To Helter Skelter των Beatles και η Οικογένεια του Charles Manson...

Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1968 οι Beatles ολοκλήρωσαν την ηχογράφηση του πιο αινιγματικού και ίσως πιο ριζοσπαστικού τραγουδιού της καριέρας τους. Αφηγείται ο Θανάσης Μήνας

Η σύνθεση του “Helter Skelter” είχε ως αφετηρία και ως κίνητρο, ως γινάτι, μια δήλωση του Pete Townshend στη Melody Maker καλοκαίρι του 1968, την οποία έτυχε να διαβάσει ο Paul McCartney. Ο κιθαρίστας των Who είχε πει στην εφημερίδα «μόλις φτιάξαμε τον πιο πρόστυχο, τον πιο θορυβώδη, τον πιο εξωφρενικό rock ‘n’ roll δίσκο που έχετε ακούσει ποτέ». Ο McCartney δεν έμαθε ποτέ σε ποιο κομμάτι αναφερόταν ο Townshend (πιθανότατα ήταν το ψυχεδελικό “Magic Bus” που κυκλοφόρησε σε single στις 27 Ιουλίου του 1968), όμως ενθουσιάστηκε. Κι ίσως πείσμωσε. Ο ίδιος δήλωσε στο περιοδικό Classic Rock«Προσπαθούσα πάντα να γράψω πράγματα διαφορετικά από τα συνηθισμένα, και αυτή η δήλωση με παρακίνησε […] Σκέφτηκα ότι έπρεπε να κάνουμε ένα τραγούδι σαν κι αυτό, κάτι πραγματικά ξέφρενο, και έτσι έγραψα το “Helter Skelter”».

Read more ...

Brandon Flowers - “Thrasher” (2026)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Μετά από έντεκα χρόνια σόλο απουσίας, ο frontman των Killers επιστρέφει με έναν country/americana δίσκο.

Υπάρχει κάτι σχεδόν αναπόφευκτο στην απόφαση του Brandon Flowers να στραφεί στην country. Όχι επειδή οι Killers υπήρξαν ποτέ country μπάντα, αλλά επειδή ο ίδιος επιστρέφει διαρκώς στην ίδια αμερικανική μυθολογία: στο Sam’s Town κοίταξε προς τον Bruce Springsteen, ενώ στο Pressure Machine βούτηξε βαθιά στην επαρχιακή ζωή, την οικογένεια και την απώλεια. Στο Thrasher, το τρίτο solo άλμπουμ του, ταξιδεύει ακόμα πιο πίσω: στη Nephi της Utah, όπου μεγάλωσε από τα οκτώ έως τα δεκαέξι του, και στις μουσικές που τον διαμόρφωσαν πριν το Las Vegas γίνει η σκηνή της ζωής του.

Read more ...

Μικρά πορτρέτα σημαντικών ανθρώπων: Nick Gravenites

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Ο ελληνικής καταγωγής Nick «Nick the Greek» Gravenites (Nicholas George Gravenites) γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1938 στην ανεμοδαρμένη πόλη του Σικάγο για να γίνει ένας από τους πιο αυθεντικούς λευκούς μουσικούς που έβαλαν τα μπλουζ βαθιά στην καρδιά τους. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του ζώντας στο απομακρυσμένο Sonoma County, στην κωμόπολη Occidental, όπου κατά τη διάρκεια της ημέρας έπαιζε σκάκι σε ένα καφέ και τη νύχτα μουσική σε ένα ιταλικό εστιατόριο, τρεις φορές την εβδομάδα. Πήγαινε στη δουλειά με τα πόδια και όπως συνήθιζε να λέει, «Οι νεκροί πληρώνουν το νοίκι μου», επειδή τα δικαιώματα από τα τραγούδια που είχε συνθέσει κυρίως για την Janis Joplin (συγκεκριμένα τα δυο μέσα από το σόλο άλμπουμ της, I Got Dem Ol' Kozmic Blues Again Mama! και πιο συγκεκριμένα τα «As Good as You've Been to This World» και «Work Me, Lord») ήταν ένας σημαντικός παράγοντας για να συνεχίσει να κάνει αυτό που ήθελε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του.

Read more ...

