Ο Θάνος Σαρίγγελος και η «Σταγόνα03»: Εκεί όπου ο ήχος γράφει πριν από τον λόγο...

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Συνεντευξη του Θάνου Σαρίγγελου για τον ήχο που προηγείται του λόγου, τον υπόγειο μηδενισμό και την ανάγκη να αφήνεις κενά για να αναπνεύσει το τραγούδι.

Με τη “Σταγόνα03” ο Θάνος Σαρίγγελος δεν κάνει απλώς ένα ακόμη βήμα στη δισκογραφία του• κάνει στροφή. Οι κιθάρες υποχωρούν, τα synths και τα samples χτίζουν νέα ηχοτοπία και η φωνή παύει να διεκδικεί τον ρόλο του απόλυτου frontman. Εδώ, όλα λειτουργούν ως σύνολο.
Ο λόγος δεν αφηγείται, παρατηρεί. Επαναλαμβάνει φράσεις μέχρι να αποκτήσουν βάρος. Αφήνει κενά που δεν είναι απουσία, αλλά επιλογή.
Θεματικά, ο δίσκος ακουμπά την άγνοια, την αποδοχή και έναν ειλικρινή, σχεδόν φιλοσοφικό μηδενισμό. Όχι ως μόδα, αλλά ως συμπέρασμα ζωής. Η ιδέα ότι η ύπαρξη δεν φέρει εγγενές νόημα διατρέχει τα κομμάτια σαν χαμηλή συχνότητα. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη διαπίστωση, γεννιέται μια παράξενη διαύγεια.

Read more ...

Κapten: «Η ισορροπία έρχεται όταν αφήνεις χώρο στον άλλον...»

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

φωτογραφίες: Βασίλης Κεχαγιάς

Οι οκταμελείς Kapten με αφορμή το πρώτο τους άλμπουμ Dancing Tooth, μου μιλούν για τη συλλογική δημιουργία, τις μουσικές επιρροές και τη συνεργασία με τον παραγωγό Doctor L.

Κάθε μπάντα έχει τον δικό της τρόπο να βρίσκει ρυθμό. Για κάποιες είναι μια κιθάρα και μια φωνή• για άλλες, ένα μικρό σύμπαν ανθρώπων που μαθαίνουν να κινούνται μαζί. Στην περίπτωση του Dancing Tooth, ο ρυθμός γεννιέται μέσα από τη συνάντηση οκτώ μουσικών που μετατρέπουν τις διαφορετικές επιρροές, τις ιδέες και τις προσωπικές τους διαδρομές σε έναν κοινό παλμό. Με δύο φωνές, διπλά τύμπανα και πνευστά να απλώνουν το ηχητικό πεδίο, το συγκρότημα χτίζει έναν δίσκο που κινείται ελεύθερα ανάμεσα σε groove, ένταση και στοχασμό. Στη συνέντευξη που ακολουθεί μιλούν για τον συμβολισμό του τίτλου, για το πώς λειτουργεί η συλλογική δημιουργία μέσα σε μια μεγάλη μπάντα και για τον ρόλο που έπαιξε ο Doctor L στη διαμόρφωση του τελικού ήχου.

Read more ...

El Eternauta 1969 – Ο Κοσμοναύτης του Απείρου...

 Ο Θανάσης Μήνας γράφει για την ακόμα πιο εφιαλτική συνέχεια του θρυλικού αργεντίνικου κόμικ επιστημονικής φαντασίας, που έγινε μεγάλη επιτυχία ως σειρά από το Netflix και είναι συμπαραγωγή των εκδόσεων JemmaPress και DocMZ Publishing.

Δημιούργημα των Έκτορ Έστερχελντ και Φρανσίσκο Σολάνο Λόπες, το El Eternauta («Ο Αιώνιος») δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1957 και παραμένει ένα από τα σημαντικότερα έργα επιστημονικής φαντασίας, αλλά κι ένα από τα λαμπρότερα δείγματα γραφής της ένατης τέχνης. Κλειστοφοβικό, αγωνιώδες και περιπετειώδες, αλλά συνάμα συναισθηματικό, γεμάτο συμβολισμούς και πολιτική αλληγορία, είναι ένα έργο απαιτητικό και πολυεπίπεδο.

Read more ...

Marva Von Theo: «Η έμπνευση έρχεται πλέον από τόπους πιο θολούς και αδιόρατους...» (αποκλειστική συνέντευξη)

 Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη 

Λίγο πριν από τη συναυλία της 13ης Μαρτίου στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου, οι Marva Von Theo μιλούν για τη δραματουργία των live εμφανίσεων και για τα νέα τραγούδια από το επερχόμενο άλμπουμ We Were Never Lost που θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά. 

