Τριάντα χρόνια καθαρός θόρυβος: Μια σύντομη αναδρομή στους Mudhoney

Γράφει ο Γιώργος Χούλλης

Η πρωτοχρονιά του 1988 κάπου στο Seattle έδειχνε να είναι διαφορετική από τις άλλες. Τέσσερις φίλοι που προσκυνούσαν τους Stooges και με προϋπηρεσία σε μπάντες όπως Green River και οι Malfunkshun, αποφασίζουν να ξεκινήσουν μια νέα μπάντα και ν' αλλάξουν για τα καλά το σκηνικό στη πόλη. Ήταν οι Mudhoney, ένα όνομα εμπνευσμένο από την ομώνυμη ταινία του Russ Meyer.

Read more ...

Glen Sherley: Ο Τραγουδιστής της Folsom Prison

Γράφει ο Γιάννης Ζελιαναίος

«Δεν ήταν λίγοι οι κρατούμενοι που προσπάθησαν να ξεφύγουν από αυτή την κόλαση. Ήξερα ορισμένους. Τους έφεραν πίσω καταγδαρμένους και τσακισμένους. Οι τοίχοι του Folsom έχουν ίσα με τρία μέτρα πάχος. Εγώ όμως θα περάσω μέσα από αυτά. Τραγουδώντας. Για να δείξω πως εμείς, τα αδέλφια πίσω από τα σίδερα, είμαστε αλλιώτικοι απ’ ότι φαντάζονται έξω. Δεν ξέρω τι μου επιφυλάσσει το μέλλον, αλλά έχω εμπιστοσύνη στο θεό. Και αν είναι το θέλημα του, η μαγνητοταινία αυτή θα βρει το δρόμο της και θα φτάσει στα χέρια κάποιου που θα ξέρει τι να κάνει… που δεν θ’ αφήσει μια αδελφή ψυχή παρατημένη εδώ».

Read more ...

Townes Van Zandt / "Nothin’"

Γράφει ο Γιάννης Ζελιαναιος

Λένε πως τα θλιμμένα τραγούδια όταν δημιουργούνται δεν διώχνουν την κατάθλιψη έξω από τον κόσμο και μακριά από μια λυπημένη κάμαρα όπου ο δημιουργός τα καμώνει. Το μόνο που καταφέρνουν και κάνουν γερά είναι να στριμώξουν στη γωνία οποιουδήποτε δωματίου τα ζοφερά συναισθήματα και να μην τα αφήσουν να πάρουν αέρα καθ’ όλη τη διάρκειά τους. Η ζωή και ο δημιουργικός κάματος του Townes Van Zandt από το 1968 μέχρι και την πρωτοχρονιά του 1997 – όταν η κιθάρα του έμεινε μοναχή και παρατημένη στην άκρη ενός ξεβαμμένου τοίχου κάπου στο Memphis – κινήθηκε μέσα σε κάμαρες απομόνωσης, συνοικιακά μπαρ, με παρίες ενός απρόσκλητου κόσμου, φτηνά μοτέλ, πίσω αυλές γεμάτες αναθέματα και τροχόσπιτα όπου τα blues και η country του θανατικού μολογούσαν μερικά από τα πιο λυπημένα ξοδέματα που έβγαλε ο χώρος.

Read more ...

Oι Omega Ray (a.k.a Ω-Ray) παρουσιάζουν ζωντανά το ντεμπούτο άλμπουμ τους την Παρασκευή 19 Ιανουαρίου παρέα με το MERLIN'S και την Unrest Productions

Omega Ray (a.k.a Ω-Ray) παρουσιάζουν ζωντανά το ντεμπούτο άλμπουμ τους την Παρασκευή 19 Ιανουαρίου στο IΛΙΟΝ plus παρέα με το MERLIN'S και την Unrest Productions. Εκλεκτοί προσκεκλημένοι στο event οι The Dead Ends από τη Καβάλα. 

"Αράζοντας με 2 ακουστικές κιθάρες και κάποια σάπια μπόνγκος ξεχασμένα σε μία αποθήκη, ξεκινήσαμε ένα μεσημέρι να παίζουμε και φτάσαμε ως αργά το βράδυ, χωρίς να έχουμε κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μας, αυτό ακριβώς θέλαμε να αποφύγουμε, το συγκεκριμένο. Κάτι που προδώσαμε εν μέρη στην ηχογράφηση αλλά όχι και στις ζωντανές εμφανίσεις...

