Blixa Brgeld: Αμφισβητώντας τις συμβατικές αντιλήψεις για την τέχνη...

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Ο Blixa Bargeld, που εδώ τον βλέπουμε να προσπαθεί να σαγηνεύσει το μικρόφωνο με τον καπνό του τσιγάρου του, αυτός ο frontman του γερμανικού industrial συγκροτήματος Einstürzende Neubauten από την ίδρυσή του το 1980, είχε μια ταυτόχρονη εικοσαετή γόνιμη καριέρα τρόπον τινά στη σκιά του Nick Cave ως μέλος των Bad Seeds όταν, το 2003, αποφάσισε ότι ήθελε να αφιερώνει περισσότερο χρόνο στους συμπατριώτες του και στις σόλο περιηγήσεις του, δημιουργώντας αλλόκοτες ατμόσφαιρες με τα μαγικά ηλεκτρονικά του φληναφήματα – ένας πολύπλευρος φιλόσοφος των τεχνών που συνδυάζει τη μουσική, τη θεατρικότητα και τον πειραματισμό, διερευνώντας βαθύτερα τη γλώσσα και τον πολιτισμό.

Read more ...

Στράφι: «Πάνω από τα Χώματα» – Το... Pinios Punk στα καλύτερα του (Fabric Studio, Λάρισα, 2026 — βινύλιο 12'')

Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

Ο τρίτος δίσκος των Στράφι δεν είναι απλώς μία συνέχεια. Είναι φωνή επιβίωσης, οργής και τρυφερότητας από την καρδιά της επαρχίας...

Οι Στράφι γεννήθηκαν τον Οκτώβρη του 2017 στο αυτοδιαχειριζόμενο στούντιο Σπιρτόκουτο της Λάρισας, μιας πόλης που δεν χρειάζεται να κοιτάξει την Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη για να ξέρει τι σημαίνει εγκλωβισμός, σιωπηλή πίεση και ανάγκη να φωνάξεις για να υπάρξεις. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν παίξει πολύ, ταξιδέψει ακόμη περισσότερο, καταγράψει δύο βινύλια, και τώρα, με τον τρίτο τους δίσκο Πάνω από τα Χώματα, φτάνουν στο σημείο όπου καταλαβαίνεις αν μια μπάντα έχει να πει κάτι ή απλώς επαναλαμβάνει τον εαυτό της. Και οι Στράφι έχουν να πουν πολλά.

Read more ...

Insomnia (2002): Το ξεχασμένο φιλμ που εξηγεί τα πάντα (αφιέρωμα στον Christopher Nolan #3)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Μια σκοτεινή μελέτη χαρακτήρων όπου η αϋπνία, η ηθική φθορά και το ανελέητο φως είναι σε πρώτο κάδρο

Υπάρχουν ταινίες που δεν κορυφώνονται ποτέ. Όχι επειδή δεν μπορούν, αλλά επειδή δεν θέλουν. Το Insomnia επιμένει σε μια παράξενη διάρκεια, σαν να αρνείται να σου προσφέρει τη λύση που περιμένεις. Δεν εκτονώνει. Συσσωρεύει...

Read more ...

