Ειρήνη Πολίτου

  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΕΙΡΗΝΗ ΠΟΛΙΤΟΥ
     
    Με το Merlin’s περάσαμε βουνά και θάλασσες και φτάσαμε μέχρι τη Νέα Υόρκη για να κουβεντιάσουμε για το σύγχρονο σινεμά και τη μαγεία του με έναν από τους νέους και πολλά υποσχόμενους δημιουργούς αυτής της πόλης, τον ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτη George Robert Vatistas.
    Σύμφωνα με το σενάριο της πρώτης μικρού μήκους ταινίας του The Hobbyist (ο Χομπίστας), ένας νεαρός άντρας επισκέπτεται ένα φαρμακοποιό με σκοπό να αγοράσει ένα μη ανιχνεύσιμο δηλητήριο για να δολοφονήσει τη σύζυγό του. Κατά τη διάρκεια όμως της παραμονής του στο φαρμακείο η κατάσταση περιπλέκεται και από θύτης γίνεται θύμα.
  • Γράφει η Ειρήνη Πολίτου

    Υπάρχει ένας άγραφος κανόνας στην τέχνη που λέει ότι δεν πρέπει ποτέ να συναντάς τα είδωλα σου επειδή εννέα στις δέκα φορές θα σε απογοητεύσουν. Ο Τζον είχε ήδη απογοητευθεί μια φορά από τον Έλβις όταν ο τελευταίος αποστρατεύτηκε το 1960, με την εμφάνιση του σε αδιάφορες καλιφορνέζικες ταινίες με τα όμορφα αγόρια και κορίτσια και με τα μετριότατα τραγούδια του. Ωστόσο, κατά την διάρκεια ενός διαλείμματος της δεύτερης περιοδείας τους στην Αμερική, ο δημοσιογράφος Κρις Χατσινς κανόνισε μια συνάντηση με τον Έλβις στο σπίτι του στο Μπελ Ερ, όπου έμενε για τα γυρίσματα κάποιας ταινίας. Ο Έλβις δέχτηκε επειδή ο μάνατζέρ του τον είχε πείσει ότι μια τέτοια συνάντηση θα έπαιρνε μεγάλη δημοσιότητα. Η διαφορά ήταν ότι ο Έλβις δεν ήταν πλέον ο επαναστατημένος πιτσιρικάς που πριν από μια δεκαετία είχε εμπνεύσει τους τέσσερις μουσικούς από το Λίβερπουλ.

  • Mετάφραση: Ειρήνη Πολίτου από το Oi Polloi

    Οι περισσότεροι άνθρωποι παλεύουν να εξελίξουν μία μόνο επιδεξιότητα που διαθέτουν την στιγμή που ο John Lurie μπορεί να κάνει σχεδόν τα πάντα, από υποκριτική μέχρι ψάρεμα. Όλες αυτές οι επιδεξιότητες έγιναν σημαντικά σημεία ενός πλούσιου βιογραφικού, το οποίο περιλαμβάνει τη δημιουργία της τζαζ μπάντας The Lounge Lizards, την συμμετοχή του στις ταινίες Στην Παγίδα του Νόμου, Παρίσι-Τέξας, Ατίθαση Καρδιά, καθώς και εκθέσεις ζωγραφικής σε όλο τον πλανήτη. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, πριν πολλά πολλά χρόνια είχε δική του εκπομπή για το ψάρεμα, όπου σε ένα επεισόδιο παραλίγο να πιάσει ένα γιγάντιο καλαμάρι με την βοήθεια του, μακαρίτη πλέον, Dennis Hopper.

  • Μεταφράζει* η Ειρήνη Πολίτου

     Δημοσιογράφοι και ιστορικοί συχνά αναφέρουν τα τραγούδια του Ντίλαν ως χαρακτηριστικά μιας εποχής και τον ίδιο τον Ντίλαν ως τον απόλυτο ερμηνευτή τραγουδιών διαμαρτυρίας, μια εικόνα που αντέχει στον χρόνο. Ο Ντίλαν εμφανίστηκε στη μουσική σκηνή το 1961 παίζοντας σε μαγαζιά του Γκρίνουιτς Βίλατζ μετά την αναβίωση της φολκ μουσικής και τον επόμενο χρόνο κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ. Μέσα σε διάστημα λιγότερο των τριών ετών, ο Ντίλαν έγραψε δυο ντουζίνες τραγούδια πολιτικού περιεχομένου με δημιουργικούς στίχους που ήταν απόρροια των έντονων αλλαγών που έφερνε η μεταπολεμική γενιά, καθώς και της αναγκαιότητας για την ανάδειξη των αντιπολεμικών κινημάτων και των κινημάτων για τα πολιτικά δικαιώματα. Ο Ντίλαν έδειξε επίσης ότι τραγούδια με αριστερά πολιτικά μηνύματα μπορούσαν να γνωρίσουν εμπορική επιτυχία ακόμα και σε μια εποχή που ο Μακαρθισμός πλανιόταν στην ατμόσφαιρα. Άθελά του, ο Ντίλαν άνοιξε τον δρόμο σε άλλους φολκ μουσικούς της εποχής και μερικοί από αυτούς αφοσιώθηκαν κυριολεκτικά στα δύο μεγάλα κινήματα που προκαλούσαν το αμερικανικό κατεστημένο, ενώ ο ίδιος ο Ντίλαν τους βοήθησε να προσελκύσουν ένα μεγαλύτερο κοινό.

