El Eternauta 1969 – Ο Κοσμοναύτης του Απείρου...

 Ο Θανάσης Μήνας γράφει για την ακόμα πιο εφιαλτική συνέχεια του θρυλικού αργεντίνικου κόμικ επιστημονικής φαντασίας, που έγινε μεγάλη επιτυχία ως σειρά από το Netflix και κυκλοφορεί από τiς εκδόσεις JemmaPress.

Δημιούργημα των Έκτορ Έστερχελντ και Φρανσίσκο Σολάνο Λόπες, το El Eternauta («Ο Αιώνιος») δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 1957 και παραμένει ένα από τα σημαντικότερα έργα επιστημονικής φαντασίας, αλλά κι ένα από τα λαμπρότερα δείγματα γραφής της ένατης τέχνης. Κλειστοφοβικό, αγωνιώδες και περιπετειώδες, αλλά συνάμα συναισθηματικό, γεμάτο συμβολισμούς και πολιτική αλληγορία, είναι ένα έργο απαιτητικό και πολυεπίπεδο.

Read more ...

Marva Von Theo: «Η έμπνευση έρχεται πλέον από τόπους πιο θολούς και αδιόρατους...» (αποκλειστική συνέντευξη)

 Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη 

Λίγο πριν από τη συναυλία της 13ης Μαρτίου στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου, οι Marva Von Theo μιλούν για τη δραματουργία των live εμφανίσεων και για τα νέα τραγούδια από το επερχόμενο άλμπουμ We Were Never Lost που θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά. 

Υπάρχουν χώροι όπου η μουσική δεν ακούγεται απλώς, αλλά αποκτά μια διαφορετική βαρύτητα. Η Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου στην Αθήνα είναι ένας από αυτούς: ένας νεογοτθικός ναός με έντονη φυσική αντήχηση, όπου οι ήχοι απλώνονται αργά και οι σιωπές αποκτούν σχεδόν ισότιμη παρουσία με τη μουσική.

Μαζί τους στη σκηνή θα βρεθούν οι Moonmoth, ένα συγκρότημα που κινείται ανάμεσα στον ακουστικό και τον ηλεκτρονικό ήχο, δημιουργώντας σκοτεινά ambient ηχοτοπία μέσα από την κλασική κιθάρα, τα ηλεκτρονικά και δύο γυναικείες φωνές.

Read more ...

Personality Crisis - Vortex, State of Mind (2025)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

φωτογραφία: Αναστασία Ζησοπούλου

Τριάντα χρόνια μετά, οι Personality Crisis επιστρέφουν με έναν ήχο που σε τραβάει μπροστά, σε κάνει να νιώσεις και σε αφήνει να μείνεις μέσα στο τώρα

Τριάντα χρόνια μετά, οι Θεσσαλονικείς Personality Crisis επιστρέφουν όχι για να κοιτάξουν πίσω, αλλά για να κάψουν το παρόν. Το Vortex State of Mind δεν είναι άλμπουμ που γιορτάζει, ούτε απολογείται• είναι άλμπουμ που ζει μέσα στις φλέβες της στιγμής. Και ίσως γι’ αυτό, μετά από τόσα χρόνια, ακούγεται πιο αναγκαίο από ποτέ.

Η κυκλοφορία από τη B-otherside Records είναι αυστηρά περιορισμένη: τριακόσιες αριθμημένες κόπιες, με δισέλιδο ένθετο και συλλεκτική αφίσα για τους πρώτους εκατό. Δεν λειτουργεί ως φετίχ• λειτουργεί ως στάση, σαν να λέει: “Κράτα με, γύρισέ με, άκουσέ με με το σώμα σου.” Υπάρχει φυσικότητα στην επαφή με το αντικείμενο, όπως υπάρχει φυσικότητα στο χτύπημα του “Alien Zombie Fans”.

Read more ...

Χριστίνα Σκουτέλα: Όταν το Σώμα Γίνεται Ηχητικό Όργανο στο “is that horror?”