Read more ...

Illegal Operation και Λάμπρος Παπαλέξης & Οι Χτισμένες Των Θεμελίων στο ΙΛΙΟΝ plus, Τετάρτη 27/12/2017

Kείμενο: Γιώργος Χούλλης

Φωτογραφίες: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (QoQ photos)

Λίγες μέρες πριν το τέλος του 2017, δυο εγχώρια συγκροτήματα ένωσαν τις δυνάμεις τους για ένα πραγματικά αξέχαστο double bill. Οι Illegal Operation και οι Λάμπρος Παπαλέξης & Οι Χτισμένες Των Θεμελίων για σχεδόν 2μιση ώρες  απέδειξαν ότι η πείρα τελικά μετράει, σε μια βραδιά οργανωμένη από το Merlin's Music Box.

Read more ...

Οι Stray Cats επανασυνδέονται έπειτα από 10 σχεδόν χρόνια για μια και μοναδική εμφάνιση...

Δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο χαρμόσυνο νέο για τους Αμερικανούς (αλλά και τους απανταχού) φίλους του rockabilly από την ανακοίνωση που εξέδωσε πριν από μερικές μέρες ο Brian Setzer μέσω της σελίδας του στο facebook: η επανασύνδεση των Stray Cats, ενός από τα πλέον ιστορικά rockabilly συγκροτήματα από το Long Island είναι γεγονός. Το τρίο θα παρουσιαστεί με την αυθεντική του σύνθεση (Setzer, κιθάρα/φωνή, Lee Rocker, μπάσο/φωνητικά και Slim Jim Phantom, ντραμς/φωνητικά) το Σάββατο 21 Απριλίου (ξέρετε, ανήμερα της γνωστής... κατάμαυρης επετείου) στο Las Vegas. Η εμφάνισή τους θα γίνει στα πλαίσια των εκδηλώσεων του 20ού Viva Las Vegas Rockabilly Weekend (19-22 Απριλίου 2018) που θα πραγματοποιηθούν στο ξενοδοχείο Orleans του Las Vegas. Ασφαλώς, όπως κάθε χρόνο, αναμένεται κοσμοσυρροή, κοκοράκια, πέτσινα, hot rods, τατουάζ, μοτοσικλέτες και όλα τα συναφή. Εκτός από τους Cats (οι οποίοι εμφανίστηκαν για τελευταία φορά στη Minneapolis το 2009 για μια και μοναδική συναυλία με αφορμή τα 50ά γενέθλια του Setzer) στο μεγαλειώδες αυτό τετραήμερο event θα εμφανιστούν πάνω από 100 ονόματα του είδους, μεταξύ των οποίων θρύλοι όπως ο 83χρονος (πλέον) Jerry Lee Lewis και ο Duane Eddy.

Read more ...

Bob Dylan και Neil Young... Neil Young και Bob Dylan...

"Η μόνη φορά που ενοχλήθηκα επειδή κάποιος ακουγόταν όπως εγώ, ήταν γύρω στο 1972, όταν ζούσα στο Phoenix της Arizona και το τραγούδι που κυριαρχούσε εκείνη την εποχή ήταν το "Heart Of Gold".Το μισούσα κάθε φορά που παιζόταν στο ραδιόφωνο. ανέκαθεν μου άρεσε ο Neil Young, αλλά κάθε φορά που άκουγα το "Heart Of Gold" μου την έδινε. Νομίζω ότι ήταν στο νούμερο ένα για μεγάλο διάστημα κι έλεγα, "Γαμώτο, αυτό είμαι εγώ. Αφού ακούγεται σαν να είναι δικό μου, θα έπρεπε να είναι δικό μου". (Bob Dylan)

Read more ...

