Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης

Φωτογραφίες: Βασίλης Γκογκίδης

«Running to the end, it will get you nowhere»

Με οδηγό το folk storytelling, τις μίνιμαλ ηχητικές φόρμες και μια σχεδόν τελετουργική αίσθηση στον τρόπο που στήνουν τα τραγούδια τους, οι As Never Before αφήνουν χώρο στη σιωπή, στις παύσεις και στις εικόνες που γεννά ο ίδιος ο ακροατής όσο ακούει τον δίσκο.

Στο To the End of Beyond η μουσική λειτουργεί περισσότερο σαν διαδρομή παρά σαν αφήγηση με σαφές τέλος. Οι ήχοι κινούνται αργά, σχεδόν υπνωτικά, ενώ οι στίχοι μοιάζουν να καταγράφουν μικρές ρωγμές της καθημερινότητας, φόβους και σκέψεις που δύσκολα λέγονται ευθέως. Στη συνέντευξη που ακολουθεί μου μιλούν για τη ρευστότητα της εποχής, τη δημιουργία του δίσκου, τη σχέση τους με το live και την επιλογή να κάνουν μουσική έξω από τη λογική της γρήγορης κατανάλωσης.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Ο χρόνος, η μνήμη και ο φόβος στην ηλεκτρονική σκιά της Ελλάδας

Το πέμπτο άλμπουμ των Paranoia’s Broken Machine, Είναι ο Χρόνος Εθισμός (“Time Is an Addiction”), είναι μια σκοτεινή ηλεκτρονική εμπειρία που κινείται ανάμεσα σε dark electro, industrial και electropunk. Από την πρώτη στιγμή, η ατμόσφαιρα είναι ασφυκτική και σωματική, σαν να κινείται ο χρόνος σε ασταμάτητο βρόχο και οι μνήμες να καίγονται σε θραύσματα.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

φωτογραφία: Αναστασία Ζησοπούλου

Τριάντα χρόνια μετά, οιPersonality Crisis επιστρέφουν με έναν ήχο που σε τραβάει μπροστά, σε κάνει να νιώσεις και σε αφήνει να μείνεις μέσα στο τώρα

Τριάντα χρόνια μετά, οι Θεσσαλονικείς Personality Crisis επιστρέφουν όχι για να κοιτάξουν πίσω, αλλά για να κάψουν το παρόν. Το Vortex State of Mind δεν είναι άλμπουμ που γιορτάζει, ούτε απολογείται• είναι άλμπουμ που ζει μέσα στις φλέβες της στιγμής. Και ίσως γι’ αυτό, μετά από τόσα χρόνια, ακούγεται πιο αναγκαίο από ποτέ.

Η κυκλοφορία από τη B-otherside Records είναι αυστηρά περιορισμένη: τριακόσιες αριθμημένες κόπιες, με δισέλιδο ένθετο και συλλεκτική αφίσα για τους πρώτους εκατό. Δεν λειτουργεί ως φετίχ• λειτουργεί ως στάση, σαν να λέει: “Κράτα με, γύρισέ με, άκουσέ με με το σώμα σου.” Υπάρχει φυσικότητα στην επαφή με το αντικείμενο, όπως υπάρχει φυσικότητα στο χτύπημα του “Alien Zombie Fans”.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Ο Paul Thomas Anderson είναι ένας σκηνοθέτης των μαχών - όχι μόνο των εξωτερικών, αλλά κυρίως εκείνων που συμβαίνουν κάτω από το δέρμα. Από το υπαρξιακό ποτάμι του There Will Be Blood, όπου ο Daniel Plainview παλεύει με τον Θεό και τη δίψα του για εξουσία, μέχρι το The Master, όπου ο Freddie Quell συγκρούεται με τον εαυτό του μέσα από τη λατρεία ενός ψευδο-προφήτη, και το Inherent Vice, που περιπλανιέται μέσα στο παραισθητικό ναυάγιο της Αμερικής των ’70s, ο Anderson πάντα κατέγραφε ανθρώπους που πολεμούν ενάντια στο ίδιο τους το βλέμμα.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Οι Portishead είναι ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα και επιδραστικά συγκροτήματα της trip-hop σκηνής. Σχηματίστηκαν το 1991 στο Bristol από τους Geoff Barrow, Adrian Utley και την τραγουδίστρια Beth Gibbons. Ο ήχος τους, ένας μοναδικός συνδυασμός σκοτεινών και ατμοσφαιρικών στοιχείων με πειραματικές και κινηματογραφικές παραγωγές, τους έκανε πρωτοπόρους του είδους και καθιέρωσε το Bristol ως κέντρο της trip-hop μουσικής. Σε αυτό το αφιέρωμα, θα εξερευνήσουμε την ιστορία, τη δισκογραφία και την επιρροή των Portishead, καθώς και τις σόλο πορείες των μελών της μπάντας.

Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης

Με αφορμή την εμφάνισή τους στο Αγοραφοβικό Φεστιβάλ 2026, οι Psychedelic Trips To Death κοιτούν πίσω σε μια διαδρομή που ξεκίνησε στη Θεσσαλονίκη το 2010 και συνεχίζουν να ψάχνουν τι μπορεί να συμβεί όταν η περιέργεια οδηγεί τον ήχο.

Υπάρχουν μπάντες που, όσο περνούν τα χρόνια, προσπαθούν να καταλάβουν καλύτερα ποιο είναι το στίγμα τους. Οι Psychedelic Trips To Death μοιάζουν περισσότερο απασχολημένοι με το τι υπάρχει λίγο παρακάτω από αυτό. Από τη Θεσσαλονίκη του 2010 μέχρι σήμερα, ο ήχος τους έχει αλλάξει αρκετές φορές μορφή. Το Malibu έδωσε τη θέση του στο Love & Death EP, εκεί μπήκαν για πρώτη φορά τα drum machines και τα synths, και από εκεί η διαδρομή συνέχισε προς το Blood For Blood, το The Resistor και το GoldEP. Δεν υπάρχει ιδιαίτερη εμμονή με τη συνέχεια. Υπάρχει, αντίθετα, η διάθεση να δοκιμάσουν έναν ακόμη συνδυασμό και να δουν πού θα τους βγάλει.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Μια ρομαντική ταινία που ψιθυρίζει: «Είσαι αρκετός»

Ο Paul Thomas Anderson σκηνοθετεί μια από τις πιο ιδιοσυγκρασιακές ρομαντικές ταινίες όλων των εποχών. Το Punch-Drunk Love (2002) είναι μια ιστορία για την αγάπη, την οργή και την ανάγκη να σε δει κάποιος ακριβώς όπως είσαι...

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Οι Raining Pleasure ανακοίνωσαν επίσημα την επανένωσή τους μετά από δεκατέσσερα χρόνια αδράνειας. Η ανακοίνωση έγινε μέσω της σελίδας τους στο Facebook, όπου δημοσίευσαν ένα μήνυμα που ανακοινώνει τη χαρά της επιστροφής τους στη δράση. Οι Raining Pleasure θα επιστρέψουν στη σκηνή στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού, στα πλαίσια των Rockwave Nights, την Παρασκευή 28 Ιουνίου 2024.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Το hard rock δεν χρειάζεται να σώσει τον κόσμο. Αρκεί να θυμίζει ότι δεν έχει ακόμη παραδοθεί. Το hard rock πέρασε χρόνια προσπαθώντας να γίνει κάτι άλλο. Πιο μοντέρνο. Πιο ασφαλές. Πιο «σωστό». Κάπου στην πορεία έχασε εκείνο που το έκανε απαραίτητο: την αίσθηση ότι τέσσερις άνθρωποι μπαίνουν σε ένα δωμάτιο γιατί έχουν κάτι που τους καίει και όχι γιατί κυνηγούν τον επόμενο αλγόριθμο.

Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης

Υπάρχουν δίσκοι που δεν γράφονται∙ ανασύρονται. Από ρωγμές και παύσεις, από θραύσματα μνήμης και σιωπές που αντηχούν δυνατότερα από λόγια. Το We Go High των Sam Brace & The Merciless Bronze είναι ένας τέτοιος δίσκος — τέσσερα τραγούδια γυμνά, συγκρατημένα, μα συναισθηματικά πληθωρικά, που μοιάζουν περισσότερο με εξομολογήσεις παρά με συνθέσεις. Μετά από μια δεκαετία και πέντε άλμπουμ με τους Skinny Lister, ο Sam Brace επιστρέφει σε κάτι πιο προσωπικό. Μαζί του, ο Adam Tarry, παλιός φίλος και συνοδοιπόρος στη δημιουργία. Οι δυο τους έφτιαξαν έναν κόσμο τραγουδιών που δεν υπακούει σε τάσεις, δεν κολακεύει το αυτί – απλώς λέει την αλήθεια, με τον δικό του τρόπο.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Κάποιοι καλλιτέχνες, ακόμη κι όταν έχουν διανύσει μια δεκαετία πάνω σε folk-punk καταιγίδες και μπύρες που χύνονται σε διεθνή φεστιβάλ, συνεχίζουν να ακούνε μέσα τους τον παλιό ήχο που τους διαμόρφωσε. Ο Sam Brace -γνωστός μέχρι πρότινος ως η κιθαριστική ατμομηχανή των Skinny Lister- επιστρέφει, όχι απλώς με μια σόλο προσπάθεια, αλλά με μια εξομολογητική αναμέτρηση με τις ρίζες του. Το νέο του EP, μια 10ιντση κυκλοφορία σε βινύλιο υπό τον τίτλο Sam Brace & The Merciless Bronze, δεν είναι απλώς rock’n’roll - είναι ένα γράμμα επιστροφής στον εαυτό του.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Η 20χρονη παραδίδει pop soul κινηματογραφικό ντεμπούτο για σχέσεις με ημερομηνία λήξης

