Οι αθώοι ένοχοι και οι ένοχοι αθώοι...

Γράφει ο ΑΡΗΣ ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΟΥΔΑΚΗΣ

Ο άλλος πυροβολεί τον Ρομά (κατά δήλωση ήθελε πολύ καιρό "να φάει έναν από δαύτους") εις διπλούν, και εγκαταλείπει το πτώμα του απόμερα, για μια κότα που επιχείρησε ο δεύτερος να κλέψει για να φάει αυτός και τα έξι παιδιά του.

Αρκετός κόσμος έτρεξε να εκλογικεύσει ή και να χειροκροτήσει το φονικό σε μια αισχρή προσπάθεια να δικαιολογήσει το εμπόρευμα και την ιδιοκτησία ως κυρίαρχα της ανθρώπινης ζωής, ακόμη και αν το ερώτημα που τίθεται στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι "μια κότα που μάλλον και ο ίδιος προόριζε για σφαγή ή σφαίρες σε έναν άνθρωπο πατέρα έξι παιδιών;"

Read more ...

Ζώντας στην εποχή των Walking Dead...

Γράφει ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΗΒΑΣ

Στην εποχή μας η κοινωνία χωρίζεται σε δύο στρατόπεδα: σε αυτούς που τρώνε και σε αυτούς που τρώγονται.
Είμαστε εγκλωβισμένοι στο μέσο μιας αξιοθρήνητης αγέλης από ζωντανούς-νεκρούς που φοβούνται και περιφρονούν τη ζωή. Εχθροί του ίδιου τους του εαυτού, βλέπουν παντού εχθρούς κοιτώντας στον καθρέπτη των δικών τους εμμονών.

Read more ...

Τhe Dandelion: “Old Habits and New Ways of The Dandelion” (Blackspin 2019 Vinyl/cd/digital download)

γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Οι ένθερμοι θιασώτες της παγκόσμιας νεοψυχεδελικής σκηνής προφανώς και είναι εξοικειωμένοι με το όνομα Dandelion. Να ’μαστε λοιπόν εδώ με το νέο ολοκληρωμένο δισκογραφικό εγχείρημα ενός αρχικά solo studio project του Daniel Poulter (κινητήριου μοχλού των ιστορικών πλέον Dolly Rocker Movement) που με το πέρασμα του χρόνου πήρε σάρκα και οστά ως κανονική μπάντα κυρίως για τις ανάγκες live εμφανίσεων υπό την καθοδήγηση της Natalie De Silver. Ο μύθος που τροφοδοτείται από την ίντριγκα περί ταυτοπροσωπίας του Daniel και της Natalie είναι σαφώς αλλουνού παπά  ευαγγέλιο…

Read more ...

Μια επιβεβλημένη επανέκδοση - Mushrooms: Taste Of Mushrooms/Scarecrow Princess/Sinner (Labyrinth of Thoughts, Ημερ. κυκλοφ. 26/3/2019)

Γράφει ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΖΕΛΙΑΝΑΙΟΣ

ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΜΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ αναφωνούσε μπαϊλντισμένος ο Μπάμπης Αργυρίου μέσα απ’τις σελίδες του Rollin Under κάπου στις αρχές του 1986 με αφορμή ένα απ’τα πρώτα live των Mushrooms! Τελικά πριν βγει καν ο χρόνος το πρώτο LP του γκρουπ βρισκόταν στα δισκοπωλεία. Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή. Κάποιες απ’τις πρωτόλειες ηχογραφήσεις της μπάντας σε μια κασέτα της Lazy Dog έφτασαν στα αυτιά του Χρήστου Δασκαλόπουλου, αυτός τις έσπρωξε στον Κουτσούμπα και το Taste Of Mushrooms αποτέλεσε το δεύτερο μόλις νούμερο της νεοσύστατης Pegasus Records μετά το ντεμπούτο των The Anti Troppau Council!

Read more ...

Ενα δελτίο τύπου και ένα μικρό αφιέρωμα στο Los Almiros Festival που μας περιμένει για 8η χρονια στο δάσος Κουρί

Το Los Almiros Festival είναι εδώ για 8η χρονιά και οι Lafers απ’ όλο τον γαλαξία, και όχι μόνο, ετοιμάζονται για ένα ακόμα τεράστιο party. Ανανεωμένο, ζωντανό, ακόμα πιο δυναμωμένο από δυσκολίες και εμπόδια, με ακόμα περισσότερη τρέλα και μεγαλύτερη όρεξη και πάντα σταθερό στις βασικές του αξίες: αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη, συμμετοχή. Το πιο ελεύθερο φεστιβάλ όλων ανοίγει τις πόρτες του για ένα εξωφρενικό τετραήμερο. Φέτος, μάλιστα, για έναν επιπλέον πολύ σημαντικό και ιδιαίτερο σκοπό: για την ενίσχυση του πολύ αγαπημένου φίλου και εξέχοντος Lafer, Άλεξ, που δίνει μια πολύ δύσκολη, μα αποφασιστική, μάχη για τη ζωή!

