Κίλινγκ Ιν Δε Νέιμ Οφ...

γράφει ο  Γιάννης Ζελιαναίος


… κράτα ρε φίλε, ένα ταξί παραμάσχαλα να πάρουμε… κι αυτό θα μας φύγει. Με κάμποσα κατοστάρικα πίναμε ιούσκια κάποτες, τους ξερνούσαμε τους πούστηδες και δίναμε και παραπάνω για το καθάρισμα να ουμ. Αυτό το να ουμ απ’ τις ταινίες το πήραμε… μπορεί κι απ’ τους Μπαοκτζήδες. Ναι ρε, απ’ τους Μπαοκτζήδες και να πα να γαμηθεί η κουλτούρα που γαμεί το χαρτί. Κράτα ρε, μη πέφτεις… έλα δω… κοίτα με ρε μαλάκα, σηκώνω το κουλό μου. Ρε το πούστη… όχι το ταρίφα ρε μαλάκα, εσένα λέω… ναι ρε, εσένα. Κάθεσαι σ’ αυτή τη κολώνα που ‘ναι σαν καβλί τόση ώρα και σε κρατάω… ρε το πούστη… ρε μαλάκα, βαστήξου στα πόδια σου, ρε σύνερθε… καλά εντάξει μη συνέρθεις, πώς να συνέρθεις, το κώλο σου ήπιες… ναι ρε, εντάξει θα ‘ρθει το ταξί. Ρε μαλάκα,

Read more ...

KRAFTWERKFEATURE: Τη μέρα που ο Lester συνάντησε τους Kraftwerk...

Οι Kraftwerk ήλθον, έπαιξον και απήλθον, όσοι τους είδαν τους είδαν. Σχεδόν σαράντα πέντε χρόνια πριν, ο Lester Bangs, ίσως ο σημαντικότερος Αμερικανός ροκ δημοσιογράφος (και αρχισυντάκτης του πρωτοποριακού περιοδικού Creem) τους είχε συναντήσει και τους είχε πάρει μια «ιστορική» συνέντευξη που, χάρις στο χιούμορ του και την οξυδέρκειά του Lester, έχει πραγματικά διαχρονική αξία... 

Ένας σαχλαμάρας από μια καθημερινή τοπική εφημερίδα ήταν εδώ τις προάλλες για ένα θέμα «ανθρώπινου ενδιαφέροντος» σχετικά με το φαινόμενο που κρατάτε στα χέρια σας, και όπως ήταν αναμενόμενο ο φιλάνθρωπος εκδότης μας με τράβηξε με το ζόρι στο γραφείο του για να απαντήσω στην εκδοχή αυτού του βλάκα για το αιώνιο ερώτημα: «Πού πηγαίνει το ροκ;»

Read more ...

Ο Burroughs, λίγο γυμνό γεύμα, λίγη κάνναβη και λίγο απ' όλα...

Γράφει (και αντιγράφει) ο Γιάννης Καστανάρας

"Δεν είναι η ένταση αλλά η διάρκεια του πόνου αυτό που λυγίζει τη θέληση για αντίσταση". (Το Γυμνό Γεύμα)

Ο William S. Burroughs ήταν μεγαλύτερος σε ηλικία και σίγουρα πολύ πιο κυνικός από τους άλλους της γενιάς των beatniks. Είχε μεγαλώσει με αρκετά προνόμια στο Σεντ Λιούις, πριν καταλήξει να σπουδάζει στο Χάρβαρντ. Σε όλη τη διάρκεια της ζωής του τα ενδιαφέροντά του κινούνταν γύρω από το έγκλημα, τα όπλα και τα ναρκωτικά. Στα μέσα της δεκαετίας του ’40 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη όπου βυθίστηκε με τα μπούνια στον υπόκοσμο της πόλης. Εθίστηκε στην ηρωίνη και συνάντησε τη σύζυγό του Joan Vollmer. Μερικά χρόνια αργότερα το ζεύγος μετακόμισε σε ένα άθλιο αγρόκτημα στο Ανατολικό Τέξας για να καλλιεργήσει βαμβάκι, πορτοκάλια και μαριχουάνα. Ο Burroughs συνέχισε να αναπτύσσει τις σκοτεινές του συνήθειες και ο Jack Kerouac απαθανάτισε εκείνο το ελεεινό μέρος σε ένα επεισόδιο του βιβλίου του Στο Δρόμο. Κάποια στιγμή ο Burroughs πυροβόλησε κατά λάθος και σκότωσε τη γυναίκα του σε μια προσπάθεια να αναπαραστήσει το κλασικό κόλπο του Γουλιέλμου Τέλλου.