Η Sienna Spiro ξεκίνησε ανεβάζοντας τραγούδια στο διαδίκτυο και στο Visitor εμφανίζεται ήδη σαν καλλιτέχνιδα που ξέρει πού θέλει να σταθεί. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε σε ιστορικά στούντιο, ανάμεσά τους τα Abbey Road και Electric Lady, και αυτό ακούγεται αμέσως στον τρόπο που είναι στημένος ο ήχος: με προσοχή στη λεπτομέρεια, με καθαρό χώρο για τη φωνή και με ενορχηστρώσεις που στηρίζουν χωρίς να ‘’σκεπάζουν’’.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Σε μια εποχή που όλα τείνουν να συμπυκνώνονται, να καταναλώνονται και να ξεχνιούνται με την ίδια ταχύτητα, οιSparn Dame επιχειρούν κάτι απλούστερο και, γι’ αυτό, πιο δύσκολο: να σταθούν. Να μην επιταχύνουν. Να παραμείνουν λίγο παραπάνω σε κάθε ιδέα, κάθε στίχο, κάθε ήχο. Ο τίτλος του δίσκου,Lollygag–μια αμερικανική λέξη για την τεμπελιά, το ρεμβασμό, το “χάσιμο χρόνου” - αποκτά εδώ μεταφυσικές διαστάσεις. Δεν είναι απλώς ένας τίτλος, αλλά ένα ψυχικό μανιφέστο. Ένα μανιφέστο που, όπως και το ποίημα του Μπάμπη Μουλακάκη στο οποίο βασίζεται, δεν φωνάζει “σταματήστε”, αλλά υπαινίσσεται: “Μήπως τρέχουμε προς λάθος κατεύθυνση;”

Συνέντευξη: Χρήστος Κορναράκης

Φωτογραφίες: Νίκος Ραζής (@nikosraz)

Ο Stylianos Ou μιλά για το Rotten, τον νέο δίσκο των Stylianos Ou & The Cortisol Cows από την Inner Ear, το μαύρο χιούμορ, τις ερωτικές ματαιώσεις και την παράξενη ομορφιά της μουσικής που δεν προσπαθεί να κρύψει τις ρωγμές της.

Υπάρχουν έρωτες που δεν τελειώνουν ακριβώς. Απλώς δεν προλαβαίνουν να γίνουν αυτό που θα μπορούσαν. Μένουν κάπου ανάμεσα σε όσα συνέβησαν και σε όσα επινοήσαμε εκ των υστέρων, αποκτώντας με τον καιρό μια δική τους, παράξενη μυθολογία. Στο Rotten, τον δεύτερο δίσκο των Stylianos Ou & The Cortisol Cows, ο Stylianos Ou επιστρέφει σε αυτό το άβολο ενδιάμεσο, εκεί όπου η μελαγχολία συναντά το μαύρο χιούμορ και η φθορά δεν αποκλείει την τρυφερότητα.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Πέρα από τους κανόνες της αντιστροφής και τα πολύπλοκα set pieces, το Tenet κρύβει την πιο μελαγχολική ιστορία φιλίας και απώλειας στη φιλμογραφία του Christopher Nolan

Υπάρχουν ταινίες που τελειώνουν όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους. Και υπάρχουν άλλες που, κάπως παράξενα, αρχίζουν τότε. Το Tenet ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Όχι επειδή απαιτεί να λυθεί μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας ο μηχανισμός της αντιστροφής, αλλά επειδή, όταν φύγει ο θόρυβος, μένει μια ιδέα πολύ πιο απλή και πολύ πιο δύσκολη: τι σημαίνει να ζεις γνωρίζοντας ότι δεν μπορείς να επιστρέψεις σε όσα έχουν ήδη συμβεί;

Ο Christopher Nolan έχει περάσει μεγάλο μέρος της φιλμογραφίας του προσπαθώντας να κινηματογραφήσει τον χρόνο. Στο Mementoτον διέλυσε. Στο The Prestige τον έκανε εμμονή. Στο Inception τον πολλαπλασίασε. Στο Interstellarτον μετέτρεψε σε απόσταση ανάμεσα στους ανθρώπους. Στο Dunkirkτον συμπύκνωσε μέχρι να γίνει σχεδόν σωματική εμπειρία. Στο Tenet κάνει κάτι διαφορετικό: προσπαθεί να κάνει τον ίδιο τον χρόνο ύλη.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Μια fuzz ανατομία της σύγχρονης ψυχής, με την αθηναϊκή σκόνη ακόμη κολλημένη στα ηχεία.

