Το επόμενο βήμα για τον Tom Hyland, πάντα με το DIY ήθος που διαπνέει το modus operandi του, ήταν εύλογα η δημιουργία της δικής του ανεξάρτητης εταιρείας. Γεννηθήτω Dot Dash Sounds. Ο ίδιος λέει για την πρώτη κυκλοφορία της -σε κασέτα- γύρω στο 2020:

«Αυτή η πρώτη κυκλοφορία είναι ένα mixtape συγκροτημάτων που ανακάλυψα μέσω της πρόσφατης ραδιοφωνικής μου εκπομπής στον WFMU και τα οποία έχω κρατήσει στο ραντάρ μου για πιθανές κρατήσεις εμφανίσεων ή άλλα projects. Ζήτησα από τα συγκροτήματα να συνεισφέρουν ακυκλοφόρητα κομμάτια. Ήταν τιμή μου και ενθουσιάστηκα που σχεδόν όλοι όσοι επικοινωνήσαν μαζί μου, συμφώνησαν να συμμετάσχουν! Το αποτέλεσμα είναι 18 ακυκλοφόρητα πρωτότυπα, διασκευές, demos και ζωντανές εκδόσεις τραγουδιών από τα τωρινά αγαπημένα τραγούδια της Dot Dash. Ποιος καλύτερος τρόπος για να ξεκινήσει μια δισκογραφική από ένα mixtape συγκροτημάτων στη σκηνή; Μελλοντικές κυκλοφορίες βρίσκονται σε εξέλιξη, με έμφαση τόσο σε σύγχρονα συγκροτήματα όσο και σε σπάνιες, αρχειακές κυκλοφορίες».

Αυτή τη στιγμή η Dot Dash Sounds αριθμεί στο δυναμικό της εννέα συνολικά συγκροτήματα, τα περισσότερα αμερικανικά (όχι μόνο νεοϋορκέζικα) συν ένα-δύο ευρωπαϊκά. Θα τα εξετάσουμε παρακάτω ένα προς ένα. Μια γενική επισκόπηση θα μας αποκάλυπτε ότι βασικά σημεία αναφοράς είναι οι Velvet Underground και οι Sonic Youth (κυρίως της εποχής “Evol”/”Sister”) και σ’ ένα δεύτερο επίπεδο αταξινόμητες μπάντες όπως οι Fall ή οι Ολλανδοί αναρχοκολεκτιβιστές The Ex. 

 

*******************

Leopardo

Οι Leopardo συνιστούν μια κάπως μονοπρόσωπη μπάντα-έκπληξη από την Ελβετία. Κατοικοεδρεύουν στην μικρή, επαρχιακή πόλη Φρίμπουργκ η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, ανέλπιστα έχει αξιόλογη ομάδα μπάσκετ – αντιμετώπισε πέρσι τον ΠΑΟΚ στα προημιτελικά της διοργάνωσης που αποκαλούσαμε κάποτε «Κύπελο Κόρατς». Εγκέφαλος του γκρουπ είναι ο Romain Savary, που γράφει τα κομμάτια και παίζει τα περισσότερα όργανα. Οι Leopardo κυκλοφόρησαν μόνοι τους το 2021 το album “Malcantone”, ενώ από την Dot Dash Sounds εκδόθηκε το 2023 η συλλογή “SIDE A / SIDE B” που συγκεντρώνει υλικό από τις κασέτες τους που κυκλοφορούσαν χέρι με χέρι τα προηγούμενα χρόνια. Τα κομμάτια τους ακούγονται σαν ηλεκτρικά ψυχο-ποπ πειράματα γεμάτα καυστικό χιούμορ, με αναφορές στους Velvets αλλά και σε βρετανικές post-punk μπάντες σαν τους Au Pairs και τους Desperate Bicycles. (https://leopardoshallo.bandcamp.com/)

 