Tenet: Ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω. Εμείς γυρίζουμε γύρω του (αφιέρωμα στον Christopher Nolan #9)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Πέρα από τους κανόνες της αντιστροφής και τα πολύπλοκα set pieces, το Tenet κρύβει την πιο μελαγχολική ιστορία φιλίας και απώλειας στη φιλμογραφία του Christopher Nolan

Υπάρχουν ταινίες που τελειώνουν όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους. Και υπάρχουν άλλες που, κάπως παράξενα, αρχίζουν τότε. Το Tenet ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Όχι επειδή απαιτεί να λυθεί μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας ο μηχανισμός της αντιστροφής, αλλά επειδή, όταν φύγει ο θόρυβος, μένει μια ιδέα πολύ πιο απλή και πολύ πιο δύσκολη: τι σημαίνει να ζεις γνωρίζοντας ότι δεν μπορείς να επιστρέψεις σε όσα έχουν ήδη συμβεί;

Ο Christopher Nolan έχει περάσει μεγάλο μέρος της φιλμογραφίας του προσπαθώντας να κινηματογραφήσει τον χρόνο. Στο Memento τον διέλυσε. Στο The Prestige τον έκανε εμμονή. Στο Inception τον πολλαπλασίασε. Στο Interstellar τον μετέτρεψε σε απόσταση ανάμεσα στους ανθρώπους. Στο Dunkirk τον συμπύκνωσε μέχρι να γίνει σχεδόν σωματική εμπειρία. Στο Tenet κάνει κάτι διαφορετικό: προσπαθεί να κάνει τον ίδιο τον χρόνο ύλη.

Read more ...

Με ένα τραγούδι σε χωρίζω...

Γράφει ο El Condor Pasa

Πολλά, αμέτρητα τραγούδια έχουν γραφτεί για τον χωρισμό δυο εραστών. Τραγούδια συνήθως λυπητερά, θρηνητικά μερικές φορές, μιας και ο χωρισμός μοιάζει με τον θάνατο και έτσι αντιμετωπίζεται ως νομοτέλεια.
«Τώρα δεν μένει άλλη λύση
παρά μονάχα ο χωρισμός,
και κάποιο δάκρυ αν κυλήσει
θα το στεγνώσει ο καιρός».
(Το αδιέξοδο, στίχοι Γ. Καγιαντάς, μουσική Γ. Ζαμπέτας)
Εδώ μας ενδιαφέρουν τα τραγούδια που γράφτηκαν και τραγουδήθηκαν ακριβώς για να αναγγείλουν στο αγαπημένο πρόσωπο την απόφαση του/της τραγουδοποιού για χωρισμό: με ένα τραγούδι σε χωρίζω (ή De te fabula narratur - για εσένα μιλάει η ιστορία). Θα δούμε τρεις τέτοιες περιπτώσεις που μοιάζουν χωρίς να είναι ακριβώς ίδιες.

Read more ...

Φτηνά Τσιγάρα (2000): Πώς η ταινία του Ρένου Χαραλαμπίδη έγινε cult...

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Η αστική περιπλάνηση, το jazz soundtrack του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου και η νυχτερινή Αθήνα μιας εποχής που έφυγε.

Υπάρχουν ταινίες που τις θυμάσαι για μια μεμονωμένη σκηνή, ένα βλέμμα, ένα τραγούδι ή μια φράση που σφήνωσε κάπου πίσω στο μυαλό και επιστρέφει χρόνια αργότερα, συνήθως σε ώρα που δεν την περιμένεις. Υπάρχουν όμως κι εκείνα τα σπάνια φιλμ που, όταν τα ξαναβλέπεις, δεν θυμάσαι τόσο την ιστορία τους όσο το πώς μύριζε ο αέρας μέσα τους.
Τα Φτηνά Τσιγάρα του Ρένου Χαραλαμπίδη ανήκουν αδιαπραγμάτευτα στη δεύτερη κατηγορία.

Read more ...

O John Zorn και το «Naked City»...

O τρομερός σαξοφωνίστας του νεοϋορκέζικου no wave γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου του 1953. Με την ευκαιρία, ο Θανάσης Μήνας ξανακούει το avant-noir αριστούργημα που ηχογράφησε το 1989.

Ο John Zorn υπήρξε κεντρική φυσιογνωμία στο no wave σκηνή της Νέας Υόρκης και έχει συνεργαστεί με πολλούς μουσικούς της avant-garde και πειραματικής σκηνής. Αυτή η σκηνή υπήρξε ένα πραγματικά γόνιμο κέντρο δημιουργικότητας και διασταύρωσης καλλιτεχνών. Άκμασε ιδιαίτερα στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '80 και χαρακτηρίζεται από τολμηρούς avant-garde πειραματισμούς, ένα απροκατάληπτο μείγμα στυλ και μια ισχυρή κουλτούρα DIY. Εκτός από τον Zorn, περιλαμβάνει τη Lydia Lunch, τον James Chance με τα διάφορα σχήματά του, τη Laurie Anderson, τον Glenn Branca, τον Bill Laswell, τους Sonic Youth, τους Swans, τον Bill Frisell και τον Βρετανό αποστάτη Fred Frith.