  • Συνέντευξη: ΕΙΡΗΝΗ ΠΟΛΙΤΟΥ

    Φωτογραφίες: Georgia Panakia

    Με αφορμή  τη συναυλία τους την ερχόμενη Παρασκευή 11 Μαΐου στο ΙΛΙΟΝ plus μαζί με τους Dead Sidewalkers και το Merlin's,  αλλά και τον τελευταίο τους δίσκοPilgrimage, βρεθήκαμε με τους Γιάννη Καλιφατίδη, Διονύση Τελιόπουλο και Νίκο Κορωναίο των Penny Dreadful, «προσκυνήσαμε» παρέα, και συζητήσαμε για την μπάντα, τη μουσική, την ελληνική πραγματικότητα, για το παρόν και το μέλλον.


    Merlin’s: Νέος δίσκος κι ένα προσκυνηματικό ταξίδι ξεκινά. Πείτε μου πόσο δύσκολο είναι αυτό το ταξίδι; Μήπως τελικά είναι πιο απλά τα πράγματα αλλά εμείς οι άνθρωποι τα κάνουμε πιο δύσκολα;


    Γιάννης: Οι στίχοι πραγματεύονται μάλλον δύσκολες καταστάσεις. Μιλούν για την ανάγκη του ανθρώπου να προσκυνήσει μια ιερή οντότητα. Το βλέπουμε να συμβαίνει καθημερινά, στις προσωπικές σχέσεις, στην πολιτική, στο προσφυγικό. Οι πρόσφυγες έρχονται να προσκυνήσουν την ιερή Ευρώπη, την αγία Ευρώπη. Και ξέρουμε πολύ καλά τι βρίσκουν στο τέλος του ταξιδιού. Μουσικά, όμως, το Pilgrimage είναι για μας ένα ταξίδι, μια προσπάθεια να προσεγγίσουμε την Αμερική από διάφορες πλευρές. Δηλαδή, όσο απέραντη είναι η χώρα, άλλες τόσες είναι και οι επιρροές που συνθέτουν αυτό το ταξίδι. Σε κάθε σταθμό μαζεύεις από κάτι. Το παίρνεις μαζί σου στον γυρισμό, το επεξεργάζεσαι και το κάνεις δικό σου.
    Διονύσης: Η Αμερική είναι ένα αμάλγαμα εκατομμυρίων πραγμάτων. Έχει πολύ ψωμί. Και η Αμερική από μετανάστες φτιάχτηκε. Όπως είπε ο Γιάννης, το θέμα είναι τι ψάχνει ο καθένας να προσκυνήσει. Σχηματικά, οι πρόσφυγες τραβάνε το φοβερό ζόρι που τραβάνε, αλλά κι εμείς, που ζούμε εδώ τόσα χρόνια, σ’ έναν κόσμο τάχα τέλειο και πολιτισμένο, στην πραγματικότητα ψάχνουμε να βρούμε τι γίνεται. Τι τελικά προσκυνάμε. Και παίρνει μια ζωή, και συνέχεια είσαι στον δρόμο να το βρεις, να βρεις τελικά ποιος είναι ο Θεός. Τι ονομάζεις Θεό, τι αναγνωρίζεις ως Θεό. Πού είναι η πνευματικότητα της όλης ιστορίας. Πού πρέπει να εστιάσουμε, γιατί το ανθρώπινο είδος πάει στον γκρεμό, χρόνια τώρα.