Jean-Michel Basquiat: SAMO is not dead…

Γράφει η Eva M. Grey

Για κάποιο λόγο τον Jean-Michel Basquiat τον γνωρίζουν πολύ λίγοι. Τον γνώριζαν ακόμα λιγότεροι πριν από το μεγάλο «μπαμ» που έγινε στα πολυκαταστήματα ρούχων και αυτό, αν είχε κανείς στον κόπο να μάθει «ποιος είναι αυτός που φοράω». Κάτι σαν το αστείο που κάνουμε μεταξύ μας οι μουσικόφιλοι για τις μπλούζες των Ramones (και όχι μόνο). Δε θυμάμαι πού ήμουν, τί έκανα και πως ανακάλυψα τον εν λόγω κύριο, το σίγουρο είναι ότι από εκείνη τη στιγμή σκαρφάλωσε στο τοπ 3 των αγαπημένων μου ζωγράφων (ανάμεσα από τον Modigliani και τον J. M. W. Turner). Όχι ότι έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία, αλλά για κάποιον που ξέρει δύο τρία πράγματα περί ζωγραφικής το να καταλήξεις στο τοπ 3 είναι πολύ δύσκολο πράγμα.

Read more ...

Φωτογραφικά στιγμιότυπα από την παρουσίαση του νέου άλμπουμ των Grey River & The Smoky Mountain στις 12/12/2017 από το φακό του Τηλέμαχου Παπαδόπουλου

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (QoQ photos)

Την Κυριακή 17 Δεκεμβρίου, οι Grey River & The Smoky Mountain παρουσίασαν για πρώτη φορά ζωντανά το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο Captain Death που κυκλοφορεί από την Ikaros Records. Η Ρένα Παπαγεωργίου (φωνή, μαντολίνο), ο Σαράντος Γκουμάκος (φωνή, κιθάρα), ο Τάσος Γουσέτης (βιολί) και ο Θανάσης Γκιουλέας (κόντρα μπάσο) έχουν το δικό τους τρόπο να πείθουν για αυτό που κάνουν και η παρουσίαση του δίσκου στο σχεδόν κατάμεστο ΙΛΙΟΝ plus ήταν η τρανή απόδειξη για αυτό. Συνεπικουρούμενοι από τον Μελέτη Πόγκα στο μπάντζο και τη slide κιθάρα (το πέμπτο, πλέον, μέλος του γκρουπ, όπως ανακοίνωσαν οι ίδιοι), τον Δημήτρη Γρηγοριάδη στα τύμπανα (Rosewood BrothersΤεφλόν) και τον Νίκο Σκιαδόπουλο στη φυσαρμόνικα, οι Grey River παρουσίασαν όλα τα κομμάτια του πρώτου τους δίσκου, παρατείνοντας τη συναυλία με τραγούδια από το πρώτο τους ΕP και σωστά επιλεγμένες διασκευές. Το ντουέτο Manos Six & The Muddy Devil είχε φροντίσει να ζεστάνει το κοινό παίζοντας ένα ανατριχιαστικό και καθηλωτικό σετ dark americana κομματιών.

Read more ...

Lenny Bruce: "Δεν είμαι κωμικός, δεν είμαι άρρωστος. Ο κόσμος είναι άρρωστος κι εγώ είμαι ο γιατρός. Είμαι χειρούργος με ένα νυστέρι για τις κάλπικες αξίες"

Κείμενο: ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΣΤΑΝΑΡΑΣ

Δεν μπορούμε να πούμε τι θα ήταν ο Lenny Bruce σήμερα, αν ο χάρος δεν τον έπαιρνε μαζί του την τελευταία φορά που τον επισκέφτηκε. Μπορεί να ήταν άγιος ή γκουρού, ή ένα καθωσπρέπει αποτοξινωμένο junkie. Δεν αποκλείεται, πάλι, να είχε παραμείνει ένας διασκεδαστής που θα προκαλούσε το κοινό, την κυβέρνηση και το κατεστημένο, θα ξερνοκοπώντας αισχρόλογα, τα οποία όμως θα σήμαιναν τα πάντα. Αυτό, το τελευταίο, είναι και το πιο πιθανό. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν θα το μάθουμε ποτέ.
Ο Lenny είχε ένα πρόβλημα που σε τελική ανάλυση δεν ήταν δικό του. Ο Lenny ήθελε να εκστομίζει πάνω στη σκηνή τα ίδια λόγια που χρησιμοποιούσε στην καθημερινότητά του. Για τον περισσότερο κόσμο, ένα κορμί κατατρυπημένο από τις ενέσεις και μουλιασμένο στη μεθεδρίνη δε σημαίνει τίποτε παραπάνω από άλλο ένα ακόμα κουφάρι ξαπλωμένο στο νεκροθάλαμο κάποιου νοσοκομείου περιμένοντας βουβό και ακίνητο την ιατρική γνωμάτευση για τα «αίτια» που προκάλεσαν το θάνατο. Ο Θάνατος… Η ουσία της ζωής και η ύστατη κραυγή της.