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Η σκηνή ως πεδίο υπερφόρτωσης, το χορό ως μουσική και η μουσική ως χορό - μια συνομιλία με το σώμα που δεν αφήνει κενά.

Υπάρχει μια στιγμή στη σκηνή που μοιάζει με θραύση• το σώμα σπάει και ξανασυναρμολογείται στον ρυθμό της μουσικής. Στο “is that horror?”, η πρόβα δεν είναι παρά άσκηση για αυτή την υπερφόρτιση, ενώ η ίδια η μουσική λειτουργεί σαν καταλύτης και καθρέφτης. Η ένταση δεν περιορίζεται σε θόρυβο ή κραυγή• περνάει μέσα από κάθε μυϊκή ίνα, αναγκάζοντας χορό και ήχο να γίνουν ένα. Η συνέντευξη με τη Χριστίνα Σκουτέλα ανοίγει ένα παράθυρο σε αυτό το πεδίο, όπου το σώμα, η μουσική και η ενέργεια του κοινού συναντιούνται χωρίς να χρειάζονται ονόματα ή κατηγορίες.

Read more ...

Phil Ochs: «Σε τέτοιους άσχημους καιρούς, η μόνο αληθινή διαμαρτυρία είναι η ομορφιά...»

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Το 1965, o Ochs κυκλοφόρησε το «I Αin’t Marching Any More», ένα τραγούδι μέσα από το ομώνυμο, δεύτερο άλμπουμ του, που κυκλοφόρησε από την Electra και θα καθόριζε μια ολόκληρη γενιά για να γίνει ο ύμνος του αντιπολεμικού κινήματος, το εμβατήριο που τραγουδιόταν σε κάθε διαδήλωση, δίνοντας το θάρρος σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλες τις ΗΠΑ να εκδηλώσουν την αντίθεσή τους στον Πόλεμο του Βιετνάμ, σε μια χρονιά που η αμερικανική κυβέρνηση είχε αρχίσει να αυξάνει τις αποστολές στρατευμάτων και πολεμικών εφοδίων στην πολύπαθη χώρα της νοτιοανατολικής Ασίας.

Read more ...

Memento (2000): Όταν η αφήγηση γίνεται παγίδα μνήμης (Αφιέρωμα στον Christopher Nolan #2)

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Tο φιλμ που καθιέρωσε τον Christopher Nolan ως αρχιτέκτονα του ψυχολογικού θρίλερ 

Αν το Following ήταν μια ταινία για ανθρώπους που παρατηρούν τη ζωή απ’ έξω, το Memento είναι για έναν άνθρωπο παγιδευμένο μέσα της χωρίς καμία έξοδο. Εκεί όπου ο Bill ακολουθούσε άλλους για να αποκτήσει ιστορία, ο Leonard του Memento δεν έχει άλλη επιλογή από το να ζει χωρίς παρελθόν. Η μνήμη του κρατά λίγα λεπτά. Και για πρώτη φορά, ο Christopher Nolan βρίσκει το τέλειο αφηγηματικό άλλοθι για τις εμμονές του.

Read more ...

Ανώμαλα Ρίμματα «Βαρύτητα» E.P. (ψηφιακή κυκλοφορία, ελεύθερα στο bandcamp)

Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

Στην υπόγεια γεωγραφία της εγχώριας punk σκηνής, τα Ανώμαλα Ρίμματα δεν χρειάζονται συστάσεις• χρειάζονται ενισχυτές στο τέρμα (και γείτονες με κατανόηση). Γεννημένοι μέσα στη δυστοπία της πρώτης καραντίνας της Covid εποχής, με εκείνο το DIY πείσμα που δεν ζητά άδεια από κανέναν, επιστρέφουν το 2026 με το νέο τους E.P. «Βαρύτητα»: τέσσερα κομμάτια πυκνά, ιδρωμένα. Γραμμένα σαν σημειώσεις οδοφράγματος, σε τετράδιο μαθητή που βαρέθηκε να ακούει την παπαγαλία του μαθήματος «ανάπτυξη».