Read more ...

Τα Παλαιοβιβλιοπωλεία

Κείμενο-φωτογραφίες: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος/QoQ photos
 
Στο κέντρο της Αθήνας, στο Μοναστηράκι, τα Εξάρχεια και τα πέριξ, σε πείσμα των τάσεων της εποχής που υπαγορεύουν την κυριαρχία των pixels έναντι των παρωχημένων "φυλλάδων", υπάρχουν μια χούφτα ναών της έντυπης τέχνης.

Εκεί, τα φθαρμένα εξώφυλλα των βιβλίων, οι στοίβες των παλιών περιοδικών κι οι αφίσες δεν είναι απλώς το εμπόρευμα αλλά το ίδιο το μαγαζί. Οι προσόψεις κι οι τοίχοι είναι κυριολεκτικά χτισμένοι από παλιές εκδόσεις, δομικό υλικό, διακόσμηση και φετίχ ταυτόχρονα. Εδώ, οι - κάποιες φορές - κιτρινισμένες σελίδες των παλιών βιβλίων είναι σα να κουβαλούν επάνω τους την αύρα του προηγούμενου αναγνώστη, φέρουν την ανάμνηση των χεριών που με αγάπη ή ανυπομονησία γύρισαν τις σελίδες τους.
Τα πρωτοσέλιδα των παλιών εφημερίδων ανασύρουν από τα πάνω - πάνω ράφια της μνήμης γεγονότα ξεχασμένα και δημιουργούν συνειρμούς που φέρνουν χαμόγελο στα χείλη - πικρό κάποιες φορές - αλλά πάντως χαμόγελο. 

Στα παλαιοβιβλιοπωλεία θα βρει κανείς ανθρώπους πρόθυμους να τον ξεναγήσουν με ασφάλεια στους λαβυρίνθους των διαδρόμων τους, να συζητήσουν, να του συστήσουν περιζήτητες σπανιότητες, συναρπαστικές παραδοξότητες και γοητευτικές κοινοτυπίες.

Το μόνο που ζητούν ως αντίτιμο είναι η άνευ όρων παράδοση του επισκέπτη στους ρυθμούς και τη μαγεία του χώρου. 

Λόγια ανθρώπων επιφανών: DAVE GROHL

Ο Dave Grohl είναι ένας πολυβραβευμένος Αμερικανός καλλιτέχνης, φιλάνθρωπος, υπέρμαχος των δικαιωμάτων των ομοφιλόφυλων, γνωστός κυρίως από τη συμμετοχή του ως ντράμερ στο grunge συγκρότημα των Nirvana και, στη συνέχεια, μετά την αυτοχειρία του Kurt Cobain και τη διάλυση της μπάντας, ως κιθαρίστας, τραγουδιστής και βασικός συνθέτης των Foo Fighters. Γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου του 1969 στο Warren του Ohio. Είναι αυτοδίδακτος μουσικός και συνήθως δεν σπαταλάει άσκοπα τα εκατομμύριά του, αλλά τα επενδύει σκηνοθετώντας ντοκιμαντέρ με ουσία, όπως τα εξαιρετικά Sound City (2013, σχετικά με το φημισμένο ομώνυμο στούντιο ηχογράφησης στο Van Νuys της Καλιφόρνια) και Sonic Highways (2014, μια λαογραφικού τύπου Οδύσσεια που καταγράφει σε οκτώ επεισόδια την επίσκεψη των Foo Fighters σε ισάριθμες αμερικανικές πόλεις για την ηχογράφηση ισάριθμων κομματιών του άλμπουμ τους Sonic Highways).Πριν γίνει διάσημος, ο Grohl, ένας γνήσιος φαν του rock and roll και, κατά γενική ομολογία, ένα από τα καλύτερα παιδιά της μουσικής βιομηχανίας, συμμετείχε σε διάφορα punk συγκροτήματα ενώ πριν τους Nirvana συνεργάστηκε για τέσσερα χρόνια με τους Scream, ένα από τα πρωτοπόρα hardcore σχήματα της Washington DC (με καταγωγή από τη Virginia). Έχει πάρει συνέντευξη από τον πρόεδρο Ομπάμα και έχει ηχογραφήσει ένα γαμάτο ομώνυμο άλμπουμ με τους Them Crooked Vultrures (2009, παρέα με την ήρωά του, μπασίστα των Led Zeppelin, John Paul Jones και το φίλο του Josh Homme από τους Queens Of The Stone Age). Δεν ξέρει να διαβάζει παρτιτούρες και γράφει μουσική «με το αυτί», ενώ αντιπαθεί τους Nickelback (όπως κάθε rocker που σέβεται τον εαυτό του, καθένας για το δικό του λόγο). Ανάμεσα στα ενδιαφέροντά του είναι να βοηθάει νέους μουσικούς και να παίζει μουσική με την πρώτη ευκαιρία. Έχει παντρευτεί δυο φορές και έχει τρεις κόρες από το δεύτερο γάμο του, ο οποίος καλά κρατεί (από το 2003). Θεωρείται ο τρίτος πλουσιότερος ντράμερ του κόσμου, πίσω από τον Ringo Starr και τον Phil Collins με περιουσία που αγγίζει τα 260 εκατομμύρια δολάρια. Το Merlin’s Music Box συγκέντρωσε από αριστερά και δεξιά διάφορες βαρυσήμαντες δηλώσεις του κυρίου Grohl και, πάλι, προς τέρψη των αναγνωστών του.