  • Συνέντευξη: Ειρήνη Πολίτου

    Φωτογραφίες: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (QoQ photos)

    Την Πέμπτη 2 Νοεμβρίου, οι Robert Sin & The Huckleberries θα μοιραστούν τη σκηνή του ΙΛΙΟΝ plus με τους She Tames Chaos σε ένα ακόμα φθινοπωρινό live  event οργανωμένο από το Merlin's Music Box

    Ο Robert Sin είναι από τους λίγους εγχώριους με μουσική παιδεία που συγκροτείται από ένα ιδιαίτερα διευρυμένο φάσμα ιδιωμάτων, από την γένεση έως και την σύγχρονη έκφραση της μουσικής, γεγονός που τον κάνει να διαφέρει αισθητά από τους σύγχρονούς του, τόσο στη σύνθεση όσο και στην ευαίσθητη ερμηνεία του. Πτυχιούχος Αρμονίας, μεγαλωμένος μέσα στη μουσική από τον πατέρα του που υπήρξε λάτρης και εγκυκλοπαιδικός γνώστης της μουσικής και ο ίδιος, όλως παραδόξως ή και καθόλου, ο Robert διάλεξε να εκφραστεί μέσα από το δρόμο της Americana, χωρίς όμως να αφήνει απέξω από τη μουσική του τις συναισθηματικές και εκφραστικές αξίες του ευρύτερου πεδίου του rock ‘n’ roll.

  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Ειρήνη Πολίτου

    ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (QoQ Photos)

    Τι να πει κανείς για την Εύη Χασαπίδου – Watson; Τα λέει όλα η μέχρι τώρα πορεία της στον χώρο της ελληνικής ροκ σκηνής. Ξεκινώντας από τη δεκαετία του ’80 με τους No Man’s Land, συνεχίζοντας με τους Echo Tattoo και φτάνοντας στο σήμερα με τους She Tames Chaos και το πρώτο τους άλμπουμ Oh Fair Father Where Art Thou?... Μια δυναμική παρουσία που στο πέρασμα της σαρώνει τα πάντα με τη φωνή, τους στίχους και τη μουσική της. 

  • «Δεν είμαι κανένας κομπάρσος, μωρό μου, εγώ είμαι πρωταγωνιστής».

    Προσαρμογη: ΕΙΡΗΝΗ ΠΟΛΙΤΟΥ

    (original source: oscilloscope)

    Ο Tom Waits φωτίζει τη σκηνή. Από τη στιγμή που ο τραγουδιστής εμφανίζεται σε μια ταινία, φέρνει μαζί του και την ατμοσφαιρική του αύρα – μπορεί να μην ξέρουμε ποιον ρόλο θα υποδυθεί, αλλά ξέρουμε τον ίδιο. Ό,τι θέμα κι αν έχει η ταινία, ο Waits θα προσθέσει το δικό του ξεχωριστό, εκκεντρικό και περίεργο στίγμα σε αυτή. Ο Waits έχει υποδυθεί διάφορους χαρακτήρες σε όλη τη μουσική του καριέρα. Οι μεθυσμένοι τροβαδούροι και οι βραχνοί μοναχικοί τύποι που γέμιζαν τα τραγούδια του ήταν δικές του δημιουργίες.

  • Γράφει η Ειρήνη Πολίτου
    Καλιφόρνια 1969. Ένας διαφορετικός Μάης ταράζει τα νερά της αμερικανικής πολιτείας. Λίγες μέρες νωρίτερα, στην εφημερίδα Berkeley Barb δημοσιεύεται ένα άρθρο που ξεσηκώνει τους πολίτες. «Προσοχή, προσοχή! Την Κυριακή θα δημιουργηθεί ένα πάρκο μεταξύ των οδών Dwight και Haste. Το πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ ετοιμάζεται να οικοδομήσει ένα τσιμεντένιο έκτρωμα που το αποκαλεί «πάρκινγκ». Την Κυριακή θα σταματήσουμε αυτό το αίσχος. Πάρτε φτυάρια, λάστιχα, αλυσίδες, λουλούδια, δέντρα, γρασίδι, μπογιές, φορέστε το καλύτερο χαμόγελο κι ελάτε να ιδρώσουμε παρέα».

  • Γράφει η Ειρήνη Πολίτου

     Ο Φράνσις Άλμπερτ Σινάτρα, γνωστότερος ως Φρανκ Σινάτρα, γεννήθηκε στο Χόμποκεν του Νιού Τζέρσι στις 12 Δεκεμβρίου 1915. Από νωρίς έδειξε την προτίμηση του στο μπελκάντο και στην εφηβεία του αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με το τραγούδι, επηρεασμένος από τον μεγάλο Μπιγκ Κρόσμπι. Η καριέρα του ξεκίνησε δειλά το 1939 ως μέλος της ορχήστρας του Χάρι Τζέιμς, ενώ αργότερα συνεργάστηκε με τον Τόμι Ντόρσεϊ. Το 1942 αποφάσισε να ακολουθήσει σόλο καριέρα και πολύ γρήγορα έγινε το ίνδαλμα των νεαρών Αμερικανών. Το 1944 άρχισε να ηχογραφεί με μεγάλη συχνότητα για την εταιρεία Columbia, ενώ παράλληλα έκανε και το ντεμπούτο στον κινηματογράφο.

FEATURED VIDEOS

  • 1