Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Οι Heavy Hearts Vendetta δεν έγραψαν απλώς ένα EP· κατέθεσαν ένα ψυχικό τοπίο λουσμένο στη βρώμικη ενέργεια του garage rock, μια μαρτυρία από τα σπλάχνα της εμπειρίας. Η μπάντας αποτελείται από τους: Rolly (κιθάρα, φωνή, σύνθεση), Anastasia (φωνή, πλήκτρα), Gio (μπάσο), Lelos (drums). Το “Romanticide” κυκλοφόρησε στις 26 Σεπτεμβρίου 2025 και δεν ήρθε για να προκαλέσει με αναμνήσεις, μα να ξυπνήσει πληγές που ψάχνουν ακόμη δικαίωση.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

φωτογραφίες: Christina Alossi

Στο στούντιο Sounds from the Ground, οι Heavy Hearts Vendetta ηχογράφησαν το Romanticide - ένα EP που κουβαλάει βαριά στην καρδιά τη μνήμη, τη νοσταλγία και την αστική μοναξιά (Chris Kornarakis/ Merlin’s Music Box/ 10/25)

Υπάρχουν μπάντες που γεννιούνται από ανάγκη, όχι από επιλογή. Οι Heavy Hearts Vendetta ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Με τον Rolly στα φωνητικά και τις κιθάρες, την Αναστασία στα πλήκτρα και τη φωνή, τον Gio στο μπάσο και τον Λέλο στα ντραμς, το σχήμα από την Αθήνα κυκλοφόρησε στις 26 Σεπτεμβρίου 2025 το πρώτο τους EP, Romanticide – τέσσερα κομμάτια που αναδύονται από τα σπλάχνα της garage rock παράδοσης, μα φέρουν τη σφραγίδα της προσωπικής εξομολόγησης και του βιωμένου πόνου.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Το Prelude to Ecstasy από τις (The) Last Dinner Party είναι ένας δίσκος που σε ταξιδεύει. Κάθε κομμάτι είναι μια πρόσκληση σε έναν κόσμο προ της αποκάλυψης, όπου η μουσική και οι στίχοι υπόσχονται μια απόδραση από τη μονοτονία της καθημερινότητας. Η σύγκριση με το Hunky Dory του Bowie είναι αναπόφευκτη, αλλά τα θεματικά τους προσεγγίζουν περισσότερο το Blackstar. Το «Nothing Matters» ξεχωρίζει για την νιχιλιστική του ατμόσφαιρα, ενώ το «Gjuha» προσθέτει μια φαντασμαγορική διάσταση στη συλλογή. Η Abigail Morris, με την παρουσία της, ξεδιπλώνει ταλέντο και δεξιότητα, αγγίζοντας θέματα όπως το φύλο και η εξουσία με έναν τρόπο που μόνο λίγοι τολμούν. Το Prelude to Ecstasy δεν είναι απλώς ένας δίσκος - είναι μια εμπειρία που συνδυάζει τον πολιτισμό, την ιστορία και την τέχνη με έναν τρόπο που σε καλεί να τα ανακαλύψεις ξανά και ξανά.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Μια βουτιά στην αστική δυστοπία των The Man & His Failures, όπου κάθε σύνθεση ισορροπεί ανάμεσα σε industrial ρυθμούς, EBM ηλεκτρισμό και darkwave ατμόσφαιρα, αποκαλύπτοντας ένα concept  άλμπουμ που ζει, αναπνέει και απαιτεί πλήρη παρουσία.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Με το There Will Be Blood (2007), ο Paul Thomas Anderson έστησε έναν κινηματογραφικό ναό γύρω από την αχαλίνωτη βία του καπιταλισμού. Ο Daniel Plainview, ερμηνευμένος μνημειωδώς από τον Daniel Day-Lewis, ενσάρκωσε την ωμή φιλοδοξία, τον άνθρωπο που μετατρέπει τη γη σε κέρδος και το κέρδος σε εξουσία. Η Αμερική του πετρελαίου ήταν μια Αμερική που έμαθε να μετράει την ψυχή σε βαρέλια και να βουτάει στο σκοτάδι της απληστίας.