Read more ...

Rankin Roger: R.I.P. rude boy...

Η μουσική κοινότητα έχασε άλλον έναν εραστή της. Χθες, 26 Μαρτίου, ο Rankin Roger, ιδρυτικό μέλος και τραγουδιστής της σπουδαίας βρετανικής ska-reggae μπάντας The Beat από το Μπέρμπιγχαμ, έκλεισε τον κύκλο της ζωής του  έπειτα από 56 χρόνια στο σπίτι του, νικημένος από τον καρκίνο του εγκεφάλου που τον είχε προσβάλλει επιθετικά τους τελευταίους μήνες. O Roger Charlery γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1963 και το 1978, σε ηλικία μόλις 15 χρονών, δημιούργησε τους The Beat με τον David Wakeling και τον Andy Cox, συμμετέχοντας με τα χρόνια σε όλες τις ενσαρκώσεις του γκρούπ. "Πολέμησε, πολέμησε, πολέμησε. Ήταν μαχητής", ήταν το σύντομο σχόλιο των συνεργατών του στην επίσημη ιστοσελίδα των The Beat.

 

 

 

Μια παράξενη, σπονδυλωτή ιστορία (ή το Mαύρο Ροάν του Mεγάλου Θεόσπιτου)...

Γράφουν η Φαίη Φραγκισκάτου ο Βαγγέλης Χαλικιάς και ο Bill Hunchback

φωτο: Bill Hunchback

Δεν έχουν περάσει ακόμη τέσσερις μήνες που δεχθήκαμε μια επιστολή, την ίδια και οι τρεις μας, η οποία μας συνέδεσε με τρόπο παράξενο, αναφέρθηκε και η λέξη "μαγικό" ή "στοιχειωτικό" κάποια στιγμή από κάποιους από μας.

Για να μην κουράσουμε τον αναγνώστη με πολλές λεπτομέρειες σκεφτήκαμε να δημοσιεύσουμε αυτούσια την επιστολή η οποία έγραφε :

Read more ...

ΕΝ ΑΓΚΑΛΙΑ DE ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΟΥΣΗ: Η ιστορική συνέντευξη που είχε παραχωρήσει ο Πάνος Κουτρουμπούσης στον Αλέξη Καλοφωλιά για λογαριασμό του Merlin΄s Music Box την άνοιξη του 1995...

ΕΝ ΑΓΚΑΛΙΑ DE ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΟΥΣΗ…

Συνέντευξη στον ΑΛΕΞΗ ΚΑΛΟΦΩΛΙΑ (Πρωτοδημοσιεύτηκε στο Merlin's Music Box Νο 26, Ιούνιος 1995)

Ο Πάνος ήταν για μας ένας beat υπερήρωας. Ήρθαμε σε επαφή με τις ιστορίες του στην εφηβεία μας και μαγευτήκαμε από την μοναδική γραφή του, που δεν έμοιαζε με τίποτε απ’ όσα είχαμε διαβάσει. Στα μάτια μας είχε διαστάσεις θρύλου και συμπύκνωνε τα πιο ωραία στοιχεία της γενιάς του: το πάθος για ζωή και ελευθερία, ένα πηγαίο και συγχρόνως αδυσώπητο χιούμορ, μια παιδικότητα που ισοπέδωνε τις συμβάσεις και τον καθωσπρεπισμό, την αίσθηση ότι όλος ο κόσμος ήταν μια μεγάλη γειτονιά για τους τολμηρούς. Και μαζί μια σκοτεινή αίσθηση ματαιότητας που έβγαζε τη γλώσσα στη σχεδόν καταναγκαστική αισιοδοξία των χίπις. Τα έργα του έμοιαζαν να έρχονται από έναν αντεστραμμένο κόσμο των αμερικανικών κόμικς• έπλαθε ένα ολόκληρο σύμπαν «χειροποίητης» επιστημονικής φαντασίας χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα: λόγο, φωτογραφία, ζωγραφική, κολάζ• ο Πάνος διέθετε δημιουργική πρόσβαση σε κάθε τρόπο που μπορούσε να εκφράσει την ιδιαιτερότητα του σπινθηροβόλου πνεύματός του. Γιατί αυτό παρέμεινε μέχρι το τέλος ένα σπινθηροβόλο πνεύμα, μια παρουσία τόσο ξεχωριστή, που ξεπερνούσε τις κατηγοριοποιήσεις. Τώρα που ξεκίνησε για το τελευταίο μεγάλο ταξίδι αισθάνομαι βαθιά λύπη και ταυτόχρονα ευγνωμοσύνη που αυτός και η σύντροφός του η Kate με τίμησαν με τη φιλία τους.

