Punk

  • Merlin's New Year's Eve Antifa Picks

    https://beta.mixcloud.com/john-kastanaras/merlins-new-years-eve-antifa-picks/

    01. Moscow Death Brigade - It's Us
    02. Pop Will Eat Itself - Ich Bin Ein Auslander
    03. Deus Ex Machina - Insight
    04. Wold Down - Incite & Conspire
    05. ZSK - Antifascista
    06. Moscow Death Brigade - Papers Please!
    07. Guerilla - Zona Antifascista
    08. Anti - Flag - Die For Your Government
    09. Stage Bottles - Sometimes Antisocial But Always Anti-fascist
    10. Skankshot - Reclaim The Streets
    11. Sistem Erorr - Antifa
    12. Such A Surge - Im Real
    13. A Quemarrora - Hermanos de Sangre
    14. Brigada Flores Magon - Violence

  • Oh Bondage! Up yours!: H συνθετική γοητεία της Poly Styrene...

    Γράφει η Eva M. Grey

    Αρκεί την ακούσεις να τραγουδάει μία φορά να και θα την θυμάσαι για πάντα. Μία φορά να τη δεις και θα σου μείνει αξέχαστη. Η Poly Styrene (κατά κόσμον Marianne Joan Elliott-Said), ήταν και θα συνεχίσει να είναι η εξαίρεση στον κανόνα της πανκ σκηνής. Ήταν η Βρετανίδα μουσικός, front woman, στιχουργός και είδωλο της μπάντας X-Ray Spex.

  • Poison Girl: Έργα και η μέρες της Vi Subversa...

    Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

    Πριν λίγες μέρες είδα σε ένα βίντεο τραβηγμένο το 2015 στο Green Door του Brighton την ογδοντάχρονη Vi Subversa να τραγουδάει μπροστά σε ένα συγκινημένο κοινό το “Old Tart's Song” των Poison Girls, ένα τραγούδι που εκφράζει με έξυπνο τρόπο τον ρόλο των δύο φύλων.

    Οι στίχοι του τραγουδιού λένε: «Αν ξαναγεννιόμουν, θα ήθελα να επιστρέψω σαν άνδρας, Αν ξαναγεννιόμουν, να ήμουν ένας κόκορας και όχι μια κότα. Δεν θέλω να είμαι σαν την μητέρα μου, να ακολουθώ, να μένω πίσω, να περιμένω πρώτα όλους τους άλλους. Αν ζούσα ξανά, θα παντρευόμουν μια γυναίκα να με φροντίζει μέρα – νύχτα. Δεν θέλω να είμαι σαν την μητέρα μου, να ακολουθώ, να μένω πίσω, να περιμένω πρώτα όλους τους άλλους. Παλιά ήμουν χάρμα οφθαλμών και πουλούσα τον εαυτό μου σαν έργο τέχνης. Τώρα νιώθω σαν την μητέρα μου, είναι φτηνή και δεν την νοιάζει. Όλοι έχουμε την τιμή μας. Άντε και γαμηθείτε!»

  • The Ruts: Τα τρία ακόρντα που έβαλαν φωτιά στην Βαβυλώνα...

    Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

    (το κείμενο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο έντυπο φανζίν Planet of Songs)

    Όταν ήμουν μικρός είχα μια συγκεκριμένη κοσμοπολίτικη εικόνα για την Αγγλία της δεκαετίας του ‘60, μέσα από τηλεοπτικές σειρές του τύπου «Αντίζηλοι» και «Εκδικητές», με όλους εκείνους τους λόρδους και τα καπέλα bowler στις ταινίες που διαδραματίζονταν στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα.
    Στην ελληνική αργκό, η λέξη «μέγκλα» υπονοούσε την εγγύηση για την υψηλή ποιότητα ενός προϊόντος και προερχόταν από τις λέξεις “Made in England” (εκ του MEngla).
    - Καλό το σουβλάκι?
    - Μέγκλα...

  • ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΟΒΟΣ: «ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ»; Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΚ ΣΚΗΝΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ 1979-2015

    (Απρόβλεπτες εκδόσεις, 2015, κεντρική διάθεση: Βιβλιοπωλείο Αλφειός, Χ. Τρικούπη 22 Αθήνα)

  • Η παγκόσμια ιστορία του αντιφασιστικού punk σε εννέα τραγούδια...

    Μετάφραση*: Δημήτρης Πλαστήρας

    Στις τέσσερις δεκαετίες ζωή του, το punk σήμαινε πολλά διαφορετικά πράγματα σε πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους. Η σχέση του με το φασισμό, το φάντασμα του οποίου είχε σταματήσει να κροταλίζει τις αλυσίδες του μέσα από τα βιβλία της ιστορίας και επανεμφανίστηκε στη Δύση, είναι ένα από τα πιο περίπλοκα παραδείγματα του πως η αισθητική και η φιλοσοφία μπορεί να επηρεάζει και αντιεξουσιαστικές και ιδιαίτερα καταπιεστικές θέσεις. Μπορείς να το δει κάποιος στις αρχές του punk, ως αντίδραση στις πολιτιστικές δυνάμεις των προηγούμενων γενιών, ανάμεσά τους η βαριά σκιά του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Ron Asheton των The Stooges έκανε συλλογή και φορούσε ναζιστικά ενθύμια για να τονίσει το δεσμό του με τον πατέρα του, έναν πρώην πιλότο των Πεζοναυτών. Η σβάστικα του Sid Vicious ήταν ένα «άντε γαμήσου» προς την γενιά των γονιών του και ενορχηστρώθηκε σε γενικές γραμμές από τον (Εβραίο) Malcolm McLaren. Και οι Electric Eeels απλά ήθελαν να εκνευρίσουν τους πάντες εξίσου.

  • Το Punk Στην Αυστραλία: Radio Birdman, The Saints, Boys Next Door και άλλα γνωστά και άγνωστα κακοποιά στοιχεία...

    γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

    Tο πρώτο που πρόσεχες, ήταν το ριφ της κιθάρας. Ήταν πελώριο και ερχόταν απροειδοποίητα, μια αιφνιδιαστική επίθεση όπως ο ήχος της κασέτας στο fast forward. O δε τραγουδιστής γρύλιζε πρόστυχα και απειλητικά. Ήταν ο πιο απεγνωσμένος δίσκος που κυκλοφόρησε το 1976: «Cuz I' m straaaannn-ded on mah own», κάγχαζε η φωνή. «Straaaaannn-ded far from home!» Kι έπειτα μούγκριζε: «Awright!» Κι αυτή ήταν η τρομακτική του πλευρά, επειδή το ουρλιαχτό φαινόταν να το διασκεδάζει. Ο τραγουδιστής έμοιαζε πανευτυχής επειδή είχε μπλεξίματα.

FEATURED VIDEOS

  • 1