Read more ...

Lumen Novum - Το νέο φως των Bungula...

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Δεκατρία οργανικά κομμάτια που κινούνται από τη σκιά προς τη διαύγεια, χωρίς θόρυβο και χωρίς περιττές κορυφώσεις.

Υπάρχουν δίσκοι που λειτουργούν ως συλλογές τραγουδιών και υπάρχουν δίσκοι που λειτουργούν ως τελετουργίες. Το Lumen Novum ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Δεν σε προσκαλεί απλώς να το ακούσεις. Σε καλεί να μπεις μέσα του, να χαμηλώσεις το φως, να αφήσεις τον χρόνο να χάσει τη γραμμικότητά του.

Οι Bungula, το δίδυμο από την Καρδίτσα, συνεχίζουν εδώ μια διαδρομή που ξεκίνησε με το Noumenia και ωρίμασε στο Sub Luna. Αν τα δύο πρώτα άλμπουμ είχαν την αίσθηση μιας αναζήτησης μέσα στη σεληνιακή σκιά, το Lumen Novum είναι η στιγμή μετά. Όχι η έκρηξη. Η διαύγεια.

Read more ...

V4L: Στη γραμμή ανάμεσα στο φως και τη σκιά...

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

φωτογραφίες: Πέτρος Αρώνης

Με αφορμή το νέο σινγκλ “Καλύτερα Τώρα”, η V4L μιλά για τη γαλήνη που έρχεται μετά την ένταση και για την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην ευαλωτότητα και τη δύναμη που διατρέχει τον ήχο της.
Υπάρχουν τραγούδια που δεν υψώνουν τη φωνή τους• στέκονται χαμηλόφωνα και όμως μένουν. Το “Καλύτερα Τώρα” κινείται σε αυτό το ενδιάμεσο, εκεί όπου η ένταση έχει μόλις καταλαγιάσει και η σιωπή αποκτά βάρος. Η V4L συνεχίζει να χαρτογραφεί έναν κόσμο synth pop με καθαρές γραμμές και εσωτερικούς παλμούς, αφήνοντας χώρο στις αντιφάσεις της να αναπνεύσουν. Πικρία και ελπίδα δεν συγκρούονται, συνυπάρχουν. Κι αυτή η συνύπαρξη μοιάζει να είναι η πιο ειλικρινής της δήλωση.

Στη συζήτησή μας, μιλά για τη δημιουργική της σύμπραξη με τη Marilena Orfanou (Berlin Brides, S.W.I.M.), για το πώς ένα pop κομμάτι μπορεί να κουβαλά τσαμπουκά χωρίς να χάνει την ευαισθησία του, και για την ανάγκη να αλλάζει χωρίς να απολογείται.

********

Στο νέο σου σινγκλ “Καλύτερα Τώρα” εξερευνάς τη γλυκιά ηρεμία που ακολουθεί την ένταση. Πώς καταφέρνεις να αποτυπώνεις μέσα από τη synth pop μουσική σου την ισορροπία ανάμεσα στην πικρία και την ελπίδα;

Νομίζω πως αυτή η ισορροπία γεννιέται πολύ φυσικά, γιατί υπάρχει ήδη μέσα μου. Μου αρέσει να παίζω με αντιθέσεις: χαρούμενες μελωδίες πάνω σε πιο εσωτερικούς στίχους ή το αντίστροφο. Όταν μιλάμε για πικρία και ελπίδα, δεν πιστεύω σε απόλυτα. Με ενδιαφέρει περισσότερο να βρίσκω τη γραμμή ανάμεσα σε αυτά τα δύο και να εξερευνώ όλα τα ενδιάμεσα.

