Οι Birds Of Vale για το "Dimensions": «Δεν θέλουμε να ανατρέψουμε την παράδοση. Θέλουμε να της αφήσουμε το δικό μας αποτύπωμα»

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Φωτογραφίες: Christina Alossi

Με αφορμή το Dimensions, το νέο τους άλμπουμ, οι Birds Of Vale μιλούν στο Merlins για τη φυσική εξέλιξη του ήχου τους, τις επιρροές που τους διαμόρφωσαν και την ανάγκη να δημιουργούν χωρίς μουσικές ταμπέλες.

Δεν είναι όλοι οι δίσκοι που σε κάνουν να σταματάς και να τους ακούς ξανά. Κάποιοι απλώς περνούν, άλλοι σε κάνουν να αναρωτηθείς τι άκουσες. Το Dimensions των Birds Of Vale ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει ούτε να τραβήξει την προσοχή με ένταση. Χτίζει τον ήχο του ήσυχα, με ακρίβεια και καθαρή πρόθεση. Εδώ δεν υπάρχει επίδειξη, μόνο η ανάγκη να ειπωθούν τα πράγματα όπως είναι.
Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου τους άλμπουμ, μίλησα με τον Νίκο και τον Αντώνη για τη διαδρομή που τους έφερε ως εδώ.

Read more ...

Ero Seagull: «Η επανάσταση ξεκινά πρώτα από μέσα σου» (αποκλειστική συνέντευξη)

Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης

Το REVOLUTION! -η νέα κυκλοφορία της Ero Seagull- αποτελεί bohemian διαδρομή ανάμεσα σε electro pop, αμανέδες, drum’n’bass και κινηματογραφική αφήγηση

Το REVOLUTION! δεν λειτουργεί σαν μια απλή συνέχεια του Evolution, αλλά σαν το σημείο όπου η εσωτερική μετατόπιση μετατρέπεται σε εξωστρεφή κραυγή. Μέσα από electro pop, spoken word, drum’n’bass, film music και παραδοσιακά στοιχεία, ο δημιουργός του άλμπουμ οργανώνει έναν δίσκο που μοιάζει περισσότερο με κινηματογραφική διαδρομή παρά με συλλογή τραγουδιών.

Read more ...

Automaton: "Labyrinth" (βινύλιο, CD και ψηφιακή κυκλοφορία)

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

φωτο: Ναστάζια Αράπογλου

Automaton, με την τέταρτη συνολικά κυκλοφορία τους, πηγαίνουν το doom/sludge αρκετά βήματα παραπέρα, με μια μεστότητα παραγωγής σπάνια για τα περισσότερα συγκροτήματα του είδους, και είμαι βέβαιος ότι θα ενθουσιάσουν τους φίλους του. Οι υπόλοιποι μπορούν να χωθούν έντρομοι στις τρύπες τους…

Read more ...

Kyle Decker: ΘΑ ΣΠΕΙΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΛΕΘΡΟ (Εκδόσεις Έρμα, 2026)

Γράφει ο Δημήτρης Τζάνογλος

Λος Άντζελες. Αρχές της δεκαετίας του 1980. Η πανκ σκηνή είναι στα πάνω της στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού. Από την Ανατολική Όχθη και το CBGB μέχρι τη Δυτική Όχθη και το ΛΑ με μπάντες όπως οι Black Flag και οι Bad Religion.. Σε αυτό το πλαίσιο ο Κάιλ Ντέκερ τοποθετεί το μυθιστόρημά του «Θα σπείρουμε τον όλεθρο» που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2026 από τις εκδόσεις Έρμα σε μετάφραση Όλγας Καρυώτη.

Read more ...

Μικρά πορτρέτα σημαντικών ανθρώπων: Scotty Moore, η κιθάρα του Elvis (Winfield Scott Moore III, 27 Δεκεμβρίου 1931 – 28 Ιουνίου 2016)

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

"Όλοι ήθελαν να μοιάσουν στον Elvis αλλά εγώ ήθελα να γίνω σαν τον Scotty Moore"
- Keith Richards

Read more ...