Read more ...

Black Sabbath: Για όλα υπάρχει κάποιος λόγος...

«Οι κριτικοί μας μισούσαν. Μας είχαν εντελώς ξεγραμμένους. Νομίζαμε ότι όλοι μας μισούσαν. Δεν πιστεύαμε ότι μας γούσταρε κανείς μέχρις ότου το Black Sabbath σκαρφάλωσε στο Νο 8 των βρετανικών charts τον Φεβρουάριο του 1970. Πάθαμε σοκ...

Read more ...

1969: Ο Αlice Cooper εκσφενδονίζει ένα κοτόπουλο από τη σκηνή με απρόβλεπτες συνέπειες...

«Σε μια συναυλία στο Τορόντο κάποιος πέταξε στη σκηνή ένα ζωντανό κοτόπουλο. Μέχρι σήμερα, δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο κάποιος θα έφερνε ένα κοτόπουλο σε ένα rock φεστιβάλ...

Read more ...

Κraftwerk: Άνθρωποι, μηχανές και μουσική

Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΣΤΑΝΑΡΑΣ

«"Η μουσική έχει να κάνει με την ένταση. Όλα τα άλλα είναι απλώς θόρυβος... Οι συνθέσεις μας μοιάζουν με μινιμαλιστικά κινηματογραφικά σενάρια. Μπορούμε πάντα να τις τροποποιούμε το απόγευμα ή στη διάρκεια του soundcheck, μπορούμε να τις αλλάζουμε ή να αυτοσχεδιάζουμε πάνω σ’ αυτές. Στήνουμε όλους τους ήχους μας από αυθεντικές ηχητικές πηγές κι έτσι όλα έχουν να κάνουν με συχνότητες, φίλτρα και παραμέτρους. Το μόνο πράγμα που είναι προσχεδιασμένο είναι η ενορχήστρωση» - Ralf Hütter

Read more ...

Lemmy: «Αν δεν γουστάρεις τους Supersuckers, δεν γουστάρεις το rock and roll!»

Aπό τον EDDIE SPAGHETTI, τραγουδιστή και κιθαρίστα των Supersuckers

"Όταν με πίεσαν να αφηγηθώ μια ιστορία για το πόσο κουλ τύπος ήταν ο Lemmy, έγινα κουρέλι. Να σας πω ότι τραγουδούσαμε μαζί κομμάτια του Elvis στα παρασκήνια με μια ακουστική κιθάρα; Ότι με είχε καλέσει στο λεωφορείο του και με έκανε λιώμα κερνώντας με Jack Daniels με κόκα κόλα, στη διάρκεια μιας περιοδείας που προσπαθούσα να μην πίνω επειδή η γυναίκα μου ήταν έγκυος στο πρώτο μας παιδί και ήθελα να της συμπαρασταθώ; Μπα, νομίζω ότι η καλύτερη ιστορία αρχίζει στη Φιλαδέλφεια…

Read more ...

Rosewood Brothers - Φωτογραφικά στιγμιότυπα από την επίσημη live παρουσίαση του άλμπουμ Soul Blossom από το φακό του Τηλέμαχου Παπαδόπουλου

Φωτογραφίες: Τηλέμαχος Παπαδόπουλος (QoQ photos)

Στις 21 Δεκεμβρίου, λίγο πριν κλείσει το 2017, οι Rosewood Brothers (bandcamp) παρουσίασαν στο ΙΛΙΟΝ plus τη νέα τους κυκλοφορία σε μια εκδήλωση οργανωμένη από το Merlin's Music Box και την μπάντα. Στην ουσία πρόκειται για το ντεμπούτο άλμπουμ της αθηναϊκής μπάντας που κυκλοφορεί από την Ikaros Records εν μέσω διθυραμβικών κριτικών. Το Soul Blossom είναι όντως ένας από τους καλύτερους δίσκους που κυκλοφόρησαν στη (βινυλιακή και ψηφιακή) αγορά την περασμένη χρονιά και η παρουσίαση του δίσκου ήταν μια πρώτη γεύση από τις μελλοντικές "ζωντανές" περιπέτειες των Rosewood. 