Το “Καλύτερα Τώρα” υπογράφεται από εσένα και τη Marilena Orfanou aka Lou (Berlin Brides, S.W.I.M.), που έκανε και τη μίξη. Έχοντας συνεργαστεί ήδη στο παρελθόν στο summer bop “FLEGETAI”, πώς αυτή η δημιουργική συνέργεια βοήθησε να διαμορφωθεί ο ήχος και το συναίσθημα του νέου τραγουδιού;

Με τη Μαριλένα υπάρχει μια ιδιαίτερη συνεννόηση. Έχουμε χτίσει μαζί έναν κοινό ηχητικό κόσμο και αυτό μας επιτρέπει να πειραματιζόμαστε ελεύθερα σε κάθε κομμάτι. Στο “FLEGETAI” κινηθήκαμε πιο εξωστρεφώς και καλοκαιρινά, ενώ στο “Καλύτερα Τώρα” η ενέργεια είναι πιο εσωτερική και φτάσαμε σε ένα πιο ευάλωτο σημείο. Θέλαμε να δημιουργήσουμε ένα καθαρά pop κομμάτι, αλλά με περισσότερο συναίσθημα και τσαμπουκά, κάτι που να ισορροπεί ανάμεσα στην ευαισθησία και τη δύναμη.

Η μουσική σου ισορροπεί ανάμεσα σε ένα γλυκό, παιχνιδιάρικο ύφος και τον ατίθασο, punk τσαμπουκά. Πώς αυτή η δυναμική αντίθεση σμιλεύει τη μοναδική σου ταυτότητα στην ελληνική μουσική σκηνή και στον κόσμο του urban electro;

Αυτή η αντίθεση είναι ουσιαστικά ο πυρήνας μου. Είναι μια φυσική συνύπαρξη πλευρών του εαυτού μου: το ευάλωτο και το επιθετικό, ή αν τα λέγαμε αλλιώς, το cute και το raw. Τα αντιμετωπίζω σαν κομμάτια της ίδιας ιστορίας. Πιστεύω ότι όταν δεν φοβάσαι να δείξεις και τις αντιφάσεις σου, τότε δημιουργείται κάτι αληθινό και αναγνωρίσιμο. Ίσως εκεί βρίσκεται και η ταυτότητά μου: στο ότι δεν διαλέγω πλευρά.

Η KIKI MUSIC σε στηρίζει σε κάθε βήμα, ενθαρρύνοντας πειραματισμό και ανεξαρτησία. Πώς αυτή η συνεργασία σε βοηθά να διατηρείς ζωντανό το δημιουργικό σου όραμα και να παραμένεις αυθεντική;

Για μένα το πιο σημαντικό είναι να νιώθω ότι μπορώ να αλλάζω χωρίς να χρειάζεται να εξηγώ γιατί αλλάζω. Στην KIKI υπάρχει χώρος για αυτό. Δεν υπάρχει πίεση να επαναλάβω κάτι που λειτούργησε, αλλά ενθάρρυνση να ψάξω το επόμενο. Αυτή η ελευθερία είναι ανεκτίμητη γιατί με κρατάει σε συνεχή κίνηση δημιουργικά και με βοηθά να παραμένω ειλικρινής με τον εαυτό μου και τη μουσική μου.

Κοιτάζοντας μπροστά, ποια είναι τα επόμενα σχέδια ή πειραματισμοί που θέλεις να εξερευνήσεις, και πώς φαντάζεσαι την εξέλιξη του ήχου της V4L στο μέλλον;

Αυτή την περίοδο βρίσκομαι σε φάση εξερεύνησης. Με ενδιαφέρει να δοκιμάσω νέες πράγματα ηχητικά και visually, πιο απρόβλεπτες δομές, ίσως και διαφορετικές μορφές αφήγησης μέσα στα κομμάτια. Δεν θέλω να προβλέψω πού θα πάει ο ήχος μου, ιδανικά θα ήθελα να τον αφήσω να με οδηγήσει εκείνος.