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Φωτογραφίες: zilos.k

Υπάρχουν δίσκοι που απλώς ακούγονται και άλλοι που σε παρασύρουν σε έναν μυστικό, αληθινό μουσικό κόσμο. Το Original Sins των Sexy Christians ανήκει σε αυτή την δεύτερη κατηγορία: ιδρωμένο, τρυφερό, πειραχτικό και λίγο επικίνδυνο. Δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει, αλλά να θυμίσει και να προκαλέσει έντονα συναισθήματα. Μίλησα με τη μπάντα για τον δίσκο, τον ήχο, τη δημιουργία, και πώς κάθε κομμάτι εκφράζει μικρές αμαρτίες και χαρά.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Μια μουσική κατάθεση αυθεντικότητας και ροκ ψυχής, όπου η δεκαετής απουσία μετατρέπεται σε προσωπικό ημερολόγιο εσωτερικής σύγκρουσης και εξωτερικής επιβίωσης, με ήχους που τιμούν το κλασικό ’70s rock χωρίς να βουλιάζουν στη νοσταλγία.

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Σε μια εποχή όπου το ελληνικό ροκ συχνά μοιάζει με ξεχασμένο χειρόγραφο σε υγρό υπόγειο, οιSkelters εμφανίζονται ξανά σαν κάποιο σημείωμα που άντεξε τον χρόνο. Όχι για να πουν μια ιστορία νοσταλγίας, αλλά για να δείξουν ότι η επιμονή μπορεί να πάρει μορφή, να γίνει ήχος, να αποκτήσει δέρμα και ρυθμό. ΤοCon Man’s Chronicles έρχεται μετά από σιωπές, αναμονές και επαναδιαπραγματεύσεις με την ίδια την τέχνη τους. Και μοιάζει σαν να βγήκε μέσα από εκείνες τις νύχτες που το στούντιο είναι πιο ειλικρινές από τους ανθρώπους.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Όχι για να τη δεις. Για να την αντέξεις...