30 Xρονια «Bulls on Parade»: «Rally 'round the family, pockets full o' shells»...

Γράφει ο Αντώνης Λάσκαρης

Το Αντιπολεμικό Mανιφέστο «Bulls on Parade», από το δεύτερο άλμπουμ των Rage Against The Machine, Evil Empire, γράφτηκε σε όλη την οργή για την παγωμένη επιθετικότητα και την περιφρόνηση που έγινε αισθητή στις ΗΠΑ για την εμπλοκή τους σε έναν ακόμη ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εισβολή τους στη Μέση Ανατολή με τον Α' Πόλεμο του Κόλπου του Ιράκ. Η πρώτη στρατηγική ιμπεριαλιστική πολεμική επέμβαση των ΗΠΑ και του πολεμικού τους μηχανισμού, μετά την ήττα του Βιετνάμ, ήταν η επέμβαση της κυβέρνησης Τζορτζ Μπους του πρεσβυτέρου σέρνοντας στο άρμα της ολόκληρο τον δυτικό ιμπεριαλισμό στο «Τέλος της Ιστορίας» και σε έναν συνεχή πόλεμο στη Μέση Ανατολή που εδώ και 35 χρόνια μαίνεται για τα πετρέλαια και τα ενεργειακά αποθέματα, με αποκορύφωμα τη Γενοκτονία των Παλαιστινίων από το σιωνιστικό Ισραήλ και την ανάφλεξη του πολέμου σε ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή.

Read more ...

Nightstalker: 30 χρόνια "Use"...

Γράφει ο Αντώνης Λάσκαρης

 [Χειμώνας 1996] Σάββατο πρωί. Πρώτο 3ωρο (8:00-10:00/Αρχιτεκτονικό Σχέδιο) & 11:00-14:00.. καπνός από το 2ο (Ελεύθερο Σχέδιο). Πορεία για Κάτω Πετράλωνα κάπου στην Ιπποθοντιδών. Η Δ. (Ψ/Παντείου) αγουροξυπνημένη μου άνοιγε και περνούσαμε στις μύτες για τον πρώτο καφέ στο κουζινάκι των 5m2, καθώς οι υπόλοιπη “Πάντειος”.. κοιμόταν ακόμη. Εκείνη τη μέρα νέο υλικό από τα κάτω (Πανεπιστήμιο Κρήτης) είχε ανέβει σε κασέτα. Α/Side, το Dopes To Infinity των Monster Magnet (αν δεν το ξέρεις υπάρχει πρόβλημα) ενώ στη B/Side, κάποιοι "δικοί μας" Nightstalker ... *
Τι γράφεις γι’ αυτόν το δίσκο αν όχι ένα ολόκληρο αφιέρωμα. Ο θρίαμβος του ελληνικού heavy rock έσκασε σαν βόμβα. Η κερκόπορτα ενός εφιάλτη που έγινε πραγματικότητα για κάθε αστό πατριάρχη και μικροαστική μάνα των λούμπεν reality. Με το μόνο που θα μπορούσε να συγκριθεί τότε, είναι το Κεφάλι γεμάτο Χρυσάφι των Τρύπες και αυτό για λόγους διαφορετικότητας. Το ντεμπούτο των Nightstalker είναι η επιτομή του stoner rock από τα σπλάχνα της ερήμου Palm Desert των Kyuss, εκτινασσόμενη από τα σκοτεινιασμένα δάση της Αττικής χωρίς όρια και σύνορα. Σύγχρονο, φρέσκο όσο μπουκωμένο και σάπιο, σε 13 fixάκια έτοιμα για χρήση. Δυναμίτης βαρύς και ασήκωτος με κουρδισμένες στα Τάρταρα κιθάρες αλλά και μια rhythm section πραγματικό μεγαλείο.

Read more ...

Ο Θάνος Σαρίγγελος και η «Σταγόνα03»: Εκεί όπου ο ήχος γράφει πριν από τον λόγο...

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Φωτογραφίες: Studio Trichia (Katerina P. Trichia)

Συνεντευξη του Θάνου Σαρίγγελου για τον ήχο που προηγείται του λόγου, τον υπόγειο μηδενισμό και την ανάγκη να αφήνεις κενά για να αναπνεύσει το τραγούδι.