Inception (2010): Μια ιδέα αρκεί για να αλλάξει την πραγματικότητα, ή να τη διαλύσει... (Αφιέρωμα στον Christopher Nolan #6)

του Χρήστου Κορναράκη

Μια ιδέα αρκεί για να αλλάξει την πραγματικότητα, ή να τη διαλύσει.

Η ταινία Inception του Christopher Nolan (2010) παραμένει, ακόμη και σήμερα, ένα από τα πιο απαιτητικά αλλά και πιο μελετημένα δείγματα σύγχρονου εμπορικού κινηματογράφου. Δεν πρόκειται απλώς για μια ιστορία ληστείας, αλλά για μια πολυεπίπεδη κατασκευή αφήγησης όπου η ίδια η πράξη της αφήγησης μετατρέπεται σε αντικείμενο ανάλυσης. Το σενάριο, γραμμένο από τον ίδιο τον Nolan, χτίζει έναν κόσμο όπου η είσοδος στα όνειρα είναι τεχνολογικά εφικτή, και η εξαγωγή ή η τοποθέτηση ιδεών στο υποσυνείδητο αποτελεί βιομηχανία υψηλού ρίσκου. Στο κέντρο βρίσκεται ο Dom Cobb του Leonardo DiCaprio, ένας “extractor” στοιχειωμένος από την προσωπική του απώλεια, που αναλαμβάνει μια αποστολή inception: να εμφυτεύσει μια ιδέα αντί να την κλέψει.

Read more ...

Kαι αυτό το καλοκαίρι το Merlin's Music Box στηρίζει το Pulsar Festival GR που θα πραγματοποιηθεί για δέκατη χρονιά στις 6, 7, 8 & 9 Αυγούστου στην υπέροχη Σαμοθράκη!

 Φέτος κλείνουμε 10 Pulsar Samothraki Art Festivals!!

Εγκαινιάζουμε έτσι τη διοργάνωση με μία παράδοση που οδηγεί στις απαρχές της Τέχνης του Κινηματογράφου, αυτή της ζωντανής μουσικής συνοδείας της ταινίας: Το εμβληματικό «Νοσφεράτου: Μία Συμφωνία Τρόμου» του Φρίντριχ Μουρνάου (1922) επενδύει επί σκηνής με την πρωτότυπη μουσική που έγραψε ειδικά γι’ αυτό, ο Νίκος Βελιώτης, την Πέμπτη 6 Αυγούστου. H ταινία προβάλλεται με ελληνικούς υπότιτλους.*

Read more ...

«Δεν υπάρχουν πολλές ανάσες στον δίσκο - όπως δεν υπάρχουν και στη ζωή»: Η Κατερίνα Λιάκη μιλά για το Midnight Sun

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Με επιρροές από GoGo Penguin, Roert Glasper και Alt-J, η Κατερίνα Λιάκη ενώνει nu jazz, σύγχρονη jazz και indie αισθητική σε έναν δίσκο συνεχούς ροής

Η Κατερίνα Λιάκη συστήνεται μέσα από το Midnight Sun με έναν δίσκο που δίνει μεγαλύτερη σημασία στη ροή και την ατμόσφαιρα παρά στις σαφείς μουσικές κατηγορίες. Με αφετηρία το πιάνο και μια αισθητική που ακουμπά τη σύγχρονη jazz, τη nu jazz και πιο κινηματογραφικές φόρμες σύνθεσης, οι συνθέσεις αναπτύσσονται διαρκώς, χωρίς έντονες παύσεις, σαν μια ενιαία διαδρομή που αλλάζει μορφή όσο προχωρά.

Read more ...

Nick Drake: Μια σύντομη ζωή που πρόλαβε να δημιουργήσει, να επηρεάσει, να αποσυρθεί και να περάσει στον μύθο...

Γράφει ο Προκόπης Σαμαρτζής

«Μια αμφίβολη θεραπεία για έναν ταραγμένο νου»... 