Read more ...

Moments in Time: 1946 - Ο Django Reinhardt στο Αμέρικα...

Django Reinhardt και Dule Ellington

Περιοδεύοντας με τρένο στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Django μοιραζόταν με τον Duke Ellington ένα κουπέ με δυο κουκέτες. Την πρώτη τους νύχτα ο Django διέσχισε το βαγόνι όπου κοιμόντουσαν τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας για να επισκεφθεί την τουαλέτα. Μπαίνοντας, αντίκρισε ένα θέαμα που τον άφησε άναυδο.

Read more ...

One Day As A Lion: Η μπάντα, ένα φασιστικό σλόγκαν και η μικρή-μεγάλη ιστορία της πρώτης ένοπλης αντιφασιστικής ομάδας, των Arditi Del Popolo, στην Ιταλία του μεσοπολέμου...

Γράφει ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΗΒΑΣ

Στη ζωντανή ιστορία του rock and roll έχουν υπάρξει -υπάρχουν και θα υπάρχουν- μπάντες που εμπνεύστηκαν το όνομά τους από κάποιο πολιτικό γεγονός, σύνθημα ή κατάσταση. Μια τέτοια περίπτωση είναι και αυτή των One Day As A Lion, ενός project που σχηματίστηκε το 2008 από τον τραγουδιστή των Rage Against the Machine Zack de la Rocha, και τον Jon Theodore, ιδρυτικό μέλος και ντράμερ των Mars Volta (και από το 2013 έως σήμερα των Queens of the Stone Age). Οι δυο τους γνωρίζονταν αρκετά χρόνια πριν συνεργαστούν και το 2008 συναντήθηκαν στο στούντιο ενός κοινού τους φίλου που παρέδιδε μαθήματα ντραμς σε παιδιά στο Λος Άντζελες. Εκεί, μεταξύ των άλλων, υπήρχαν ένα «παιδικό» σετ τυμπάνων, διάφοροι παλιοί ενισχυτές κιθάρας, αναλογικά delay και distortion pedals, κι ένα παμπάλαιο αναλογικό Rhodes Mark 1 με χαλασμένα πλήκτρα. Ο Jon Theodore κάθισε στα τύμπανα και ο Zack de la Rocha συνέδεσε το συνθεσάιζερ σε έναν παλιό Marshall ενισχυτή κιθάρας του ’70, αφού πρώτα το πέρασε από ένα μισοσπασμένο delay pedal.

Read more ...

Κυνηγώντας τις Χίμαιρες: 15 χρόνια ελεύθερης έκφρασης...

Γράφει η ΦΑΙΗ ΦΡΑΓΚΙΣΚΑΤΟΥ

''Οι Χίμαιρες είναι μια ανήσυχη κοινότητα ανθρώπων που αναζητά τρόπους έκφρασης. Η αρχή έγινε το 2004 με το φαν-ζειν. Ακολούθησε το blog 1.5 χρόνο αργότερα και απ' το 2009 περιπλανόμαστε και στις συχνότητες του διαδικτυακού μας ραδιοφώνου. Κινούμαστε από επιλογή σε εναλλακτικά μονοπάτια, προσπαθώντας να μείνουμε μακριά από τη δίνη των ισοπεδωτικών μορφών και μέσων επικοινωνίας. Προσπαθούμε να μην παίρνουμε στα σοβαρά τον εαυτό μας και να είμαστε αυθεντικοί όσο τα τσίπουρα που μας ενώνουν. Επιδιώκουμε να φτιάξουμε ένα χώρο διαφορετικό, όπου όλοι οι συμμετέχοντες αποτελούν μία ενιαία κοινότητα η οποία τον συντηρεί και τον διαχειρίζεται με μη ιεραρχικό τρόπο.''

Read more ...

Για τον Γιάννη Μπεχράκη...

 Γράφει η ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ

(φωτό: Γιάννης Μπεχράκης)

Μου ζήτησαν να γράψω για τον Γιάννη Μπεχράκη... Πώς όμως να γράψω λέξεις για έναν άνθρωπο που κυρίως μιλούσε με τις εικόνες του, όπως μιλώ κι εγώ. Για έναν άνθρωπο που οι εικόνες ήταν η δύναμη της ψυχής του. Δύσκολο και ίσως άδικο.