Οι BuzzDealers είναι από εκείνες τις μπάντες που δεν χρειάζονται κραυγαλέες δηλώσεις για να δηλώσουν την παρουσία τους. Έχοντας εμφανιστεί στην αθηναϊκή σκηνή το 2015, με το ντεμπούτο Blooming να κυκλοφορεί λίγο πριν το πρώτο lockdown, κατάφεραν σταδιακά –μεθοδικά και επίμονα– να χτίσουν μια ταυτότητα πιστή στις fuzz-αριστές ρίζες του garage rock, μπολιασμένη όμως με έναν συναισθηματικό υπόκωφο ηλεκτρισμό που δεν απευθύνεται απλώς στο ένστικτο αλλά και στην εμπειρία.

Συνέντευξη στον Χρήστο Κορναράκη

Ανάμεσα σε garage ενέργεια και υπαρξιακή ψυχεδέλεια, οι BuzzDealers επιστρέφουν με έναν δίσκο-ακτινοβολία. Για την ανάγκη να φωτίσουμε, χωρίς να ακυρώνουμε το σκοτάδι μέσα και γύρω μας. Υπάρχουν άλμπουμ που σε ωθούν να δυναμώσεις την ένταση. Το Radiant Frequencies των BuzzDealers σε καλεί να την ισορροπήσεις. Όχι επειδή του λείπει η ενέργεια - το αντίθετο: είναι μια δουλειά πυκνή, με κιθάρες που ζωντανεύουν το garage και μια ρυθμική ραχοκοκαλιά που ξέρει να κρατάει το μέτρο όταν όλα μοιάζουν να εκρήγνυνται. Αλλά στο επίκεντρό του, υπάρχει μια πιο σπάνια επιδίωξη: η μετάδοση μιας άλλης συχνότητας. Όχι ηχητικής, μα υπαρξιακής.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Ένα ντεμπούτο που δίνει ξανά ζωή στο ελληνικό garage rock

Το καλό ελληνικό garage rock δεν κάνει φασαρία πριν την ώρα του. Δεν ζητά υπερβολές, ούτε επιβάλλεται με τεχνητό ενθουσιασμό. Εμφανίζεται όταν έχει λόγο ύπαρξης. ΟιThe Dionysians ανήκουν ακριβώς εδώ. Με το ντεμπούτοΝα Κάψουμε το Χθες από τηVeego Records δείχνουν ότι ο ήχος των 60s μπορεί να σταθεί στο τώρα, χωρίς κόλπα, χωρίς ρετρό φολκλόρ και χωρίς καμία ανάγκη να αποδείξει κάτι. Fuzz κιθάρες, Farfisa, ντέφι και ελληνικός στίχος δένουν σε έναν χαρακτήρα που ακούγεται σαν να γεννήθηκε κατευθείαν μέσα σε έναν μικρό, ζεστό χώρο όπου η μπάντα γράφει live.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

Οι Heavy Hearts Vendetta δεν έγραψαν απλώς ένα EP· κατέθεσαν ένα ψυχικό τοπίο λουσμένο στη βρώμικη ενέργεια του garage rock, μια μαρτυρία από τα σπλάχνα της εμπειρίας. Η μπάντας αποτελείται από τους: Rolly (κιθάρα, φωνή, σύνθεση), Anastasia (φωνή, πλήκτρα), Gio (μπάσο), Lelos (drums). Το “Romanticide” κυκλοφόρησε στις 26 Σεπτεμβρίου 2025 και δεν ήρθε για να προκαλέσει με αναμνήσεις, μα να ξυπνήσει πληγές που ψάχνουν ακόμη δικαίωση.

Γράφει ο Χρήστος Κορναράκης

φωτογραφίες: Christina Alossi

Στο στούντιο Sounds from the Ground, οι Heavy Hearts Vendetta ηχογράφησαν το Romanticide - ένα EP που κουβαλάει βαριά στην καρδιά τη μνήμη, τη νοσταλγία και την αστική μοναξιά (Chris Kornarakis/ Merlin’s Music Box/ 10/25)

Υπάρχουν μπάντες που γεννιούνται από ανάγκη, όχι από επιλογή. Οι Heavy Hearts Vendetta ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Με τον Rolly στα φωνητικά και τις κιθάρες, την Αναστασία στα πλήκτρα και τη φωνή, τον Gio στο μπάσο και τον Λέλο στα ντραμς, το σχήμα από την Αθήνα κυκλοφόρησε στις 26 Σεπτεμβρίου 2025 το πρώτο τους EP, Romanticide – τέσσερα κομμάτια που αναδύονται από τα σπλάχνα της garage rock παράδοσης, μα φέρουν τη σφραγίδα της προσωπικής εξομολόγησης και του βιωμένου πόνου.