Υπάρχουν χώροι όπου η μουσική δεν ακούγεται απλώς, αλλά αποκτά μια διαφορετική βαρύτητα. Η Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου στην Αθήνα είναι ένας από αυτούς: ένας νεογοτθικός ναός με έντονη φυσική αντήχηση, όπου οι ήχοι απλώνονται αργά και οι σιωπές αποκτούν σχεδόν ισότιμη παρουσία με τη μουσική.

Μαζί τους στη σκηνή θα βρεθούν οι Moonmoth, ένα συγκρότημα που κινείται ανάμεσα στον ακουστικό και τον ηλεκτρονικό ήχο, δημιουργώντας σκοτεινά ambient ηχοτοπία μέσα από την κλασική κιθάρα, τα ηλεκτρονικά και δύο γυναικείες φωνές.

Read more ...

Personality Crisis - Vortex, State of Mind (2025)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

φωτογραφία: Αναστασία Ζησοπούλου

Τριάντα χρόνια μετά, οι Personality Crisis επιστρέφουν με έναν ήχο που σε τραβάει μπροστά, σε κάνει να νιώσεις και σε αφήνει να μείνεις μέσα στο τώρα

Τριάντα χρόνια μετά, οι Θεσσαλονικείς Personality Crisis επιστρέφουν όχι για να κοιτάξουν πίσω, αλλά για να κάψουν το παρόν. Το Vortex State of Mind δεν είναι άλμπουμ που γιορτάζει, ούτε απολογείται• είναι άλμπουμ που ζει μέσα στις φλέβες της στιγμής. Και ίσως γι’ αυτό, μετά από τόσα χρόνια, ακούγεται πιο αναγκαίο από ποτέ.

Η κυκλοφορία από τη B-otherside Records είναι αυστηρά περιορισμένη: τριακόσιες αριθμημένες κόπιες, με δισέλιδο ένθετο και συλλεκτική αφίσα για τους πρώτους εκατό. Δεν λειτουργεί ως φετίχ• λειτουργεί ως στάση, σαν να λέει: “Κράτα με, γύρισέ με, άκουσέ με με το σώμα σου.” Υπάρχει φυσικότητα στην επαφή με το αντικείμενο, όπως υπάρχει φυσικότητα στο χτύπημα του “Alien Zombie Fans”.

Read more ...

Χριστίνα Σκουτέλα: Όταν το Σώμα Γίνεται Ηχητικό Όργανο στο “is that horror?”

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Η σκηνή ως πεδίο υπερφόρτωσης, το χορό ως μουσική και η μουσική ως χορό - μια συνομιλία με το σώμα που δεν αφήνει κενά.

Υπάρχει μια στιγμή στη σκηνή που μοιάζει με θραύση• το σώμα σπάει και ξανασυναρμολογείται στον ρυθμό της μουσικής. Στο “is that horror?”, η πρόβα δεν είναι παρά άσκηση για αυτή την υπερφόρτιση, ενώ η ίδια η μουσική λειτουργεί σαν καταλύτης και καθρέφτης. Η ένταση δεν περιορίζεται σε θόρυβο ή κραυγή• περνάει μέσα από κάθε μυϊκή ίνα, αναγκάζοντας χορό και ήχο να γίνουν ένα. Η συνέντευξη με τη Χριστίνα Σκουτέλα ανοίγει ένα παράθυρο σε αυτό το πεδίο, όπου το σώμα, η μουσική και η ενέργεια του κοινού συναντιούνται χωρίς να χρειάζονται ονόματα ή κατηγορίες.

Read more ...

Phil Ochs: «Σε τέτοιους άσχημους καιρούς, η μόνο αληθινή διαμαρτυρία είναι η ομορφιά...»

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Το 1965, o Ochs κυκλοφόρησε το «I Αin’t Marching Any More», ένα τραγούδι μέσα από το ομώνυμο, δεύτερο άλμπουμ του, που κυκλοφόρησε από την Electra και θα καθόριζε μια ολόκληρη γενιά για να γίνει ο ύμνος του αντιπολεμικού κινήματος, το εμβατήριο που τραγουδιόταν σε κάθε διαδήλωση, δίνοντας το θάρρος σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλες τις ΗΠΑ να εκδηλώσουν την αντίθεσή τους στον Πόλεμο του Βιετνάμ, σε μια χρονιά που η αμερικανική κυβέρνηση είχε αρχίσει να αυξάνει τις αποστολές στρατευμάτων και πολεμικών εφοδίων στην πολύπαθη χώρα της νοτιοανατολικής Ασίας.