C.A.D. & The Peacetime Consumers

Οι C.A.D. & The Peacetime Consumers είναι ένα τετραμελές συγκρότημα από το Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν. Ο ήχος τους συνδυάζει στοιχεία garage rock, punk και experimental. Μπροστάρης και βασικός συνθέτης του γκρουπ είναι ο Christopher Alan Durham, ο οποίος θεωρεί ότι γράφει τραγούδια για την «τραγωδία της κατώτερης μεσαίας τάξης». Η μουσική του συγκροτήματος χαρακτηρίζεται από την ακατέργαστη ενέργειά του –το γνώριμο Raw Power της σκηνής του Ντιτρόιτ- την περίπλοκη ενορχήστρωση και ένα μείγμα πιασάρικων riffs και πειραματικών περασμάτων. Οι ίδιοι θεωρούν ότι αντλούν επιρροές όχι μόνο από τους κλασικούς του Ντιτρόιτ (Stooges, MC5, Grand Funk), αλλά και από την power pop των Flamin' Groovies, ακόμα και από καλλιτέχνες του αγγλικού prog-rock των ‘70ς. Μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ, τα “Kicks or_ Macabre” (2023) και “Play Atlantis” (2025). (https://christopheralandurham.bandcamp.com/)

 

Nape Neck

Έχω παρατηρήσει ότι πρόσφατα ο ξεχασμένος όρος "no-wave" χρησιμοποιείται και πάλι αφειδώς για να δοθεί μια κάπως πικάντικη χροιά σε μπάντες που στην πραγματικότητα ακούγονται αρκετά ήπιες και συμβατικές. Με καταγωγή από το τιμημένο -ελέω της μεγάλης ποδοσφαιρικής ομάδας του ’70- Λιντς της βόρειας Αγγλίας, οι Nape Neck αντίθετα αξίζουν πραγματικά να φοράνε μια κονκάρδα με το έμβλημα «no-wave» στο πέτο. (https://napeneck.bandcamp.com/album/nape-neck-2)

To 2021, το art-punk τρίο έκανε το ντεμπούτο του με μια ομότιτλη/αυτοκυκλοφορούμενη κασέτα, η οποία περιείχε οκτώ κομμάτια. Η κασέτα των πέντε τραγουδιών που την ακολούθησε και που εξελίχθηκε στο “Look Alive EP” του 2022, φανέρωνε ξεκάθαρα τις προθέσεις του γκρουπ για μια μετωπική σύγκρουση με ένα σύνολο ήχων που απηχούν τις κιθάρες-ξυράφια των Ex, τους κρότους των Erase Errata και τις κραυγές των Pere Ubu. Το υλικό από αυτές τις δύο κασέτες συγκεντρώθηκε στο ομώνυμο άλμπουμ των Nape Neck, που εκδόθηκε από την Dosh Dash Sounds.

Στις καλύτερες στιγμές τους, σε κομμάτια όπως το “No Platforming", το "Paperweight", το "Demonstrations" και το "Aim Slow", ο συνδυασμός της κοφτερής κιθάρας του Bobby Glew, που παίζει αφαιρετικά riff, του μπάσου Claire Adams με τον καθοδηγητικό του ρόλο και του στακάτου ρυθμού στα τύμπανα της Kathy Gray, θα θυμίσει σε πολλούς το στυλ των Gang Of Four. Με τη μόνη διαφορά ότι στους στίχους απουσιάζει η οργανωμένη μαρξιστική επεξεργασία και στη θέση της προβάλει μια ροπή προς το «καταστασιακό χάος», κάτι που αποτυπώνεται και στον ήχο της μπάντας.

