δεν είναι σε θέση να σας δώσει συμβουλές κατασκευής υγρών κοκτέιλ. Είναι όμως πολύ καλός γνώστης των μουσικών κοκτέιλ που σερβίρονται στα αυτιά του, όχι με την έννοια του ειδικού αναλυτή, αλλά ως ακροατή και λάτρη-fan που λέμε και στην Κρήτη- του αγνού ανόθευτου rock an roll – και τέτοια είναι η συνταγή που σας παρουσιάσω σήμερα...

  • The Dark Rags: "Suburbia" (σε βινύλιο, CD και ψηφιακή μορφή)

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Το 2020 οι Dark Rags θα κλείσουν δέκα έτη ενεργούς μουσικής παρουσίας στην ελληνική underground rock n roll σκηνή. Δεν τα λες και λίγα, εφόσον το rock n roll στην Ελλάδα είναι μια σχετικά δύσκολη υπόθεση που απαιτεί να τα κάνεις όλα μόνος σου με ελάχιστη βοήθεια και προβολή της δουλειάς σου.

  • The Dismissers: «Σε κάθε μορφή πάλης όλοι οι στρατιώτες είναι χρήσιμοι και ο καθένας στο είδος του να δίνει το καλύτερο που μπορεί. Αυτό που θέλουμε είναι ουσιαστικές σχέσεις, ανθρώπινες, με αρχή και τέλος την άμεση επαφή»

     

    OI DISMISSERS ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ANFO ΣΤΟ ILION plus ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2017 ΣΕ ΜΙΑ PUNK ROCK ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΥ ΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΤΟ MERLIN'S MUSIC BOX ΣΤΟ ΙΛΙΟΝ plus. (Για περισσότερες πληροφορίες... ΕΔΩ)

    Οι Dismissers ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2012, αρχικά σαν κουαρτέτο με τον Νίκο Τσουλούφη στη φωνή και στην κιθάρα. Άρχισαν να γράφουν κομμάτια και το 2015 προστέθηκε στην παρέα τους ο κιθαρίστας και παλιός συνεργάτης των Outsiders, των Dustbowl και των Duo Jet Band Ίωνας Νικολάου, οπότε ο Νίκος ανέλαβε αποκλειστικά το ρόλο του τραγουδιστή. Η πρώτη μπάντα του Νίκου ήταν οι Αδιέξοδο για να ακολουθήσει η θητεία του στους Deus X Machina και, στη συνέχεια, στους Bad Luck Souls, ενώ παράλληλα με τους Dismissers παίζει μπάσο στους ANFO. Ο κιθαρίστας Δημήτρης Βάσσης έπαιζε σε διάφορες punk μπάντες όπως οι Shackle Me Not, οι Healthy Drain, και οι 3 Chord Sinners, ο μπασίστας Γιώργος Καρβουνίδης υπήρξε μέλος των Red Out, των Άρνηση Eκτέλεσης Kαθήκοντος, και των Bad Luck Souls και ο ντράμερ Νίκος Βάσσης επίσης προέρχεται από τους punks Shackle Me Not, και τους 3 Chord Sinners, έχοντας συμμετάσχει σε σχήματα που πειραματίστηκαν με το funk και τη reggae όπως οι Paranga Sound System.

    Ο Νίκος μίλησε στον Αντώνη Ζήβα και στον Γιάννη Καστανάρα και ιδού το αποτέλεσμα…

    φωτογραφίες: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (QoQ Photography)

     

  • The Dwarves, Green Goblins, Lucky Punch, Priorities: Live at AN Club 22/6/19

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    φωτό: Δέσποινα Σταματάκη

    Το Σάββατο 22 Ιουνίου, η συναυλία στο ΑΝ Club ήταν βγαλμένη από τις ένδοξες μέρες που το punk πραγματικά τηγάνιζε αυτιά. Μην περιμένετε να σας περιγράψω τι είδα γιατί δεν παρακολουθούσα με το ενδιαφέρον ενός παρατηρητή που γράφει ανταποκρίσεις για συναυλίες, αλλά συμμετείχα κι εγώ σε ένα ξέφρενο pogo (που πραγματικά μου είχε λείψει). Όλες οι μπάντες ήταν καταπληκτικές. Οι Priorities είναι άξια τέκνα της αναβίωσης του Oi! και της σωστής πλευράς των skinheads. Πολύ καλή μπάντα με άρτιες μελωδικές συνθέσεις, ενώ οι Γερμανοί (από το Μόναχο) Lucky Punch έχουν βγει από τις καλύτερες μέρες του grunge της δεκαετίας του ’90.

  • The Great Rock 'n' Roll Swindle: Η αλαζονεία του Μάλκομ Μακλάρεν και η αποδόμηση της από τον Michael Moorcock...

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Το απόσπασμα που θα διαβάσετε παρακάτω είναι ένα βασικό κομμάτι ενός μυθιστορήματος του Michael Moorcock με τίτλο The Great Rock 'n' Roll Swindle – The Gold Diggers of '77. Ο Michael Moorcock (1939-) είναι ένας από τους σημαντικότερους Βρετανούς συγγραφείς του νέου κύματος της επιστημονικής φαντασίας. Έχει γράψει πολλά λογοτεχνικά μυθιστορήματα και διηγήματα του είδους από τη δεκαετία του ’60 μέχρι σήμερα. 

  • The Last Drive: S/T (Labyrinth of Thoughts /The Lab Records 2018)

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Φωτό: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (QoQ photos)

    Το 1996 ο γνωστός (και υπερεκτιμημένος) ραδιοφωνικός παραγωγός, πρόεδρος του eλληνικού παραρτήματος της πολυεθνικής δισκογραφικής εταιρίας Virgin και αρχισυντάκτης του μουσικού περιοδικού Ποπ και Ροκ Γιάννης Πετρίδης, είχε γράψει στο editorial ενός από τα τεύχη εκείνης της χρονιάς: “Το Rock στην Ελλάδα δεν μπορεί παρά να είναι ελληνόφωνο. Δεν ταιριάζει στον Έλληνα ο aγγλικός στίχος και όσα συγκροτήματα τραγουδούν στα aγγλικά ακούγονται ως καρικατούρες χωρίς να γνωρίζουν καμία επιτυχία. Ακόμη και το πιο γνωστό aγγλόφωνο συγκρότημα, οι Last Drive παίζουν ανάμεσα σε πενήντα φίλους τους.”

  • Thymics: "Nothing" (ντεμπούτο άλμπουμ, self-release, 2019, CD και ψηφιακή κυκλοφορία)

    Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

    Η Κρήτη και ειδικότερα το Ηράκλειο στον Ελληνικό μουσικό χάρτη είναι άρρηκτα συνδεδεμένα στο μυαλό του περισσότερου κόσμου με τον πλούτο της παραδοσιακής κρητικής μουσικής. Ελάχιστοι θα τη συνδέσουν με την rock and roll σκηνή και ο λόγος δεν είναι γιατί δεν έχει να παρουσιάσει κάτι ανάλογο (που έχει, μιας και πάντα διέθετε μια μικρή μεν, αλλά αξιόλογη underground σκηνή από τη δεκαετία του ’80 έως σήμερα, με μπάντες όπως οι Sex Beat, Σάρκα, Igitur, Εν Εμοί, Fugitives, Fountoukia, Biri-Biri, AAS, Cosmic Plunge και πολλές άλλες).

FEATURED VIDEOS

  • 1