Το There Will Be Blood δεν προβάλλεται. Κατεβαίνει σαν βροντή από τον ουρανό. Γραμμένο με τα κατάλοιπα μιας Αμερικής που δεν έχει πια Θεό, παρά μόνο Μαύρο Χρυσό. Στο φόντο μιας “εποχής των πρωτοπόρων”, o Paul Thomas Anderson ξετυλίγει ένα σκοτεινό Ευαγγέλιο για το πώς γεννιούνται οι αυτοκρατορίες μέσα από αίμα, πετρέλαιο και μοναξιά.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Στην καρδιά της Αγγλίας, εκεί που η βιομηχανική ατμόσφαιρα του Nottingham συναντά την ακατέργαστη ομορφιά της φύσης, γεννήθηκε μια μπάντα που έμελλε να αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι της στην παγκόσμια μουσική σκηνή. Οι Tindersticks, με ηγέτη τον Stuart A. Staples, έναν τροβαδούρο της μελαγχολίας και της εσωτερικότητας, ύφαναν έναν μουσικό καμβά γεμάτο σκοτεινές αποχρώσεις, ατμοσφαιρικές μελωδίες και στίχους που αγγίζουν τις πιο ευαίσθητες χορδές της ανθρώπινης ψυχής.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Οι Sexy Christians επιστρέφουν με το πολυαναμενόμενο άλμπουμ Original Sins, ένα έργο που αποδεικνύει ότι η μπάντα όχι μόνο ωρίμασε μουσικά, αλλά συνεχίζει να επαναπροσδιορίζει τη θέση της στο ευρύτερο μουσικό τοπίο. Κυκλοφόρησε στις 13 Νοεμβρίου 2024 και περιλαμβάνει 12 κομμάτια που αναδεικνύουν την ιδιαίτερη ικανότητα των μελών να συνδυάζουν διαφορετικά είδη και να δίνουν νέα πνοή στις συνθέσεις τους.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Το 1971, η Joni Mitchell, σε μια περίοδο καλλιτεχνικής ακμής αλλά και προσωπικής αναταραχής, κυκλοφόρησε το Blue. Το άλμπουμ δεν ήταν απλώς ένας δίσκος• ήταν μια ωδή στη συναισθηματική ευθραυστότητα και στην ανθρώπινη εμπειρία. Με τραγούδια που αιχμαλωτίζουν την ουσία της ψυχής, η Mitchell δημιούργησε έναν κόσμο όπου κάθε νότα και κάθε στίχος αποκαλύπτουν βαθύτερες αλήθειες. Ας βουτήξουμε σε αυτό το αριστούργημα που παραμένει εξαιρετικά σημαντικό μέχρι σήμερα.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Το φθινόπωρο του 2004, οι Νεοϋορκέζοι Interpol, ένα συγκρότημα που μόλις δύο χρόνια πριν είχε εισβάλει στη μουσική σκηνή με το αριστουργηματικό ντεμπούτο τους Turn On The Bright Lights, επέστρεψαν με το δεύτερο άλμπουμ τους, Antics . Ενώ το Turn On The Bright Lights είχε καθιερώσει τους Interpol ως τους ηγέτες του post-punk revival, το Antics τους εδραίωσε ως μια δύναμη που έμελλε να αφήσει το στίγμα της στην ιστορία της μουσικής. Αυτό το αφιέρωμα, 20 χρόνια μετά την κυκλοφορία του  Antics , επιχειρεί μια βαθιά βουτιά στον κόσμο του άλμπουμ, εξερευνώντας την ιστορία, τη μουσική, τους στίχους, και την κληρονομιά του. Μέσα από συνεντεύξεις, αναλύσεις, και προσωπικές μαρτυρίες, θα ανακαλύψουμε ξανά τη μαγεία του Antics και θα κατανοήσουμε τη διαχρονική του αξία.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Στην Αθήνα του 2025, οι πλατείες γίνονται στούντιο και τα σπασμένα φώτα διακόσμηση. Οι Turboflow3000επιστρέφουν με το Bassokatarah: Deep Square Anthems, ένα mixtape που δεν ζητά συγγνώμη. Δέκα κομμάτια, δέκα συνεργασίες, μία δήλωση: δεν χωράμε σε κουτάκια.

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

φωτογραφίες: Πέτρος Αρώνης

Με αφορμή το νέο σινγκλ “Καλύτερα Τώρα”, η V4L μιλά για τη γαλήνη που έρχεται μετά την ένταση και για την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην ευαλωτότητα και τη δύναμη που διατρέχει τον ήχο της.
Υπάρχουν τραγούδια που δεν υψώνουν τη φωνή τους• στέκονται χαμηλόφωνα και όμως μένουν. Το “Καλύτερα Τώρα” κινείται σε αυτό το ενδιάμεσο, εκεί όπου η ένταση έχει μόλις καταλαγιάσει και η σιωπή αποκτά βάρος. Η V4L συνεχίζει να χαρτογραφεί έναν κόσμο synth pop με καθαρές γραμμές και εσωτερικούς παλμούς, αφήνοντας χώρο στις αντιφάσεις της να αναπνεύσουν. Πικρία και ελπίδα δεν συγκρούονται, συνυπάρχουν. Κι αυτή η συνύπαρξη μοιάζει να είναι η πιο ειλικρινής της δήλωση.

