Ο Θάνατος και η Κόρη : το περίφημο κουαρτέτο εγχόρδων σε ρε ελάσσονα του Σούμπερτ...
- Details
- Published: Friday, 23 October 2026 19:51
- Written by Όλγα Δημοπούλου
Γράφει η Όλγα Δημοπούλου
Phrenelith – Chimaera: Το Tέρας έρχεται στην Αθήνα...
- Details
- Published: Thursday, 22 October 2026 12:24
- Written by Γιώργος Τσέκας
Γράφει ο Γιώργος Τσέκας
Όταν οι Δανοί Phrenelith εμφανιστούν ζωντανοί στο AN Club στις 29 Οκτωβρίου, θα είναι η πρώτη τους φορά στην Ελλάδα — και η Αθήνα θα έχει την ευκαιρία να ακούσει από κοντά ύμνους από έναν δίσκο που, τέσσερα χρόνια μετά την κυκλοφορία του, που η φωτιά του εξακολουθεί να καίει τα πάντα στο διάβα της όπως την πρώτη μέρα που κυκλοφόρησε. Το δεύτερο full-length των Phrenelith κυκλοφόρησε στις 10 Δεκεμβρίου του 2021 και αποτελείται από επτά κομμάτια: “Awakening Titans”, “Chimaerian Offspring – Part I”, “Phlegethon”, “Gorgonhead”, “Kykytos”, “Χίμαιρα” και “Chimaerian Offspring – Part II”.
The Offer: Η ιστορία πίσω από τον Νονό...
- Details
- Published: Wednesday, 21 October 2026 20:43
- Written by Χρήστος Κορναράκης
Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης
Πίσω από τον «Νονό» υπήρχαν συγκρούσεις, αμφιβολίες και μια παραγωγή που κάθε άλλο παρά δεδομένη ήταν. Το The Offer επιστρέφει σε εκείνη την ιστορία. Καταφέρνει, όμως, να ξεφύγει από τη σκιά της ταινίας του Coppola;
Το Χόλιγουντ δεν χορταίνει να μιλάει για τον εαυτό του. Μια επιτυχημένη ταινία γεννά συνεντεύξεις, ντοκιμαντέρ, αυτοβιογραφίες και, αργά ή γρήγορα, μια ακόμη παραγωγή που υπόσχεται να αποκαλύψει όσα συνέβησαν πίσω από τις κάμερες. Η ιστορία του «Νονού» προσφέρεται ιδανικά γι' αυτή τη δουλειά. Είχε έναν συγγραφέα που έπρεπε να μεταφέρει το βιβλίο του στην οθόνη, έναν σκηνοθέτη που δεν ήταν διατεθειμένος να κάνει εύκολα πίσω, ένα στούντιο που ανησυχούσε για τα χρήματά του και πραγματικούς μαφιόζους που δεν έβλεπαν με καλό μάτι την ταινία.
Η σειρά The Offer, που έκανε πρεμιέρα στο Paramount+ το 2022, έχει λοιπόν στα χέρια της μια ιστορία που δύσκολα χρειάζεται δραματουργικές ενέσεις. Ο παραγωγός Albert S. Ruddy βρίσκεται στο επίκεντρο μιας παραγωγής που κινδυνεύει από διαφορετικές πλευρές, ενώ ο Robert Evans, ο Mario Puzo και ο Francis Ford Coppola προσπαθούν να επιβάλουν ο καθένας τη δική του αντίληψη για το τι πρέπει να γίνει. Στο περιθώριο, αλλά όχι για πολύ, εμφανίζεται ο Joe Colombo, ο αρχηγός της μαφιόζικης οικογένειας που αντιδρά στην κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου.
Jehovah On Death - "Lágrimas de Oro", ένα άλμπουμ που ακούγεται ως ενιαίο ταξίδι και όχι ως συλλογή επιρροών...
- Details
- Published: Wednesday, 21 October 2026 11:01
- Written by Γιάννης Καστανάρας
Γράφει ο Γιώργος Τσέκας
φωτογραφία: @no.mans.art
Murder Ballads: Όταν η ζήλια παρουσιάζεται σαν πάθος, η κτητικότητα σαν έρωτας, η εκδίκηση σαν τραγική μοίρα...
- Details
- Published: Thursday, 15 October 2026 14:50
- Written by Όλγα Δημοπούλου
Γράφει η Όλγα Δημοπούλου
“Φύγε Στέλλα, κρατάω μαχαίρι…”
Μιλάμε για πολύ δυνατή σκηνή που έχει εγγραφεί στο συλλογικό ασυνείδητο. Μα τι συμβαίνει όταν ο έρωτας γίνεται θανατική καταδίκη? Τι συμβαίνει όταν η τέχνη οπλίζει και δημιουργεί θύτες και θύματα? Όταν η τέχνη χρησιμοποιεί την γυναικοκτονία ως αφήγηση?