Read more ...

Case Zero - "Wrong Place Wrong Time" - πρώτο άλμπουμ για το αθηναϊκό συγκρότημα...

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Η τέχνη του να φτάνεις αργά στο σωστό σημείο

Το ωραίο με το Wrong Place Wrong Time είναι ότι ο τίτλος του λειτουργεί σαν καθρέφτης δύο όψεων: περιγράφει τις ιστορίες των τραγουδιών του, αλλά ταυτόχρονα συμπυκρώνει ιδανικά ολόκληρη τη μέχρι τώρα πορεία των Case Zero. Μια διαδρομή που ξεκίνησε στην Αθήνα το 2014, πέρασε μέσα από αλλαγές ονομάτων και ανακατατάξεις, δοκιμάστηκε στον ενθουσιασμό του Schoolwave, στο showcase περιβάλλον του Athens Music Week και στις απαιτήσεις του Rock FM 96.9 live, γράφοντας αμέτρητα χιλιόμετρα σε μικρά και μεγάλα stages. Χρειάστηκαν τελικά δώδεκα γεμάτα χρόνια επιμονής, συναυλιακής τριβής και ζωντανών δοκιμών για να φτάσουν στις 24 Απριλίου 2026 και στην κυκλοφορία του πρώτου τους ολοκληρωμένου άλμπουμ, διάρκειας 36 λεπτών.

Read more ...

Οι Stones και το "Goats Head Soup"...

Γράφει ο Mike Πούγουνας

Το άλμπουμ Goats Head Soup, το ενδέκατο άλμπουμ των Rolling Stones, κυκλοφόρησε στις 31 Αυγούστου 1973  σε παραγωγή του Αμερικάνου Jimmy Miller. Ο Miller έγινε γνωστός συνεργαζόμενος με τα διάφορα συγκροτήματα του Steve Winwood (Spencer Davis Group, Traffic, and Blind Faith) αλλά έγινε γνωστότερος για την δουλειά που έκανε με τους Rolling Stones, για τους οποίους παρήγαγε μια σειρά σινγκλ και άλμπουμ που κατατάσσονται ανάμεσα στα πιο επιτυχημένα έργα της καριέρας του συγκροτήματος: Beggars Banquet (1968), Let It Bleed (1969), Sticky Fingers (1971), Exile on Main St. (1972) και, φυσικά, Goats Head Soup. Εν γένει, ο Miller ήταν επίσης γνωστός για την χρήση ναρκωτικών που έκανε…

Read more ...

Dolly Parton: Πέρα από τη μουσική...

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Mερικά ενδιαφέροντα στοιχεία για την εκλιπούσα μεγάλη Κυρία της country μουσικής...

Read more ...

To Chop Suey! των System of a Dawn, ένα λογοκριμένο μνημείο για τον σύγχρονο σκληρό ήχο...

Γράφει ο Αντώνης Λάσκαρης

"Πάτερ, εἰς χεῖράς σου παρατίθεμαι τὸ πνεῦμά μου"
[Κατά Λουκά / 23.46]

Το Toxicity ήταν η "Νέµεση" του αµερικανικού ονείρου καθώς κυκλοφόρησε λίγες μέρες πριν την 11η Σεπτεμβρίου 2001 και την ώρα μηδέν για τον δυτικό καπιταλισμό. Ο δεύτερος δίσκος των Αρμενοαμερκανών System Of A Down ήταν στο #1 των αμερικανικών τσαρτ, με αποτέλεσμα το πρώτο σινγκλ "Chop Suey!" που είχε κυκλοφορήσει στα μέσα Αυγούστου να κάνει πάταγο, αφού αποτελεί ένα μνημείο για τον σύγχρονο σκληρό ήχο, καταφέρνοντας να λογοκριθεί και να αποσυρθεί τότε από όλα τα media των ΗΠΑ λόγω των «ευαίσθητων» αντιθρησκευτικών και πολιτικών του στίχων «(I don’t think you) trust in my self-righteous suicide» (Δεν νομίζω να εμπιστεύεσαι τη φαρισαϊκή αυτοκτονία μου) με μοναδική συχνότητα μετάδοσης το MTV, ύστερα από την πίεση του κόσμου.

Read more ...

Fuzzing Nation – "Mothertruck": Δυστοπικό fuzz, σκόνη και δρόμος...

Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

Ένας ατελείωτος δρόμος μέσα σε μια έρημο, όπου ο ήλιος καίει την άσφαλτο, ο αέρας στροβιλίζει τη σκόνη και κάπου στον ορίζοντα ένα κομβόι με τις μηχανές να βρυχώνται σαν τους αγγέλους της Αποκάλυψης, που δεν δείχνει διατεθειμένο να συνδιαλλαχθεί. 