Στη συζήτησή μας, μιλά για τη δημιουργική της σύμπραξη με τη Marilena Orfanou (Berlin Brides, S.W.I.M.), για το πώς ένα pop κομμάτι μπορεί να κουβαλά τσαμπουκά χωρίς να χάνει την ευαισθησία του, και για την ανάγκη να αλλάζει χωρίς να απολογείται.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Ένας δίσκος που δεν σε τραβά απ’ το χέρι, αλλά σε αφήνει να ανακαλύψεις με τον δικό σου ρυθμό την ποιητική σύγκρουση ανάμεσα στη σύγχρονη πίεση και την προσωπική απελευθέρωση, με καθαρό ήχο και προσεγμένη απλότητα που φωτίζει την ελληνική indie rock σκηνή του 2025.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Η χρονιά ξεκίνησε με σιωπή. Μια σιωπή που έκρυβε μέσα της τη βαρύτητα όλων όσων δεν τολμούσα να αντιμετωπίσω. Κάθε βήμα ήταν μια πάλη με την ένταση, μια αναμέτρηση με τους ήχους που έρχονταν από μέσα μου, άλλοτε βίαιοι κι άλλοτε μελαγχολικοί. Στην πορεία, ανακάλυψα πως ο θόρυβος δεν είναι πάντα εχθρός· μπορεί να γίνει οδηγός. Κάθε κραδασμός, κάθε αντήχηση, με έσπρωχναν πιο βαθιά – σε μονοπάτια που δεν είχα περπατήσει, σε συναισθήματα που δεν είχα επιτρέψει να αναδυθούν. Άλλοτε πνιγόμουν, άλλοτε αφηνόμουν.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Φωτογραφίες: Βιλελμίνη Αναστασία Κόκκα

Το ντοκιμαντέρ Εδώ μιλάνε για λατρεία σε σενάριο και σκηνοθεσία του Βύρωνα Κριτζά είναι περισσότερο από μια απλή αναδρομή στη διαδρομή των Κόρε. Ύδρο. Οι θεατές τον Μάρτιο θα ζήσουν τη μοναδική εμπειρία ενός συγκροτήματος που δεν ακολουθούσε κανόνες και δημιουργούσε μουσική που αγγίζει την ψυχή. Μέσα από το ντοκιμαντέρ που βγαίνει στις μεγάλες οθόνες τον Μάρτιο οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία να δουν σπάνιο αρχειακό υλικό, που αποτυπώνει τη διαδρομή των Κόρε. Ύδρο, από την ίδρυσή τους στο νησί της Κέρκυρας μέχρι την διάλυσή τους το 2014.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Η δεύτερη και τελική σεζόν του Andor δεν είναι απλώς ένα ακόμα κεφάλαιο στον γαλαξία τουStar Wars• είναι μια σκοτεινή, ώριμη, σχεδόν ντοκιμαντερίστικη κατάδυση στις εσώτερες δομές εξουσίας, καταστολής και αντίστασης. Ο Tony Gilroy και η ομάδα του καταφέρνουν να μετατρέψουν το sci-fi πλαίσιο σε ένα αιχμηρό πολιτικό σχόλιο που, με την αφορμή της Αυτοκρατορίας, μιλά ανοιχτά για τους μηχανισμούς του φασισμού, τη γραφειοκρατία της καταπίεσης, και τη σύνθλιψη της ανθρώπινης υπόστασης προς όφελος ενός απρόσωπου συστήματος.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Η πόλη του Bristol, στη νοτιοδυτική Αγγλία, έχει μια πλούσια και πολυδιάστατη μουσική κληρονομιά που ξεπερνά τα όρια της γεωγραφικής της θέσης. Από τις πρώτες μέρες της reggae και της punk, μέχρι την άνθιση της trip-hop τη δεκαετία του 1990, το Bristol έχει επηρεάσει και επηρεαστεί από ποικίλες μουσικές και πολιτιστικές ροές. Σε αυτό το αφιέρωμα, θα εξερευνήσουμε την εξέλιξη της μουσικής σκηνής του Bristol, με ιδιαίτερη έμφαση στη συμβολή του στην ανάπτυξη της trip-hop, καθώς και την επιρροή και την κληρονομιά της πόλης στην παγκόσμια μουσική σκηνή.