 

CELL\BORG

Οι Cell\Borg είναι ένα power trio που δημιουργεί θορυβώδη μουσική, χρησιμοποιώντας αναλογικά συνθεσάιζερ, τραχύ μπάσο, καθαρή κιθάρα και επαναληπτικά κρουστά. Οι ίδιοι περιγράφουν τον ήχο τους ως «μια σύντηξη του θορύβου του χθες με τους ήχους του μέλλοντος, αντλώντας έμπνευση από αναλογικά συνθεσάιζερ και ρυθμικά μοτίβα». Οι Suicide είναι ένα προφανές σημείο αναφοράς. Μέχρι σήμερα οι Cell\Borg έχουν κυκλοφορήσει κασέτες στην ετικέτα Fuzzy Warbles, συμπεριλαμβανομένου του άλμπουμ τους “CELL\BORG 2”, που επανεκδόθηκε από την Dot Dash Sounds. Αξιοσημείωτο ότι τα μισά μέλη του γκρουπ διαμένουν στο Μπρούκλιν και τα άλλα μισά στο Λος Άντζελες. (https://merlins.gr/blog/1906-gangoffour)

Red Herrings

Οι Red Herrings σχηματίστηκαν στο Χολιόκε της Μασαχουσέτης και αποτελούνται από τέσσερα μέλη: Luke (κιθάρα), Cleo (φωνή), Ben (μπάσο), Bella (τύμπανα). Παίζουν βασικά punk, που όμως ενίοτε εκτρέπεται στο hard rock και στο psyche και έχουν κάνει όνομα για τις γεμάτες ενέργεια ζωντανές εμφανίσεις τους. Οι ίδιοι πάντως αυτοσαρκάζονται, υποστηρίζοντας ότι το γκρουπ αποτελείται από «two metalheads and two Swifties». Το πρώτο τους LP "Zax Armoire" (2023) στην Dot Dash Sounds είναι τραχύ και ζόρικο, παίρνει κεφάλια: σαν να τζαμάρουν οι Blue Cheer με τους ΜC5 και τους At The Drive In. (https://redherrings1.bandcamp.com/)

 

Weegee

Οι Weegee σχηματίστηκαν το 2017 στο Μπρούκλιν από την κιθαρίστρια/τραγουδίστρια Julie Congo. Ξεκίνησαν δηλαδή ως σόλο πρότζεκτ που εξελίχθηκε σε κανονική μπάντα. Παίζουν ένα είδος noise rock, με αναφορές στους Sonic Youth ή στους Birthday Party, με έντονο το νυχτερινό στοιχείο, το οποίο οι ίδιοι συχνά περιγράφουν ως deathrock. Το σχήμα συμπληρώνουν οι Adam Kastin (κιθάρα) και Michael Rekevics (τύμπανα), ενώ στα live τους συνδράμουν οι Sam Bennett (μπάσο) και Greg Vegas (σαξόφωνο). Ειδικά ο ήχος του σαξοφώνου, που δεν χρωματίζει απλώς, αλλά αυτοσχεδιάζει άναρχα. Στα όρια της free-jazz, θυμίζει κάπως το στυλ των James Chance & The Contortions.

Το ντεμπούτο τους άλμπουμ "Primitive Thrill" εκδόθηκε την ημέρα του Halloween (31 Οκτωβρίου) του 2024. To εναρκτήριο “Followed By Memories” εκκινεί με ένα θανατηφόρο avant-blues swing α λα Birthaday Party ή α λα Beasts Of Bourbon, με το σαξόφωνο να δίνει το νοκ άουτ στο φινάλε. Κάπου, κάτω από ένα σύννεφο καπνού τσιγάρων, ο Rowland S. Howard χαμογελάει επειδή ξέρει ότι η κληρονομιά του βρίσκεται σε ικανά χέρια. Το “Spellbound” ακούγεται σαν ωδή σε μεταμεσονύχτια τελετή βουντού με ιεράρχες τους Swans και τη Lydia Lunch, ενώ το “Bad Feeling” αναπαράγει πιστά το πνεύμα του “Bad Moon Rising” των Sonic Youth. Στο “Maybe I’m Blind” η Julie Congo οδηγεί την μπάντα σε ένα πένθιμο μοιρολόι, σαν να ακούς την Hope Sandoval να τραγουδάει deathrock. Οι Weegee λες και έχουν έρθει έτοιμοι για να μας καταστρέψουν. (https://weegeenyc.bandcamp.com/album/primitive-thrill-2)