Εδώ λοιπόν, θα καταπιαστούμε με την τέχνη της μουσικής και θα δούμε πώς μέσα από τραγούδια εκφράζεται η βία κατά των γυναικών. Για δολοφονίες που γίνονται τραγούδια. Για το έγκλημα που ασυνείδητα γίνεται αποδεκτό.
Το "Planetoktonos" των Dephosphorus: astrogrindcore με στοιχεία death και black metal, sludge, noise rock, post-hardcore, αλλά και ψυχεδέλειας...
- Details
- Published: Wednesday, 14 October 2026 19:08
- Written by Γιώργος Τσέκας
Γράφει ο Γιώργος Τσέκας
Οι Dephosphorus δεν αντιμετωπίζουν ποτέ το extreme metal ως απλή επίδειξη ταχύτητας. Στο Planetoktonos, το πέμπτο τους full-length μετατρέπουν την κοσμική επιστημονική φαντασία σε μια βίαιη, αποπροσανατολιστική και απρόσμενα ανθρώπινη εμπειρία. Κυκλοφόρησε στις 18 Ιουλίου 2025 από τις 7 Degrees Records, Nerve Altar και Selfmadegod Records και περιλαμβάνει εννέα κομμάτια, όπου το grindcore συναντά τα black και death metal μέσα σε αυτό που το συγκρότημα αποκαλεί “astrogrind”. Η ισχύς του, ωστόσο, δεν βρίσκεται μόνο στην ταχύτητα ή στην τεχνική πυκνότητα: βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο στίχοι, φωνητική απόδοση και ασταθής μουσική ατμόσφαιρα απεικονίζουν την ανθρωπότητα ως εύθραυστο είδος μέσα σε ένα αδιάφορο σύμπαν.
Stylianos Ou & The Cortisol Cows: «Ανολοκλήρωτοι έρωτες που ποτέ δεν πρόλαβαν να ανθίσουν»...
- Details
- Published: Tuesday, 13 October 2026 13:13
- Written by Χρήστος Κορναράκης
Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης
Φωτογραφίες: Νίκος Ραζής (@nikosraz)
Ο Stylianos Ou μιλά για το Rotten, τον νέο δίσκο των Stylianos Ou & The Cortisol Cows από την Inner Ear, το μαύρο χιούμορ, τις ερωτικές ματαιώσεις και την παράξενη ομορφιά της μουσικής που δεν προσπαθεί να κρύψει τις ρωγμές της.
Υπάρχουν έρωτες που δεν τελειώνουν ακριβώς. Απλώς δεν προλαβαίνουν να γίνουν αυτό που θα μπορούσαν. Μένουν κάπου ανάμεσα σε όσα συνέβησαν και σε όσα επινοήσαμε εκ των υστέρων, αποκτώντας με τον καιρό μια δική τους, παράξενη μυθολογία. Στο Rotten, τον δεύτερο δίσκο των Stylianos Ou & The Cortisol Cows, ο Stylianos Ou επιστρέφει σε αυτό το άβολο ενδιάμεσο, εκεί όπου η μελαγχολία συναντά το μαύρο χιούμορ και η φθορά δεν αποκλείει την τρυφερότητα.
Το «Live Evil» των Black Sabbath, μία από τις πιο δυναμικές ζωντανές μαρτυρίες του heavy metal...
- Details
- Published: Tuesday, 13 October 2026 13:02
- Written by Γιώργος Τσέκας
Γράφει ο Γιώργος Τσέκας
Υπάρχουν ζωντανά άλμπουμ που λειτουργούν ως απλές καταγραφές συναυλιών και υπάρχουν εκείνα που αποκτούν σχεδόν μυθική διάσταση. Το Live Evil ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Κυκλοφόρησε στα τέλη του 1982 και αποτελεί το πρώτο επίσημο live άλμπουμ στην ιστορία των Black Sabbath, καθώς το Live at Last του 1980 δεν είχε εγκριθεί από το συγκρότημα. Η ηχογράφησή του πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της περιοδείας για το Mob Rules, με τη σύνθεση των Ronnie James Dio, Tony Iommi, Geezer Butler και Vinny Appice. Η κυκλοφορία του Live at Last επηρέασε άμεσα τη δημιουργία του Live Evil, επειδή έδειξε στους Black Sabbath ότι ένα ζωντανό άλμπουμ μπορούσε να κυκλοφορήσει χωρίς τον έλεγχο ή την έγκρισή τους.
Ο Blind Willie Johnson ταξιδεύει στο διάστημα...