 Δεν τον γνώρισα στα νιάτα του. Η γενιά του ήταν αυτή που προηγήθηκε και υποδέχθηκε την δική μου. Η γενιά του ήταν αυτή που ίσως μαγεύτηκε από την “ζωή” του φωτορεπόρτερ με αφορμή την ταινία Αποστολή στη Νικαράγουα με πρωταγωνιστή τον Νικ Νόλτε  Η δική μου ήταν αυτή που μαγεύτηκε από τον Μπεχράκη και πολλούς συναδέλφους της δικής του γενιάς για να παρασυρθεί σε αυτό το ζόρικο αλλά μαγικό επάγγελμα. 

 Θα τολμήσω να μιλήσω για εκείνον όπως εγώ τον έζησα... 

Read more ...

Έργα και ημέρες του Andi Sex Gang...

Αποκλειστική συνέντευξη εφ' όλης της ύλης στον Μιχάλη Πούγουνα


Toν Νοέμβριο του 2016 ανοίξαμε με τους New Zero God μια συναυλία του Andi Sex Gang, μια μέρα μετά την εμφάνισή του με το συγκρότημά του, τους Sex Gang Children στην Πολωνία. Οι Sex Gang Children είναι μια gothic rock/post punk μπάντα που σχηματίστηκε το 1982 στο Brixton του Λονδίνου και στην οποία οφείλει το όνομά του το gothic rock. Με έξι στούντιο άλμπουμ και εννέα singles, παραμένει ένα από τα πιο γνωστά συγκροτήματα του Batcave (είδος που πήρε το όνομά του από το ομώνυμο κλαμπ στην 69 Dean Street του κεντρικού Λονδίνου), ενώ από την σύνθεσή τους πέρασαν μεταξύ άλλων και μέλη των Theatre of Hate, Death Cult (αργότερα The Cult), New Model Army και άλλoι.

Read more ...

Το κουτί με τις Εμμονές: Μέρος Πρώτο - Too Little Too Late

Γράφει η Φαίη Φραγκισκάτου 

Την ατάκα την άκουσα κάπου στο πρόσφατο παρελθόν πίνοντας μπύρα. Λίγο καιρό πριν τη συμμετοχή της Kendra Smith στις συναυλίες των Dream Syndicate στη Δυτική Ακτή στα τέλη του 17. ‘’ Δεν είμαστε πολλοί πια που ακούμε Κendra Smith’.
Δεν έκατσα να το σκεφτώ παραπάνω. Ποιος ο λόγος άλλωστε; Η Kendra Smith είχε κατά κυριολεξία εξαφανιστεί από προσώπου μουσικής μετά το ‘’Five ways of Dissapearing’’ το μακρινό 1995.

Read more ...

O Sun Ra στο Nτιτρόιτ (ή, μερικές φορές τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται)...

Tου John Sinclair

Ήρθα για πρώτη φορά σε ουσιαστική επαφή με τη μουσική και το θρύλο του Sun Ra το φθινόπωρο του 1964, όταν ο ντράμερ Roger Blank πέρασε από το Ντιτρόιτ με ένα jazz τρίο που δεν θυμάμαι τ’ όνομά του. Τους φιλοξενήσαμε για μερικές μέρες στο αρχηγείο μας στο Καλλιτεχνικό εργαστήρι του Ντιτρόιτ και έμεινα άναυδος όταν σε κάποια φάση είδα τον Roger να ανοίγει τη βαλίτσα του και να βγάζει τα δυο ανεκτίμητα περιουσιακά του στοιχεία: δυο αλλόκοτα LP της εταιρείας El Saturn με φανταχτερά διαστημικά εξώφυλλα και τίτλους όπως Super-Sonic Jazz και Jazz in Silhouette.
Είχα διαβάσει για αυτόν τον πρωτοποριακό πιανίστα και bandleader από το Σικάγο στο περιοδικό Downbeat, αλλά η μουσική του ήταν ακόμα πολύ underground και πέρα από την άμεση τροχιά της μπάντας την είχαν ακούσει ελάχιστοι άνθρωποι. Εκείνη την εποχή το απόκρυφο άλμπουμ Jazz by Sun Ra στην εταιρεία Transition είχε εξαντληθεί και το μόνο διαθέσιμο ήταν το LP The Futuristic Sounds of Sun Ra (Savoy, 1961).

Read more ...

FEATURED VIDEOS

  • 1