Read more ...

Grey River & The Smoky Mountain: "Captain Death" (LP και CD, Ikaros Records)

Κείμενο: ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΣΤΑΝΑΡΑΣ

Φωτογραφίες: ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (QoQ photos)

Τους Grey River & The Smoky Mountain τους είδα για πρώτη φορά στην παρθενική τους εμφάνιση την άνοιξη του 2014 στο καφέ «Μπαμπάς». Οι παράγοντες που με ώθησαν να βρεθώ εκείνο το βράδυ στο Κουκάκι ήταν δυο: χαζεύοντας λίγες μέρες νωρίτερα το έξοχο ταινιάκι των Graveyard Train για το "The Ballad of Beelzebub" στο youtube, το μάτι μου έπεσε τυχαία στη στήλη με τα πλαϊνά βίντεο. Οποία έκπληξις! Κάποιοι Grey River & The Smoky Mountain είχαν διασκευάσει το εν λόγω κομμάτι και όταν άνοιξα από περιέργεια για να το ακούσω τα έχασα διαπιστώνοντας ότι το συγκρότημα που εκτελούσε μια πιο light διασκευή του τραγουδιού καταγόταν από την Αθήνα. Λίγες μέρες αργότερα το κουβέντιασα με τον Ιωσήφ από τους Rosewood Brothers, ο οποίος μου μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τα τέσσερα παιδιά. Χάρη σ’ αυτόν ψήθηκα να τραβηχτώ και να παρακολουθήσω το πρώτο τους live. Παρεμπιπτόντως, το ίδιο βράδυ έπαιζαν στο An οι Atomic Bitchwax, τους οποίους δεν ήθελα να χάσω για κανένα λόγο. Αφού το καλοσκέφτηκα, φαντάστηκα ότι οι Grey River θα έπαιζαν σχετικά νωρίς κι έτσι καβάλησα το δίκυκλο και βουρ για τον «Μπαμπά»…

Read more ...

RadioSol: Η συχνότητα της κρίσης...

Οι RadioSol είναι μια 4μελής balkan-ska/reggae μπάντα από το Μεταξουργείο της Αθήνας που αναδύθηκε μέσα από το νεφελώδες τοπίο της Ελλάδας της κρίσης.
Από το 2010, μέσα από την καθημερινή μας ζωή, τις περιοδείες, τις πρόβες, τις συναυλίες, τα σκηνικά που βιώναμε μας ώθησαν να τραβάμε πλάνα ασταμάτητα χωρίς να ξέρουμε ακριβώς το λόγο που τα τραβάμε αλλά ούτε και πως θα τα χρησιμοποιήσουμε. Απλά νιώθαμε πως αυτές οι εμπειρίες είχαν μια ξεχωριστή σημασία και έπρεπε να καταγραφούν.
Στην πορεία, όλες αυτές οι εικόνες άρχισαν να χρωματίζονται από τα σημεία των καιρών μας, οικονομική ύφεση, πολιτική διαφθορά, ανεργία, κοινωνικός αποκλεισμός, άνθρωποι πρόσφυγες, συσσίτια και άνοδο του φασισμού. Μέσα σε αυτό το τοπίο ενωνόμαστε με ανθρώπους, συλλογικότητες, καλλιτέχνες σε μια δύσκολη προσπάθεια να δείξουμε πως το σημαντικότερο πράγμα δεν έχει χαθεί ακόμα: ο φόβος είναι ισχυρός, αλλά η ελπίδα ισχυρότερη.

Read more ...

Πάνος Μπίρμπας: "Είναι πολύ σημαντικό να πετυχαίνεις τους ανθρώπους στις στιγμές τους και αυτό που κάνεις να γίνεται soundtrack στη ζωή τους".