 

Discreet Charms

Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ισορροπία στον ήχο των Discreet Charms από το Μπρούκλιν. Ενσαρκώνουν το ύφος ενός pub-rock συγκροτήματος, ενώ παράλληλα αποτίνουν σαφή φόρο τιμής στο αρτίστικο post-punk κολεγιακού τύπου. Στο γκρουπ συμμετέχει και ο ίδιος ο Tom Hyland, ο ιδρυτής της Dot Dash Sounds, παίζοντας τύμπανα, και τον πλαισιώνουν οι Jose Moreno (κιθάρα, φωνή),Theresa Smith (κιθάρα, σύνθια, φωνή) και Nate Knaebel (μπάσο). Με δύο άλμπουμ στο ενεργητικό τους μέχρι σήμερα, τα “Discreet Charms” (2023) και “ Delivery Model Stateholder Meeting” (2025), o ήχος τους παλαντζάρει ανάμεσα στους Fall, στους Cramps, στους Modern Lovers και στους πρώιμους Yo La Tengo. (https://discreetcharms.bandcamp.com/)

 

Fantastic Palace

Γκρουπ-μυστήριο από το Μπάρινγκτον της Μασαχουσέτης. Πρωτοεμφανίστηκαν το 1991 με 10 κομμάτια στο cd-συλλογή “Chinny Chin Chin”, που ανθολογούσε άγνωστες μπάντες της Νέας Υόρκης. Το 2013 η ετικέτα Audio Dregs επανέκδωσε τα παραπάνω tracks (+ μερικά έξτρα) στο LP “Early Recordings / Hello The Mellow Man”. Από την Dot Dash Sounds κυκλοφορούν τα ΕΡ “Ringlets & Gaskets” και “The Catskills Tape”. Χαρακτηριστικό δείγμα abstract, lo-fi τεχνοτροπίας, βασισμένης στα αναλογικά σύνθια.

The Sheaves

Οι Sheaves ξεκίνησαν από το Φοίνιξ της Αριζόνα, παίζοντας ένα μείγμα από fuzzy garage-rock και post-punk ήχων, αντλώντας έμπνευση από συγκροτήματα όπως οι Velvets, oι 13 Floor Elevators, οι Fall και οι Swell Maps. Πολύ distortion στις κιθάρες, παραμόρφωση και οργή στα φωνητικά. Αρχικά κυκλοφόρησαν το 2022 σε κασέτα το άλμπουμ "Excess Death Cult Time", το οποίο αργότερα επανεμφανίστηκε και σε βινύλιο. Το 2024 εξέδωσαν το άλμπουμ “A Salve For Institution” στην Dot Dash Sounds. O avant-rock πρωτογονισμός χαρακτηρίζει τους Sheavers. Στις πιο σπινταριστές στιγμές τους θυμίζουν μπαρουτοκαπνισμένους Crime και Chrome, στις πιο “καλλιτεχνικές”, τους Velvets του “White Light/White Heat” με τραγουδιστή τον Mark E. Smith. Αν σας αρέσουν τα χαοτικά, θορυβώδη nuggets, τσεκάρετέ το.

Ευχαριστίες για την επαφή στον Δημήτρη Καμπάκο.

ΕΠΑΦΗ: Dot Dash Sound

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:

Lydia Lunch: Ιέρεια του no wave και μια ασυγκράτητη μηχανή διαμαρτυρίας σε έναν πόλεμο που δεν τελειώνει ποτέ...

Η Hope Sandoval δεν είναι φτιαγμένη για τον θόρυβο και την ταχύτητα αυτού του κόσμου...

Sonic Youth: Το τέλος... (Σάο Πάολο, Βραζιλία, 14/11/2011)

Λόγια ανθρώπων επιφανών: Kim Gordon (Sonic Youth, Harry Crews, Body/Head)

Gumbo Ya Ya: Μια φορά κι έναν καιρό στη Νέα Ορλεάνη - Η ιστορία του Cosimo Matassa...