O Nick Drake γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1948, έζησε μόλις 26 χρόνια και εξακολουθεί να παραμένει ένα αίνιγμα. Είναι δύσκολο να βρει κανείς ένα πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα μουσικού καλλιτέχνη που έφυγε πρόωρα από εκείνο του Nick Drake. Το 1969, σε ηλικία μόλις 20 ετών, ο νεαρός Βρετανός τραγουδοποιός υπέγραψε συμβόλαιο με την περίφημη δισκογραφική εταιρεία του Λονδίνου, την Island Records και μέσα στα επόμενα χρόνια δημιούργησε τρία άλμπουμ που έμελλε να αφήσουν ανεξίτηλο αποτύπωμα στη σύγχρονη μουσική. Συνδυάζοντας τη folk, τη jazz και τα blues με έναν τρόπο απολύτως προσωπικό, παρέδωσε έργα εξαιρετικής ομορφιάς και καλλιτεχνικής ακεραιότητας, οι οποίοι, παρά τη συμμετοχή σπουδαίων μουσικών και παραγωγών, γνώρισαν εμπορική αποτυχία κατά την εποχή της κυκλοφορίας τους, πουλώντας συνολικά λιγότερα από 15.000 αντίτυπα.

Read more ...

TSO: «Για τους underground είμαι pop και για τους pop είμαι underground...»

Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης

Συνέντευξη με τον TSO για το νέο άλμπουμ KINI YI, την προσωπική εξομολόγηση και τη σύγχρονη ελληνική pop, τη σύγκρουση ανάμεσα στην pop και την underground κουλτούρα, την queer εμπειρία, την KIKI MUSIC και τη δημιουργική ανάγκη να παραμένει έξω από κάθε ταμπέλα.

Υπάρχουν δίσκοι που λειτουργούν ως συλλογές τραγουδιών και δίσκοι που μοιάζουν περισσότερο με προσωπικά ημερολόγια. Το KINI YI του TSO ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Αυτή η δουλειά κινείται ανάμεσα στην εξομολόγηση και την τελετουργία. Εκεί, τα εκκλησιαστικά φωνητικά συναντούν τους ρυθμούς club, η pop συνυπάρχει με το underground, και η ανάγκη για αποδοχή συγκρούεται με την ανάγκη για αλήθεια.

Read more ...

The Sences: "Can't Beat The Sences" (LP, Lost in Tyme Records)

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Τις περισσότερες φορές η ακρόαση ενός garage δίσκου μπορεί να είναι μία πνοή δροσερού αέρα μετά από μία δύσκολη μέρα ή όταν θέλεις να ξεδώσεις παρακολουθώντας ζωντανά μια μπάντα του είδους να ξεσαλώνει πάνω στη σκηνή, όσο κι αν κάποιοι σνομπάρουν με διάφορα επιχειρήματα του στυλ, «εντάξει, όλο τα ίδια και τα ίδια»  ή «σιγά τα ωά, αυτά τα έχουμε ξανακούσει» – και λοιπόν; Επανάληψις μήτηρ πάσης μαθήσεως και, ενίοτε, πασών των απολαύσεων. Και το Can’t Beat The Sences  είναι ακριβώς αυτός ο δροσερός αέρας. Πιο κλασικό και τίμιο garage δεν γίνεται. Ούτε πιο... σέξι.

Read more ...

Oι As Never Before μιλούν για το "To the End of Beyond", τον σκοτεινό post-folk ήχο τους, τον φόβο, την αβεβαιότητα της εποχής και τη μουσική πέρα από αλγόριθμους και γρήγορη κατανάλωση...

Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης

Φωτογραφίες: Βασίλης Γκογκίδης

«Running to the end, it will get you nowhere»

Με οδηγό το folk storytelling, τις μίνιμαλ ηχητικές φόρμες και μια σχεδόν τελετουργική αίσθηση στον τρόπο που στήνουν τα τραγούδια τους, οι As Never Before αφήνουν χώρο στη σιωπή, στις παύσεις και στις εικόνες που γεννά ο ίδιος ο ακροατής όσο ακούει τον δίσκο.