Read more ...

ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ (13/09/1908 - 14/02/1987): για το Θέατρο Τέχνης

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ "ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

"Αποφασίσαμε να ιδρύσουμε το Θέατρο Τέχνης από την ανάγκη της δημιουργίας ενός θεάτρου συνόλου. Μια ομάδα που θα 'χε μάθει να σκέφτεται και να εργάζεται με ψυχική και οργανική ενότητα. Μια ομάδα ειδικά εκπαιδευμένη κι υποταγμένη σε μια νέα διδασκαλία θεατρικής έκφρασης που θα διαμορφωνόταν μέσα στο χρόνο για να εξυπηρετήσει, όσο γίνεται καλύτερα, έργα θεατρικά, αποκαλυπτικά και για τους ερμηνευτές και για το κοινό. Η δημιουργία ενός θεάτρου έξω από το εμπορικό κύκλωμα, ενός θεάτρου αδέσμευτου από επιχειρηματία, απαλλαγμένο από βεντετισμούς, ανένδοτο σε καλλιτεχνικούς συμβιβασμούς". 

Read more ...

Κατασκευάζοντας έναν εχθρό. (Μέσα σε ένα κόσμο απόλυτης σπάνης)

Γράφει ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΗΒΑΣ

«Αλήθεια -των αδυνάτων αδύνατο
ποτές δεν εκατάφερα να καταλάβω /
αυτά τα όντα που δεν βλέπουνε
το τερατώδες κοινό γνώρισμα τ’ ανθρώπου /
το εφήμερο της παράλογης ζωής του
κι ανακαλύπτουνε διαφορές
γιομάτοι μίσος διαφορές
σε χρώμα δέρματος /φυλή / θρησκεία»
(Νίκος Εγγονόπουλος - Στην κοιλάδα με τους ροδώνες)

Πως κατασκευάζουμε ένα στρατό φανατισμένων ηλιθίων που τα πιστεύουν όλα και είναι έτοιμοι για όλα;

Read more ...

Λόγια ανθρώπων επιφανών: KEITH RICHARDS

O Keith Richards παίζει κιθάρα στους Rolling Stones εδώ και μερικές... δεκάδες χρόνια! Η προσωπική του ζωή έχει περάσει δια πυρός και σιδήρου και μολονότι πολλοί είναι εκείνοι που απορούν για την απίστευτη ικανότητά του να επιβιώνει, έχει φτάσει αισίως τα 75 χρόνια χωρίς την παραμικρή διάθεση να παρατήσει το μόνο πράγμα που έμαθε να κάνει καλά στη ζωή του: να παίζει τα blues. Ωστόσο, κάπου κάπου φιλοδωρεί τους πολυπληθέστατους φίλους του με ατάκες και γνώμες που προκαλούν, διασκεδάζουν και...εκπαιδεύουν. Ιδού μερικά σταχυολογήματα (τριάκοντα πλην ενός) προς τέρψιν απάντων των ενδιαφερομένων:

Ποτέ δεν είχα πρόβλημα με τα ναρκωτικά, είχα πρόβλημα με την αστυνομία... 

Αν είναι να κλοτσήσεις την εξουσία στα δόντια, καλύτερα να το κάνεις και με τα δυο πόδια...

Read more ...

Αλλάζοντας το νόημα. Οι λέξεις στην υπηρεσία της κυρίαρχης αφήγησης

Γράφει ο Αντώνης Ζήβας

«Όταν χρησιμοποιώ μια λέξη, είπε ο Χάμπτι Ντάμπτι, σημαίνει ακριβώς ό,τι εγώ την επιλέγω να σημαίνει, μήτε περισσότερα μήτε λιγότερα.»
«Το ζήτημα, επέμεινε η Αλίκη, είναι αν μπορείς να κάνεις τις λέξεις να σημαίνουν πολλά διαφορετικά πράγματα.»
«Το ζήτημα, είπε ο Χάμπτι Ντάμπτι, είναι να ξέρεις ποιος κάνει κουμάντο, αυτό είναι όλο».
(Λούις Κάρολ. Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων )

Ζούμε σ’ έναν κόσμο που κυβερνάται από μυθοπλασίες, συνομωσιολογίες και θρησκευτικούς φανατισμούς κάθε είδους. Τη μαζική εμπορευματοποίηση, τη διαφήμιση, την πολιτική που ασκείται ως κλάδος της διαφήμισης τη παντοδυναμία της τηλεόρασης. Ζούμε σ’ ένα πελώριο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας. Οι δρόμοι είναι διάσπαρτοι με τεράστιες πινακίδες των οποίων οι απεικονίσεις είναι το προκάλυμμα, ενώ από κάτω τους βρίσκονται τυπωμένες οι λέξεις με το πραγματικό ενδιαφέρον: «Αγόρασε!», «Νέο!», «Τώρα!». Δεν χρειάζεται κανείς να είναι λάτρης των βιβλίων επιστημονικής φαντασίας που περιγράφουν έναν μελλοντικό ζοφερό, δυστοπικό κόσμο. Ο ζόφος είναι ήδη εδώ και η δυστοπία μας κυβερνά.
Το πρώτο πράγμα που κάνει μια ολοκληρωτική κυβέρνηση, ένα φασιστικό καθεστώς προκειμένου να χειραγωγεί τους υπηκόους του είναι να διαστρεβλώνει το νόημα των λέξεων ή να αλλάζει τις “ενοχλητικές” λέξεις και νοήματα προς το... ευπρεπέστερο. Μπορεί (ακόμη) να μη ζούμε στην ολοκληρωτική κοινωνία που περιγράφουν στα βιβλία τους ο Τζόρτζ Όργουελ, ο Άλντους Χάξλι και ο Ρέι Μπράντμπερι, (1984, Θαυμαστός Νέος Κόσμος και Φαρενάϊτ 451, αντίστοιχα) αλλά οι επικοινωνιολόγοι της αυτοκρατορίας του χρήματος έχουν αποδειχτεί οι καλύτεροι αναγνώστες και μαθητές των βιβλίων επιστημονικής φαντασίας που περιγράφουν τις δυστοπικές κοινωνίες του μέλλοντος.

Read more ...

Tony Cohen / Η ιδιοφυία μιας αυστραλέζικης κονσόλας

Κείμενο: Γιάννης Ζελιαναίος
Mixtape: Tex Perkins 

Νεο mixcloud του Merlin's για τον σπουδαίο Αυστραλό παραγωγό Tony Cohen (1957-2017) από ένα ηχητικό αφιέρωμα του Tex Perkins κι ενα σχετικο κειμενο από τον Γιάννη Ζελιαναίο...

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ MIXTAPE ΤΟΥ TEX PERKINS ΕΔΩ...

Μάθαινε από νωρίς, από πολύ νωρίς, και καθώς τα χρόνια θα μάζευαν τραγούδια μέσα στο στομάχι του, (διότι εκεί χτυπάει ύπουλα η μουσική), ο Tony Cohen θα γινόταν ένας από τους καλύτερους μουσικούς παραγωγούς που πέρασαν πίσω από κονσόλα, όχι μόνο στο νησί των καγκουρό αλλά σε ολόκληρο τον ταλαιπωρημένο μουσικό πλανήτη.
Μόλις στα 19 του χρόνια θα πέρναγε την πόρτα των Armstrong Recording Studios στη Μελβούρνη για να φτιάξει τον ήχο και την παραγωγή στους glamrockάδες, Supernaut που κάναν κάποιον σχετικό ντόρο εκεί στα μέσα προς τέλη των 70s, για να διαλυθούν αργότερα και μετά από δυο δίσκους. Αλλαγή δεκαετίας και ο Cave τον καλεί στο στούντιο να μαζέψει τα ασυμμάζευτα στο γενέθλιο πάρτι των Boys Next Door. Ευτυχώς δεν το κάνει και από εκεί και πέρα θα ξεκινήσει μια συνεργασία των δυο τους που θα κρατήσει με τους Birthday Party και θα συνεχίσει για κάμποσους δίσκους των Bad Seeds. Ονόματα όπως οι Go Betweens, οι Pel Mel, οι Moodists, οι Corpse Grinders, Crime and the City Solution και πολλοί ακόμα μέσα στα eighties, θα περάσουν από τα χέρια του και τις ιδιοφυείς ικανότητές του. Η αρχή της δεκαετίας του ’90 θα τον βρει πίσω από την κονσόλα για το ντεμπούτο των Once Upon a Time του μακαρίτη Bruno Adams, του Chris Russel και του Mick Harvey.

Read more ...

Γραφτείτε στο Νewsletter του Merlin

FEATURED VIDEOS

  • 1