Read more ...

Memento (2000): Όταν η αφήγηση γίνεται παγίδα μνήμης (Αφιέρωμα στον Christopher Nolan #2)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Tο φιλμ που καθιέρωσε τον Christopher Nolan ως αρχιτέκτονα του ψυχολογικού θρίλερ 

Αν το Following ήταν μια ταινία για ανθρώπους που παρατηρούν τη ζωή απ’ έξω, το Memento είναι για έναν άνθρωπο παγιδευμένο μέσα της χωρίς καμία έξοδο. Εκεί όπου ο Bill ακολουθούσε άλλους για να αποκτήσει ιστορία, ο Leonard του Memento δεν έχει άλλη επιλογή από το να ζει χωρίς παρελθόν. Η μνήμη του κρατά λίγα λεπτά. Και για πρώτη φορά, ο Christopher Nolan βρίσκει το τέλειο αφηγηματικό άλλοθι για τις εμμονές του.

Read more ...

Ανώμαλα Ρίμματα «Βαρύτητα» E.P. (ψηφιακή κυκλοφορία, ελεύθερα στο bandcamp)

Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

Στην υπόγεια γεωγραφία της εγχώριας punk σκηνής, τα Ανώμαλα Ρίμματα δεν χρειάζονται συστάσεις• χρειάζονται ενισχυτές στο τέρμα (και γείτονες με κατανόηση). Γεννημένοι μέσα στη δυστοπία της πρώτης καραντίνας της Covid εποχής, με εκείνο το DIY πείσμα που δεν ζητά άδεια από κανέναν, επιστρέφουν το 2026 με το νέο τους E.P. «Βαρύτητα»: τέσσερα κομμάτια πυκνά, ιδρωμένα. Γραμμένα σαν σημειώσεις οδοφράγματος, σε τετράδιο μαθητή που βαρέθηκε να ακούει την παπαγαλία του μαθήματος «ανάπτυξη».

Read more ...

Lumen Novum - Το νέο φως των Bungula...

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Δεκατρία οργανικά κομμάτια που κινούνται από τη σκιά προς τη διαύγεια, χωρίς θόρυβο και χωρίς περιττές κορυφώσεις.

Υπάρχουν δίσκοι που λειτουργούν ως συλλογές τραγουδιών και υπάρχουν δίσκοι που λειτουργούν ως τελετουργίες. Το Lumen Novum ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Δεν σε προσκαλεί απλώς να το ακούσεις. Σε καλεί να μπεις μέσα του, να χαμηλώσεις το φως, να αφήσεις τον χρόνο να χάσει τη γραμμικότητά του.

Οι Bungula, το δίδυμο από την Καρδίτσα, συνεχίζουν εδώ μια διαδρομή που ξεκίνησε με το Noumenia και ωρίμασε στο Sub Luna. Αν τα δύο πρώτα άλμπουμ είχαν την αίσθηση μιας αναζήτησης μέσα στη σεληνιακή σκιά, το Lumen Novum είναι η στιγμή μετά. Όχι η έκρηξη. Η διαύγεια.

Read more ...

V4L: Στη γραμμή ανάμεσα στο φως και τη σκιά...

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

φωτογραφίες: Πέτρος Αρώνης

Με αφορμή το νέο σινγκλ “Καλύτερα Τώρα”, η V4L μιλά για τη γαλήνη που έρχεται μετά την ένταση και για την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην ευαλωτότητα και τη δύναμη που διατρέχει τον ήχο της.
Υπάρχουν τραγούδια που δεν υψώνουν τη φωνή τους• στέκονται χαμηλόφωνα και όμως μένουν. Το “Καλύτερα Τώρα” κινείται σε αυτό το ενδιάμεσο, εκεί όπου η ένταση έχει μόλις καταλαγιάσει και η σιωπή αποκτά βάρος. Η V4L συνεχίζει να χαρτογραφεί έναν κόσμο synth pop με καθαρές γραμμές και εσωτερικούς παλμούς, αφήνοντας χώρο στις αντιφάσεις της να αναπνεύσουν. Πικρία και ελπίδα δεν συγκρούονται, συνυπάρχουν. Κι αυτή η συνύπαρξη μοιάζει να είναι η πιο ειλικρινής της δήλωση.

Στη συζήτησή μας, μιλά για τη δημιουργική της σύμπραξη με τη Marilena Orfanou (Berlin Brides, S.W.I.M.), για το πώς ένα pop κομμάτι μπορεί να κουβαλά τσαμπουκά χωρίς να χάνει την ευαισθησία του, και για την ανάγκη να αλλάζει χωρίς να απολογείται.