Στο To the End of Beyond η μουσική λειτουργεί περισσότερο σαν διαδρομή παρά σαν αφήγηση με σαφές τέλος. Οι ήχοι κινούνται αργά, σχεδόν υπνωτικά, ενώ οι στίχοι μοιάζουν να καταγράφουν μικρές ρωγμές της καθημερινότητας, φόβους και σκέψεις που δύσκολα λέγονται ευθέως. Στη συνέντευξη που ακολουθεί μου μιλούν για τη ρευστότητα της εποχής, τη δημιουργία του δίσκου, τη σχέση τους με το live και την επιλογή να κάνουν μουσική έξω από τη λογική της γρήγορης κατανάλωσης.

Read more ...

Fats Domino: Mελωδίες γραμμένες σε αποκόμματα...

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

"They call me the Fat Man / 'Cause I weigh 200 pounds"

Πριν γίνει ένας από τους πυλώνες της αμερικανικής μουσικής, ο Antoine Domino, Jr., διάσημος ως Fats Domino λόγω του όγκου του,  δούλευε πολλές ώρες σε ένα εργοστάσιο κατά τη διάρκεια της ημέρας και το βράδυ έπαιζε σε κλαμπ της γειτονιάς του, κάπου στη Νέα Ορλεάνη. Οι φίλοι του τον θυμούνται να φτάνει με τις τσέπες γεμάτες με αποσπάσματα μελωδιών γραμμένα σε αποκόμματα. Ένα από τα αυτά που σώθηκε, με ημερομηνία Φεβρουάριος 1948, περιέχει το πρώιμο ρυθμικό μοτίβο που αργότερα θα διαμόρφωνε το «The Fat Man», το τραγούδι που ηχογραφήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1949 στο J and M Studio του Cosimo Matassa.

Read more ...

Εύα Πολιτάκη - NTISNEY (self-released album)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

φωτό: Εβίτα Νικοθώδη

Ο δίσκος NTISNEY της Εύας Πολιτάκη είναι μια εσωτερική εξερεύνηση της αλήθειας και της απώλειας, μια βουτιά στον κόσμο της ελληνικής indie μουσικής που δεν φοβάται να αντικρίσει το κενό με γυμνό βλέμμα. Από τα πρώτα δευτερόλεπτα, η φωνή της Εύας, λεπτή αλλά γεμάτη υφή, ανοίγει ένα παράθυρο στο προσωπικό της σύμπαν: οι λέξεις δεν γεμίζουν απλώς τον χρόνο, αλλά δημιουργούν χώρο για σιωπή, ανάσα και ταυτόχρονα σύγκρουση.

Read more ...

Το πρώτο jukebox...

 
Απέναντι από το σχολείο που πήγαινα, υπήρχε ένα σουβλατζίδικο και ενίοτε το επισκεπτόμασταν ως φαγανοί μαθητές για να χλαπακιάσουμε τα αμφιβόλου ποιότητας κρέατα/λουκάνικα/πατάτες και πίτες (μονές ή διπλές), λάδι, λάδι, λάδι κι άλλο λάδι, μουστάρδα και κρεμμυδοντόματο, πριν γυρίσουμε σπίτι για να τσακωθούμε με τις μανάδες μας επειδή είχαμε "τσιμπήσει κατιτίς". Εκτός από σουβλάκια, το εν λόγω σουβλατζίδικο πρόσφερε και μουσική: ένα jukebox της κακιάς ώρας, ωστόσο λειτουργικό, που ήταν εφοδιασμένο από πάσης φύσεως επιτυχίες (και μη). Φυσικά, ως επί το πλείστον, ελληνικές, αν και ανάμεσα στα δισκάκια με Γαβαλά, Καζαντζίδη, Νταλάρα, Μητροπάνο και τον Σταμούλη τον Λοχία (με όλον τον σεβασμό), υπήρχαν μικρές, πλην όμως φωτεινές, για εμάς, τους λίγους "ροκάδες" του 10ου Αμπελοκήπων, εξαιρέσεις: "Paranoid" από τους Sabbath, "Black Dog" από τους Zeppelin, "School's Out" από τον Alice Cooper - τέτοια πράγματα που ζωντάνευαν για χάρη μας με ένα κέρμα στη θυρίδα, προς δυσαρέσκεια των λαϊκών θαμώνων του καταστήματος...

Read more ...

Γραφτείτε στο Νewsletter του Merlin

FEATURED VIDEOS

  • 1