Η V4L δεν δείχνει πρόθεση να διαλέξει πλευρά. Ανάμεσα στο cute και το raw, στο φως και τη σκιά, επιμένει να στέκεται στο όριο. Εκεί όπου όλα είναι ακόμη ρευστά και ανοιχτά. Το “Καλύτερα Τώρα” δεν δίνει απαντήσεις. Προτείνει, όμως, έναν τρόπο να ακούς τον εαυτό σου όταν όλα ησυχάζουν. Κι ίσως αυτό να είναι το πιο θαρραλέο βήμα.

instagram

facebook

spotify

KIKI MUSIC

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:

 Να μιλάς χωρίς να τραγουδάς: Η αλήθεια του "Aristophobia Nervosa". 

«Μπλακ»: Η Katscenes μιλά για τη δημιουργία, τη συνεργασία και την εξέλιξη της μουσικής της ταυτότητας...

Καλλιόπη Μητροπούλου: «Το Between εκφράζει το μετέωρο, την αβεβαιότητα..»

 


image

Χρήστος Κορναράκης

Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
 
 
 
image

Χρήστος Κορναράκης

Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
 
 
 
image

Χρήστος Κορναράκης

Ο Χρήστος Κορναράκης γεννήθηκε μια ζεστή μέρα του Ιούλη στην Αθήνα. Παράλληλα με τις σπουδές του (υποκριτική, μάρκετιγκ και επικοινωνία) και όντας συλλέκτης δίσκων από τα παιδικά του χρόνια, αρθρογράφησε επί μία δεκαετία στο blog fromthebasement.com και στην μετέπειτα εξέλιξη του, το ypogeio.gr. Η ένταξη του στην ομάδα του Merlin’sMusic Box αποτελεί φυσική εξέλιξη.
 
 
 

Οι περιπέτειες του πρίγκιπα Stash...

Γράφει ο Μιχάλης Πούγουνας

Σε διάφορες βιογραφίες των Rolling Stones αναφέρεται ο πρίγκιπας Stash de Rola ως ένας μυστήριος νεαρός αριστοκράτης ο οποίος σε κάποια φάση συνελήφθη μαζί με τον Brian JonesΕκτός αυτού, o de Rola ήταν μια ξεχωριστή προσωπικότητα της δεκαετίας του 1960, μιας και υπήρξε ένας από τους διάσημους φίλους των Beatles και των Rolling Stones και, ως δανδής, τράβηξε πάνω του την προσοχή λανσάροντας το νεορομαντικό, ντύσιμο που ήταν στην μόδα στις αρχές των 70ς. Υπήρξε επίσης ηθοποιός στο Χόλυγουντ αλλά και στην Ευρώπη, δισκογραφημένος rock μουσικός, αλλά και εραστής μερικών από τις πιο όμορφες γυναίκες της εποχής του.

Read more ...

Nina Hagen, η νονά του γερμανικού punk...

Γράφει ο Γιάννης Καστανάρας

Η Catharina «Nina» Hagen, η «Νονά του γερμανικού πανκ», θεωρείται σύμβολο ανυπακοής και ελευθερίας, γεφυρώνοντας το πολιτισμικό χάσμα ενός Βερολίνου που εξακολουθούσε να είναι χωρισμένο (και πολιτικά διχασμένο), η προσωπικότητά της ενσάρκωνε την εξέγερση και την καλλιτεχνική ελευθερία, αμφισβητώντας τις κοινωνικές συμβάσεις και στις δύο πλευρές του Τείχους.

Read more ...

Να μιλάς χωρίς να τραγουδάς: Η αλήθεια του "Aristophobia Nervosa". Η Lia Hide αφήνει τη φωνή της γυμνή από επίδειξη και ξανασκέφτεται τι σημαίνει να εκτίθεσαι, να επιμένεις και να δημιουργείς χωρίς δίχτυ ασφαλείας...