- Details
- Published: Saturday, 10 October 2026 19:17
- Written by Όλγα Δημοπούλου
Γράφει η Όλγα Δημοπούλου
Ήταν το 1977, όταν η NASA έστειλε στο διάστημα τα Voyager 1 και 2. Τα διαστημικά σκάφη ταξίδεψαν έχοντας μαζί τους ένα χρυσό δίσκο, το γνωστό “Golden Record”, με μουσικές από τη Γη, ήχους, χαιρετισμούς σε 55 γλώσσες και εικόνες. Ανάμεσα στα μουσικά κομμάτια που επιλέχθηκαν ήταν και το “Dark was the Night, Cold was the Ground” του Blind Willie Johnson.
John Prine – Ο τραγουδοποιός της διπλανής πόρτας...
- Details
- Published: Friday, 09 October 2026 11:10
- Written by Θανάσης Μήνας
Γράφει ο Θανάσης Μήνας
Με αφορμή τα 80 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου singer song writer από το Σικάγο (10 Οκτωβρίου 1946), μια αναδρομή στο ξεκίνημα της πορείας του με έμφαση στο ντεμπούτο του άλμπουμ John Prine (Atlantic, 1971)
«Υπήρχαν Ελληνίδες και νέγρες καμαριέρες απ’ όλα τα ξενοδοχεία, αχθοφόροι, πορτιέρηδες, υπάλληλοι βεστιαρίου, γκαρσόνες, ειδικοί όπως ο garde manger από κυριλέ μαγαζιά της Χρυσής Ακτής, μέρη όπου είχα πάει με τη σκυλοκλούβα κι έτσι τα καταλάβαινα λιγάκι. Ήταν κάθε λογής αυτοί που έρχονταν. Η υπόγεια ανθρωπότητα των σωλήνων, των αποθηκών, του κάρβουνου, τεχνίτες, ψήστες∙ ως κι ένας δουκικός Γάλλος με ρεπούμπλικα, σαν τραγουδιστής, που αυτοαποκαλέστηκε “μάγειρας καλλονής” κι έγραψε στην κάρτα του δίχως να βγάλει να γάντια του. Και γεροπλάνητες κι άλλοι με λευκή φάτσα παλιάνθρωπου, τύποι με παλιά κάρτα των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου, γριές Ανατολικοευρωπαίες με επιστολές που εξηγούσαν τι ακριβώς ήθελαν, και κάθε λογής άλλες κακοποιημένες φάτσες, άρρωστες, μέθυσες, ζαβλακωμένες, αθώες, κρουστές, σερνάμενες, παράφρονες, θύματα προκατάληψης, κι από λεπρές ως τις πιο ευπρεπείς σφριγηλές καλλονές. Αν τούτο λοιπόν το πλήθος δεν είχε τίποτα κοινό με κείνο που θα ανέθρεψε την εμπροσθοφυλακή του Ξέρξη ή του Κωνσταντίνου, νέα πράγματα λοιπόν δημιουργούνταν∙ εκείνο όμως κι εμένα που μου έκανε εντύπωση σ’ αυτό, ήταν μια αίσθηση αρχαιότητας και παχιάς κρούστας. Η ευτυχία και η χαρά, όμως, ήταν ανέκαθεν ίδιες φαντάζομαι, έτσι τόση παραλλαγή να υπάρχει στα αντίθετά τους;» (1)
Cucumba: «Τώρα ξέρουμε τι θέλουμε και ξέρουμε πώς να το κάνουμε...»
- Details
- Published: Thursday, 08 October 2026 13:55
- Written by Χρήστος Κορναράκης
Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης
Φωτογραφίες: @eva.stamna
Οι Θεσσαλονικείς Cucumba μιλούν για το δεύτερο, ομώνυμο άλμπουμ τους, Cucumba (2026), τον ήχο indie/shoegaze, την παραγωγή του Γιάννη Μουχταρόπουλου και τα επόμενα βήματα της μπάντας.
Οι Cucumba ξεκίνησαν χωρίς να γνωρίζουν με ακρίβεια τι μπάντα ήθελαν να γίνουν. Ήξεραν μόνο ότι ήθελαν να παίξουν rock - στις πρώτες τους πρόβες χωρούσε ακόμη και το "Iron Fist" των Motörhead. Το Inexperienced του 2024 κατέγραψε αυτήν ακριβώς την περίοδο αναζήτησης. Στο δεύτερο, ομώνυμο άλμπουμ τους, Cucumba, οι Θεσσαλονικείς ακούγονται πλέον πιο σίγουροι για τον ηχητικό τους προσανατολισμό, χωρίς να έχουν χάσει την περιέργεια που τους έφερε ως εδώ.
G.I.S.M.: Αναρχοπάνκ από τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου...