Συνέντευξη: ABIES SYLOS & ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΗΒΑΣ

Φωτογραφίες: ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (QoQ photos) 

Η πολυαναμενόμενη κυκλοφορία του Finchlay Road, του νέου προσωπικού δίσκου του Πάνου Μπίρμπα, είναι πλέον γεγονός και ο frontman των Dustbowl έχει κάθε λόγο να αισθάνεται χαρούμενος. Έχοντας, όπως λέει ο ίδιος, διανύσει πλέον πολλά χιλιόμετρα με το συγκρότημα, το Finchley Road προέκυψε αφενός ως αποτέλεσμα προσωπικών βιωμάτων και αφετέρου ως αφορμή προκειμένου ο καλλιτέχνης να θίξει ένα από τα πλέον ευαίσθητα κοινωνικά προβλήματα που ταλανίζουν σήμερα την ευρωπαϊκή αλλά και την παγκόσμια κοινότητα: το προσφυγικό. Ο Πάνος ευαισθητοποιείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια σε αυτόν τον τομέα, τόσο ως μουσικός όσο και ως ένας άνθρωπος που εργάζεται για την ανακούφιση των ανθρώπων εκείνων, οι οποίοι για πολλούς και διάφορους λόγους ξεριζώνονται από τον τόπο τους και προσφεύγουν σε "υγιέστερες" κοινωνίες ζητώντας βοήθεια. Για όλα αυτά και για πολλά άλλα, ο Πάνος μίλησε στο Merlin's Music Box...

Read more ...

Oι New Zero... Romance στο ΙΛΙΟΝ plus το Σάββατο 16 Δεκεμβρίου

Γράφει ο ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΣ

Φωτογραφίες: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (QoQ photos)

Αν και δεν ήμασταν πολλοί, η βραδιά ήταν ό,τι έπρεπε για να ακούσεις και πάλι ζωντανά, έπειτα από πάρα πολλά χρόνια, τα τραγούδια των Flowers Of Romance (παιγμένα από τους New Zero God), αφού η μέρα ήταν στην αρχή της ηλιόλουστη και βροχερή στο τέλος της.
Κάπως έτσι όμως δεν είναι κάθε κομμάτι της ιστορίας των Flowers Of Romance; Αυτή η εναλλαγή συναισθημάτων, στιχουργικών θεμάτων και μουσικών υφών δεν ήταν πάντα οι Flowers Of Romance;
Προσωπικά, πάντα μου έφερναν στο μυαλό αυτή τη φυσική εναλλαγή των εποχών.
Δεν λέω... πολλές φορές αυτό συνέβαινε απότομα, απροειδοποίητα, αλλά σε άφηνε με την αίσθηση της προσμονής, δεν ξαφνιαζόσουν, δεν τρόμαζες.
Άλλοτε πάλι, προετοιμαζόσουν κατάλληλα, μα πότε δεν ήξερες πώς να αναγνωρίσεις τις επιμέρους εναλλαγές μέσα στην κυρίαρχη.

Read more ...

SuperPuma: "Of Animals & Relatives", μια παρουσίαση του άλμπουμ από τον Μίκη Παντελούς

Μου ζήτησαν από το Merlin’s Music Box να γράψω πάλι κάτι για το φανζίν και, για την ακρίβεια, κάτι για το άλμπουμ μιας άλλης μπάντας.
«Με ποιά ιδιότητα θα γράψω εγώ για τη μουσική κάποιου άλλου;»… ρώτησα αρνούμενος αρχικά, για να λάβω την εξής ερωτοαπάντηση: «Γιατί, οι άλλοι που γράφουμε με ποια ιδιότητα γράφουμε;».
Χμ… αυτό είναι αλήθεια, μονολόγησα αναλογιζόμενος πόσα και πόσα έχουμε διαβάσει εγώ και πολλοί άλλοι συνάδελφοι κατά καιρούς σχετικά με τις δουλειές μας. Έτσι ρώτησα: «Για ποια μπάντα συγκεκριμένα μιλάμε;» Η απάντηση: «Για τους SuperPuma».
«Και πώς, ρε παιδιά, θα γράψω για το άλμπουμ των SuperPuma, τη στιγμή που πριν λίγο καιρό έπαιξα ως opening act στην παρουσίαση του δίσκου τους;» Η απάντηση: «Και τι πειράζει;»
Εκείνη τη στιγμή φαντάστηκα πώς είχα στο μυαλό μου τους SuperPuma πριν την παρουσίαση και πώς τους έχω έκτοτε, οπότε σκέφτηκα ότι τελικά ίσως να μην είναι και τόσο κακή η ιδέα να γράψω εγώ κάτι για το άλμπουμ.

Read more ...

FEATURED VIDEOS

  • 1