Με τη “Σταγόνα03” ο Θάνος Σαρίγγελος δεν κάνει απλώς ένα ακόμη βήμα στη δισκογραφία του• κάνει στροφή. Οι κιθάρες υποχωρούν, τα synths και τα samples χτίζουν νέα ηχοτοπία και η φωνή παύει να διεκδικεί τον ρόλο του απόλυτου frontman. Εδώ, όλα λειτουργούν ως σύνολο.
Ο λόγος δεν αφηγείται, παρατηρεί. Επαναλαμβάνει φράσεις μέχρι να αποκτήσουν βάρος. Αφήνει κενά που δεν είναι απουσία, αλλά επιλογή.
Θεματικά, ο δίσκος ακουμπά την άγνοια, την αποδοχή και έναν ειλικρινή, σχεδόν φιλοσοφικό μηδενισμό. Όχι ως μόδα, αλλά ως συμπέρασμα ζωής. Η ιδέα ότι η ύπαρξη δεν φέρει εγγενές νόημα διατρέχει τα κομμάτια σαν χαμηλή συχνότητα. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη διαπίστωση, γεννιέται μια παράξενη διαύγεια.

Read more ...

Κapten: «Η ισορροπία έρχεται όταν αφήνεις χώρο στον άλλον...»

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

φωτογραφίες: Βασίλης Κεχαγιάς

Οι οκταμελείς Kapten με αφορμή το πρώτο τους άλμπουμ Dancing Tooth, μου μιλούν για τη συλλογική δημιουργία, τις μουσικές επιρροές και τη συνεργασία με τον παραγωγό Doctor L.

Κάθε μπάντα έχει τον δικό της τρόπο να βρίσκει ρυθμό. Για κάποιες είναι μια κιθάρα και μια φωνή• για άλλες, ένα μικρό σύμπαν ανθρώπων που μαθαίνουν να κινούνται μαζί. Στην περίπτωση του Dancing Tooth, ο ρυθμός γεννιέται μέσα από τη συνάντηση οκτώ μουσικών που μετατρέπουν τις διαφορετικές επιρροές, τις ιδέες και τις προσωπικές τους διαδρομές σε έναν κοινό παλμό. Με δύο φωνές, διπλά τύμπανα και πνευστά να απλώνουν το ηχητικό πεδίο, το συγκρότημα χτίζει έναν δίσκο που κινείται ελεύθερα ανάμεσα σε groove, ένταση και στοχασμό. Στη συνέντευξη που ακολουθεί μιλούν για τον συμβολισμό του τίτλου, για το πώς λειτουργεί η συλλογική δημιουργία μέσα σε μια μεγάλη μπάντα και για τον ρόλο που έπαιξε ο Doctor L στη διαμόρφωση του τελικού ήχου.

Read more ...

El Eternauta 1969 – Ο Κοσμοναύτης του Απείρου...

 Ο Θανάσης Μήνας γράφει για την ακόμα πιο εφιαλτική συνέχεια του θρυλικού αργεντίνικου κόμικ επιστημονικής φαντασίας, που έγινε μεγάλη επιτυχία ως σειρά από το Netflix και είναι συμπαραγωγή των εκδόσεων JemmaPress και DocMZ Publishing.

Δημιούργημα των Έκτορ Έστερχελντ και Φρανσίσκο Σολάνο Λόπες, το El Eternauta («Ο Αιώνιος») δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1957 και παραμένει ένα από τα σημαντικότερα έργα επιστημονικής φαντασίας, αλλά κι ένα από τα λαμπρότερα δείγματα γραφής της ένατης τέχνης. Κλειστοφοβικό, αγωνιώδες και περιπετειώδες, αλλά συνάμα συναισθηματικό, γεμάτο συμβολισμούς και πολιτική αλληγορία, είναι ένα έργο απαιτητικό και πολυεπίπεδο.

Read more ...

Marva Von Theo: «Η έμπνευση έρχεται πλέον από τόπους πιο θολούς και αδιόρατους...» (αποκλειστική συνέντευξη)

 Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη 

Λίγο πριν από τη συναυλία της 13ης Μαρτίου στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου, οι Marva Von Theo μιλούν για τη δραματουργία των live εμφανίσεων και για τα νέα τραγούδια από το επερχόμενο άλμπουμ We Were Never Lost που θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά. 