- Details
- Published: Tuesday, 06 October 2026 14:17
- Written by Γιάννης Καστανάρας
Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας
Συγχωνεύοντας την ωμή ενέργεια του punk με γρήγορα metal riffs στα όρια του thrash (και ενίοτε ξεπερνώντας τα) για να φτιάξουν έναν ιδιότυπο, άτεχνο πλην όμως ενδιαφέροντα τύπο hardcore, οι G.I.S.M. (Guerrilla Incendiary Sabotage Mutineer, Guerilla Incendiary Sound Team, God In the Schizoid Mind, Grand Imperialism Social Murder, Genocide Infanticide Suicide Menticide, Gay Individual Social Mean, "Gothic Incest Sex Machine, Grubby Incest Stripper Mastitis, Gravity Impel Slaying Machine, Get Incinerated Sorrow Mass, Gore Impromptu Suicide Mine, Grim Iconic Sadistic Mantra" and "Gnostic Idiosyncrasy Sonic Militant – διαλέγετε και παίρνετε) υπήρξαν ένα από τα πιο επιδραστικά και συγκροτήματα στην ιστορία της ιαπωνικής underground μουσικής.
Αtom Ηeart Mother: η ιστορία μιας θρυλικής ροκ σουίτας...
- Details
- Published: Sunday, 04 October 2026 13:36
- Written by Όλγα Δημοπούλου
Γράφει η Όλγα Δημοπούλου
Να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, μιaς και η ιδέα που μου καρφώθηκε αρχικά στο μυαλό ήταν ο όρος “σουίτα”. Η σουίτα ως μουσικό είδος έχει τις ρίζες της στην Ευρώπη της Αναγέννησης και κυρίως του 17ου αιώνα, όταν αρχίζουν να συνδυάζονται μεταξύ τους διαφορετικοί χοροί. Στην εποχή του Μπαρόκ, ιδιαίτερα τον 17ο και τις αρχές του 18ου αιώνα, η σουίτα γίνεται πολύ σημαντική μορφή. Πολλοί σημαντικοί συνθέτες γράφουν αγαπημένες σουίτες. Αυτά για να εξηγήσουμε τι είναι σουίτα στην κλασική μουσική. Ήταν στα μέσα της δεκαετίας του ΄70 που ακούω το Atom Heart Mother. Εκστασιάζομαι και απορώ συνάμα όταν ανακαλύπτω ότι οι Pink Floyd γράφουν μια σουίτα. Μία ρόκ σουιτα; Και ναι, το παραδέχομαι, η πρώτη μου σκέψη είναι, “τι δουλειά έχει η αλεπού στο παζάρι”;
The Crystal Teardrop: Ταξίδι αναψυχής με πυξίδα τα sixties...
- Details
- Published: Saturday, 03 October 2026 14:42
- Written by Γιάννης Καστανάρας
Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας
Το The Crystal Teardrop... is Forming, το ντεμπούτο άλμπουμ των Crystal Teardrop του 2025, μου είχε αφήσει μια ιδιαίτερα ευχάριστη αντήχηση στα αυτιά και το Love You More, η δεύτερη προσπάθεια της μπάντας που σχηματίστηκε στις αρχές του 2023 στο Stoke-on-Trent, ακούγεται σαν μια πιο «γεμάτη» και πιο λαμπερή εξέλιξη της πρώτης – μια ντουζίνα τραγούδια όπου το πνεύμα των sixties κυριαρχεί σε υπέροχα εγκληματικό βαθμό.
Oppenheimer: Ο άνθρωπος που πάτησε το κουμπί (αφιέρωμα στον Christopher Nolan #10)
- Details
- Published: Thursday, 01 October 2026 12:31
- Written by Χρήστος Κορναράκης
Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης
Μια ταινία για τον άνθρωπο πίσω από την ατομική βόμβα
Η ατομική βόμβα έχει γυριστεί, φωτογραφηθεί, αναλυθεί χιλιάδες φορές. Ο Nolan δεν πάει εκεί. Πάει αλλού. Στον άνθρωπο που βρέθηκε στο κέντρο της δημιουργίας της. Και μετά έπρεπε να ζήσει με ό,τι ακολούθησε. Αυτός ο άνθρωπος είναι ο J. Robert Oppenheimer. Η ταινία τον ακολουθεί από τα χρόνια των σπουδών, περνάει από το Manhattan Project, φτάνει μέχρι τη Χιροσίμα, το Ναγκασάκι και την περίοδο μετά. Αλλά το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας δεν παίζεται σε εργαστήρια. Παίζεται σε αίθουσες, σε ακροάσεις, σε συζητήσεις που καθορίζουν εικόνες, φήμες, καριέρες. Ο Nolan δεν βιάζεται να φτάσει στην έκρηξη. Και κάνει το σωστό.