Read more ...

Οι περιπέτειες του πρίγκιπα Stash...

Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

Σε διάφορες βιογραφίες των Rolling Stones αναφέρεται ο πρίγκιπας Stash de Rola ως ένας μυστήριος νεαρός αριστοκράτης ο οποίος σε κάποια φάση συνελήφθη μαζί με τον Brian JonesΕκτός αυτού, o de Rola ήταν μια ξεχωριστή προσωπικότητα της δεκαετίας του 1960, μιας και υπήρξε ένας από τους διάσημους φίλους των Beatles και των Rolling Stones και, ως δανδής, τράβηξε πάνω του την προσοχή λανσάροντας το νεορομαντικό, ντύσιμο που ήταν στην μόδα στις αρχές των 70ς. Υπήρξε επίσης ηθοποιός στο Χόλυγουντ αλλά και στην Ευρώπη, δισκογραφημένος rock μουσικός, αλλά και εραστής μερικών από τις πιο όμορφες γυναίκες της εποχής του.

Read more ...

Nina Hagen, η νονά του γερμανικού punk...

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Η Catharina «Nina» Hagen, η «Νονά του γερμανικού πανκ», θεωρείται σύμβολο ανυπακοής και ελευθερίας, γεφυρώνοντας το πολιτισμικό χάσμα ενός Βερολίνου που εξακολουθούσε να είναι χωρισμένο (και πολιτικά διχασμένο), η προσωπικότητά της ενσάρκωνε την εξέγερση και την καλλιτεχνική ελευθερία, αμφισβητώντας τις κοινωνικές συμβάσεις και στις δύο πλευρές του Τείχους.

Read more ...

Να μιλάς χωρίς να τραγουδάς: Η αλήθεια του "Aristophobia Nervosa". Η Lia Hide αφήνει τη φωνή της γυμνή από επίδειξη και ξανασκέφτεται τι σημαίνει να εκτίθεσαι, να επιμένεις και να δημιουργείς χωρίς δίχτυ ασφαλείας...

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Δεν είναι εύκολο να μιλήσεις για έναν δίσκο που δεν θέλει να «λειτουργήσει» όπως οι άλλοι. Το Aristophobia Nervosa δεν ζητά να το αγαπήσεις. Δεν προσπαθεί να σε πείσει. Στέκεται απέναντί σου και σου λέει: έτσι έγιναν τα πράγματα. Η Lia Hide δεν αρνείται το τραγούδι. Αρνείται την ευκολία του. Για χρόνια έβλεπε τη φωνή ως ένα ακόμη όργανο. Όχι ως κέντρο. Όχι ως πρόσωπο. Κι όμως, το πρόσωπο είναι αυτό που μένει. Η «τραγουδίστρια» επισκιάζει τη συνθέτρια, την ενορχηστρώτρια , την παραγωγό. Το όνομα κρύβει. Το έργο αποκαλύπτει.

Σε αυτόν τον δίσκο, η φωνή δεν στέκεται μπροστά από τη μουσική. Περπατά μέσα της. Ηχογραφημένη σε κινητό, σε ώρες αμήχανες ή εξαντλημένες, κρατά κάτι που το στούντιο συχνά λειαίνει: την πρώτη σκέψη πριν προλάβει να φορέσει τεχνική. Όχι από αδιαφορία. Από πρόθεση. Η ωμότητα εδώ δεν είναι στυλ. Είναι ανάγκη.

Read more ...

Miles Davis: «Έχω αλλάξει την ιστορία της μουσικής πέντε ή έξι φορές...»

Γράφει ο Αχιλλέας ΙΙΙ

Υπάρχει ένα ανέκδοτο που κυκλοφορεί καιρό στην πιάτσα, σύμφωνα με το οποίο όταν ο Miles Davis βρέθηκε καλεσμένος στο Λευκό Οίκο με τη σύζυγό του από τον Ronald Reagan για τη βράβευση του Ray Charles, γύρισε η πρώτη κυρία των ΗΠΑ και τον ρώτησε “Τι σπουδαίο έχεις κάνει εσύ στη ζωή σου και σε κάλεσαν εδώ απόψε;” Ψύχραιμα εκείνος της απάντησε: “Λοιπόν, έχω αλλάξει την ιστορία της μουσικής πέντε ή έξι φορές. Εσύ τι έχεις κάνει, πέρα από το να πηδάς τον Πρόεδρο;”

Read more ...

Γραφτείτε στο Νewsletter του Merlin

FEATURED VIDEOS

  • 1