Υπάρχουν χώροι όπου η μουσική δεν ακούγεται απλώς, αλλά αποκτά μια διαφορετική βαρύτητα. Η Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου στην Αθήνα είναι ένας από αυτούς: ένας νεογοτθικός ναός με έντονη φυσική αντήχηση, όπου οι ήχοι απλώνονται αργά και οι σιωπές αποκτούν σχεδόν ισότιμη παρουσία με τη μουσική.

Μαζί τους στη σκηνή θα βρεθούν οι Moonmoth, ένα συγκρότημα που κινείται ανάμεσα στον ακουστικό και τον ηλεκτρονικό ήχο, δημιουργώντας σκοτεινά ambient ηχοτοπία μέσα από την κλασική κιθάρα, τα ηλεκτρονικά και δύο γυναικείες φωνές.

Read more ...

Personality Crisis - Vortex, State of Mind (2025)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

φωτογραφία: Αναστασία Ζησοπούλου

Τριάντα χρόνια μετά, οι Personality Crisis επιστρέφουν με έναν ήχο που σε τραβάει μπροστά, σε κάνει να νιώσεις και σε αφήνει να μείνεις μέσα στο τώρα

Τριάντα χρόνια μετά, οι Θεσσαλονικείς Personality Crisis επιστρέφουν όχι για να κοιτάξουν πίσω, αλλά για να κάψουν το παρόν. Το Vortex State of Mind δεν είναι άλμπουμ που γιορτάζει, ούτε απολογείται• είναι άλμπουμ που ζει μέσα στις φλέβες της στιγμής. Και ίσως γι’ αυτό, μετά από τόσα χρόνια, ακούγεται πιο αναγκαίο από ποτέ.

Η κυκλοφορία από τη B-otherside Records είναι αυστηρά περιορισμένη: τριακόσιες αριθμημένες κόπιες, με δισέλιδο ένθετο και συλλεκτική αφίσα για τους πρώτους εκατό. Δεν λειτουργεί ως φετίχ• λειτουργεί ως στάση, σαν να λέει: “Κράτα με, γύρισέ με, άκουσέ με με το σώμα σου.” Υπάρχει φυσικότητα στην επαφή με το αντικείμενο, όπως υπάρχει φυσικότητα στο χτύπημα του “Alien Zombie Fans”.

Read more ...

Χριστίνα Σκουτέλα: Όταν το Σώμα Γίνεται Ηχητικό Όργανο στο “is that horror?”

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Η σκηνή ως πεδίο υπερφόρτωσης, το χορό ως μουσική και η μουσική ως χορό - μια συνομιλία με το σώμα που δεν αφήνει κενά.

Υπάρχει μια στιγμή στη σκηνή που μοιάζει με θραύση• το σώμα σπάει και ξανασυναρμολογείται στον ρυθμό της μουσικής. Στο “is that horror?”, η πρόβα δεν είναι παρά άσκηση για αυτή την υπερφόρτιση, ενώ η ίδια η μουσική λειτουργεί σαν καταλύτης και καθρέφτης. Η ένταση δεν περιορίζεται σε θόρυβο ή κραυγή• περνάει μέσα από κάθε μυϊκή ίνα, αναγκάζοντας χορό και ήχο να γίνουν ένα. Η συνέντευξη με τη Χριστίνα Σκουτέλα ανοίγει ένα παράθυρο σε αυτό το πεδίο, όπου το σώμα, η μουσική και η ενέργεια του κοινού συναντιούνται χωρίς να χρειάζονται ονόματα ή κατηγορίες.

Read more ...

Phil Ochs: «Σε τέτοιους άσχημους καιρούς, η μόνο αληθινή διαμαρτυρία είναι η ομορφιά...»