Αυτό θα μπορούσε να είναι μια οπτικοποιημένη μορφή του δίσκου των Fuzzing Nation, Mothertruck. Και η αλήθεια είναι πως η λέξη «μορφή» έχει ιδιαίτερη σημασία εδώ. Γιατί το Mothertruck δεν είναι απλώς ένας stoner δίσκος με βαριά riffs, πολύ fuzz και στιβαρά grooves. Είναι ένα concept άλμπουμ που αφηγείται μια διαδρομή. Έναν ήρωα που κινείται μέσα σε ένα δυστοπικό περιβάλλον, σε μια έρημο που θα μπορούσε κάλλιστα να έχει ξεπηδήσει από το σύμπαν του Mad Max. Εκεί όπου δεν υπάρχει εδώ η παραμικρή ανάγκη για χάρτη σε έναν κόσμο που έχει ήδη καταρρεύσει.  Ο δρόμος ανοίγει μόνος του μπροστά σου και το κάθε κομμάτι λειτουργεί σαν ακόμη ένα χιλιόμετρο αυτής της παράξενης, επικίνδυνης διαδρομής, μέχρι η ιστορία να φτάσει στο τέλος της και όλα να αποκτήσουν το νόημά τους.

Read more ...

Πρόσωπα: Paz Lenchantin

 
Η Paz Lenchantin έχει καταρρεύσει στο τέλος μιας συναυλίας και σκέφτεται ποιο από τα δυο ποτήρια με νερό που βρίσκονται μπροστά της να διαλέξει για να ξεδιψάσει...

Κροταλίας: «Δεν είναι απλά επιτακτική ανάγκη• είναι η μόνη διέξοδος. Έχουμε μόνο ο ένας τον άλλον...»

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Με αφορμή το νέο τους άλμπουμ Ενός Λεπτού Σιγή, οι Κροταλίας μιλούν για τη συλλογικότητα, την εργασία, την πολιτική, την ανάγκη να γράφεις χωρίς να λειαίνεις τις γωνίες και για έναν κόσμο που, όπως λένε, «είναι σκατά» — αλλά εξακολουθεί να αξίζει να τον αλλάξεις.

Οι Κροταλίας δεν αντιμετώπισαν ποτέ έναν δίσκο ως μια αυτόνομη δήλωση, αλλά ως το επόμενο κεφάλαιο μιας ιστορίας που γράφεται εδώ και σχεδόν μία δεκαετία. Το Ενός Λεπτού Σιγή έρχεται να αποτυπώσει μια περίοδο γεμάτη μεταβολές, χωρίς να χάσει την επαφή του με όσα συμβαίνουν έξω από το στούντιο και πάνω στη σκηνή. Με αφορμή τη νέα τους κυκλοφορία και λίγο πριν από το live της 19ης Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Ρεματιάς, όπου θα μοιραστούν τη σκηνή με τους Overjoyed, λίγο πριν εκείνοι αναχωρήσουν για την πρώτη τους περιοδεία στις ΗΠΑ, μιλήσαμε για τη δημιουργία, τη συλλογικότητα, την πολιτική διάσταση της καθημερινότητας και τις σχέσεις που κρατούν μια μπάντα ζωντανή.

Read more ...

Dunkirk: Η στιγμή που ο πόλεμος σταματά να είναι ιστορία και γίνεται χρόνος (αφιέρωμα στον Christopher Nolan #8)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Μια ανάλυση της ταινίας Dunkirk και του τρόπου με τον οποίο ο Christopher Nolan ανατρέπει τους κανόνες του πολεμικού κινηματογράφου.

Δεν είναι εύκολο να γράψεις για το Dunkirk. Όχι επειδή είναι περίπλοκο, αλλά επειδή αρνείται να σε βοηθήσει. Δεν σου προσφέρει χαρακτήρες για να προσκολληθείς, δεν χτίζει ηρωικές κορυφώσεις και δεν αναζητά εκείνη τη συναισθηματική λύτρωση που έχει μάθει να προσφέρει το μεγαλύτερο μέρος του πολεμικού κινηματογράφου. Σε αφήνει μόνο απέναντι σε μια κατάσταση. Και η κατάσταση αυτή λέγεται αναμονή. Αναμονή για ένα πλοίο. Για έναν κινητήρα που θα πάρει μπροστά. Για ένα αεροπλάνο που ίσως εμφανιστεί εγκαίρως. Για μια μέρα που μπορεί να μη φτάσει ποτέ.

Read more ...

Γραφτείτε στο Νewsletter του Merlin

FEATURED VIDEOS

  • 1