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Δεν είναι εύκολο να μιλήσεις για έναν δίσκο που δεν θέλει να «λειτουργήσει» όπως οι άλλοι. Το Aristophobia Nervosa δεν ζητά να το αγαπήσεις. Δεν προσπαθεί να σε πείσει. Στέκεται απέναντί σου και σου λέει: έτσι έγιναν τα πράγματα. Η Lia Hide δεν αρνείται το τραγούδι. Αρνείται την ευκολία του. Για χρόνια έβλεπε τη φωνή ως ένα ακόμη όργανο. Όχι ως κέντρο. Όχι ως πρόσωπο. Κι όμως, το πρόσωπο είναι αυτό που μένει. Η «τραγουδίστρια» επισκιάζει τη συνθέτρια, την ενορχηστρώτρια , την παραγωγό. Το όνομα κρύβει. Το έργο αποκαλύπτει.

Σε αυτόν τον δίσκο, η φωνή δεν στέκεται μπροστά από τη μουσική. Περπατά μέσα της. Ηχογραφημένη σε κινητό, σε ώρες αμήχανες ή εξαντλημένες, κρατά κάτι που το στούντιο συχνά λειαίνει: την πρώτη σκέψη πριν προλάβει να φορέσει τεχνική. Όχι από αδιαφορία. Από πρόθεση. Η ωμότητα εδώ δεν είναι στυλ. Είναι ανάγκη.

Read more ...

Miles Davis: «Έχω αλλάξει την ιστορία της μουσικής πέντε ή έξι φορές...»

Γράφει ο Αχιλλέας ΙΙΙ

Υπάρχει ένα ανέκδοτο που κυκλοφορεί καιρό στην πιάτσα, σύμφωνα με το οποίο όταν ο Miles Davis βρέθηκε καλεσμένος στο Λευκό Οίκο με τη σύζυγό του από τον Ronald Reagan για τη βράβευση του Ray Charles, γύρισε η πρώτη κυρία των ΗΠΑ και τον ρώτησε “Τι σπουδαίο έχεις κάνει εσύ στη ζωή σου και σε κάλεσαν εδώ απόψε;” Ψύχραιμα εκείνος της απάντησε: “Λοιπόν, έχω αλλάξει την ιστορία της μουσικής πέντε ή έξι φορές. Εσύ τι έχεις κάνει, πέρα από το να πηδάς τον Πρόεδρο;”

Read more ...

Forgotten Records: Forever Changes (1967), Η σκιά πίσω από το Καλοκαίρι της Αγάπης...

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Πώς ο Arthur Lee και οι Love αποδόμησαν το ψυχεδελικό όνειρο του ’67 και άφησαν έναν δίσκο που ακόμη στοιχειώνει το παρόν

Υπάρχουν άλμπουμ που καταγράφουν την εποχή τους και άλλα που την αμφισβητούν. Το Forever Changes των Love ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Κυκλοφόρησε το 1967, τη χρονιά που το καλοκαίρι ονομάστηκε «της αγάπης» και η Καλιφόρνια φάνταζε σαν υπόσχεση διαρκούς φωτός. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη συλλογική μέθη, ο Arthur Lee έγραφε τραγούδια που έμοιαζαν με σημειώματα από το υπόγειο.

Read more ...

Prolapse - "I Wonder When They’re Going To Destroy Your Face" + Συναυλία στο Αρχιτεκτονική live stage...

Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

Με το I Wonder When They’re Going To Destroy Your Face, οι Prolapse επιστρέφουν στη δισκογραφία ύστερα από 25 ολόκληρα χρόνια και το κάνουν όπως ακριβώς θα περίμενε κανείς από μια μπάντα που ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε να γίνει αρεστή, επίκαιρη ή «εύπεπτη». Δεν πρόκειται για comeback καριέρας, αλλά για μια ωμή υπενθύμιση ότι ο θυμός, η ειρωνεία και η κοινωνική δυσανεξία δεν γερνούν, απλώς… συσσωρεύονται.

Read more ...

Γραφτείτε στο Νewsletter του Merlin

FEATURED VIDEOS

  • 1