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Το 1965, o Ochs κυκλοφόρησε το «I Αin’t Marching Any More», ένα τραγούδι μέσα από το ομώνυμο, δεύτερο άλμπουμ του, που κυκλοφόρησε από την Electra και θα καθόριζε μια ολόκληρη γενιά για να γίνει ο ύμνος του αντιπολεμικού κινήματος, το εμβατήριο που τραγουδιόταν σε κάθε διαδήλωση, δίνοντας το θάρρος σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλες τις ΗΠΑ να εκδηλώσουν την αντίθεσή τους στον Πόλεμο του Βιετνάμ, σε μια χρονιά που η αμερικανική κυβέρνηση είχε αρχίσει να αυξάνει τις αποστολές στρατευμάτων και πολεμικών εφοδίων στην πολύπαθη χώρα της νοτιοανατολικής Ασίας.

Read more ...

Memento (2000): Όταν η αφήγηση γίνεται παγίδα μνήμης (Αφιέρωμα στον Christopher Nolan #2)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Tο φιλμ που καθιέρωσε τον Christopher Nolan ως αρχιτέκτονα του ψυχολογικού θρίλερ 

Αν το Following ήταν μια ταινία για ανθρώπους που παρατηρούν τη ζωή απ’ έξω, το Memento είναι για έναν άνθρωπο παγιδευμένο μέσα της χωρίς καμία έξοδο. Εκεί όπου ο Bill ακολουθούσε άλλους για να αποκτήσει ιστορία, ο Leonard του Memento δεν έχει άλλη επιλογή από το να ζει χωρίς παρελθόν. Η μνήμη του κρατά λίγα λεπτά. Και για πρώτη φορά, ο Christopher Nolan βρίσκει το τέλειο αφηγηματικό άλλοθι για τις εμμονές του.

Read more ...

Ανώμαλα Ρίμματα «Βαρύτητα» E.P. (ψηφιακή κυκλοφορία, ελεύθερα στο bandcamp)

Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

Στην υπόγεια γεωγραφία της εγχώριας punk σκηνής, τα Ανώμαλα Ρίμματα δεν χρειάζονται συστάσεις• χρειάζονται ενισχυτές στο τέρμα (και γείτονες με κατανόηση). Γεννημένοι μέσα στη δυστοπία της πρώτης καραντίνας της Covid εποχής, με εκείνο το DIY πείσμα που δεν ζητά άδεια από κανέναν, επιστρέφουν το 2026 με το νέο τους E.P. «Βαρύτητα»: τέσσερα κομμάτια πυκνά, ιδρωμένα. Γραμμένα σαν σημειώσεις οδοφράγματος, σε τετράδιο μαθητή που βαρέθηκε να ακούει την παπαγαλία του μαθήματος «ανάπτυξη».

Read more ...

Lumen Novum - Το νέο φως των Bungula...

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Δεκατρία οργανικά κομμάτια που κινούνται από τη σκιά προς τη διαύγεια, χωρίς θόρυβο και χωρίς περιττές κορυφώσεις.

Υπάρχουν δίσκοι που λειτουργούν ως συλλογές τραγουδιών και υπάρχουν δίσκοι που λειτουργούν ως τελετουργίες. Το Lumen Novum ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Δεν σε προσκαλεί απλώς να το ακούσεις. Σε καλεί να μπεις μέσα του, να χαμηλώσεις το φως, να αφήσεις τον χρόνο να χάσει τη γραμμικότητά του.

Οι Bungula, το δίδυμο από την Καρδίτσα, συνεχίζουν εδώ μια διαδρομή που ξεκίνησε με το Noumenia και ωρίμασε στο Sub Luna. Αν τα δύο πρώτα άλμπουμ είχαν την αίσθηση μιας αναζήτησης μέσα στη σεληνιακή σκιά, το Lumen Novum είναι η στιγμή μετά. Όχι η έκρηξη. Η διαύγεια.

Read more ...

Γραφτείτε στο Νewsletter του Merlin

FEATURED VIDEOS

  • 1